Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ομιλία στη συζήτηση του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας | 10.06.2020

Απότοκα Καραντίνας – Νέα πραγματικότητα: οπισθοδρόμηση ή αλλαγή | 04.06.2020

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Oμιλία σε Ημερίδα για την Κοινή Αγροτική Πολιτική

Ημερίδα του Τομέα Παραγωγής και Εμπορίου του ΠΑΣΟΚ & της Κ.Ο. στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα: «Οι προκλήσεις της Ελληνικής Γεωργίας, από την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, και τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Αγαπητοί συνάδελφοι, καταρχήν να συγχαρώ τον Τομέα για την πρωτοβουλία αυτή. Είναι βεβαίως, μία πρωτοβουλία που νομίζω δείχνει από τη συμμετοχή, αλλά και από την ποιότητα της συζήτησης, πόσο σημαντική είναι, και θα έλεγα και πολύ σημαντική λόγω και του θέματος, που απασχολεί όχι μόνο τον αγροτικό πληθυσμό, την περιφέρεια, αλλά είναι και στρατηγικής σημασίας για την πορεία της οικονομίας μας τα επόμενα χρόνια.

Νομίζω, ότι αυτό αποδεικνύει και κάτι ακόμα, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πραγματικά πολύ σημαντικές δυνάμεις, εμπειρίες, γνώσεις, πολλά στελέχη που έχουν, είτε από το συνεταιριστικό συνδικαλισμό ή και από τους στόχους της κυβέρνησης ή και την επιστήμη, έχουν τεράστιες γνώσεις, και ο στόχος και στην ανασυγκρότηση του Κινήματός μας είναι όλα αυτά να αξιοποιήσουμε. Είναι, ίσως, από τις πιο βασικές μας προτεραιότητες να αξιοποιήσουμε όλο αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, για να αναλύσουμε την εμπειρία μας, να αξιολογήσουμε την ιστορική πορεία διαφόρων τομέων, αλλά να μπορέσουμε παράλληλα να συνθέσουμε νέες τομές, που βεβαίως, θα μας προετοιμάσουν για την κυβέρνησή μας όταν ο ελληνικός λαός -και το πιστεύουμε- σύντομα θα εκλέξει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Αυτή, λοιπόν, η σοβαρή συζήτηση, νομίζω δείχνει όχι μόνο σε μας, αλλά και ευρύτερα στην ελληνική κοινωνία την υπευθυνότητα και τη σοβαρότητα με την οποία το ΠΑΣΟΚ κινείται στα προβλήματα που έχει ο ελληνικός λαός, και μάλιστα, σε αντιπαράθεση με την προχειρότητα και την έλλειψη στρατηγικής, που βλέπουμε καθημερινά σε όλους τους τομείς από πλευράς της Κυβέρνησης.

Θέλω να πω δυο λόγια για το θέμα της αγροτικής πολιτικής. Σίγουρα τα έχετε πει, και άκουσα αρκετά, οπότε θα είμαι όσο γίνεται πιο σύντομος, για να δούμε τι σημαίνουν αυτά για μας, από δω και πέρα. Πολλά ειπώθηκαν, βεβαίως, αλλά κι εγώ θέλω να τα τονίσω αυτά, διότι νομίζω είναι σημαντικές προτεραιότητες στην πορεία που έχουμε μπροστά μας.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική, βεβαίως, είναι απόρροια της αρχικής προσπάθειας των χωρών που δημιούργησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε ΕΟΚ, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να υπάρξει μία επαρκής διατροφική δυνατότητα, λόγω και του πολέμου, και απορροφούσε και νομίζω απορροφά από το 40% μέχρι το 50% του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Οι συνθήκες, βεβαίως, έχουν αλλάξει πολύ, και δεν είναι τυχαίο, ότι τα τελευταία χρόνια, κι όχι μόνο τα τελευταία δύο – τρία χρόνια, αλλά δεκαετίες, θα μπορούσε να πει κανείς. Ήδη συζητιέται αυτή η αλλαγή και όσοι έχουν ή είχαν εμπλοκή με τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχαν ακούσει γι’ αυτές τις συζητήσεις.

Άρα, είναι σημαντικό να δούμε ποιες είναι οι συνθήκες, διότι αυτές καθορίζουν το μέλλον και το δικό μας, και είναι μέσα στο πλαίσιο αυτό το οποίο πρέπει εμείς να αξιολογήσουμε, αλλά και να πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις.

