Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής δημιουργεί ένα οικολογικό απαρτχάιντ

Ομιλία στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Oι κλιματικές αλλαγές και οι προκλήσεις για τις μελλοντικές γενιές» στο Μέγαρο Μουσικής

«Αγαπητή κυρία Βαρδινογιάννη, κύριε Δήμα, αξιότιμοι συνάδελφοι, αξιότιμε κ. Pachauri, κυρίες και κύριοι,

Είναι τιμή που με καλέσατε να χαιρετίσω το Συνέδριό σας, όπως βεβαίως είναι τιμή να έχουμε μαζί μας και τον κ. Pachauri, που έχει πραγματικά συμβάλει στην προσπάθεια της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής διεθνώς.

Ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, συμμετέχω σε πολλά διεθνή φόρα, διεθνή φόρα για την παγκόσμια πρόκληση, αυτήν που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως ανθρωπότητα, την κλιματική αλλαγή.

Και ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, χαίρομαι που στη χώρα μας, σε διάφορες τοπικές, περιφερειακές, αλλά και εθνικού χαρακτήρα συναντήσεις, συζητάμε πια συστηματικά για το θέμα αυτό. Θα ήθελα, καταρχήν, να συγχαρώ όλους σας, την κυρία Βαρδινογιάννη, για την πρωτοβουλία αυτή.

Η δική μου, σύντομη συμβολή στον προβληματισμό σας, θα κινηθεί σε τρεις κατευθύνσεις:

Πρώτον, η αναγνώριση ότι δεν έχουμε άλλο χρόνο για ατέρμονες συζητήσεις. Πρέπει να δράσουμε τώρα. Αν θέλετε, έπρεπε να είχαμε δράσει από χθες.

Δεύτερον, η βεβαιότητα ότι στη χώρα μας μπορούμε να προχωρήσουμε, και άμεσα, σε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο, που να συνδυάζει και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και την ανάπτυξη, από την άλλη πλευρά.

Τρίτον, η προετοιμασία της χώρας μας για την Κοπεγχάγη και ο ρόλος που μπορεί να παίξει η Ελλάδα στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου, αξιοποιώντας και τις παραδοσιακές μας σχέσεις με την περιοχή.

Κυρίες και κύριοι,

Σε διεθνές επίπεδο, παρατηρείται ακόμα και σήμερα, λίγους μήνες δηλαδή πριν από τη συνάντηση της Κοπεγχάγης, μία διστακτικότητα. Μία διστακτικότητα στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και νέες αναπτυσσόμενες βιομηχανικές χώρες. Και η διστακτικότητα τροφοδοτείται από τον εκπεφρασμένο φόβο ότι, οι πολιτικές δραστικής αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής θα επιβραδύνουν την οικονομική ανάπτυξη, δηλαδή ότι έρχονται σε αντίθεση με την οικονομική ανάπτυξη.

Αλλά είναι πλέον πέρα από κάθε αμφιβολία τεκμηριωμένο, ότι η αδράνεια στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, θα οδηγήσει σε τεράστια οικονομικά κόστη και σε πολύ μεγαλύτερη επιβράδυνση της ανάπτυξης. Χωρίς άλλο, θα έλεγα ότι, είναι δεδομένο ότι ή θα προχωρήσουμε στην πράσινη βιώσιμη ανάπτυξη, ή θα ζήσουμε τη βαρβαρότητα της καταστροφής του περιβάλλοντός μας, αλλά και του πολιτισμού μας.

Είναι τεκμηριωμένο από μελέτες Διεθνών Οργανισμών – και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό – ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, και μπορεί, και πρέπει να συμβαδίσει με την ανάπτυξη.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπάνω, πιστεύω ότι οι πολιτικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, πρέπει και μπορούν να αναδειχθούν ως εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε, για να ξεπεράσουμε και την παρούσα οικονομική κρίση. Αντί δηλαδή να είναι εμπόδια για την αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης, θα πρέπει να είναι εργαλεία, για να μπορούν να βοηθήσουν την τόνωση των οικονομιών μας σε αυτή την εποχή της ύφεσης.

