Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

Ανοιχτή επιστολή ECFR προς τους ηγέτες της ΕΕ για το διάταγμα Τραμπ για το μεταναστευτικό | 03.02.2017

Επιστολή της Διεθνούς Επιτροπής για τα Ναρκωτικά προς τον πρόεδρο Ομπάμα | 19.01.2019

Σχετικά με την αίτηση της Ένωσης Κεντρώων στη ΣΔ | Γραφείο Γιώργου Α. Παπανδρέου 18.01.2017

«Μία επιτυχία στην υπόθεση της Κύπρου, θα βοηθούσε την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή» | 19.04.2016

Βραβείο Ειρήνης Παπανδρέου – Τζεμ 2016 | Γραφείο Τύπου 15.04.2016

 

Συνέντευξη Γ. Παπανδρέου, Προέδρου ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΙ και στη δημοσιογράφο Σία Κοσιώνη

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλωσορίζουμε στο σημείο αυτό στο στούντιο του ΣΚΑΪ τον Γιώργο Παπανδρέου, Πρόεδρο του ΚΙΝΗΜΑτος Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Καλώς ήρθατε κύριε Πρόεδρε και καλή επιτυχία σας εύχομαι.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καλώς σας βρήκα, κυρία Κοσιώνη. Ευχαριστώ πολύ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε στο Reuters σε μία συνέντευξη που δώσατε χθες ή προχθές: Θα μπορούσα να είμαι σε ένα μακρινό ελληνικό νησί και να παίζω κιθάρα. Αντ’ αυτού εγώ βρίσκομαι εδώ και δίνω τη μάχη.

Γιατί επιλέξατε λοιπόν κύριε Παπανδρέου να είστε εδώ και όχ σε αυτό το μακρινό νησί, τη στιγμή που πολλοί λένε ότι ο Παπανδρέου πήρε μία ισχυρή εντολή το 2009, έκανε όμτι έκανε, έφυγε από Πρωθυπουργός, έφυγε από Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, εντάξει, έκλεισε τον κύκλο του, τέλος.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θέλω να υπηρετώ πάντα την Πατρίδα, γιατί πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει η Ελλάδα. Ξεκινήσαμε, ανοίξαμε δρόμους, χτυηπηθήκαμε με κατεστημένα, δεν ολοκληρώθηκε αυτό το έργο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί χρειάζεται εσάς η πατρίδα για να αλλάξει και το ΚΙΝΗΜΑ;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν χρειάζεται μόνο εμένα. Εγώ έχω την εμπειρία, τη γνώση, συγκρούστηκα, ξέρω τί χρειάζεται η Ελλάδα, γύρισα τον κόσμο όλο. Η Ελλάδα χρειάζεται μεγάλες αλλαγές. Την επανάσταση του αυτονόητου. Και βεβαίως χρειάζεται συνεργασίες, θέλει ευρύτερες συναινέσεις. Πιστεύω ότι ακόμα και αν βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις της χώρας μας μόνη της. Χρειάζονται ευρύτερες συνεργασίες.

Είμαι ο άνθρωπος που και έχω συγκρουστεί και έχω βάλει πλάτη για το πατριωτικό καθήκον, όταν χρειάστηκε η χώρα. Και είμαι έτοιμος να συγκρουστώ και πάλι, αλλά στο πλαίσιο ευρύτερων συναινέσεων. Όπως έχω προτείνει, να πάμε ακόμα και σε δημοψήφισμα για τις μεγάλες αλλαγές στη χώρα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα τα δούμε ένα ένα. Θέλω να σας πω ότι όταν κοινοποίησα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ότι θα σας έχουμε απόψε εδώ στο δελτίο μας, οι περισσότεροι με καλούσαν να σας ρωτήσω κάτι για το οποίο έχετε ξαναερωτηθεί, αλλά εν πάση περιπτώσει καλό είναι να εμπεδωθεί αυτό.

Γιατί δεν περιμένατε να γίνουν εκλογές, να γίνει το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, να διεκδικήσετε εκεί την αρχηγία του κόμματος; Γιατί να κάνετε ένα κόμμα και –κατά πολλούς- να προδώσετε το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα το οποίο σας ανέδειξε, σας έκανε Πρωθυπουργό και το οποίο έστησε ο πατέρας σας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα από όλα, πάρα πολλοί μιλούν για τον πατέρα μου και θεωρούν ότι ξέρουν τί θα έκανε. Εγώ ξέρω όμως τί έκανε ο πατέρας μου. Το 1974 αποφάσισε να συγκρουστεί με το κομματικό κατεστημένο και έφτιαξε τότε, την 3η Σεπτέμβρη, το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό κάνω κι εγώ, πάνω σε αυτές τις αρχές κινούμαι. Συγκρούομαι με ένα κομματικό κατεστημένο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Ανδρέας Παπανδρέου λέτε θα είχε κάνει το ίδιο σήμερα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εμπνέομαι από τις δικές του πράξεις, από τη δική του εμπειρία και από τις αρχές στις οποίες τότε πιστέψαμε, για ένα κόμμα με αρχές, που δεν αφομοιώνεται στο σύστημα, αντισυστημικό κόμμα, που συγκρούεται με δημοκρατικό τρόπο και δεν γίνεται συνιστώσα της Δεξιάς.

Για το ΠΑΣΟΚ πρότεινα ένα συνέδριο ανοιχτό, από τη βάση. Αγνοήθηκα. Και οι εκλογές είναι πολύ σημαντικές. Αύριο η χώρα θα περάσει δύσκολες στιγμές. Θέλω να έχουμε δυνατή φωνή, με αρωγό την εμπειρία, τη σύνεση αλλά και την αποφασιστικότητα για μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα. Αυτή η φωνή είναι απαραίτητη αύριο στη Βουλή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε το γεγονός ότι άλλοτε στενοί σας άνθρωποι, σύντροφοί σας στο ΠΑΣΟΚ, δεν επέλεξαν να σας ακολουθήσουν, ή ακόμη ακόμη διαφώνησαν ανοιχτά και δημόσια μαζί σας, δεν σας λέει κάτι; Δεν σας προβληματίζει;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα από όλα υπάρχει πάρα πολύς κόσμος –και το βλέπω ανά την Ελλάδα- που έχει ενθουσιαστεί. Έχει λυτρωθεί από ένα ΠΑΣΟΚ που δυστυχώς είχε απορροφηθεί από ένα σύστημα πελατειακό και από ένα σύστημα που είχε γίνει συνιστώσα της Δεξιάς. Δεν μπορούσε ο κόσμος να εκφραστεί.

