Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ας επιλέξουν οι πολίτες τον σοσιαλιστή υποψήφιο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής | Άρθρο | 17.10.2017

«Να ηττηθούν οι ιδέες και οι πρακτικές της συντήρησης» | Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα 03.09.2018

Τοποθέτηση στην Επιτροπή της Βουλής για την ιατρική κάνναβη | 01.03.2018

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

 

Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου μετά τη λήξη των εργασιών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και σε όσους γιορτάζουν – νομίζω εδώ είναι δύο που γιορτάζουν, οπότε χρόνια πολλά και σ’ αυτούς.

Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, για τη θεσμοθέτηση του μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα. Είναι ένας χρόνος πρωτόγνωρης προσπάθειας αλλαγών στη χώρα μας και θυσιών του λαού μας. Προσπάθειες και θυσίες, που σήμερα αναγνωρίζονται απ’ όλους στην Ευρώπη και, το σημαντικότερο, πιάνουν τόπο και ανοίγουν μια θετική προοπτική για το μέλλον.

Πέρυσι, ο αγώνας μας ήταν να αποτρέψουμε τη χρεοκοπία της χώρας μας, την οικονομική καταστροφή. Ήταν ένας συνεπής, αλλά και συνεχής και επίπονος αγώνας, για να αποκαταστήσουμε το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδας, ώστε να μπορεί να μάχεται αξιόπιστα και να κατοχυρώνει τα εθνικά της συμφέροντα, τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού.

Ήταν ένας αγώνας, για να αναδείξουμε και την ευρωπαϊκή διάσταση αυτής της κρίσης. Και σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι αυτή η προσπάθειά μας πέτυχε και αυτό επιβεβαιώνεται και από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όλοι αναγνωρίζουν πια το σημαντικό δρόμο που διανύσαμε και τις θυσίες των πολιτών μας.

Πετύχαμε να βελτιώσουμε το πλαίσιο εφαρμογής του μνημονίου και ήταν καθοριστική η απόφαση της Συνόδου της Ευρωζώνης της 11ης Μαρτίου, η οποία δίνει μια νέα ώθηση στην επιτυχία της συλλογικής μας προσπάθειας και στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Και επιβεβαιώθηκε αυτή η απόφαση και σήμερα.

Συμβάλαμε καθοριστικά, επίσης, ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει μια συνεκτική και συνολική απάντηση στην κρίση, με τη συγκρότηση νέων θεσμών, μια ενισχυμένη και συντονισμένη ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική και, πάνω απ’ όλα, τη σαφή απόφαση για στήριξη της Ευρωζώνης. Δηλαδή, τη σταθερότητα, αλλά και την αναγκαία αλληλεγγύη, όπου χρειάζεται.

Αυτό το πλαίσιο της συνολικής προσέγγισης αποτυπώνεται και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Στόχος είναι η ανάπτυξη των αναγκαίων πολιτικών και μέσων, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ώστε να ανακάμψει η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά επιπλέον – και είναι σημαντικό ότι τέθηκαν ως αποφάσεις και στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης – η έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη, με τη σύγκλιση, την κοινωνική διάσταση, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη στήριξη των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μας χαρίστηκε. Τίποτα δεν είχε προεξοφληθεί. Φτάσαμε στη σημερινή απόφαση, με τη σταθερή μας διεκδίκηση, με τα αποτελέσματα της προσπάθειάς μας, με την ανάδειξη της ευρωπαϊκής διάστασης του προβλήματος και, βεβαίως, των ευρωπαϊκών προοπτικών, με την ενίσχυση του κύρους της χώρας μας και με την οικοδόμηση των απαραίτητων συμμαχιών.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δικαιώνεται απόλυτα και η στρατηγική μας, του πρώτου γύρου, δηλαδή η επιλογή μας, αλλά και η επιμονή μας, να υπάρξει απόφαση για τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος στην ειδική Σύνοδο της Ευρωζώνης, στις 11 Μαρτίου. Και αυτό, βεβαίως, το τονίζουν τα γεγονότα των εξελίξεων που μεσολάβησαν, που αφορούν και στην Πορτογαλία, και στη Λιβύη, αλλά και σε αρκετά εσωτερικά προβλήματα κρατών-μελών γύρω από τη συμφωνία. Σε διαφορετική περίπτωση, πολλά από τα δικά μας θέματα θα είχαν τεθεί σε αμφιβολία.

