Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ομιλία στη συζήτηση του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας | 10.06.2020

Απότοκα Καραντίνας – Νέα πραγματικότητα: οπισθοδρόμηση ή αλλαγή | 04.06.2020

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ομιλία στην 1η Συνεδρίαση της Επιτροπής Έμπνευσης και Διαλόγου για τη Νέα Γενιά

“Φίλες και φίλοι, είναι ιδιαίτερη η αποψινή βραδιά που βρισκόμαστε ανάμεσά σας, στους νέους και στις νέες, που αναλαμβάνετε μια πολύ σημαντική ευθύνη σε ένα νέο ξεκίνημα, για την διαμόρφωση του μελλοντικού μας φορέα νεολαίας, και την διαμόρφωση των θέσεων, των απόψεων, μέσα βεβαίως από ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες διαλόγου, διαβούλευσης, συμμετοχής.

Κάνουμε μια νέα αρχή. Και η νέα αρχή ξεκινά από σας, από την νέα γενιά, και θέλω να ευχαριστήσω όλους σας που συμμετέχετε, γιατί αυτή η Επιτροπή Έμπνευσης όπως έχει ονομαστεί, θέλουμε ακριβώς να αγγίξει όλες τις πλευρές της κοινωνίας μας, όλες τις ανάγκες, τις κοινωνικές ομάδες, τα επαγγέλματα, ώστε πραγματικά να μπολιαστούμε, αλλά και να μπολιάσουμε, με τις απόψεις, τις ιδέες, την όμορφη διαφορετικότητα που υπάρχει μέσα στην νέα γενιά της χώρας μας.

Γι’ αυτό θέλω να σας καλωσορίσω και να πω ότι, η σύνθεση αυτής της Επιτροπής είναι ιδιαίτερη. Καλωσορίζω τους νέους εργαζόμενους. Πολλοί απ ‘ αυτούς είναι και συνδικαλιστές, δουλεύουν σε συνδικαλιστικούς χώρους, νέες εργαζόμενες μητέρες, ανέργους, αγρότες, νέους και νέες, που συμμετέχουν σ’ αυτή την Επιτροπή και θα μας βοηθήσουν ιδιαίτερα στον αγροτικό χώρο, φοιτητές, βέβαια, και σπουδαστές, νέους επιχειρηματίες, νέους και νέες με αναπηρία.

Καλωσορίζω νέους και νέες από την ομογένεια, από τον Κυπριακό ελληνισμό και τον ελληνισμό της διασποράς. Καλωσορίζω, εδώ, μετανάστες, που γι’ αυτούς , η Ελλάδα είναι μια νέα πατρίδα, αλλά που είναι ένα σημαντικό ποσοστό της νεολαίας πια της χώρας μας, και προσβλέπουμε ότι, σύντομα πάρα πολλοί απ’ αυτούς τους νέους μετανάστες, θα είναι και έλληνες υπήκοοι, θα έχουν την ελληνική ιθαγένεια, να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά και ισότιμα στην ελληνική κοινωνία.

Καλωσορίζω νέους και νέες από την μουσουλμανική μειονότητα, που ταξίδεψαν από την Θράκη για να είναι εδώ μαζί μας, να είναι κοντά μας. Καλωσορίζω νέους και νέες από το χώρο του πολιτισμού, του αθλητισμού, του εθελοντισμού, μάλιστα και από την σημαντική εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και από άλλες εθελοντικές οργανώσεις, και βεβαίως, από μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Καλωσορίζω και από το χώρο των νέων τεχνολογιών, νέων που ασχολούνται με το διαδίκτυο και καλωσορίζω και νέους που εκπροσωπούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Με όλους αυτούς τους χώρους νομίζω ότι, έχουμε μια σημαντική εκπροσώπηση από την κοινωνία μας, που θα μπορέσει να εκπέμψει στους νέους και στις νέες ένα ισχυρό και συμβολικό μήνυμα. Στο νέο Κίνημα για την νέα γενιά που δημιουργούμε, κανένας προοδευτικός νέος και νέα δεν θα μείνει απέξω.

Και εμείς εγγυόμαστε, όλοι μαζί συλλογικά και εγώ προσωπικά, ότι ο λόγος ύπαρξης του νέου Κινήματος για την νεολαία θα είναι η μετουσίωση των προβληματισμών της νέας γενιάς, των αγωνιών, της ελπίδας, των οραμάτων των νέων για τη χώρα και για την γενιά τους.

Θα είναι μια πραγματική πολιτική δράση και όχι για την καρέκλα. Η Επιτροπή αυτή βεβαίως, δεν αποτελεί την ηγεσία αυτού του νέου φορέα, αλλά είσαστε εκείνοι που θα αναδείξετε μέσα από τις διαδικασίες τις δημοκρατικές, την νέα ηγεσία αυτής της νεολαίας.

Εμείς θέλουμε να διασφαλίσουμε, και εσείς μαζί, την ευρύτατη δυνατή συμμετοχή, με ανοιχτές δημοκρατικές και αδιάβλητες διαδικασίες, σύμφωνα και με το νέο Καταστατικό του Κινήματός μας.

Έχετε μια μεγάλη πρόκληση, να βρείτε μέσα στους επόμενους μήνες τρόπους, να πάτε εσείς κοντά σε όλους τους νέους, σε κάθε νέο κίνημα, σε κάθε προοδευτικό νέο της χώρας.