Υπάρχει ενθουσιασμός. Και υπήρχε και απαίτηση. Φοβάμαι ότι πολλοί σύντροφοι δεν ήταν σε θέση να συγκρουστούν με αυτές τις αντιλήψεις. Αλλά με πολλούς σύντροφους αύριο, καθώς θα προχωράμε μπροστά, θα ξαναβρεθούμε σε αυτή την πορεία.

Πάρα πολλοί έχουν ενθουσιαστεί με αυτή την πρωτοβουλία και έχουμε πολύ σημαντική στήριξη για αυτή τη νέα προσπάθεια. Παρότι είμαστε ένα νεογέννητο κόμμα 15 ημερών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Παπανδρέου αισθάνεστε αδικημένος;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κυρία Κοσιώνη, το θέμα δεν είμαι εγώ ή αν αδικήθηκα εγώ. Αδικήθηκε η Ελλάδα. Κι αδικήθηκε γιατί η Ελλάδα μπορούσε πολύ καλύτερα. Κάποιοι τη χρεοκόπησαν, κάποιοι δημιούργησαν αναξιοπιστία διεθνώς.

Θεωρώ ότι η όποια δικαίωση αφορά στη δικαίωση της Ελλάδας. Γιατί επιτέλους δεν μπορούμε να φτιάξουμε κράτος; Όταν έλεγα τότε το 2009 «Λεφτά υπάρχουν», δεν εννοούσα ότι θα έρθει πακτωλός χρημάτων…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το έχετε εξηγήσει αυτό και θα έρθουμε σε αυτή τη συζήτηση. Αλλά το πάω λίγο προσωπικά γιατί μου δίνετε την αίσθηση –έχω παρακολουθήσει και διαβάσει όλες τις συνεντεύξεις που έχετε δώσει τον τελευταίο καιρό- ότι δίνετε μία μάχη να αποκαταστήσετε το όνομά σας, να πείσετε τον κόσμο ότι, εν πάση περιπτώσει, ό,τι έκανα το έκανα με καλές προθέσεις. Βεβαίως ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, όπως έχει γραφτεί, αλλά με ενδιαφέρει αυτό: Νιώθετε αδικημένος; Κι αν ναι, έναντι ποίου; Έναντι του Κώστα Καραμανλή; Έναντι του Αντώνη Σαμαρά; Έναντι του Ευάγγελου Βενιζέλου; Νιώθετε δηλαδή ότι εσείς έχετε εισπράξει τη μερίδα του λέοντος, αυτό που λέμε στίγμα της κρίσης και κανένας άλλος;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα σχετικά με το πώς βλέπουν εμένα. Το θέμα, κυρία Κοσιώνη, είναι ότι θεωρούν ότι αυτά που κάναμε ως πατριωτικό καθήκον και αυτές οι συγκρούσεις με τα κατεστημένα ήταν το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν πολύ βαθύτερο και ήταν πολύ παλιότερο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κανείς δεν σας χρεώνει σύγκρουση με κατεστημένα. Σας χρεώνουν το μνημόνιο, σας χρεώνουν το Καστελόριζο, κύριε Πρόεδρε.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κυρία Κοσιώνη, συγκρούστηκα. Κι υπέγραψα ένα μνημόνιο, αλλά τα αίτιά του ήταν πολύ βαθύτερα. Άρα, να δούμε τις αλήθειες. Χωρίς αυτές, δεν θα δούμε τελικά ποια είναι τα αίτια τα οποία μας οδήγησαν στο να είμαστε εξαρτημένοι από δανειστές.

Είμαστε εξαρτημένοι από δανειστές σήμερα, διότι υπήρχε ένα φαύλο κράτος, ένα πολιτικό σύστημα που δεν είχε λειτουργική και διάφανη Δημοκρατία, που χάνονταν τα λεφτά τα οποία ήταν να πάνε στους συνταξιούχους, στους ασθενείς από διάφορες εστίες διαφθοράς. Φορτώνουμε τώρα τη μεσαία τάξη με τεράστιους φόρους, ακριβώς επειδή δεν έγιναν αυτές οι αλλαγές. Έπρεπε να γίνουν αυτές οι αλλαγές. Τουλάχιστον τα τελευταία 2,5 χρόνια έπρεπε να συνεχιστούν οι μεγάλες αλλαγές, για να φτιάξουμε επιτέλους κράτος.

Θεωρώ ότι είναι κρίμα αυτή η κρίση – που δεν μας ήρθε από τον ουρανό, από αυτά τα αίτια μας ήρθε – να μην γίνει η ευκαιρία να αλλάξουμε τη χώρα. Για αυτό μπήκα μπροστά. Για να πω αυτές τις αλήθειες.

Μιλάνε όλοι για το μνημόνιο. Το μνημόνιο ήταν ένα φάρμακο. Άλλοι θα το πουν καλό, άλλοι θα το πουν κακό. Αλλά ήταν φάρμακο σε μία ασθένεια. Κανένας δεν μιλάει για τις ασθένειες. Όλοι μιλούν μόνο για το φάρμακο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Χαρακτηρίσατε τον κύριο Καραμανλή εμπρηστή, την κυβέρνησή του. Μία κυβέρνηση εμπρηστών, είπατε προχτές μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου να δεν κάνω λάθος.