Γι’ αυτό, εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, έχουμε παρουσιάσει στην Ελλάδα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, ένα σχέδιο που περιλαμβάνει όλες τις διαστάσεις της πράσινης ανάπτυξης, για ένα νέο πρότυπο. Ένα πρότυπο, που συνδέει την παραγωγή και την καινοτομία, με την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας συνολικά.

Η Ελλάδα θα μπορούσε – και αυτός είναι πραγματικά ο στόχος μας – να καταστεί ηγέτιδα και ένα πραγματικό πρότυπο για την πράσινη ανάπτυξη. Με την αλλαγή μεθόδων παραγωγής, με τα νέα ποιοτικά προϊόντα, να συνδέσουμε την Ελλάδα με το προϊόν αξίας, με την ανάπτυξη της κατάλληλης τεχνολογίας σε όλους τους τομείς, την ενέργεια, τον τουρισμό, τη γεωργία, την πράσινη επιχειρηματικότητα, τις μεταφορές, κάνοντας έτσι τη χώρα μας να αποκτήσει ένα παραγωγικό πλεονέκτημα.

Ο ήλιος, ο αέρας, το φυσικό μας περιβάλλον, είναι οι σημαντικότεροι πόροι μας. Βεβαίως, πρέπει να συνδυάσουμε αυτούς τους πόρους με το ανθρώπινο δυναμικό, δηλαδή να επενδύσουμε στην τεχνογνωσία, στην εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού, σε αυτή τη νέα εποχή αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, στο νέο πρότυπο ανάπτυξης. Πιστεύω ότι τότε μπορεί και η χώρα μας να κάνει θαύματα, μέσα σε ένα πλαίσιο, βεβαίως, το οποίο θα πρέπει να υποστηριχθεί συντονισμένα από το κράτος, από μια κυβέρνηση που έχει αυτή τη βούληση.

Πρώτη μου ενέργεια, ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ήταν η δημιουργία Επιτροπής, της οποίας προεδρεύουν ο πρώην Πρόεδρος της Χιλής, ο Ρικάρντο Λάγος και ο πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας, Γιούραν Πέρσον. Το αντικείμενό τους, η βιώσιμη ανάπτυξη και η βιώσιμη διακυβέρνηση του πλανήτη μας.

Ήδη, μέσα από αυτή την Επιτροπή, έχουν γίνει υψηλού επιπέδου διαβουλεύσεις με ηγεσίες της Λατινικής Αμερικής, της Ευρώπης, της Ρωσίας, της Αφρικής και, πρόσφατα, ήμουν κι εγώ στην Κίνα, όπου είχαμε συναντήσεις με την ηγεσία της μεγάλης αυτής χώρας, από τον Πρόεδρο μέχρι και τους αρμόδιους υπουργούς, που διαπραγματεύονται για την συνάντηση της Κοπεγχάγης.

Τον Σεπτέμβριο, λίγο πριν από την Κοπεγχάγη, θα έχουμε συναντήσεις στη Νέα Υόρκη με την ηγεσία της Αμερικής, με την οποία έχουμε σχέση, και διαπραγματεύεται για τα θέματα της Κοπεγχάγης, προκειμένου να καταθέσουμε, ενόψει και της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε., τις δικές μας επεξεργασμένες προτάσεις, που θα απηχούν περίπου 170 κόμματα ανά τον πλανήτη, διαμορφώνοντας έτσι μια ευρύτερη συναίνεση γύρω από την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Μια προοδευτική, αν θέλετε, προσέγγιση ενόψει και της Κοπεγχάγης.

Στην Κοπεγχάγη, η συνάντηση θα είναι τεράστιας ιστορικής σημασίας για τον πλανήτη μας, για την ανθρωπότητα. Ωστόσο, θα υπάρχουν χώρες, οι οποίες απλά θα ακολουθούν. Αυτές είναι κυρίως οι χώρες μικρού ή μεσαίου μεγέθους, οι οποίες έχουν και πολλά άλλα προβλήματα, τα οποία δεν έχουν κατορθώσει να αντιμετωπίσουν με τον κατάλληλο τρόπο, και άλλες προτεραιότητες, αν θέλετε. Και πολλές από αυτές τις χώρες ανήκουν στη Μεσόγειο.