Ως προς την οικονομική πολιτική και, βεβαίως, στο πλαίσιο της συνολικής προσέγγισης για τη σταθερότητα, ανταγωνιστικότητα, σύγκλιση και ανάπτυξη της Ευρωζώνης, αποτυπώνονται τα εξής συμπεράσματα:

Πρώτα απ’ όλα, επιβεβαιώνονται οι θετικές αποφάσεις της Ευρωζώνης, της 11ης Μαρτίου. Αποφασίστηκε η αναθεώρηση της Συνθήκης για τη θεσμοθέτηση του μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας, του ESM. Επιβεβαιώνεται η χρηματοδότησή του, καθώς και τα διάφορα χαρακτηριστικά του – να μη μπούμε στις λεπτομέρειες, υπάρχουν στα παραρτήματα των αποφάσεων.

Επιβεβαιώθηκε η χρηματοδότηση του σημερινού προσωρινού μηχανισμού στήριξης, του λεγόμενου «EFSF», και τέθηκε ως στόχος να επισπευσθούν οι αναγκαίες διαδικασίες ώστε, πριν το τέλος του Ιουνίου του 2011, να έχουν υπογραφεί και οι δύο συμφωνίες ταυτόχρονα.

Τέθηκε το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των κανονισμών της οικονομικής διακυβέρνησης, επίσης μέχρι τον Ιούνιο, και δόθηκε η δυνατότητα συμμετοχής και σε άλλες χώρες, στο λεγόμενο «Σύμφωνο για το Ευρώ» – ήδη, δήλωσαν χθες συμμετοχή η Βουλγαρία, η Δανία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρουμανία.

Επισημάνθηκε η ανάγκη αποκατάστασης της ευρωστίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και, βέβαια, της αντιμετώπισης τυχόν προβλημάτων που θα προκύψουν από τα λεγόμενα «stress tests», τις δοκιμές αντοχής, μέσω ανάπτυξης φιλόδοξων στρατηγικών, αλλά και αναδιάρθρωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Όπως επιδιώξαμε, επίσης, υιοθετήθηκε και στις 11 Μαρτίου, αλλά και σήμερα, η ανάγκη διεύρυνσης της εισαγωγής του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, του λεγόμενου «Tobin Tax». Κάναμε σημαντική συζήτηση επ’ αυτού και υπήρξαν και αρκετές διαφορετικές απόψεις στο Συμβούλιο των 27, αλλά καταφέραμε και με επιμονή της Ελλάδας, να δοθεί εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να φέρει μια ανάλογη εισήγηση, δηλαδή πήγαμε κι ένα βήμα παραπέρα, ώστε να υπάρξει συζήτηση για το θέμα αυτό, μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.

Σε ό,τι αφορά τη Λιβύη, συζητήσαμε την κατάσταση και την επιδίωξη των δράσεων που έχουν αναληφθεί που, σύμφωνα και με την εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι η προστασία των αμάχων από απειλή επίθεσης.

Η Ελλάδα και το Συμβούλιο υπογράμμισαν το βασικό ρόλο των αραβικών χωρών, ιδίως του Αραβικού Συνδέσμου, στην ενεργή υποστήριξη της εφαρμογής της απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και, βεβαίως, στην ενεργή συμμετοχή της χώρας μας ως προς την εξεύρεση πολιτικής λύσης στην κρίση.

Αυτό που επιβάλλεται σήμερα, είναι να υπάρξει κατάπαυση του πυρός. Αυτό θέλουμε, να σταματήσουν οι επιθέσεις στον άμαχο πληθυσμό, να ανοίξει ο δρόμος για τη δημοκρατική μετάβαση στη Λιβύη, σύμφωνα με τις επιλογές και τις προσδοκίες του Λιβυκού λαού, διασφαλίζοντας πάντα την εθνική κυριαρχία, το μέλλον του λαού της Λιβύης και την εδαφική της ακεραιότητα.

Επανέλαβα τη θέση που εξέφρασα από την πρώτη στιγμή, αλλά και στη συνάντηση στο Παρίσι, ότι δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις διπλωματικές προσπάθειες για επίτευξη των στόχων μας, καθώς και ότι πρέπει να συζητήσουμε και να προετοιμαστούμε με υπευθυνότητα για την επόμενη μέρα στη Λιβύη. Και εδώ, η Ελλάδα θα παίξει το ρόλο που της αρμόζει.

Βεβαίως, μιλήσαμε και για τη γενικότερη συνεργασία μας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, μέσα από μια νέα εταιρική σχέση στη Μεσόγειο και μια συγκροτημένη ευρωπαϊκή πολιτική – που θεωρώ ότι είναι ιστορικής σημασίας, γιατί θα καθορίσει τελικά τις σχέσεις της Ευρώπης με τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο – που στοχεύει στην πολιτική συνεργασία, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική ευημερία των λαών της περιοχής και τη δημοκρατική τους πορεία.

Και αυτό σημαίνει ότι αποφασίσαμε την ενίσχυση της ανθρωπιστικής βοήθειας, την ενίσχυση προγραμμάτων και το νέο προσανατολισμό αυτών των προγραμμάτων για τις χώρες της Μεσογείου, με την αύξηση κατά 1 δις ευρώ των πράξεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων γι’ αυτές τις χώρες της Μεσογείου. Και βέβαια, συζητήσαμε το ιδιαίτερο πρόβλημα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.