Να πείσετε με την παρουσία σας για την συμμετοχή τους και την ανάγκη να επενδύσουν και αυτοί στο μέλλον αυτού του τόπου. Να πείσετε ότι, υπάρχει ένας πολιτικός φορέας μέσα από τον οποίον μπορούν να κάνουν τις δικές τους προσδοκίες και τα όνειρά τους πράξη.

Σε αυτή τη διαδικασία έχουμε σταθερές και αδιαπραγμάτευτες αρχές. Το Κίνημά μας γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες του ελληνικού λαού, στους οποίους ήταν πρωτοπόρα η ελληνική νεολαία, στα σπλάχνα της γενιάς της ΕΠΟΝ, της γενιάς του Ανένδοτου, του 1-1-4, και της γενιάς του Πολυτεχνείου.

Ήταν πρωτοπόρα η ελληνική νεολαία για τις αρχές της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτές είναι οι ρίζες μας. Από εκεί πηγάζουν οι αξίες μας. Από εκεί αντλούμε δυνάμεις και έμπνευση.

Μεταπολιτευτικά η νεολαία έγινε ο κύριος μοχλός των αλλαγών στο Κίνημά μας, και εκφραστής ενός μεγάλου μέρους της ελληνικής νεολαίας του τόπου, της ελπίδας για το αύριο.

Αυτοί οι αγώνες εκφράσανε την ελπίδα, και κατάφεραν πραγματικά να φέρουν την μεγάλη αλλαγή με δυναμισμό, το 1981, μαζί βεβαίως, με πάρα πολλά στελέχη και με τον Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Καμία αγωνία, κανένας προβληματισμός, καμία νέα άποψη, καμία νέα διεκδίκηση, δεν είναι ασήμαντη. Καμία νέα ελπίδα δεν μπορεί να πάει χαμένη. Αυτά κινητοποίησαν την δική μας γενιά, μας έκαναν να θέλουμε να μεγαλουργήσουμε, να θέλουμε να αλλάξουμε την χώρα μας, την ζωή μας με οράματα, και αυτές οι ελπίδες είναι που σας φέρνουν εδώ σήμερα, σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα.

Το ΠΑΣΟΚ συναντήθηκε, εξέφρασε και συσπείρωσε την νέα γενιά, με πρωταγωνιστικό ρόλο και απέναντι στην ξενόφερτη δικτατορία και στο ριζοσπαστικό μεταπολιτευτικό μας λόγο. Γι’ αυτό σήμερα εναποθέτουμε την ελπίδα μας στην νέα γενιά για το νέο ξεκίνημα. Ένα νέο ξεκίνημα για την αυτόνομη δράση των νέων στη λειτουργία των κομμάτων.

Φίλες και φίλοι, για μας, και για μένα προσωπικά, η νεολαία δεν συναλλάσσεται, δεν διαπραγματεύεται και δεν συμβιβάζεται, όταν διακυβεύεται το μέλλον της χώρας, οι αξίες μας, το μέλλον αυτού του τόπου.

Σήμερα, στην Ευρώπη που σημαδεύτηκε στο παρελθόν από τα μεγάλα κινήματα χειραφέτησης της νέας γενιάς, διαμορφώνεται ένα αρνητικό ισοζύγιο μεταξύ των γενεών. Και το παραδοσιακό κοινωνικό κράτος δύσκολα ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες της γενιάς της δικής σας. Χρειάζεται ανανέωση. Τα πανεπιστήμια υποχρηματοδοτούνται. Βρίσκονται σχετικά χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη. Μένουν πίσω στη μάχη της έρευνας, της καινοτομίας, βρίσκονται μακριά από την δυναμική της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η αγορά εργασίας είναι αντι-νεανική, θα μπορούσε να πει κανείς, όπως δείχνουν τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας στην νέα γενιά. Παραμένουν ισχυρά τα ηλικιακά ιεραρχικά συστήματα αμοιβής και ανάδειξης, χωρίς βεβαίως να παραβλέπουμε και τα μεγάλα προβλήματα για την μακροχρόνια ανεργία πολλών σε μεγάλες ηλικίες.

Το δημόσιο χρέος, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η μεταβολή της δημογραφικής ισορροπίας, η νέα φτώχια σε παγκόσμιο επίπεδο, οι νέες ανισότητες, το ψηφιακό χάσμα, θέματα δημόσιας υγείας, επιδημιών, πανδημιών, η μορφή του ασφαλιστικού προβλήματος, για όλα αυτά αν αδρανήσουμε σ’ αυτόν τον αιώνα, θα έχουμε δυσβάσταχτα βάρη για τις επόμενες γενιές.

Και αυτές είναι οι νέες αγωνίες, οι νέες προκλήσεις της εποχής μας που πρέπει να κινητοποιήσουν, και είμαι σίγουρος ότι κινητοποιούν τη νέα γενιά, τη δική σας γενιά. Συνδέονται με προσδοκίες και ελπίδες για το αύριο. Και θα ήθελα να πω και το εξής, ότι εδώ βρίσκεται και η διαχωριστική γραμμή με τις συντηρητικές δυνάμεις, και ιδιαίτερα την Νέα Δημοκρατία.