Πρώτα απ’ όλα είναι ο προϋπολογισμός. Προϋπολογισμός που βεβαίως και με τα εικοσιπέντε μέλη, είναι μείζον ζητήματα, καθώς το θέμα της επιδότησης ή της χρηματοδότησης της γεωργίας και γενικότερα της αγροτικής ανάπτυξης, τίθεται εκ νέου, γι’ αυτό υπήρξε και συζήτηση για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Για τον προϋπολογισμό, όμως, υπήρξε και πολύ συζήτηση σε πολλές χώρες που έχουν μειωμένο αγροτικό πληθυσμό, που θεωρούσαν ότι το 50% είναι υπερβολικό για έναν τομέα της οικονομίας, όταν υπάρχουν άλλοι τομείς της οικονομίας που χρειάζεται να αναπτυχθούν. Για το πώς θα γίνει ανταγωνιστική η ευρωπαϊκή οικονομία, όταν υπάρχει ανεργία, και που θα έπρεπε να διοχετευθούν αυτά τα ποσά, προς άλλες κατευθύνσεις.

Ένα δεύτερο στοιχείο είναι, βεβαίως, και το περιβάλλον. Νομίζω τονίστηκε αυτό. Φυτοφάρμακα, λιπάσματα, υδάτινοι πόροι. Με τον τρόπο τον οποίο λειτουργούσε η Κοινή Αγροτική Πολιτική μέχρι σήμερα, δεν συνέβαλε στο να διατηρηθεί ένα επίπεδο περιβάλλοντος. Αντιθέτως, υπήρχε υποβάθμιση του περιβάλλοντος, οικολογική καταστροφή, υπερβολική χρήση της γης, με όλες τις συνέπειες που βλέπουμε σε πολλές περιοχές της Ευρώπης.

Ένα τρίτο στοιχείο, βεβαίως, ήταν η δημόσια υγεία, ιδιαίτερα μετά από τα κρούσματα των τρελών αγελάδων, αλλά όχι μόνο, που φάνηκε ότι ήταν αποτέλεσμα μιας υπερβολικής ανάπτυξης, ποσοτικής του συγκεκριμένου προϊόντος, και άρα, λοιπόν, χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι που είχαν και αποτέλεσμα να δημιουργήσουν εκτρώματα -αν θέλετε- προϊόντων, με αποτέλεσμα να φοβηθεί ένα πολύ μεγάλο καταναλωτικό κοινό, και δικαίως, για την υγεία του.

Άρα, λοιπόν, οι διατροφικές συνήθειες και το θέμα της δημόσιας υγείας τέθηκε, επίσης, επί τάπητος. Βεβαίως, και ο καταναλωτής ο ίδιος αισθάνθηκε ότι πρέπει να υπάρχουν φθηνότερες τιμές, φθηνότερα προϊόντα ή και καλύτερα προϊόντα, και αυτό μας φέρνει και στο ζήτημα της απελευθέρωσης της αγοράς, δηλαδή, της μείωσης των δασμών ή των επιδοτήσεων, που δεν ήταν απλώς μία εσωτερική πίεση στην Ευρώπη από κάποιους καταναλωτές, από ένα μεγάλο μέρος των καταναλωτών για φθηνότερα προϊόντα, αλλά και πίεση και τρίτων χωρών μέσα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, που είχαν, όμως, και πολλούς συμμάχους. Συμμάχους για την αντιμετώπιση των μεγάλων χρεών που έχουν αυτές οι τρίτες χώρες, της φτώχιας, της ανισότητας, των Ανθρωπιστικών Οργανώσεων, και βεβαίως, και των ίδιων των κρατών και κυβερνήσεων αυτών των χωρών, που ζητούσαν το άνοιγμα της αγοράς και στην Ευρώπη, και της Αμερικής, βεβαίως, για να μπορέσουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, και να έχουν σημαντικά εισοδήματα.

Όλα αυτά μαζί εξανάγκασαν την Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει σε μία νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, μία νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, που βεβαίως, επί των ημερών μας, ως Προεδρία, καταφέραμε να συνθέσουμε, και νομίζω ήταν μια σημαντική επιτυχία μας.