Η Ελλάδα, όλους αυτούς τους μήνες, αναδεικνύει στα ευρωπαϊκά όργανα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, ως πύλη εισόδου μεταναστών και προσφύγων, προβλήματα που εντείνονται από τις δραματικές εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική. Γι’ αυτό και από κοινού με την Ιταλία, ζητήσαμε να γίνει συζήτηση σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και να αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Είχα την ευκαιρία χθες να συναντήσω την αρμόδια Επίτροπο, την κυρία Βάλστρομ, και να θέσω όλα αυτά τα ζητήματα, για να αξιολογήσουμε την κατάσταση ευρύτερα, αλλά και στην Ελλάδα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταποκρίθηκε και έχει αναλάβει μέχρι τον Ιούνιο να παρουσιάσει μια συνολική προσέγγιση για το πρόβλημα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς και, βέβαια, έχει αναλάβει και τη διάθεση πρόσθετων πόρων για τις επιχειρήσεις της Frontex.

Καταγράφηκε στα συμπεράσματα η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών, για έμπρακτη αλληλεγγύη προς τα κράτη-μέλη, όπως είναι η Ελλάδα, που θίγονται άμεσα από τα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ευρώπη, και δεσμεύτηκε για την παροχή αναγκαίας υποστήριξης, ανάλογα με την εξέλιξη της κατάστασης.

Τέλος, εκφράσαμε την αμέριστη υποστήριξή μας και την αλληλεγγύη μας στο λαό της Ιαπωνίας, καθώς και στον αγώνα της Ιαπωνίας να αντιμετωπίσει τις βιβλικές καταστροφές και την κρίση που βιώνει.

Με την ευκαιρία, συζητήσαμε και για το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Η δική μας θέση για την πυρηνική ενέργεια είναι καθαρή. Η Ελλάδα, εξάλλου, δεν έχει άλλη επιλογή, γιατί είμαστε μια άκρως σεισμογενής περιοχή.

Ειδικότερα, όμως, ως προς την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων, όπως γνωρίζετε, ζητήσαμε εξ αρχής τρία πράγματα: πρώτα απ’ όλα, τον πλήρη έλεγχο των πυρηνικών εγκαταστάσεων που λειτουργούν στην Ευρώπη, την αυστηρή εποπτεία των εγκαταστάσεων και σε γειτονικές χώρες, πέραν δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την αυστηροποίηση των προδιαγραφών της πυρηνικής ασφάλειας.

Και αυτές οι τρεις προτάσεις έγιναν αποδεκτές και αποτυπώνονται στο κείμενο των συμπερασμάτων.

Αποφασίστηκε δηλαδή να επανεξεταστεί η ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη βάση μιας συνολικής και διαφανούς αξιολόγησης κινδύνων και ασφάλειας.

Αποφασίστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει τη διενέργεια παρόμοιων προσομοιώσεων και ελέγχων, δηλαδή «stress test», δοκιμών αντοχής, στις γειτονικές χώρες, εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τις υπάρχουσες, αλλά και για τις σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις.

Εδώ, θέσαμε ιδιαίτερα θέματα και γειτονικών χώρων, όπως του πυρηνικού σταθμού Ακιουγιού της Τουρκίας, που σχεδιάζεται. Πρέπει να καταστεί σαφές στις υποψήφιες χώρες, στις γειτονικές μας χώρες, είτε είναι, είτε δεν είναι υποψήφιες – αλλά σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκία τυγχάνει να είναι – ότι η συμμόρφωση στα θέματα πυρηνικής ασφάλειας, είναι και αναπόσπαστο κομμάτι του κοινοτικού κεκτημένου, αλλά βεβαίως είναι τελικά και προς το συμφέρον μας, και του Ελληνικού και του Τουρκικού λαού, καθώς και όλων των λαών της περιοχής.

Δόθηκε εντολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει και να ενισχύσει το κανονιστικό πλαίσιο για την ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων και εγκαταστάσεων.

Τέλος, αρκετοί από εμάς, και εγώ, και ο Αυστριακός, αλλά και άλλοι, είπαμε ότι είναι ένα «καμπανάκι», μια ευκαιρία αν θέλετε, να επαναπροσανατολίσουμε όλη την Ευρώπη προς την ανανεώσιμη ενέργεια, την πράσινη ενέργεια, κάτι που για εμάς αποτελεί προτεραιότητα.