Αυτοί προσφέρουν ξύλινα τείχη. Τι εννοώ λέγοντας ξύλινα τείχη; Είναι τα δήθεν τείχη που μας προστατεύουν, αλλά που θα πέσουν, και πέφτουν, με ένα φύσημα του αέρα. Δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από κάποια τείχη σ’ αυτή τη παγκόσμια κοινωνία. Δεν υπάρχει η δυνατότητα συντήρησης και εσωστρέφειας και να αισθανθούμε ασφαλείς με την εσωστρέφεια αυτή.

Σημαίνει πισωγυρίσματα σε ένα πλαίσιο αρχών που ξεπεράστηκε όταν έπεσαν τα τείχη που όριζαν την ήπειρό μας. Εμείς δεν πιστεύουμε στα ξύλινα τείχη, διότι πράγματι είναι ξύλινα. Δεν μπορούν να μας προστατεύσουν. Είναι ψευδαίσθηση. Πιστεύουμε ότι, οι ελπίδες μας πρέπει να επενδυθούν σε ό,τι έκανε αυτή η πατρίδα όταν μεγαλούργησε. Δηλαδή, να πιστέψουμε στις δυνατότητες του έλληνα, να πιστέψουμε στις δυνατότητες της ελληνίδας. Να επενδύσουμε στον έλληνα και στην ελληνίδα. Να μην φοβηθούμε τον περίγυρό μας, το περιβάλλον μας, τις νέες προκλήσεις. Αλλά να επενδύσουμε στις δυνάμεις μας.

Γιατί εμείς πιστεύουμε στην εργατικότητα και τον μόχθο των ελλήνων. Στην αποφασιστικότητα και την ικανότητά τους. Όπου οι άλλοι προσφέρουν τείχη, εμείς προσφέρουμε καράβια με ανοιχτούς ορίζοντες, και δεν έχουμε να φοβηθούμε. Οι δυνατότητές μας υπάρχουν, και το έχουμε αποδείξει, όταν βάζουμε στόχους, μα είναι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, μα είναι η ένταξη της Κύπρου, μα είναι το κύρος της χώρας σε διεθνές επίπεδο, μα είναι ακόμα το ότι μεθαύριο στην Αθήνα θα γίνει η Σοσιαλιστική Διεθνής, δηλαδή όλα τα σοσιαλιστικά κόμματα της υφηλίου θα συγκεντρωθούν για να επιλέξουν τον νέο Πρόεδρό τους. Όλα αυτά δείχνουν, όπως και αν δούμε τους Έλληνες της διασποράς, ότι όταν θέλει η Ελλάδα, όταν θέλουν οι Έλληνες, μπορούν να διεκδικήσουν μεγάλους στόχους.

?ρα, λοιπόν, δεν έχουμε να φοβηθούμε το καινούργιο. Έχουμε εμείς να επενδύσουμε στις δικές μας δυνάμεις, για να το αντιμετωπίσουμε. Έχουμε να αναδείξουμε έναν άλλο δρόμο, που είναι ακριβώς η επένδυση στον άνθρωπο.

Αυτό σημαίνει για μας ότι, η παιδεία γίνεται θέμα πρώτης προτεραιότητας. Ένα μοντέλο ανάπτυξης με επίκεντρο την γνώση, ώστε να μπορεί κάθε πολίτης, πόσο μάλλον η νέα γενιά, συνεχώς να εξελίσσεται, να αξιοποιεί ευκαιρίες, να αναλύει, να συνθέτει, να παίρνει πρωτοβουλίες και να μην περιμένει παθητικά από κάποιον απέξω να τον προστατεύσει.

Άρα, δικός μας στόχος είναι να δώσουμε τις δυνάμεις, τις δυνατότητες, τις ευκαιρίες συμμετοχής, ισότιμης συμμετοχής των νέων ανθρώπων στο διεθνές γίγνεσθαι. Στο γίγνεσθαι στη κοινωνία μας, στο γίγνεσθαι σε κάθε τοπική κοινωνία, σε κάθε γειτονιά, στο χώρο δουλειάς, στο χώρο φοίτησης.

Έτσι λοιπόν, είναι ανάγκη για μεγάλες τομές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, ώστε να γίνουμε και ανταγωνιστικοί αλλά να διατηρήσουμε και την κοινωνική συνοχή, τον εθελοντισμό, την αλληλεγγύη, την προσφορά μας. Μια κοινωνία που θα εγγυάται την απασχόληση για όλους, την σωστή υγεία για όλους, την σωστή παιδεία, την αλληλεγγύη και την σωστή προοπτική.

Σημαίνει επίσης ότι, θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη εξουσία στον πολίτη. Μια δημοκρατική ανανέωση και τομή, ένας ριζοσπαστισμός, με την αποκέντρωση της εξουσίας προς την Αυτοδιοίκηση, αλλά και προς την κοινωνία των πολιτών.

Να δώσουμε την ευκαιρία στον πολίτη να συμμετέχει, ώστε το κράτος να μην τον κάνει εξαρτημένο, η πολιτεία εξαρτημένο. Να τον απελευθερώσει. Και να του δώσει όλα τα εφόδια, ώστε να μπορεί να παίρνει αποφάσεις σε τοπικό επίπεδο μέσα στα κινήματα, πρωτοβουλίες στο χώρο δουλειάς, στο χώρο του πανεπιστημίου, στο χώρο της γειτονιάς, για διάφορα θέματα που τον αφορούν.