Θέλω να σας ρωτήσω αν έχετε μιλήσει με τον κύριο Καραμανλή αυτά τα χρόνια ή την πρώτη περίοδο που αναλάβατε τη διακυβέρνηση, βρήκατε το έλλειμμα που βρήκατε, ανακαλύψατε τα όσα ανακαλύψατε και έπεσε ο ουρανός πάνω στο κεφάλι μας, αν μιλήσατε μαζί του.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν έχει μιλήσει. Και μακάρι να τον καλέσετε εσείς εδώ. Μακάρι να υπήρχε ένα δημόσιο debate για το τί έγινε και τί μας άφησε. Διότι μας έλεγε άλλα πράγματα πριν τις εκλογές του 2009 και άλλα βρήκαμε μετά.

Εμπρηστές ήταν, γιατί άφησαν τη χώρα με ένα τεράστιο έλλειμμα, σχεδόν διπλάσιο χρέος και τεράστια αναξιοπιστία διεθνώς. Δεν είναι ο κύριος Καραμανλής το πρόβλημα, αλλά το πελατειακό σύστημα ενός κατεστημένου, που διοικεί ασφυκτικά αυτή τη χώρα. Απλώς ο κύριος Καραμανλής, κυρία Κοσιώνη, υπηρέτησε πιστά αυτό το σύστημα, αντί να τα βάλει μαζί του.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς κύριε Παπανδρέου όμως –και αυτό είναι κάτι που σας καταλογίζει ο κόσμος- γνωρίζατε. Μπορεί να μην γνωρίζατε ακριβώς το μέγεθος. Δεν ξέρατε ας πούμε, όπως έχετε πει, ότι το έλλειμμα ήταν 15%, γνωρίζατε όμως –και αυτό το είχατε μάθει από τον κύριο Προβόπουλο- ότι ήταν διψήφιο. Γνωρίζατε επίσης που ήταν το χρέος. Το χρέος δηλαδή δεν εκτοξεύθηκε ξαφνικά τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής σας εκστρατείας. Και ενώ γνωρίζατε, κατηγορείστε ότι κάνατε μία large προεκλογική εκστρατεία. Εγώ δεν θέλω να σταθούμε στο «Λεφτά υπάρχουν». Αλλά ήταν μία large προεκλογική εκστρατεία. Δηλαδή δεν δώσατε κανένα μήνυμα ότι «Κοιτάξτε παιδιά, εδώ τα πράγματα δεν πάνε καλά και κινδυνεύει η χώρα να καταρρεύσει», τη στιγμή που ο Καραμανλής έκανε μία μετριοπαθή εκστρατεία και έλεγε να παγώσουμε μισθούς. Αυτό σας το καταλογίζουν.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πέντε χρόνια, ο κύριος Καραμανλής δεν έκανε τίποτα. Είχε την ευθύνη να μας ενημερώσει ακριβώς πού βρίσκεται το χρέος της χώρας. Πέταξε μία κουβέντα ότι θα κάνουμε κάτι με το πάγωμα των μισθών, που θα σήμαινε μόλις κάπου 500 εκ. μέτρα το 2010, ενώ εμείς μειώσαμε το πρώτο τρίμηνο του 2010 40% του ελλείμματος σε σχέση με το 2009.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάποτε σας ζήτησε συναίνεση ο κύριος Καραμανλής και δεν τη δώσατε.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν με αφήσατε να τελειώσω.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παρακαλώ, ολοκληρώστε.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό που είπα τότε, το λέω και σήμερα. Έλεγα ότι «Η Ελλάδα ή θα αλλάξει ή θα βουλιάξει». Δυστυχώς εμείς βλέπαμε ότι βούλιαζε η Ελλάδα. Δεν ξέραμε το βάθος. Το βάθος το ήξερε ο κύριος Καραμανλής και δεν μας το έλεγε. Το ήξερε ο τότε Υπουργός Οικονομικών και δεν μας το έλεγε. Αυτοί έχουν ευθύνη και θα έπρεπε απέναντι στους θεσμούς – καθώς η Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι θεσμικός εταίρος στη Βουλή – να δίνουν απόλυτη και καθαρή ενημέρωση ενόψει των εκλογών.

Δεν το έκανε. Πέταξε την καυτή πατάτα. Εμείς σηκώσαμε βάρος της χώρας, που δεν μας αναλογούσε. Κρατήσαμε τη χώρα όρθια. Με πόνο. Δεν ήθελα να πάρω αποφάσεις για το μνημόνιο. Δεν ήθελα να μπούμε στο μνημόνιο. Όμως, δεν είχαμε άλλη δυνατότητα εκτός από τη χρεοκοπία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βρίσκω την εξής αντίφαση κύριε Παπανδρέου. Εσείς έχετε κατηγορήσει τον κύριο Σαμαρά ότι δεν σας έδωσε χείρα βοηθείας όταν η χώρα βούλιαζε. Την ίδια στιγμή όμως ούτε εσείς είχατε δώσει χείρα βοηθείας στον Κώστα Καραμανλή εκείνη την περίοδο, παρότι όπως λέτε είχατε ανιχνεύσει τον κίνδυνο.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο κύριος Καραμανλής δεν ζήτησε κάτι συγκεκριμένο. Στο τέλος της θητείας του, μετά από πέντε χρόνια, μιλούσε περί συναινέσεων, γενικά για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, χωρίς κάτι συγκεκριμένο. Είχα πει στον κύριο Καραμανλή, από την αρχή, από το 2004, όχι το 2009, να μιλήσουμε για τα θέματα της Παιδείας, της δημόσιας διοίκησης, της αξιοκρατίας, τα διεθνή εξωτερικά θέματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το σημαντικό όμως ήταν για την οικονομία.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μα η οικονομία πήγε άσχημα, διότι οι θεσμοί του κράτους δεν λειτούργησαν. Πότε θα φτιάξουμε ένα σωστό κράτος; Εάν δεν το καταλάβουμε αυτό δεν θα προχωρήσουμε.