Ευκαιρία, με την έννοια να επενδύσουμε σε αυτή τη νέα τεχνογνωσία, ώστε πράγματι να είμαστε πρωτοπόροι, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Σήμερα, ολοκληρώσαμε με επιτυχία μια προσπάθεια μηνών. Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ενισχύουν καθοριστικά και δίνουν μια νέα δυναμική και προοπτική στη συλλογική προσπάθεια του Ελληνικού λαού.

Δεν πρέπει, όμως, ποτέ να ξεχνάμε ότι, η επιτυχία εξαρτάται από το δικό μας αγώνα, από τις μάχες που δίνουμε καθημερινά στη χώρα μας.

Σήμερα, είναι η μέρα που τιμούμε την Επανάσταση του 1821, τον αγώνα για την ελευθερία, για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Ο Ελληνικός λαός, και σήμερα, με τη δύναμη, την υπερηφάνια και την αποφασιστικότητα που τον χαρακτηρίζει, δίνει και θα κερδίσει και αυτή τη μάχη.

Η Ελλάδα που αγωνίζεται, η Ελλάδα που είναι ενωμένη, είναι η Ελλάδα που διαχρονικά ξεπερνά τις δυσκολίες και πετυχαίνει το στόχο της. Αυτή την Ελλάδα αναδεικνύουμε καθημερινά, με τις μάχες όλων μας.

Μ. Αρώνη («ΑΠΕ – ΑΝΤ1»):   Κύριε Πρόεδρε, πολλοί οικονομικοί αναλυτές εκφράζουν επιφυλάξεις για το γεγονός ότι ο μελλοντικός μηχανισμός στήριξης, αυτός που θα ισχύσει από το 2013 και μετά, προβλέπει ότι σε περίπτωση που μία χώρα κριθεί ότι βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας και δεν μπορεί να ξεπληρώσει τα χρέη της, ο ιδιωτικός τομέας θα αναλάβει ένα τμήμα του κόστους. Ανεξάρτητα από το ποια ή ποιες χώρες θα βρεθούν σε αυτή την κατάσταση, σας ανησυχούν οι επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει αυτή η ρύθμιση στα ελληνικά κρατικά ομόλογα; Ευχαριστώ.

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Είναι ένα θέμα που είχαμε θέσει και υπήρξε και μία βελτιωτική απόφαση στην προηγούμενη συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών.

Θέλω να πω εδώ, ότι οι διαπραγματεύσεις που κάναμε ήταν, όπως είπα, πολύμηνες. Έχουμε φτάσει σε ένα πολύ καλό, συνολικό αποτέλεσμα. Δεν μιλάω για τα ιδιαίτερα συμφέροντα της Ελλάδας, αλλά και γενικότερα για το μηχανισμό, για τις τράπεζες και για την ευρύτερη οικονομική μας πολιτική. Θα μπορούσε να πει κανείς, «εγώ θέλω εκείνο, ο άλλος θέλει το άλλο», υπάρχει ακόμα δυνατότητα βελτιώσεων, αλλά νομίζω ότι το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποφασισμένη να στηρίξει την Ευρωζώνη και τις χώρες της Ευρωζώνης, με κάθε τρόπο.

Αυτό είναι ένα ισχυρό μήνυμα που, πριν από λίγους μήνες, σίγουρα πριν από ένα χρόνο, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει, δηλαδή ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έφτανε να παίρνει τόσο σημαντικές και, θα έλεγα, καθοριστικές αποφάσεις, ακριβώς για να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες – πολλές φορές, θα έλεγα και υπερβολικές ανησυχίες, αλλά και αυτές ακόμα – της αγοράς.

Β. Βασιλόπουλος («Ρ/Σ ΝΕΤ 105.8»):   Κύριε Πρωθυπουργέ, ως προς τη συνολική λύση, για την οποία επαγγέλλονταν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι θα δώσουν μέσα σε δύο 24ωρα, θέσαμε ένα πλαίσιο πολιτικής απόφασης, το οποίο θα υλοποιηθεί τον Ιούνιο, δηλαδή έχουμε μπροστά μας ένα χρονικό διάστημα και διαβουλεύσεων και διαφόρων διεργασιών, αλλά πάντως, δεν έχει δοθεί συνολική λύση, με τον ακαριαίο τρόπο με τον οποίο τον τοποθετούσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και πάντως, μέσα σε αυτή τη λύση, δεν υπάρχει η ώθηση της ανάπτυξης με συγκεκριμένο μέτρο. Ένα μέτρο, για παράδειγμα, δεν έχει υπάρξει, κι αν κάνω λάθος, παρακαλώ διορθώστε με. Μπορείτε σας παρακαλώ να μου πείτε, αν είστε ικανοποιημένος από το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα κάποια συγκεκριμένη πολιτική πρωτοβουλία για να δοθεί ανάπτυξη, για να δοθεί ώθηση ανάπτυξης και στην Ελλάδα, και στις υπόλοιπες χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους;

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Πρώτα απ’ όλα, είναι λάθος ότι δεν υπήρξε απόφαση. Απόφαση υπήρξε, ξεκάθαρη απόφαση: ότι θα πρέπει η κάθε χώρα, με εσωτερικές διαδικασίες, να το συμφωνήσει – άλλες μέσα από το Κοινοβούλιο, άλλες μέσα από κυβερνητικές αποφάσεις, αυτό είναι θέμα δημοκρατίας.