Να δώσουμε δύναμη, λοιπόν, μέσα από τον νέο στη κοινωνία μας. Αυτό σημαίνει ότι, θέλουμε και έχουμε μια άλλη αντίληψη από την αντίληψη που πολλοί θέλουν να καλλιεργήσουν. Μια αντίληψη μιζέριας, που πρέπει να σπάσουμε, να σπάσετε εσείς αυτή τη μιζέρια που καλλιεργούν μερικοί, ότι όλα είναι ίδια, όλοι είναι ίδιοι, κανένας δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, κανένας δεν ενδιαφέρεται για την νέα γενιά, όλοι ενδιαφέρονται για την πάρτη τους.

Πρέπει λοιπόν, ακριβώς, να αναδείξουμε ότι, αυτή η αντίληψη θέλει την νέα γενιά παθητική. Θέλει την νέα γενιά χειραγωγημένη. Να αποδέχεται εξαρτημένη τα πάντα, χωρίς διαμαρτυρία και χωρίς εναλλακτική πρόταση.

Αυτή η αντίληψη θέλει να μιλά για μονόδρομους. Αυτή η αντίληψη θέλει να ελέγχει τα πάντα επενδύοντας στην απραξία του πολίτη, του νέου ανθρώπου. Αυτή η αντίληψη θέλει να συμβιβαστείτε με τα κατεστημένα. Γι’ αυτό και πολλοί φοβούνται αυτό το νέο εγχείρημα. Διότι εμείς θα αμφισβητήσουμε, εσείς θα αμφισβητήσετε, παλιές νοοτροπίες και αντιλήψεις. Την αναξιοκρατία, την πελατειακή σχέση, την αδιαφάνεια, τον κρατισμό και συγκεντρωτισμό, την λογική της υποταγής στην αγορά, την λογική του παρασιτισμού και των «κονέ», όπως λέει η νέα γενιά μας.

Φοβούνται γιατί ξέρουν ότι, η οργάνωση της νέας γενιάς, η έκφρασή της σε προοδευτικά σχήματα, θα δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό τοπίο, ένα νέο πολιτικό τοπίο που θα αμφισβητεί κατεστημένα και θα αναδεικνύει το καλύτερο στη κοινωνία μας. Θα υπερασπίζεται το καινούργιο, προστατεύοντας τις καλύτερες αξίες των παραδόσεών μας.

΄Έτσι θα αποκαταστήσουμε, θα έλεγα θα αποκαταστήσετε εσείς με την δουλειά σας, τις σχέσεις εμπιστοσύνης των νέων με την πολιτική. Να πειστεί ο νέος ότι, η συμμετοχή έχει αξία. Να μπορεί να πάρει την τύχη του στα χέρια του, και να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο. Να ακουστεί. Να ενώσει τις δυνάμεις του, την φωνή του, με τους χιλιάδες άλλους νέους και νέες που σήμερα ασφυκτιούν στους εσωτερικούς διαδρόμους των πολιτικών κομμάτων, ή και αρνούνται να πλησιάσουν τα πολιτικά κόμματα.

Θεμελιώνουμε τον νέο πολιτικό φορέα της νεολαίας. Και το ΠΑΣΟΚ θα στηρίξει το αυτόνομο νέο ξεκίνημα στο χώρο της νεολαίας, δημιούργημα της δικής σας αυτενέργειας, αυτοργάνωσης και πρωτοβουλίας. Με πραγματική αυτονομία, που σημαίνει ελευθερία, χειραφέτηση, απελευθέρωση από παλιούς μηχανισμούς και νοοτροπίες. Σημαίνει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες, τη δυνατότητα αυτοδιοίκησης, αυτομόρφωσης, αυτοσχεδίασης, αυτοδιαχείρισης.

Μέσα από την πραγματική αυτονομία να κατακτηθεί και η πραγματική πολιτική ενότητα και σύνθεση των απόψεων, όπου η δράση δεν είναι αυθαιρεσία αλλά πρωτοβουλία πάνω σε αδιαπραγμάτευτες αρχές και λειτουργίες.

Ποιες είναι αυτές οι αρχές και λειτουργίες; Πρώτα απ’ όλα, η συμμετοχή. Κανένας αποκλεισμός. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες, ο νέος αυτός φορέας να επιτρέπει την προσβασιμότητα, τη δυνατότητα συμμετοχής σε όλους τους νέους. Σε όλους τους νέους που έχουν τις αγωνίες τις κοινές, τις αξίες τις κοινές, από το μαθητικό κίνημα μέχρι τον εργαζόμενο, τον νέο άνεργο, τον νέο αγρότη, τον επιστήμονα, τον επιχειρηματία, τον νέο με αναπηρία, τον μετανάστη.

Δεύτερον. Αποκεντρωμένη και δικτυακή λειτουργία. Όχι στους ιεραρχικούς μηχανισμούς, όχι στις λογικές της δεξιάς των πελατειακών σχέσεων και των «κονέ», όπως μου λένε πολλοί νέοι, όχι στις παρωχημένες ιδέες ενός λενινιστικού κόμματος, του λεγόμενου δημοκρατικού συγκεντρωτισμού.