Η Μεσόγειος είναι μια περιοχή, που θα αντιμετωπίσει ίσως από τις πιο έντονες πιέσεις και επιπτώσεις των κλιματολογικών αλλαγών.

Θέλω η Ελλάδα να παίζει ένα κομβικό ρόλο, εστιάζοντας κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη και στις παραευξείνιες χώρες, γιατί έχουμε και μια ουσιαστική παράδοση συνεργασίας με αυτή την περιοχή.

Στόχος είναι ακριβώς η συνεργασία μας, σε μια περιοχή η οποία αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα σε ό,τι αφορά τις κλιματικές αλλαγές. Στόχος, επίσης, θα πρέπει να είναι η συντονισμένη μας παρουσία, διότι αν έχουμε ισχυρή φωνή ως περιοχή, θα παίξουμε και σημαντικό ρόλο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Κοπεγχάγη. Με τον τρόπο αυτό, θα επηρεάσουμε τις αποφάσεις που θα ληφθούν, αλλά θα είμαστε και μέτοχοι, αν θέλετε, συμμέτοχοι σε αυτή την παγκόσμια προσπάθεια.

Ενόψει της Κοπεγχάγης, θα περίμενα από τη σημερινή κυβέρνηση, να μας εξηγήσει με σαφήνεια ποιες είναι οι θέσεις της χώρας μας ενόψει των διαπραγματεύσεων, ποιες είναι οι συγκεκριμένες απόψεις της και ποια είναι τα διαπραγματευτικά κείμενα, τα οποία θα πρέπει να είχαν ήδη παρουσιαστεί. Δυστυχώς, σήμερα, απλώς απουσιάζουμε.

Κλείνοντας, θα προσθέσω και μία άλλη διάσταση: δεν χρειαζόμαστε πια άλλες μελέτες, για να μας πείσουν να αναλάβουμε δράση. Δεν χρειαζόμαστε πια άλλες μελέτες, για να δείξουν ποια είναι η κατεύθυνση. Αυτό που χρειάζεται, είναι πολιτική βούληση. Πολιτική βούληση, για μια περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική συμφωνία ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες, για να μπορέσουμε να πάμε μπροστά.

Να ξέρετε ότι, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και εγώ ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αυτή τη βούληση την έχω. Έχω τη βούληση να διαμορφώσουμε ένα Σύμφωνο Περιβάλλοντος, ένα Κοινωνικό Σύμφωνο για την Πράσινη Ανάπτυξη, με τους πολίτες και τους κοινωνικούς εταίρους.

Κυρίες και κύριοι,

Η διακήρυξη που παρουσιάζεται σήμερα, στο πλαίσιο του Συνεδρίου σας, υπογραμμίζει την ανάγκη να υποστηρίξουμε, σε πρώτη φάση, αυτούς που πλήττονται περισσότερο και που είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής δεν αφορά μια μικρή ελίτ ευαισθητοποιημένων πολιτών. Δημιουργεί, κατ’ αρχήν, ένα οικολογικό απαρτχάιντ, που πλήττει πρώτα απ’ όλα τους πιο αδύναμους, τους πιο φτωχούς, τους απροστάτευτους. Όπως βλέπουμε, ακόμη και στη δική μας χώρα, να πλήττονται ιδιαίτερα στη Δυτική Αττική, άρα στις γειτονιές που είναι πιο φτωχές, πιο αδύναμες, πιο απροστάτευτες.

Με αυτή την έννοια, θα ήθελα να χαιρετίσω την πρωτοβουλία του Ιδρύματος για το Παιδί και την Οικογένεια και, να διαβεβαιώσω ότι τόσο σήμερα, με τις θέσεις μας, όσο και αύριο, ως κυβέρνηση, θα στηρίξουμε το έργο σας.

Σας ευχαριστώ.»

Διαβάστε επίσης