Η οικονομία δεν είναι κάτι ξεχωριστό. Όταν ένα κράτος έχει γραφειοκρατία, έχει διαφθορά, έχει πελατειακές σχέσεις, τα λεφτά του Ελληνικού λαού χάνονται, σπαταλούνται.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Παπανδρέου νομίζω ότι κανείς εχέφρον άνθρωπος δεν θα διαφωνήσει σε αυτό μαζί σας.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό είναι το πρόβλημα. Κυρία Κοσιώνη, έχω γυρίσει όλο τον κόσμο. Είμαι πεπεισμένος σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, ότι όπως λέγαμε το 2009 να αλλάξουμε τους θεσμούς, αυτό πρέπει να κάνουμε και σήμερα. Αυτό εκπροσωπώ. Τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν στη χώρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν θέλω να μείνουμε πολύ στο παρελθόν γιατί έχετε ήδη πει πολλά και τα έχετε εξαντλήσει.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όχι, μιλάω για το σήμερα. Το παράπονο για τον εαυτό μου είναι ότι δεν μπορέσαμε σε δύο χρόνια να κάνουμε τα πάντα. Ήταν λίγος ο χρόνος. Είχαμε την κρίση, είχαμε να σηκώσουμε το βάρος όλων αυτών των χρεών και των ελλειμμάτων. Αλλά αυτές οι αλλαγές έπρεπε να προχωρήσουν. Είναι η διαφάνεια; Είναι η ηλεκτρονική συνταγογράφηση; Είναι η αυτοδιοίκηση; Είναι η δικαιοσύνη; Είναι ένα σωστό φορολογικό σύστημα; Είναι ένα εκλογικό σύστημα που δεν θα έχει μαύρο χρήμα; Όλα αυτά

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Και όλα αυτά που μας λέτε καταλαβαίνω πως είναι και η σημαία σας για την επόμενη ημέρα.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν είναι μόνο η επόμενη ημέρα. Είναι αυτό το οποίο αποδείξαμε ότι ξεκινήσαμε και ανοίξαμε δρόμους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Θεωρώντας ως δεδομένο ότι όλοι οι Έλληνες θέλουν αυτά τα πράγματα που περιγράφετε –και νομίζω ότι κανείς δεν σας ψέγει γιατί αρχίσατε να προωθείτε κάποιες από αυτές τις αλλαγές- υπάρχει πάντα το εξής ερώτημα. Γιατί αργήσατε τότε να αντιδράσετε; Γιατί ενώ οι αγορές έπεφταν πάνω στο κεφάλι μας, εσείς σφυρίζατε σχεδόν αδιάφορα; Πολλοί λένε ότι αντιληφθήκατε τί συμβαίνει στο Νταβός.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:  Εγώ άργησα κυρία Κοσιώνη; Εγώ άργησα να αντιδράσω όταν πέντε χρόνια ο κύριος Καραμανλής δεν έκανε οτιδήποτε; Όταν πέντε χρόνια διόριζε πελατειακά κόσμο, για να φουσκώσει το χρέος;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάποια στιγμή φεύγει ο Κώστας Καραμανλής και αναλαμβάνει ο Γιώργος Παπανδρέου.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μέσα σε λίγους μήνες εμείς πήραμε περισσότερα μέτρα από κάθε άλλη κυβέρνηση. Καταφέραμε και κάναμε 40% μείωση του ελλείμματος το 2010. Στις αρχές, το πρώτο τρίμηνο. Σταματήσαμε – τα παιδιά αυτά βέβαια ήταν όμηροι- τα stage. Σταματήσαμε τους συμβασιούχους. Κόψαμε όλες τις .εμμισθες επιτροπές. Μειώσαμε κατά 40% το έλλειμμα το πρώτο τρίμηνο του 2010.

Το πρόβλημα υπήρχε στο ότι θέλαμε και τη στήριξη της ΕΕ απέναντι στις αγορές που δεν μας πίστευαν. Δεν μας πίστευαν, διότι η κυβέρνηση Καραμανλή είχε κάνει την απάτη, τη λαθροχειρία με τα στατιστικά. Και κάθε λίγο και λιγάκι – που ακόμα κι ο κύριος Προβόπουλος όταν έφτασε τελικά το έλλειμμα στο 15% έμεινε έκπληκτος – κάθε ημέρα, κάθε μήνα, βλέπαμε και νέους σκελετούς. Και κάθε μήνα που έβγαιναν τα νέα ελλείμματα οι αγορές ανέβαζαν τα spreads. Και έλεγαν: «Τί γίνεται εδώ πέρα; Μήπως δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτή τη χώρα που δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα»;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπήρχε τραγικό έλλειμμα αξιοπιστίας λοιπόν μας λέτε. Έχετε πει πως βρήκατε απέναντί σας μία σκληρή Ευρώπη, μία συντηρητική Ευρώπη με τιμωρητική και χλευαστική διάθεση απέναντι στην Ελλάδα.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και όχι μόνο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Που ηρνείτο να δεχθεί ότι αυτό ήταν μόνο πρόβλημα της Ελλάδας. Θέλω να σας ρωτήσω, επειδή έχετε αναφέρει διάφορα ότι κάποιοι σας εκτόξευαν απειλές κτλ, αν μπορείτε να ανακαλέσετε κάποια από αυτά τα σκληρά λόγια που είπαν, είτε η Μέρκελ είτε άλλοι ομόλογοί σας τότε. Υπάρχει κάτι που μπορείτε να μας αποκαλύψετε;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτη συνάντηση 2009. Όλοι οι Πρωθυπουργοί έκπληκτοι, με κοιτούσαν. Θυμάμαι τον Πρέσβη μας στη μόνιμη αντιπροσωπεία που μου έλεγε: «Κύριε Πρωθυπουργέ, θα έχετε πολύ δύσκολη συνάντηση με τους Πρωθυπουργούς και τους Προέδρους των κρατών. Θα είναι πάρα πολύ σκληροί απέναντί σας».