Ναι στο ανοιχτό, ελεύθερο και συλλογικό κίνημα της νεολαίας. Η ελευθερία κάθε ατόμου, η πρωτοβουλία του κάθε νέου είναι προϋπόθεση, τελικά, για μια συλλογική και ενωτική πολιτική έκφραση. Είναι ο αυταρχισμός και οι πελατειακές σχέσεις που καθυποτάσσουν κάθε τι δημιουργικό, και διαιρούν το Κίνημα σε μικροομάδες μίζερων προσωπικών συμφερόντων και μηχανισμών.

Ο καθένας θα έχει τις προτιμήσεις του σε ιδέες και σε πρόσωπα, αλλά θα είναι ελεύθερη η επιλογή του, και όχι προϊόν καταναγκασμού και συναλλαγής. Αυτό εμείς πρέπει να κατοχυρώσουμε για τη νέα γενιά, να αισθάνεται και να είναι ελεύθερη η επιλογή του μέσα στις διαδικασίες ενός νέου φορέα που ξεκινάμε.

Οι παρωχημένες και κάθετες κυριαρχικές δομές δεν προσφέρουν στη σημερινή εποχή. Δημιουργούμε οριζόντιο δίκτυο πυρήνων νέας γενιάς σε κάθε γωνιά της χώρας, διασφαλίζουμε το συντονισμό τους σε νομαρχιακό και εθνικό επίπεδο, όταν και όπου χρειάζεται. Δεν είναι για μας η κλασική καθοδήγηση, μας ενδιαφέρει ο διάλογος, η πρωτοβουλία, η κριτική, οι φρέσκιες νέες πολιτικές ιδέες.

Τρίτον. Η διαφάνεια. Όχι στην καμαρίλα του παλιού τύπου πολιτικής. Ανοιχτά και ελεύθερα οι απόψεις και οι δράσεις. Η νεολαία να γίνει πρότυπο διαφάνειας σε όλες τις δραστηριότητες, τηρώντας πρώτη αυτή τις υποχρεώσεις λογοδοσίας, του ελέγχου των λειτουργιών που διέπουν το σύνολο του Κινήματος, δίνοντας αν θέλετε το παράδειγμα σε όλους.

Δεν είναι τυχαίο, ότι βλέπουμε στη Δεξιά κυβέρνηση πόσο γρήγορα τα φαινόμενα αλληλοσπαραγμών, τα φαινόμενα πελατειακών σχέσεων, τα φαινόμενα αδιαφάνειας αλλά και διαφθοράς, το πρόσφατο φαινόμενο στη ΔΕΗ, έχουν δημιουργήσει τρομερά προβλήματα σε Οργανισμούς, σε λειτουργίες του κράτους, σε λειτουργίες της κυβέρνησης.

Διότι τελικά, δεν είναι απλώς η αδυναμία του πρωθυπουργού να κυβερνήσει αυτή τη χώρα, δεν είναι απλώς η έλλειψη σχεδίου και οράματος, δεν είναι απλώς οι συντηρητικές πολιτικές, αλλά είναι και μια ολόκληρη αντίληψη, αντίληψη πολιτικής. Να φτιάξω το δοβλέτι μου, να φτιάξω το οικοπεδάκι μου, να φτιάξω εγώ τον δικό μου χώρο, τον αποκλειστικό, να συγκρουστούμε ο ένας με τον άλλον, χωρίς διαφάνεια, χωρίς κανόνες, χωρίς αρχές.

Με αποτέλεσμα βεβαίως, να μην προχωράει μπροστά η χώρα, να καθηλώνεται στις εσωτερικές πιέσεις, συμφέροντα και συγκρούσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, της συντηρητικής αυτής παράταξης. Με αποτέλεσμα βέβαια, να βλέπουμε την αδυναμία τους να διαμορφώσουν έναν προϋπολογισμό, μέχρι την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν μεγάλα προβλήματα στις ΔΕΚΟ. Αυτά βεβαίως, τα πληρώνει ο ελληνικός λαός.

Εμείς φέρνουμε μια άλλη αντίληψη και μια άλλη νοοτροπία. Της διαφάνειας, της συλλογικής λειτουργίας, βασισμένη όμως σε αρχές και σε κανόνες, της ανάδειξης των αξιών. Διότι η ανανέωση την οποία επιδιώκουμε είναι βεβαίως ηλικιακή, αλλά όχι μόνο ηλικιακή. Είναι αγώνας ενάντια σε όσους ταυτίζουν τον εαυτό τους με την εξουσία και όχι την αξία.

Εμείς αναδεικνύουμε την αξία. Αξία στον άνθρωπο, αξία στο προϊόν, αξία στην κοινωνία. Μερικοί θεωρούν ότι, η καρέκλα τους δίνει αξία. Αυτή είναι η συντηρητική αντίληψη. Εμείς θεωρούμε ότι, ο άξιος δίνει αξία στο πόστο το οποίο αναλαμβάνει.

Γι αυτό σας καλώ να αγωνιστείτε ενάντια σε κάθε κατεστημένο, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό, κομματικό, συνδικαλιστικό, πανεπιστημιακό, ηλικιακό, που πνίγει τις δυνατότητες, τις ευκαιρίες και τις επιλογές τις δικές σας, που δεν αναγνωρίζει την αξία, αλλά αναγνωρίζει μόνο την εξουσία.