Αυτά τα είκοσι – εικοσιπέντε χρόνια που βρισκόμαστε εμείς μέσα σ’ αυτό το μοντέλο των επιδοτήσεων, δημιουργήθηκε ένα μοντέλο ανάπτυξης της αγροτικής μας οικονομίας, και μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια κινηθήκαμε.

Βεβαίως, σ’ αυτά τα πλαίσια είχαμε και επιτυχίες, και καταφέραμε και με δικές μας πρωτοβουλίες, και δικές μας παρεμβάσεις, και καλές τιμές, να αυξηθεί σημαντικά το εισόδημα του αγρότη. Όμως, το μοντέλο αυτό είχε και πολλά αρνητικά, νομίζω το είπαν οι προλαλήσαντες, το βασικό πρόβλημα είναι ότι ουσιαστικά δημιούργησε μια εξάρτηση, έχει δημιουργήσει μια εξάρτηση του αγρότη από τις επιδοτήσεις.

Αν θέλετε, είναι ένας ομφάλιος λώρος, και αυτός ο ομφάλιος λώρος δε έχει κοπεί, δεν αφήνει, αν θέλετε, δεν έχει αφήσει να μεγαλώσει, να ωριμάσει ο ίδιος ο αγρότης, να μπορεί να σταθεί στα δικά του πόδια. Γιατί αυτός είναι ο στόχος, να μπορεί ο Έλληνας αγρότης να σταθεί στα δικά του πόδια σε μια παγκόσμια αγορά, και να μπορεί το ελληνικό προϊόν να πηγαίνει στα ράφια των μεγάλων αλυσίδων, με ονομασία προέλευσης, με ένδειξη ποιότητας, και με σιγουριά, ότι αυτό το προϊόν θα είναι γνωστό στο καταναλωτικό κοινό, και θα είναι γνωστό ως ένα προϊόν ανταγωνιστικό και ποιοτικό.

Ουσιαστικά κόβεται αυτή τη στιγμή ο ομφάλιος λώρος, αλλά βεβαίως, δεν αφήνουμε τον νέο αγρότη, τον αγρότη να μείνει χωρίς βοήθεια. Ακριβώς, αυτή είναι η ευλογία, η περίοδος μέχρι το 2013, ανάλογα και με το προϊόν, που μας δίνει τη δυνατότητα να προσαρμοστούμε.

Εδώ, νομίζω, ότι είχαμε σε ένα βαθμό επαναπαυθεί σ’ αυτό το μοντέλο. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία να προσαρμοστούμε σε μια νέα πραγματικότητα. Εγώ συμφωνώ απόλυτα, το ΠΑΣΟΚ να λέει την αλήθεια, και με τη γλώσσα που όλοι μας καταλαβαίνουμε, και που καταλαβαίνει και ο αγρότης.

Νομίζω αυτό είναι πρώτο στοιχείο για τον ίδιο τον αγρότη, το θέλει ο ίδιος ο αγρότης, το ζητάει, θέλει μια αξιόπιστη πορεία που να του δίνει και το όραμα, αλλά και την σιγουριά, την ασφάλεια, ότι κάνοντας αυτά τα βήματα ξέρει πού βαδίζει, ξέρει ποιος είναι ο στόχος του, ξέρει τις επιλογές του, και κάνει τις επιλογές αυτές με σιγουριά.

Τώρα μας δίνεται η ευκαιρία να διαμορφώσουμε εμείς, έστω και ως αντιπολίτευση, αλλά και μεθαύριο ως Κυβέρνηση, αυτή την πορεία. Πρώτα απ’ όλα η σημασία αυτής της αλλαγής, νομίζω το είπαν εδώ οι προλαλήσαντες, είναι αυτή η αλλαγή απειλή ή ευκαιρία. Μπορεί να είναι και τα δύο. Εμείς πρέπει να συμβάλλουμε ώστε να είναι μια πραγματική ευκαιρία για τον αγρότη. Και δεν μπορεί, νομίζω, να μην έχουμε ελπίδα για τον αγροτικό τομέα όταν τα μεσογειακά προϊόντα, η μεσογειακή διατροφή, οι μεσογειακές διατροφικές συνήθειες σήμερα ανά τον κόσμο θεωρούνται ως βασικές για την υγεία των πολιτών σε όλο τον κόσμο.