Τότε τους είπα: «Καταλαβαίνω το πρόβλημα».

Κι όλοι ρωτούσαν: «Πώς το έκανε η Ελλάδα αυτό». ”The is Game Over”, που έλεγε ο Γιούνκερ για τα στατιστικά. «Πώς εσείς μας κοροϊδέψατε; Πώς την εμπιστοσύνη που εμείς έχουμε σε μία χώρα της ΕΕ, εσείς τη διαλύσατε»;

Και τους είπα: «Ναι, πράγματι είναι πρόβλημα, αλλά έχω πάρει εντολή να αλλάξω τη χώρα. Θα σας πω εγώ ποια είναι τα προβλήματα, όχι εσείς. Δεν είναι οι μισθοί, δεν είναι οι συντάξεις. Μπορεί να υπάρχουν κι εκεί αδικίες και ανισότητες και θα τα λύσουμε και αυτά»…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα μου λέτε ότι αργήσατε να αντιδράσετε επειδή εσείς προτείνατε μία άλλη συνταγή που εκείνοι δεν δέχονταν;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Έχετε πολύ δίκιο, κυρία Κοσιώνη. Πρότεινα μία άλλη συνταγή, την οποία προτείνω και σήμερα για αύριο. Και πιστεύω ότι σήμερα μπορούμε αυτή τη συνταγή να τη διαπραγματευτούμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παρόλα αυτά δεν καταφέρατε να την επιβάλλετε;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όχι, αυτό είναι η αλήθεια. Μιλάμε για το παρελθόν, αλλά θέλω να το συνδέσω με το σήμερα. Τους είπα ότι αν δεν φτιάξουμε ένα κράτος στην Ελλάδα που είναι διαφανές, που δεν σπαταλά, που ξέρουμε πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν υπάρχουν εστίες διαφθοράς, θα τα καταφέρουμε. Τότε με κατηγόρησαν επειδή είπα κάτι που ήταν ειλικρινές. Βέβαια, δεν είπα ποτέ ότι είναι διεφθαρμένοι οι Έλληνες. Είπα ότι υπάρχουν εστίες διαφθοράς λόγω των θεσμικών προβλημάτων και των ανισοτήτων στη χώρα μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό που σας καταλογίζουν ως προς αυτό είναι ότι εκθέσατε τη χώρα. Ότι και να μην το λέγατε δεν θα έβλαπτε.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τους είπ ότι αν δεν τα αλλάξουμε, αν δεν αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα αίτια, δεν θα λύσουμε το πρόβλημα. Το χρέος και το έλλειμμα είναι το σύμπτωμα, δεν είναι η αρρώστια. Τότε είπαν αρχικώς: «Ναι, θα στηρίξουμε.

Όταν όμως άρχισε και χτυπούσε τις πόρτες η σκληρή πραγματικότητα των αγορών που δεν μας πίστευαν, ήρθε η συντηρητική Ευρώπη και είπε: «Θα κάνουμε σκληρή λιτότητα». Και τότε μπήκαμε αναγκαστικά στο μηχανισμό, που αρχικά δεν υπήρχε μάλιστα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, λέει ο κόσμος: φέρατε ένα μνημόνιο, δεν πέρασε η δική σας συνταγή. Πολλοί Υπουργοί σας, όπως ξέρετε, δεν είχαν προλάβει να το διαβάσουν, ήρθε σε χρόνο dt.

Δεν μπορούσατε τουλάχιστον να το διαπραγματευτείτε, να αντισταθείτε; Να πείτε ότι αυτό το πράγμα οδηγεί την Ελλάδα στο γκρεμό. Δεν αντιδράσατε; Δεν μπορούσατε; Δεν είχατε το παραμικρό περιθώριο να αντιδράσετε και αντ’ αυτού λέγατε στον κόσμο ότι το 2011 θα βγούμε στις αγορές;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εμείς οδηγηθήκαμε στο γκρεμό και θα πέφταμε από το γκρεμό, εάν δεν υπήρχε ο μηχανισμός στήριξης. Στην ευρωπαϊκή συνθήκη δεν υπήρχε πρόβλεψη καν για μηχανισμό στήριξης. Η Ελλάδα έπεφτε στο κενό. Αυτό θα σήμαινε τουλάχιστον χρεοκοπία. Από την επόμενη ημέρα, θα σήμαινε όλες οι συντάξεις, οι μισθοί, ανεξαιρέτως να κοπούν. Όλα, συνολικά, όχι 30% ή 20%.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχετε μετανιώσει που δεν ζητήσατε για 180; Να βάλετε και τον Σαμαρά στο παιχνίδι.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το θέμα ήταν να επιλέξω μεταξύ του δύσκολου δρόμου και της καταστροφής. Επέλεξα το δύσκολο. Μακάρι να υπήρχαν άλλοι δρόμοι. Μακάρι ο κύριος Καραμανλής, το 2007, που έλεγε ότι θα αλλάξει πράγματα, να τα άλλαζε. Μακάρι να κερδίζαμε εμείς τις εκλογές το 2007 και να αλλάζαμε αυτά που χρειάζονταν. Γιατί θα βρίσκαμε τα λεφτά, θα νοικοκυρεύαμε τη χώρα, δεν θα χρειαζόμασταν δανεικά από τρίτους.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επαναφέρω το ερώτημα. Γιατί δεν βάλατε στο παιχνίδι τότε τον κύριο Σαμαρά; Σας είχε προτείνει ο Βενιζέλος να ζητήσετε ψήφο από 180 βουλευτές.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κυρία Κοσιώνη, να σας ρωτήσω. Εγώ φταίω που δεν μπορούσα να πάρω τις 180 ψήφους; Εγώ φταίω που δεν ψήφιζαν οι υπόλοιποι στη Βουλή; Ακούω κάτι παράλογο. Με κατηγορούν ότι δεν πήρα 180 ψήφους. Μα εγώ είχα 160 ψήφους από το ΠΑΣΟΚ. Ποιος φταίει που δεν ψήφισε;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πιστεύετε ότι θα σας έλεγαν όχι;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μα εγώ ζήτησα από τον κύριο Σαμαρά συναίνεση, ζήτησα από όλους: «Στηρίξτε μας, γιατί είναι εθνική υπόθεση, είναι πατριωτική υπόθεση. Ββάζω πλάτη». Και εάν είχαν βάλει πλάτη τότε, θα ήταν αλλιώς θα πράγματα. Όμως το αρνήθηκε επισήμως ο Σαμαράς, στο τηλέφωνο. Είπε «Εγώ δεν ψηφίζω».