Αναδείξτε μέσα απ’ τη δική σας γενιά τους δημιουργούς του μέλλοντος, τους χιλιάδες νέους πρωταγωνιστές στην πολιτική, στην εργασία, στην οικονομία, στην επιστήμη, στον πολιτισμό. Γίνεται μπροστάρηδες στη μάχη για πραγματική και βαθιά ανανέωση. Και εγώ δε θα ξεχάσω ποτέ ως νέος τους αγώνες που κάναμε στην εποχή μας, από το Βιετνάμ μέχρι τη Χιλή, από τη δικτατορία στην Ελλάδα μέχρι τους αγώνες για την ισότητα των μαύρων στην Αμερική.

Και εδώ στην Ελλάδα πιέζαμε το κόμμα να πάει μπροστά, να υιοθετήσει διαδικασίες αξιοκρατικές στις προσλήψεις. Να εκφράσει νέες αξίες στην κοινωνία μας, κόντρα συχνά και σε μεγάλους ηγέτες, κόντρα σε καταξιωμένα στελέχη, κόντρα ακόμα και στον Ανδρέα Παπανδρέου.

Και είμαι σίγουρος ότι, και εμένα θα αμφισβητήσετε, και αυτό είναι και δικαίωμά σας και υποχρέωσή σας σε ένα δημοκρατικό κόμμα. Αυτό ζητούσαν οι καιροί τότε και η δική μας επαναστατικότητα και έτσι κρατούσαμε ζωντανό το κόμμα. Πιστεύαμε βαθιά στο Κίνημα που μπορούσε να ανανεώνεται, να αλλάζει, να συγκρούεται, αλλά να κρατά βαθιά αυτές τις αξίες. Να συλλαμβάνει τα μηνύματα των καιρών, να ανοίγει δρόμους για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Άλλες φορές κερδίζαμε τη μάχη, άλλες φορές σπάζαμε το κεφάλι μας, άλλες φορές κάναμε και λάθη. Και θέλω να πιστεύω ότι, είχαμε το θάρρος ακόμα και της αυτοκριτικής. Πάντα όμως κοιτούσαμε μπροστά.

Είμαι προσωπικά αποφασισμένος να δώσω στη νέα προγραμματική και κυβερνητική πρόταση του ΠΑΣΟΚ αυτό το νέο κύμα αλλαγών, και το δικαίωμα σ’ εσάς να παίξετε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτών των αλλαγών, με τις δικές σας προτάσεις και τον δικό σας δυναμισμό.

Μέσα από αυτή την προσπάθεια θέλουμε να αγγίξουμε και τα νέα Κινήματα της κοινωνίας μας, πέρα από τους παραδοσιακούς χώρους των μαζικών φορέων, του Φοιτητικού Κινήματος, του Εργατικού Κινήματος, του Συνεταιριστικού Κινήματος, να αγγίξουμε και την κοινωνία των πολιτών, όπου συμμετέχουν πολλοί νέοι. Από τον εθελοντισμό, σε θέματα κοινωνικής πρόνοιας, μέχρι θέματα περιβάλλοντος.

Έτσι, ώστε να μπορούμε να αγγίξουμε τις ΜΚΟ, τις Οργανώσεις πολιτών, και να σπάσουμε τα όποια τείχη υπάρχουν μέσα στην κοινωνία μας. Ένα απ’ αυτά είναι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Η δική σας γενιά θα παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στο μέλλον της χώρας μας, και στο κατά πόσον θα δούμε τα φαινόμενα της Γαλλίας ή θα γίνουμε μια χώρα πολυπολιτισμική, όπου όλοι θα αισθάνονται ισότιμοι μέσα σε μια δημοκρατία που και ο μετανάστης, ο ξένος, που σιγά – σιγά θα γίνεται η πρώτη του πατρίδα η Ελλάδα, θα ενσωματώνεται, θα εντάσσεται με τρόπο δημιουργικό, αποτελεσματικό, δημοκρατικό που θα αφήνει και τον ίδιο να αισθάνεται την αξιοπρέπεια, αλλά και να μπορεί να προσφέρει σημαντικά στη νέα του χώρα.

Αλλά να είναι και γέφυρα και με άλλους πολιτισμούς, και με άλλες ιδέες, που και αυτές θα μας μπολιάσουν, θα μας δώσουν τη δυνατότητα να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας, να διαμορφώσουμε μια τοιχογραφία, το τι ακριβώς είναι αυτή η παγκόσμια κοινωνία, με πολλές διαφορετικές κουλτούρες, με πολλά διαφορετικά έθνη, λαούς, παραδόσεις, αλλά που διαμορφώνουμε όλο και περισσότερο – και αυτό νομίζω είναι το στοίχημα του προοδευτικού Κινήματος όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς – κοινές βασικές αξίες.

Χωρίς αυτές τις κοινές βασικές αξίες και τους κοινούς αυτούς κανόνες, δε θα μπορέσουμε να συμβιώσουμε σε αυτό τον πλανήτη, να πούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του θερμοκηπίου από κοινού, πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της φτώχειας από κοινού, το πρόβλημα του AIDS, το πρόβλημα του εμπορίου φυσικών προσώπων, λευκής σαρκός, ναρκωτικών, ή άλλων συγκρούσεων.