Όπου κι αν πάει κανείς, μιλούν για τη μεσογειακή δίαιτα, και είναι πραγματικά αξιοπερίεργο, ότι ο Έλληνας αγρότης απ’ αυτό δεν έχει σημαντικό κέρδος. Μπορεί να είναι ανταγωνιστικό το προϊόν μας.

Δεύτερον, είναι μια μεγάλη ευκαιρία αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης του αγροτικού τομέα να συνδυαστεί με ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης της περιφέρειας, που θα συνδυάζει όπως πολλοί είπανε το περιβάλλον, την οικολογία, τον πολιτισμό, και την παράδοση, ως μέρος αυτής της ανάπτυξης. Νέου τύπου υπηρεσίες, βεβαίως, ιδιαίτερα στον τουρισμό, και όχι μόνο, ο αγροτοτουρισμός, ο τουρισμός υγείας κτλ.

Αυτά πρέπει να συνδυαστούν. Οι διάφοροι, και οι νέοι τύποι αγροτών, να συνδυαστούν και με την τοπική ταυτότητα ανάπτυξης, που θα έχει η κάθε περιφέρεια. Κάτι βεβαίως που υπάρχει εν δυνάμει, και υπάρχουν και περιοχές που έχουν την ταυτότητά τους, αλλά υπάρχει, όμως, και μια εξέλιξη, και σ’ αυτή την εξέλιξη εμείς θα παρέμβουμε δυναμικά ως ΠΑΣΟΚ. Και ειδικότερα μετά από το Συνέδριό μας, με συγκεκριμένες ημερίδες, όπως κάναμε σήμερα αυτή την Ημερίδα, οργανωμένες Ημερίδες για την τοπική αναπτυξιακή προοπτική των περιφερειών, για να συμβάλλουμε σε μια συνειδητοποίηση, ευαισθητοποίηση, αλλά και συναπόφαση, θα έλεγα, των τοπικών φορέων προς μια νέα κατεύθυνση.

Μια νέα κατεύθυνση που διασφαλίζει την ποιότητα ζωής στην περιφέρεια, την ποιότητα ζωής και του αγρότη, αλλά και που ουσιαστικά αναδεικνύει και τον επαγγελματία, τον μορφωμένο, τον γνώστη πολίτη αγρότη της περιφέρειας.

Βασικό στοιχείο, λοιπόν, της δικής μας στρατηγικής για την περιφερειακή ανάπτυξη, θα είναι αυτή η ένταξη της νέας αυτής ευκαιρίας της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στον σχεδιασμό μας, τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Όπως είπα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και στρατηγική δεν έχει δείξει, και ικανότητα δεν έχει δείξει και σοβαρότητα δεν έχει δείξει, και βεβαίως, και αδυναμία διαπραγμάτευσης υπάρχει. Πολύ σωστά ειπώθηκε ότι, «σκεφτείτε τώρα να διαπραγματευόμασταν τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, με τα χίλια μέτωπα που άνοιξε η Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ασκόπως», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα έχει δυσκολίες, διότι δεν έχουν τελειώσει και οι επιμέρους διαπραγματεύσεις, και είναι κι αυτό ένα σημαντικό σημείο το οποίο πρέπει να λάβουμε υπόψη μας.

Πρακτικά, όμως, εμείς πρέπει να δούμε και τα επόμενα βήματα του δικού μας Κινήματος. Μπορεί να είμαστε Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Προετοιμαζόμαστε διότι είμαστε και εν δυνάμει Κυβέρνηση, αλλά και δεύτερον, πιστεύω ότι είναι και μια πολύ σημαντική ευκαιρία.

Αυτό που ειπώθηκε και από τους δύο Προέδρους, ΓΕΣΑΣΕ και ΠΑΣΕΓΕΣ, ουσιαστικά είναι, ότι υπάρχει εδώ και μία ανάγκη ανασυγκρότησης των Κινημάτων, των ίδιων των Κινημάτων των αγροτών. Πρέπει εμείς να είμαστε πρωτοπορία σ’ αυτό, πρέπει εμείς να αναλάβουμε να συμβάλλουμε, βεβαίως πάντα σεβόμενοι την αυτονομία των μαζικών χώρων, αλλά ως Κίνημα να στηρίξουμε αυτή την ανασυγκρότηση, διότι μόνο με αυτή την ανασυγκρότηση θα μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Μην περιμένουμε, ακόμα και αν ήμασταν εμείς σήμερα Κυβέρνηση, ότι αυτή η αλλαγή θα γινόταν απλώς από το Υπουργείο Γεωργίας ή τους υπαλλήλους του Υπουργείου Γεωργίας. Αυτό θα γίνει με την ανάπτυξη ενός Κινήματος που θα έχει την δυνατότητα να επιμορφώνει, να ενημερώνει, να προετοιμάζει, να δημιουργεί -βεβαίως ανάλογα, άλλο το συνδικαλιστικό, και άλλο το συνεταιριστικό Κίνημα- τις προϋποθέσεις για το μάρκετινγκ, για το εμπόριο, για την διαπραγμάτευση, ώστε πραγματικά να ισχυροποιήσουμε και πάλι το αγροτικό Κίνημα.