Θα μπορούσαμε εμείς να επιβάλουμε τις εσωτερικές διαδικασίες, το πώς εγκρίνονται αυτά; Αλλά στο επίπεδο το δικό μας, στο οποίο είχαμε να διαπραγματευθούμε, καταφέραμε και πήραμε τις αποφάσεις, και ως χώρα, και ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θεωρώ λογικό, αυτές οι αποφάσεις να υιοθετηθούν και από τα Κοινοβούλια. Πάντως, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι κατοχυρωμένες αυτές οι αποφάσεις.

Πράγματι, η ανάπτυξη είναι το ζητούμενο, όλοι το λέμε, και υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για το πώς θα επέλθει αυτή η ανάπτυξη. Βεβαίως, διαμορφώνοντας ένα καλύτερο πλαίσιο ανταγωνιστικότητας, αλλά το τι είναι ανταγωνιστικότητα, διαφέρει πολλές φορές από χώρα σε χώρα.

Εμείς θεωρούμε ότι η επένδυση στον άνθρωπο, στη νέα καινοτομία, στην πράσινη καινοτομία, σε όλες αυτές τις νέες δυνατότητες που έχουμε, στην εκπαίδευση, στις υποδομές, είναι πολύ σημαντική. Είναι ένα θέμα, βεβαίως, το οποίο υπάρχει και στις αποφάσεις μας, π.χ. στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της κοινωνικής συνοχής, που εμείς θεωρούμε ότι είναι μέρος της ανάπτυξης. Και οπωσδήποτε, έχουμε μπροστά μας και τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου εκεί θα γίνει πολύ σημαντική συζήτηση γι’ αυτό που θέσατε, για το οποίο είμαι σύμφωνος ότι, ναι, είναι μεγάλο στοίχημα για την Ευρώπη.

Στ. Ευσταθιάδης («Το Βήμα»):   Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα σας κάνω μία ερώτηση για τη Λιβύη. Το πρόβλημα ενδιαφέρει από πολλές πλευρές, νομίζω, την Ελλάδα. Η χθεσινή απόφαση ήταν ότι το ΝΑΤΟ πλέον αναλαμβάνει τον κύριο ρόλο της εφαρμογής των οποιωνδήποτε αποφάσεων, που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι και οι «ανοιχτοί ουρανοί», όπως αλλιώς λέγονται, θα πρέπει να ξανασυζητηθούν, αν καταλαβαίνω καλά, σε μια τέτοια απόφαση από το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ, όπου η ομοφωνία είναι υποχρεωτική. Η Ελλάδα δηλαδή, αν δεν κάνω λάθος, έχει μπροστά της να υποστηρίξει ή να αρνηθεί να υποστηρίξει, τη συνέχιση των πτήσεων των συμμαχικών αεροπλάνων υπεράνω της Λιβύης. Είμαι σωστά σ’ αυτό; Δεν νομίζετε ότι αλλάζει η στάση, την οποία ως τώρα είχαμε, μετά τη χθεσινή απόφαση που πάρθηκε; Εννοώ της Ελλάδας.

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Ευχαριστώ για την ερώτηση. Θεωρώ ότι η απόφασή μας βασίζεται, και δεν έχει αλλάξει, στις αποφάσεις του ΟΗΕ, που μιλούν για την προστασία του άμαχου πληθυσμού. Προφανώς, για τον τρόπο της εφαρμογής, προβλέπεται και στην απόφαση του ΟΗΕ, ότι μπορεί, είτε μεμονωμένα κράτη, είτε μέσα από Οργανισμούς, να υπάρξει εφαρμογή αυτών των αποφάσεων και με τη συμβολή του ΝΑΤΟ.

Θέλω να τονίσω ότι δεν είναι το ΝΑΤΟ που έχει αποφασίσει, είναι ο ΟΗΕ που έχει αποφασίσει. Και το ΝΑΤΟ, απλώς δίνει τις υπηρεσίες του, δηλαδή τις υποδομές, το στρατηγείο, το συντονισμό των επιχειρήσεων. Αυτή είναι η προσφορά, ουσιαστικά, του ΝΑΤΟ σήμερα. Δεν βλέπω κάποια αλλαγή ουσιαστική, είναι περισσότερο επιχειρησιακή αλλαγή, αλλά πολιτική αλλαγή δεν υπάρχει. Είναι η ίδια βάση, πάνω στην οποία δουλεύουμε.