Δεν μπορούσα να ρίξω τη χώρα στα ζάρια, μήπως και τον αναγκάσω να ψηφίσει. Και εάν δεν ψήφιζε; Θα χρεοκοπούσαμε. Ποιος θα έφταιγε; Εγώ; Μπορεί και ο κύριος Σαμαράς. Αλλά θα πόναγε η Ελληνική οικογένεια.

Εγώ και σήμερα, και τότε, και αύριο, δεν θα παίξω τη χώρα στα ζάρια. Βάζω πλάτη για μία καλύτερη Ελλάδα. Ζητώ συνεργασίες. Είμαι άνθρωπος της συνεργασίας, αλλά πρέπει και οι άλλοι να θέλουν συνεργασία, να μην παίζουν παιχνίδια εξουσίας.

Είναι πολύ εύκολο, κυρία Κοσιώνη, αντί να κάνουμε δύσκολα πράγματα για να πονέσουμε τον κόσμο – επειδή υπήρχαν χρέη και ελλείμματα – πολύ εύκολα κι αντιπολιτευτικά να κάθεται κανείς στο σπίτι του και στη Βουλή, να πετάει πέτρες και να κάνει κριτική. Αυτή είναι η πατριωτική στάση; Αυτή είναι η στάση ενός Έλληνα πολιτικού που θέλει να βοηθήσει τη χώρα;

Για αυτό λέω ότι εμείς θέλουμε δυνατή φωνή στη Βουλή. Γιατί πιστεύουμε σε μία πατριωτική στάση και ευρύτερες συναινέσεις που πρέπει να υπάρξουν στη χώρα για να γίνουν αυτές οι αλλαγές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, έχουν ειπωθεί πολλά. Σας έχουν κατηγορήσει για πάρα πολλά…

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κυρία Κοσιώνη, μου λέτε συνεχώς «ότι λένε, ότι με έχουν κατηγορήσει». Ξέρετε πόση λάσπη έχω φάει; Ξέρετε πόση προπαγάνδα;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το έχετε απαντήσει αυτό.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ναι, αλλά για αυτό είμαι εδώ. Διότι αν δεν πούμε τις αλήθειες, δεν θα αλλάξουμε τη χώρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εγώ δεν θέλω να απαντήσετε, διότι το έχετε ξανακάνει, ως προς αυτό. Έχετε μιλήσει, όπως το κάνετε και τώρα, για συκοφαντίες και λάσπη. Εγώ θέλω να ρωτήσω τον Γιώργο Παπανδρέου το εξής. Από πού; Εάν είστε σε θέση τώρα ή εάν σκοπεύετε προσεχώς να πείτε από ποιους.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μα νομίζω ότι είναι καθαρό το «ποιοι». Πρώτα από όλα η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, ο κύριος Σαμαράς συνεχώς μας κατηγορούσε. Επίσης, ο κύριος Τσίπρας. Μιλούσαν για σσυνομωσίες διάφορα κόμματα. Λέγανε ότι κάναμε συνομωσία για να βάλουμε τη χώρα στο μνημόνιο. Ότι, θέλαμε, εγώ ο Πρωθυπουργός της χώρας με 44%, σώνει και καλά να βάλουμε την Ελλάδα στο μηχανισμό. Ότι μπορούσα να βρω λεφτά από τους Ρώσους ή από τους Κινέζους και δεν πήγα να ζητήσω να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα. Συνομωσίες παντού. Λέγανε ότι η οικογένεια Παπανδρέου έπαιξε με τα CDS για να βγάλει λεφτά. Και όμως, ο κύριος Καμμένος δικάστηκε για αυτά που έλεγε και δεν υπήρξε ενημέρωση της κοινής γνώμης. Η μητέρα μου κατηγορήθηκε για τη λίστα Λαγκάρντ, ότι είχε λεφτά στο εξωτερικό. Βγήκε ο Γενικός Γραμματέας του ΣΔΟΕ και ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι δεν υπάρχει τίποτα.

Και δεν είναι μόνο αυτά. Ξεχνάτε ότι εμείς κυνηγήσαμε τους φοροφυγάδες, ανοίξαμε λογαριασμούς, κυνηγήσαμε τις off-shore, είπαμε να βάλουμε διαφάνεια στο Δημόσιο για να ξέει ο Ελληνικός λαός πού πάνε τα λεφτά του, κάναμε ηλεκτρονική συνταγογράφηση που είναι σχεδόν ένας ΕΝΦΙΑ σε ένα χρόνο από το κέρδος που είχαμε; Προχωρήσαμε σε μεγάλες αλλαγές στο χτύπημα του μαύρου χρήματος. Δεν τα κάναμε όλα, ναι. Αλλά στο θέμα με τις τράπεζες πήγαμε στην ανακεφαλαιοποίηση με κοινές μετοχές, που σήμαινε ότι το Δημόσιο είχε λόγο στην αναδιάρθρωση των τραπεζών. Προφανώς, δεν ήθελαν τον Γιώργο Παπανδρέου στην αναδιάρθρωση των τραπεζών, όταν γύρισα από τις Βρυξέλλες.

Προφανώς δεν ήμουν βολικός. Και δεν θα είμαι βολικός.