Είναι στρατηγικής σημασίας θέμα εάν θέλουμε να αξιοποιήσουμε τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, να είναι αυτή πραγματικά ευκαιρία και όχι απειλή. Πιστεύω ότι παράλληλα, αυτό θα είναι και σημαντική ευκαιρία επανασύνδεσης του δικού μας Κινήματος με τον αγροτικό χώρο, που ήδη, νομίζω, έχει ξεκινήσει και πάλι τον τελευταίο καιρό, αλλά που, νομίζω, είναι και μια φυσιολογική επανασύνδεση, αλλά θα είναι και δυναμική με αυτή την λογική.

Βοηθώντας τον αγρότη να προσαρμοστεί, και την περιφέρεια γενικότερα να αξιοποιήσει αυτή τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, να βοηθήσουμε παράλληλα στην ανασυγκρότηση του Κινήματος του αγροτικού τομέα, του αγροτικού χώρου, που θα έχει ένα νέο ρόλο, έναν ρόλο που εμείς ίσως κι απ’ το ’74 συζητούσαμε, αλλά νομίζω, ότι πολλές φορές δεν καταφέραμε να προωθήσουμε.

Είχαμε κάνει πριν είκοσι χρόνια σε διάφορα μέρη Συνεταιρισμούς, Συνεταιρισμούς έχουν και στη Δανία, κοιτάξτε, είναι μέρα-νύχτα. Είναι τεράστιοι Οργανισμοί, που έχουν τα Πανεπιστήμιά τους, είναι σύγχρονοι, μεγάλοι Οργανισμοί που συμβάλλουν στην ανάπτυξη, στην όλη λειτουργία της οικονομίας. Αυτή είναι η πρόκληση για το Συνεταιριστικό Κίνημα σήμερα.

Είναι, λοιπόν, δικό μας στοιχείο ανασυγκρότησης, εσωτερικής του ΠΑΣΟΚ, να βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Εγώ και πάλι να σας συγχαρώ. Νομίζω, ότι όπως κάνουμε αυτή την ημερίδα σήμερα, έτσι πρέπει να συνεχίσουμε και σε άλλα επίπεδα, της χώρας και του Κινήματός μας, αλλά και σε άλλους τομείς, επίσης. Τα συμπεράσματα αυτά τα οποία θα βγουν από τη σημερινή συζήτηση, είναι συμπεράσματα πολύ χρήσιμα για τα στελέχη μας σε όλη την Ελλάδα.

Πιστεύω, ότι και κατά την διάρκεια του Συνεδρίου μας θα πρέπει να υπάρξει ένα παρόμοιο πάνελ, παράλληλα με τις εργασίες, ώστε πολλά στελέχη που θα έρθουν, σύνεδροι από όλη τη Ελλάδα, να μπορούν κατ’ αρχήν να γνωριστούν μεταξύ τους, αλλά και να πάρουν και μια σοβαρή πληροφόρηση.

Δεν τελειώνει εδώ όμως, η πληροφόρηση, πρέπει και το στοιχείο της επιμόρφωσης που προωθούμε σαν Κίνημα, να το προωθήσουμε και στον αγροτικό τομέα.

Καλή συνέχεια, και με συγχωρείτε που φεύγω γιατί με περιμένει ο Πρόεδρος της Σερβίας. Μπορούμε να πούμε, ότι ήταν μια επιτυχημένη προσπάθεια. Σας ευχαριστώ, και ευχαριστούμε και τους Ευρωβουλευτές μας, βεβαίως που συμβάλλουν κι αυτοί καθοριστικά.

Να είστε καλά.”

Διαβάστε επίσης