Εάν δεν εδραιώσουμε κοινούς κανόνες, τότε θα ψάχνει ο νέος, θα ψάχνουν οι νέες γενιές στέγη στον φονταμενταλισμό, στις ακραίες Οργανώσεις, στις ακραίες πράξεις. Δεν θα έχει αλλιώς ελπίδα, θα ψάχνει κάπου εκεί, σε μια ουτοπία που ποτέ δε θα γίνει πραγματικότητα ή θα γίνει μια πραγματικότητα την οποία όλοι μας θα έχουμε ως εφιάλτη μπροστά μας, όπως ήταν ο εφιάλτης των μεγάλων Παγκοσμίων Πολέμων, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος με τις τεράστιες συγκρούσεις, τις εθνικιστικές ή κι αυτές που έχουμε ζήσει κι εμείς στα Βαλκάνια και σε άλλες περιοχές.

Έτσι λοιπόν, ο μετανάστης για μας δεν είναι απλώς ένας ακόμα πολίτης, είναι η πρόκλησή μας να μπορέσουμε εμείς ως κοινωνία να διαμορφώσουμε αντιλήψεις προοδευτικές, καινούργιες για την ασφάλεια της χώρας μας, για την πρόοδο της χώρας μας, αλλά και να εκπέμψουμε το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι μια πρωτοπόρα δημοκρατική χώρα, με δυνατότητες να αναδείξει αξίες, και να είναι μια δύναμη η Ελλάδα πραγματικά όχι μόνο για τα Βαλκάνια, αλλά δύναμη αξιών για όλο τον κόσμο.

Και δεν είναι τυχαίο ότι, σε μια παγκόσμια κοινωνία, δεν έχει σημασία αν είσαι μικρή ή μεγάλη χώρα. Το κύρος σου είναι κατά πόσον υπηρετείς αξίες. Η αξία δεν έχει σχέση με το πόσο μικρός είσαι ή πόσο μεγάλος είσαι, είναι πόσο υπηρετείς πιστά, πόσο αναδεικνύεις, πώς εφαρμόζεις στην πράξη αυτές τις αξίες.

Πιστεύω ότι, εδώ είναι η μεγάλη πρόκλησή μας. Γι αυτό πιστεύουμε ότι, η νεολαία έχει πολλά να αναδείξει και πολλά να αλλάξει. Το Φοιτητικό Κίνημα επίσης, είναι ένα σημαντικό πεδίο αλλαγών. Δεν μπορεί το Φοιτητικό Κίνημα να υποτάσσεται σε λογικές συνδιαλλαγής με τους καθηγητές. Και δυστυχώς, όλες οι φοιτητικές παρατάξεις, και η δική μας, έχουν κατά καιρούς υποπέσει σε αυτή την λογική.

Αντί να είναι ένα Φοιτητικό Κίνημα που να αναδεικνύει τα μεγάλα προβλήματα της παιδείας, τις μεγάλες τομές που πρέπει να έχουμε στη χώρα μας, τις μεγάλες διεκδικήσεις, να απελευθερώσουμε τις δυνάμεις μας, να απελευθερώσουμε τη νέα γενιά, να απελευθερώσουμε τη δυνατότητα μόρφωσης, να παράξουμε εμείς μόρφωση και γνώση με την εποπτεία του κράτους, αλλά όχι να είναι από το κράτος αναγκαστικά, αλλά με τη σωστή αξιολόγηση και εποπτεία του κράτους. Έχουμε περιορίσει το Φοιτητικό Κίνημα σε πρακτικές, όπου έχουμε πολλές φορές τριπλές αναγνώσεις για το ποια είναι τα φοιτητικά αποτελέσματα, έλλειψη οργάνων και εκπροσώπησης σε κεντρικό επίπεδο του Φοιτητικού Κινήματος, και αδυναμία του Φοιτητικού Κινήματος να ξεφύγει από την εύκολη συνδιαλλαγή μεταξύ του συνδικαλιστή και του καθηγητή, για τον άλφα ή βήτα βαθμό ή δεν ξέρω τι άλλο.

Αυτά δεν πρόκειται να μας πάνε μπροστά ως κοινωνία, ούτε να κατοχυρώσουν τον νέο σε μια παγκόσμια πραγματικότητα. Το αν θα πάρει ο φοιτητής ένα βαθμό παραπάνω ή λιγότερο είναι ελάχιστης σημασίας από το να πάρει πραγματικές γνώσεις, για να μπορέσει αύριο να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα έξω, που δεν είναι πάντα εύκολη.

Αυτή, λοιπόν, η κρατική και γραφειοκρατική ισοπέδωση των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ είναι οπισθοδρομικό φαινόμενο. Εμείς είμαστε υπέρ των δημοσίων Πανεπιστημίων, χωρίς να φοβόμαστε και άλλες μορφές. Αλλά τα δημόσια Πανεπιστήμια πρέπει να αποκεντρωθούν, να αυτονομηθούν, να απελευθερωθούν από μια κρατικίστικη αντίληψη, για να μπορούν να παίξουν πραγματικά το ρόλο τους όπως πρέπει. Με αξιολόγηση και με μια ουσιαστική βοήθεια από το κράτος.

Γι αυτό μιλάμε για την ουσιαστική επένδυση στην παιδεία, μιλάμε πραγματικά για την ανάγκη να φτάσουμε στο 5% του προϋπολογισμού, αντί να μειώνεται ο προϋπολογισμός, όπως γίνεται επί Νέας Δημοκρατίας, και ένα 40% του επόμενο ΚΠΣ να επενδυθεί στην παιδεία.