Εγώ δεν έχω πρόβλημα με κανέναν στη χώρα. Έχω πρόβλημα όμως όταν δεν μπαίνουν κανόνες. Όταν υπάρχει το δίκιο του ισχυρού και όχι η ισχύς του δικαίου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Αλέξης Τσίπρας, κύριε Παπανδρέου, διακηρύσσει ότι θα ανοίξει πόλεμο με τους λεγόμενους ολιγάρχες. Θέλω να σας ρωτήσω αν θα σταθείτε στο πλευρό του στην περίπτωση, βεβαίως, που αύριο είναι στο τιμόνι της κυβέρνησης ο κύριος Τσίπρας.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αν εκλεγεί, θα κριθεί ο κύριος Τσίπρας. Δεν ξέρω αν θα εξελιχθεί όπως κάποιος άλλος Πρωθυπουργός που μίλησε για Μπαϊρακτάρη. Εμένα πάντως μου κάνει εντύπωση ότι ο κύριος Τσίπρας μιλά για το μνημόνιο και δεν μιλά για τις αιτίες του μνημονίου. Δεν κάνει κριτική απέναντι σε μία δεξιά κυβέρνηση που έφερε τη χώρα εκεί, για τις βαθύτερες αιτίες. Υποτίθεται πως είναι ένας μαρξιστής-λενινιστής, στην καταγωγή τουλάχιστον. Περίμενα μία οικονομική ανάλυση, σοβαρή, αριστερή και όχι να μιλάει για το φάρμακο που είναι το μνημόνιο –καλό ή κακό φάρμακο- χωρίς να κοιτάει τις αιτίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Προτείνετε στον κύριο Τσίπρα να σας δώσει μία απάντηση σε αυτή την πρόταση που του έχετε κάνει για δημοψήφισμα. Δημοψήφισμα για ποιο πράγμα; Ποιο είναι το ερώτημα; Αν έχω καταλάβει καλά λέτε να ζητηθεί από τους Έλληνες να πουν ναι ή όχι σε ένα νέο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Εάν πουν ναι, καλώς. Εάν πουν όχι, τί; Μήπως ξανανοίγουμε τις πόρτες του Grexit, κύριε Πρόεδρε; Την προηγούμενη φορά είδαμε την αναταραχή.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο Ελληνικός λαός, όταν του δίνεις την ευθύνη, είναι σοφός. Όταν δεν του δίνεις ευθύνη και μιλάς εκ μέρους του ή λαϊκίζεις, βεβαίως δημιουργείς πολώσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης όμως περιλαμβάνει και θυσίες.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εσείς το είπατε πριν. Εσείς είπατε ότι αυτά τα οποία λέω είναι αυτονόητα. Ότι ο κόσμος θέλει τις αλλαγές, θέλει ένα σωστό φορολογικό σύστημα. Κάποιοι δεν τα θέλουν αυτά. Κάποιοι τα σταματούν.

Αν αυτά μπουν στην κρίση του Ελληνικού λαού, θα τα ψηφίσει και θα είναι θετικό για να ξεπεράσουμε το πελατειακό κατεστημένο ισχυρών ολιγαρχών, όπως λέτε, μέχρι και διαφόρων συντεχνιών που δεν θέλουν να αλλάξει η χώρα.

Το 2009, είπα ότι θέλουμε αλλαγές και όχι λιτότητα. Σήμερα που έχουμε πλεόνασμα μπορούμε να το πούμε αυτό. Δεν έχουμε πια ανάγκη άλλων περικοπών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και γιατί δεν έκλεισε η τρόικα τη διαπραγμάτευση με τον κύριο Σαμαρά και τον κύριο Βενιζέλο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Διότι ο κύριος Σαμαράς έκανε μεγάλα λάθη. Έπαιξε τελευταία στιγμή τη χώρα στα ζάρια για κομματικούς λόγους. Χάσαμε την αξιοπιστία μας, την οποία είχαμε κερδίσει, ξαναπροσπαθήσαμε να βγούμε στις αγορές χωρίς να έχουμε κάνει κάποιες μεταρρυθμίσεις.

Και θα σας πω τί προτείνω. Πολύ απλά. Το λέω γιατί έχω μιλήσει σε όλη την Ευρώπη αυτή την εποχή, δεν καθόμουν, έχω μιλήσει με οικονομολόγους, έχω μιλήσει με πολιτικούς, με ηγέτες, με αναλυτές. Θεωρώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία στην Ευρώπη θα δεχόταν μία απόφαση της Ελλάδας αρκεί να πει: «Αφήστε εμάς να φτιάξουμε τη χώρα μας. Έχουμε καταλάβει ότι υπάρχουν προβλήματα. Να κάνουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Από το αλλάξουμε το εκλογικό σύστημα, να χτυπήσουμε το μαύρο χρήμα, μέχρι τη διαφθορά»…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα το δέχονταν λέτε κάτι τέτοιο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ναι. Αλλά αν είμαστε υπεύθυνοι και σοβαροί σε αυτό. Με αντάλλαγμα την ελάφρυνση του χρέους και τη στήριξή τους, χωρίς λιτότητα, έως ότου βγούμε στις αγορές. Χωρίς τρόικες. Εμείς θα το κάνουμε. Ένα Ελληνικό Σχέδιο. Κι αυτή η συμφωνία να πάει σε δημοψήφισμα.

Είδα και ένα γκάλοπ που έλεγε ότι το 70% των Ελλήνων σήμερα θα στήριζε ένα δημοψήφισμα για αυτό το θέμα.