Μακάρι, όπως έχω πει, το συντομότερο να τελειώσουν οι εχθροπραξίες και να υπάρξει κατάπαυση του πυρός, αλλά αυτό βεβαίως σημαίνει, ή μάλλον προϋποθέτει, την εφαρμογή και συμφωνία και των δύο πλευρών – και σε αυτή την περίπτωση, ιδιαίτερα του καθεστώτος στη Λιβύη – στις αποφάσεις του ΟΗΕ.

Χρ. Κούτρας («ΣΚΑΪ»):   Κύριε Πρόεδρε, έχετε ανακοινώσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, με σκοπό τη μείωση του δημοσίου χρέους κατά 20%, όπως είπατε. Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι 50 δις ευρώ. Ήδη, ακούγονται αρκετές απόψεις και ποικίλες απόψεις και εντός του Υπουργικού Συμβουλίου, για το πώς θα πρέπει να εξελιχθεί αυτό το πρόγραμμα. Αυτό που θέλω να σας ρωτήσω είναι, αν είστε αποφασισμένος να πάτε αυτό το πρόγραμμα μέχρι τέλους, να συγκρουστείτε δηλαδή για παράδειγμα με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, οι οποίοι αντιδρούν σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια.

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Κατ’ αρχήν, το πρόγραμμα βάζει ένα στόχο, η υλοποίηση εξειδικεύεται. Ο στόχος αυτών των προγραμμάτων είναι ακριβώς ότι, εμείς θέλουμε από εδώ και πέρα, και αυτό είναι που έχουμε υποσχεθεί, να έχουμε διαρθρωτικά μέτρα, να έχουμε μέτρα εξοικονόμησης, περιορίζοντας τη σπατάλη, να έχουμε εκσυγχρονισμό του κράτους, να χτυπήσουμε τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά. Και βεβαίως, από κοινού, όλοι μαζί να συμβάλουμε και σε μια λειτουργία της Πολιτείας, με την πάταξη της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και της διαφθοράς, όλων αυτών δηλαδή που πράγματι δημιουργούν προβλήματα στη σωστή λειτουργία του κράτους και, τελικά, στο δημόσιο συμφέρον και στην αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.

Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, λοιπόν, είναι μέρος αυτού του προγράμματος. Θα εξειδικευτεί. Δεν βλέπω γιατί, εκ των προτέρων, πρέπει να θεωρούμε ότι θα υπάρξουν αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, όταν εμείς ξεκινάμε μέσα από μια διαβούλευση να προωθούμε τις οποιεσδήποτε αλλαγές, για οποιοδήποτε θέμα. Και οι διαβουλεύσεις αυτές θα υπάρξουν και, ελπίζω, να έχουν και αίσιο αποτέλεσμα.

Δεν μιλάω ειδικά για τη ΔΕΗ, αλλά για οποιοδήποτε θέμα, γιατί δεν έχει υπάρξει κάποια πρόταση για τη ΔΕΗ. Αυτά θα εξειδικευτούν και, βεβαίως, θα συζητηθούν. Και θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον όλων μας να συνεργαστούμε, ώστε να αξιοποιηθεί σωστά η δημόσια περιουσία, προς όφελος τελικά του Ελληνικού λαού, για να φύγει αυτό το μεγάλο βάρος του χρέους, που σήμερα κουβαλά λόγω των πρόσφατων, προηγούμενων πολιτικών.

Κ. Πάρης («The World Street Journal»):   Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να σας ρωτήσω κάτι σχετικά με την Πορτογαλία. Λίγο έως πολύ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεωρεί δεδομένο ότι είναι θέμα χρόνου πότε η Πορτογαλία θα προσφύγει στο μηχανισμό, αυτό τουλάχιστον ακούμε από πάρα πολλές πλευρές. Με βάση αυτό, θα ήθελα να σας ρωτήσω, νομίζετε πραγματικά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάνει αρκετά για να προστατέψει τα μέλη της και το ευρώ; Δεν νομίζετε ότι μία συμφωνία, παραδείγματος χάρη για τη δευτερογενή αγορά, αγοράς ομολόγων, ή τα swaps, οι ανταλλαγές των ομολόγων, κάτι το οποίο είχε θέσει και η Ελλάδα, θα βοηθούσε κράτη σαν την Πορτογαλία, να μην φτάσουν σ’ αυτό το σημείο; Ήθελα επίσης να ρωτήσω: νομίζετε ότι η πρόταση για τη δευτερογενή αγορά, για να υπάρξει παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή άλλων αγορών, να αγοράσουν ομόλογα από τα κράτη, μπορεί να ξαναέρθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς συζήτηση; Ευχαριστώ.

