Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Για τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Πάτρας | Δήλωση 15.07.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

Για το εκλογικό αποτέλεσμα | Δήλωση 08.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

Ο αποχαιρετισμός του Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Ροβέρτο Σπυρόπουλο | 25.06.2019

«Με τον Γιάννη γιορτάζει μία Ελλάδα ευκαιριών, δημοκρατίας και ελευθερίας» | 25.06.2019

 

Την ώρα των μεγάλων αποφάσεων για τη χώρα, κάποιοι απουσίαζαν και κάποιοι έδωσαν τη μάχη

Τα στελέχη της ΝΔ, το σύνολο των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, με την ψήφο τους για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, αναγνώρισαν ότι, το έλλειμμα του 2009, ήταν 15,6%. Για την ιστορία, ο νυν Πρωθυπουργός το είχε αναγνωρίσει νωρίτερα.

Με την ψήφο τους, δηλαδή, αναγνώρισαν ποιος οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Σήμερα, μπορούν να υποστηρίζουν ό,τι θέλουν και να αναζητούν υπευθύνους όπου τους βολεύει.

Η αλήθεια είναι ότι, την ώρα των μεγάλων αποφάσεων για τη σωτηρία της χώρας, κάποιοι απουσίαζαν και κάποιοι έδωσαν τη μάχη και ανέλαβαν ευθύνες που δεν τους αναλογούσαν, για να μπορούν σήμερα να ομιλούν όλοι εκ του ασφαλούς.

Όσο για τον Ανδρέα Παπανδρέου, είναι βέβαιο ότι, κανείς δεν μπορεί να περιμένει τη δικαίωσή του από τους προαναφερθέντες. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;

Όλοι γνωρίζουν ότι, ο Ανδρέας Παπανδρέου αγωνίστηκε για τη Δημοκρατία. Γι’ αυτό συγκρούστηκε με το κράτος της δεξιάς και με ό,τι κρατούσε σε καθεστώς εξάρτησης την Πατρίδα μας.

Προς τι, λοιπόν, η έκπληξη από τη στάση τους;

Όλα αυτά θα έπρεπε να ανήκουν στους ιστορικούς.

Η χώρα χρειάζεται υπευθυνότητα, σοβαρότητα και ενωτικό λόγο. Δυστυχώς, ακούστηκαν πολλά μεγάλα λόγια για ενότητα αυτό το Σαββατοκύριακο, αλλά πίσω από τα λόγια φανερώθηκαν διχαστικές διαθέσεις.

Και αυτές δεν υπηρετούν τη χώρα.

Σήμερα χρειάζεται το θάρρος να αναγνωρίζει κανείς απλές αλήθειες, επάνω στις οποίες θα μπορέσουμε να κτίσουμε μια νέα εθνική ενότητα – για να αντιμετωπισθούν οριστικά όσα κρατούσαν τη χώρα πίσω.

Αν κάτι πρέπει να μείνει από όλα αυτά, είναι η πανηγυρική επαναβεβαίωση της ανάγκης για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις παντού. Για εμβάθυνση της Δημοκρατίας, διαφάνεια, κοινωνική δικαιοσύνη, ισονομία και κράτος δικαίου.

Ό,τι δηλαδή δεν επιθυμούσε και φαίνεται ακόμα να μην επιθυμεί η συντήρηση.

Διαβάστε επίσης