Ναι, να πάρει απόφαση ο Ελληνικός λαός, η οποία θα αποτελεί και εγγύηση. Όχι μόνο γιατί η οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν θα είχε λευκή επιταγή, αλλά θα ήταν και εγγύηση και για τους άλλους λαούς των άλλων κρατών-μελών ότι η Ελλάδα θα κάνει αυτά για τα οποία δεσμέυθηκε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε μία ερώτηση, δεν ξέρω αν σας έχει απευθυνθεί, δεν το έχω δει εγώ. Στην περίοδο αυτή των τελευταίων ετών η Ελλάδα δεν βυθίστηκε μόνο σε μία οικονομική κρίση. Βυθίστηκε και σε μία βαθιά κοινωνική κρίση. Υπήρξε ένας νέος διχασμός, είπαν πολλοί. Το σίγουρο είναι ότι χωριστήκαμε σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Φορέσαμε όλοι ταμπέλες.

Σε αυτή την περίοδο γεννήθηκε η Χρυσή Αυγή.

Θέλω να σας ρωτήσω εάν έχετε δώσει απαντήσεις στον εαυτό σας για αυτή την εξέλιξη. Ποιος φταίει που η χώρα διχάστηκε, που χωριστήκαμε στα δύο, και ποιος φταίει που έσπασε το αυγό του φιδιού στην Ελλάδα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι ένα πολύ σωστό ερώτημα, κυρία Κοσιώνη, και συμφωνώ μαζί σας. Το μεγάλο κακό, πέραν του οικονομικού προβλήματος που έχουμε, είναι ο κοινωνικός διχασμός και η πόλωση. Θεωρώ ότι εάν συνεχίσει η πόλωση στη χώρα μας, δεν θα πάμε καλά. Δεν θα μπορούμε να βρούμε λύσεις, θα ταλαιπωρούμαστε και ο Ελληνικός λαός θα πληρώνει. Ένας λόγος της πόλωσης ήταν ο εύκολος λαϊκισμός, η μεγάλη συνομωσιολογία, τα πολλά ψέματα γύρω από τα πραγματικά αίτια.

Και χωριστήκαμε πράγματι σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, ενώ δεν ήταν το πρόβλημα το μνημόνιο. Το μνημόνιο ξεκίνησε και κάποια στιγμή θα τελειώσει. Ήταν, όπως σας είπα, ένα φάρμακο που μπορεί να ήταν πικρό, μπορεί να υπήρχαν και λάθη –και ιδιαίτερα των εταίρων μας- αλλά δεν ήταν εκεί το πρόβλημα.

Άρα, έπρεπε να ενώσουμε τον κόσμο, την πλατιά μάζα, τα πλατιά κοινωνικά στρώματα, πάνω στις αλλαγές που, όπως κι εσείς ομολογήσατε, θέλει ο Ελληνικός λαός. Δεν θέλει ένα σωστό σύστημα φορολογίας; Δεν θέλει ένα σωστό σύστημα Υγείας; Πάνω σε αυτά δεν μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις τις κοινωνίας;

Αν το κάναμε αυτό, τότε δεν θα υπήρχε η Χρυσή Αυγή, τουλάχιστον δεν θα υπήρχε με τέτοια δύναμη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δύο τελευταία ερωτήματα, πολύ σύντομα παρακαλώ κύριε Παπανδρέου για να προλάβουμε. Ο κύριος Βενιζέλος. Δεν θέλω να ξαναναπτύξουμε, γιατί δεν έχουμε και το χρόνο, τα όσα έχετε πει. Ότι ανατραπήκατε δηλαδή από το κόμμα σας με ενορχηστρωτή, προφανώς, τον κύριο Βενιζέλο. Αναγνωρίζετε την προσπάθεια που έχει κάνει για τη χώρα; Ο ίδιος μιλάει για προσωπικές θυσίες, για ανάληψη ευθυνών με προσωπικό κόστος. Του το αναγνωρίζετε αυτό;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όλη η Κοινοβουλευτική Ομάδα σήκωσε ένα τεράστιο βάρος. Όλοι οι Υπουργοί, τα χρόνια αυτά, σήκωσαν ένα τεράστιο βάρος για να κρατηθεί η Ελλάδα ψηλά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχω διαφωνίες. Όχι σε προσωπικό επίπεδο, επί πολιτικής.

Γιατί πρώτα από όλα είδα ότι όσο ήμουν Πρωθυπουργός, υπήρχαν ομάδες, που στήριζε ο κύριος Βενιζέλος και υπονόμευαν την οικονομική μας πολιτική. Υπήρχαν εκείνοι οι οποίοι έβγαλαν δηλώσεις ενάντια στο δημοψήφισμα, όταν εγώ ζήτησα να ακουστεί ο Ελληνικός λαός. Ήταν αυτές οι δυνάμεις που, για πολλούς άλλους λόγους, με πολλούς άλλους, ανέτρεψαν τη δική μου κυβέρνηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το τελευταίο μου ερώτημα, κύριε Παπανδρέου, είναι το εξής. Παρότι εσείς είστε αισιόδοξος ότι θα μπείτε στη Βουλή, εγώ επιθετικά ρωτώ: Εάν το ΚΙΝΗΜΑ δεν τα καταφέρει, ο Γιώργος Παπανδρέου θα πάει σε ένα μακρινό νησί με την κιθάρα του;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εμείς θα τα καταφέρουμε. Πιστεύω ότι θα είμαστε μία έκπληξη. Σε 25 ημέρες θα φτάσουμε –και με καλή φωνή- στην Ελληνική Βουλή.

Από εκεί και πέρα, είμαι ταγμένος στο να δουλέψω για αυτές τις αλλαγές. Σήμερα, αύριο και μεθαύριο. Όποτε και να είναι, είναι ένα Ξεκίνημα. Ξεκίνημα με έναν κόσμο που πιστεύει σε αυτές τις αρχές, που πιστεύει σε έναν τέτοιο αγώνα, που πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική Ελλάδα.

Και την Ελλάδα την αγαπάμε. Και για τους αγώνες αλλά και για τις ομορφιές που έχει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Παπανδρέου να σας ευχαριστήσω θερμά. Καλή επιτυχία και πάλι. Να είστε καλά.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ ευχαριστώ κυρία Κοσιώνη.

Διαβάστε επίσης