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Ξέρετε καλά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη προχωρά, η Ευρώπη εξελίσσεται. Δεν πρέπει να αποκλείσει κανείς τίποτα στο μέλλον. Νομίζω πως είναι σημαντικό να σταθούμε και στις αποφάσεις τού σήμερα, διότι είναι σημαντικές οι αποφάσεις.

Είναι σημαντικές και για την Πορτογαλία. Και είμαι σίγουρος – και θέλω να εκφράσω τη συμπαράστασή μου – ότι η Πορτογαλία και ο Πορτογαλικός λαός, δίνουν τη μάχη τους, με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αποδείξει πάντως ότι είναι έτοιμη να συνδράμει, εάν και εφόσον χρειαστεί, εάν ζητηθεί. Δεν υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου, ούτε καν συζητήθηκε αυτό το θέμα. Αυτά είναι, συνήθως, η ευκολία των αναλύσεων που βλέπουμε στα διάφορα σχόλια των Μέσων Ενημέρωσης ευρύτερα.

Θεωρώ ότι οι σημερινές απαντήσεις που έχουμε, μέσα από τις αποφάσεις του Συμβουλίου, δίνουν ένα πολύ ηχηρό μήνυμα. Μπορούμε να μπούμε σε λεπτομέρειες. Εμείς έχουμε καταθέσει πάρα πολλές προτάσεις και πολλά θα μπορούσαν να γίνουν. Δίνουν όμως ένα πολύ ισχυρό μήνυμα ότι, σε κάθε περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εδώ και θα σταθεί στο πλευρό και των κρατών-μελών, και της Ευρωζώνης, και θα κάνει αυτό που πρέπει.

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικές αυτές οι αποφάσεις σήμερα, όπως και το μήνυμα ιδιαίτερα προς τις αγορές, για να τις καθησυχάσει, ότι η Ευρώπη είναι εδώ.

Π. Θεοδωρόπουλος («Ριζοσπάστης»):   Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής, υπογράψατε το Σύμφωνο για το Ευρώ, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει μειώσεις μισθών, περισσότερες μορφές ευέλικτης εργασίας, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Στην Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό της ανεργίας είναι 15% και οι μισθοί τον τελευταίο χρόνο έχουν μειωθεί από 20% μέχρι 30%. Οι αποφάσεις αυτές που φέρνετε, που ψηφίσατε, και τα νέα μέτρα που θα έρθουν, πιστεύετε ότι μπορεί να τα αντέξει ο Ελληνικός λαός;

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Οι αποφάσεις δεν αφορούν σε νέα μέτρα και, ειδικά, δεν αφορούν σε νέα μέτρα στην Ελλάδα. Κάθε χώρα έχει τις επιλογές της. Εμείς ήδη έχουμε πάρει σημαντικά μέτρα για τη χώρα μας, δύσκολα και επίπονα, τα οποία θεωρούμε ότι θα αποτελέσουν και μια βάση, ώστε να ανακάμψει η οικονομία μας και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη. Διότι το μοντέλο το οποίο είχαμε, δεν πήγαινε άλλο.

Το μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο είχαμε, δεν ήταν μοντέλο ανάπτυξης. Ήταν μοντέλο για χρέη στην πλάτη του Ελληνικού λαού. Χρέη, τα οποία σήμερα φορτώνεται και πιέζεται να πληρώσει, τεράστια χρέη και για τις επόμενες γενιές. Αυτό δεν είναι μοντέλο ανάπτυξης. Δεν είναι μοντέλο για βιώσιμες θέσεις εργασίας.

Γι’ αυτό κάνουμε τις αλλαγές, επίπονες, δύσκολες, περνάμε από μία στενωπό, αλλά θα βγούμε ισχυρότεροι, με ένα μοντέλο που θα είναι βιώσιμο, ανταγωνιστικό και εξαγωγικό, ένα μοντέλο ευημερίας. Άρα, λοιπόν, να μιλάμε για τις προοπτικές με μεγαλύτερη αισιοδοξία.

Καταλαβαίνω πολύ καλά τις δυσκολίες, αλλά να καταλάβουμε ότι, εάν δεν γίνονταν οι αλλαγές οι οποίες έγιναν και αν δεν συνεχίσουμε να κάνουμε τις αλλαγές – όχι νέα μέτρα, αλλαγές όπως είπα, διαρθρωτικές, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, μείωση της σπατάλης, πάταξη της διαφθοράς, μείωση της γραφειοκρατίας, όλα αυτά είναι αναπτυξιακά – δεν θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα.

Δεν μπορεί, παραδείγματος χάρη, το κόστος για τον εργαζόμενο να είναι τεράστιο. Μελέτες δείχνουν – και ελπίζω σύντομα και αυτές να αναδειχθούν – ότι ένας εργαζόμενος χάνει από το μισθό του, μέχρι και 20% και 25%, από τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά στη χώρα. Ενώ σε άλλες χώρες, είναι πολύ πιο απλές οι διαδικασίες, οι οποίες διευκολύνουν τον εργαζόμενο. Αυτές είναι οι μεγάλες αλλαγές, τις οποίες εμείς κάνουμε.