Και βεβαίως, θα κάνουμε κάθε τι για μια αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, μέσα από ένα πλαίσιο επίλυσης των προβλημάτων που έχουμε, από την Κύπρο μέχρι την υφαλοκρηπίδα, αμοιβαία μείωση, ώστε το μέρισμα ειρήνης να επενδυθεί στη νέα γενιά, να επενδυθεί στην παιδεία, να επενδυθεί στην αξία, στην επένδυση, όπως λέμε ,στον άνθρωπο.

Φίλες και φίλοι, το νέο Κίνημα της νεολαίας πρέπει να απορρίψει την κουλτούρα του φόβου, που είναι βαθιά συντηρητική κουλτούρα. Του φόβου της αλλαγής, του φόβου της ανάληψης ευθυνών, του φόβου του δημιουργικού ρίσκου, του φόβου της πολιτικής, της τεχνολογίας, του φόβου της παγκόσμιας αλληλεξάρτησης, του φόβου της Ευρώπης.

Να απαντήσω παραφράζοντας μια ιστορική φράση. Το μόνο που έχει να φοβάται η νεολαία αυτού του τόπου, είναι ο φόβος ότι, αυτό που χθες ήταν προοδευτικό μπορεί σήμερα να γίνεται συμβατικό, να εξαντλεί το δυναμικό του, να αλλοιώνει το νόημά του, να γίνεται ακόμα και συντηρητικό ή και φοβικό.

Απορρίψτε, λοιπόν, τις ιδεολογίες του φόβου. Μπροστά στο φόβο εμείς προτείνουμε την αλλαγή, μπροστά στα αδιέξοδα εμείς χρησιμοποιούμε τη φαντασία και την τόλμη. Μπροστά στα δύσκολα δε πτοούμαστε, σχεδιάζουμε και εργαζόμαστε, προπάντων μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε συνεχώς, για να μπορούμε να αλλάζουμε εμείς και μαζί να αλλάζουμε την Ελλάδα.

Και είναι ολέθριο να γυρίσουμε τις πλάτες μας στις παγκόσμιες προκλήσεις. Σ’ εσάς, λοιπόν, προσβλέπω μια αξιακή επανάσταση. Είναι μεγάλη ευθύνη και θα έχετε την αμέριστη υποστήριξη τη δική μου, όλων μας εδώ που εκπροσωπούν τα όργανα του ΠΑΣΟΚ, τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, και βεβαίως, όλους τους άλλους, διότι το μέλλον ανήκει σ’ εσάς, δεν είναι έρμαιο συγκυριών, δεν είναι έρμαιο αγορών, δεν είναι υποταγή στη μοίρα.

Εμείς πιστεύουμε, και γι αυτό είμαστε σοσιαλιστές, γι αυτό είμαστε προοδευτικοί, γι αυτό είμαστε δημοκράτες, πιστεύουμε ότι, μπορούμε εμείς να είμαστε κυρίαρχοι της μοίρας μας. Να σχεδιάσουμε το μέλλον μας. Αλλά αυτό σημαίνει να δουλέψουμε από κοινού, συλλογικά, να ξεφύγουμε από τις παλιές αντιλήψεις, που πολλές φορές, δυστυχώς, εμείς οι παλαιότεροι καλλιεργήσαμε στην νέα γενιά, στην νεολαία του Κινήματός μας. Εμείς έχουμε την πρώτη ευθύνη για τα προβλήματα και τα φαινόμενα τα οποία είχαμε στην νεολαία ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν.

Γι’ αυτό σας καλώ να ξεπεράσετε αυτές τις αντιλήψεις, και αυτή η Επιτροπή Έμπνευσης πραγματικά να εμπνεύσει. Να εμπνεύσει με τον άλλο τρόπο λειτουργίας, με την άλλη έννοια συντροφικότητας, με την άλλη έννοια ελευθερίας και ανοιχτού διαλόγου, σεβασμού των διαφορετικών απόψεων, των διαφορετικών αντιλήψεων, των διαφορετικών καταγωγών και παραδόσεων που μπορεί ο καθένας σας να εκφράζει, και μέσα απ’ αυτό να συνθέσουμε το καινούργιο για το αύριο του ΠΑΣΟΚ, αλλά ακόμα περισσότερο, το καινούργιο για το αύριο της Ελλάδας.

Και θέλω τώρα να πω κλείνοντας, ότι οι Δημοτικές Εκλογές έρχονται σε λίγους μήνες. Εμείς θέλουμε την νεολαία να συμμετέχει. Είναι ένα μετερίζι πάρα πολύ σημαντικό για την νέα γενιά. Και θα στηρίξουμε νέους ανθρώπους, νέα πρόσωπα, νέες γυναίκες, νέα αγόρια, να μπούνε στην μάχη των Δημοτικών Εκλογών, στην μάχη των εκλογών της Αυτοδιοίκησης. Και θέλουμε και μέσα από την συζήτηση που θα κάνετε και εδώ, και στη περιφέρεια και στις γειτονιές, να ενθαρρύνετε την νέα γενιά να εκφραστεί εκεί που μπορεί να εκφραστεί, στη γειτονιά, στο δήμο, στη Νομαρχία, στην Αυτοδιοίκηση, που αύριο θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις μεγάλες ριζικές τομές, όταν θα είμαστε κυβέρνηση.

Και θα είμαστε κυβέρνηση την επόμενη των επόμενων εκλογών. Καλή δουλειά και καλή συνέχεια.”

Διαβάστε επίσης