Και βεβαίως, είχα την ευκαιρία χθες να πω, σε ό,τι αφορά το Σύμφωνο, ότι εμείς έχουμε ήδη εφαρμόσει και με το παραπάνω πολλές από αυτές τις αλλαγές, τις περισσότερες από αυτές τις αλλαγές. Δεν υπάρχει κανένας στην Ε.Ε. που να μην το αναγνωρίζει αυτό και να μην θεωρεί ότι αυτά θα συμβάλλουν στη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας.

Π. Σώκος («Ελευθεροτυπία»):   Κύριε Πρόεδρε, περίπου ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου, έχουμε για το πρώτο διάστημα του 2011 μια υστέρηση εσόδων, της τάξεως του 1,8%. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, η πραγματική ανεργία το 2011 θα φτάσει στο 22%. Υπάρχει ύφεση. Η ύφεση συνεχώς μεγαλώνει και ρευστότητα στην αγορά δεν υπάρχει. Το ερώτημά μου είναι: μήπως έχουν δίκιο όσοι λένε, και μέσα στο κόμμα σας, πολλοί βουλευτές, αλλά και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μόλις χθες, από εδώ, από τις Βρυξέλλες, ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει τελικά;

Γιώργος Α. Παπανδρέου:   Θα έλεγα ότι αυτοί που έχουν τεράστια ευθύνη για το πού έφτασε η Ελλάδα, δεν δικαιούνται σήμερα να μιλάνε με τέτοια ελαφρότητα για τις θυσίες και τις προσπάθειες του Ελληνικού λαού, ούτε να καλλιεργούν με ευκολία τη μιζέρια, προσπαθώντας να υποβαθμίσουν και τις κατακτήσεις μας.

Διότι έχουν γίνει αλλαγές. Έχουμε σπείρει για το μέλλον, για το αύριο, πολύ σημαντικά θεσμικά, οικονομικά και άλλα προγράμματα, τα οποία στοχεύουν ακριβώς στο να αντιμετωπίσουμε την ανεργία, αλλά κατ’ αρχήν στόχευαν στο να αντιμετωπίσουμε την πιθανή χρεοκοπία. Διότι αν είχαμε χρεοκοπήσει, όχι 15%, αλλά 30% ή και 40% θα ήταν η ανεργία και, βεβαίως, θα είχαμε κλείσιμο Τραπεζών, δεν θα πληρώναμε συντάξεις, δεν θα πληρώναμε μισθούς.

Μην το ξεχνάμε αυτό, μην ξεχνάμε αυτή την αφετηρία. Ναι, θα περάσουμε και περνάμε δύσκολα, αλλά βγαίνουμε – ήδη, έχουμε τα πρώτα σημάδια – από μια στενωπό. Είναι η στενωπός, στην οποία μπήκαμε λόγω μιας πελατειακής αναπτυξιακής αντίληψης, που διόγκωσε ένα κράτος πελατειακό, όχι αναπτυξιακό, που δεν ήταν βιώσιμο, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στο παρά πέντε της χρεοκοπίας.

Άρα, λοιπόν, ο δικός μας στόχος υλοποιείται, τα μέτρα υλοποιούνται. Είναι μεγάλες αλλαγές, είναι ιστορικές αλλαγές και, βεβαίως, αυτές είναι οι αλλαγές που θα φέρουν τη σιγουριά για τη νέα γενιά, θα φέρουν θέσεις εργασίας και θα φέρουν ανάπτυξη επιτέλους.

Επιπλέον, έχουμε και πολλά άλλα προγράμματα, τα οποία ξεδιπλώνονται, που βοηθούν, που συμβάλλουν, που δείχνουν αλληλεγγύη, προγράμματα για την ανεργία, πολύ σημαντικά, τα οποία αυτή τη στιγμή βοηθούν ένα μεγάλο μέρος των ανέργων, ή των εργαζομένων ώστε να μη χάσουν τις δουλειές τους, όπως και προγράμματα για την κοινωνική εργασία, προγράμματα ανάπτυξης της πράσινης ενέργειας, του τουρισμού κ.λπ.

Είναι θέματα, τα οποία βεβαίως θέλουν το χρόνο τους. Είμαστε αποφασισμένοι, όμως, να πάμε την Ελλάδα σε μια διαφορετική τροχιά. Και αυτό, νομίζω, πρέπει να είναι και το μήνυμα της σημερινής ημέρας, της 25ης Μαρτίου.

Ευχαριστώ πολύ.

Διαβάστε επίσης