Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Για την επέτειο της 25ης Μαρτίου | 25.03.2020

Αποχαιρετισμός στον Φίλιππο Πετσάλνικο | 16.03.2020

«Όλοι μαζί, πιο δυνατοί» | Δήλωση 15.03.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

 

Στο Συμβούλιο της Ευρώπης στη συζήτηση  για τη Λιβύη | 30.01.2020

Κύριε Πρόεδρε, 

Αγαπητοί συνάδελφοι, 

Πριν εννέα χρόνια, ηγέτες από διάφορες χώρες αποφάσισαν να βομβαρδίσουν τη Λιβύη, με σκοπό την προστασία αθώων πολιτών. 

Στη συνάντηση εκείνη, συμμετείχα με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού της Ελλάδας. 

Έκανα έκκληση να αποφύγουμε μια τέτοια ενέργεια μέχρι να εξαντλήσουμε κάθε μέσο πίεσης προς τον Καντάφι, για μια ειρηνική μετάβαση. 

Δυστυχώς, οι αποφάσεις που ελήφθησαν είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα. Βλέπουμε τους πολίτες της Λιβύης να πληρώνουν ένα σκληρό τίμημα και τη χώρα να είναι διαιρεμένη από έναν πόλεμο με εξωτερικές παρεμβάσεις. Την τραγωδία αυτή περιέγραψε πολύ καλά πριν από μένα ο Πιέρο Φασίνι. 

Και όπως είδαμε στα Βαλκάνια, οι πόλεμοι που επηρεάζονται από εξωγενείς παράγοντες δεν μπορούν να σταματήσουν όταν κυριαρχεί ο ανταγωνισμός σε βάρος της περιφερειακής συνεργασίας.

Η διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, τονίζει αυτήν την παράμετρο και για το λόγο αυτό, καλεί στα συμπεράσματά της όλες τις περιφερειακές δυνάμεις να πάψουν να παρεμβαίνουν σε αυτήν την ένοπλη σύγκρουση. 

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να υποτιμούμε το πόσο η σημερινή κατάσταση στη Λιβύη μπορεί να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω την Ανατολική Μεσόγειο και παράλληλα, να ωθήσει ένα νέο κύμα προσφύγων προς την Ευρώπη. 

Η ένταση στην περιοχή, δυστυχώς αυξήθηκε πρόσφατα μετά την υπογραφή μνημονίων  μεταξύ της κυβέρνησης της Τρίπολης και της Τουρκίας. 

Τα μνημόνια  αυτά βασίζονται σε ένα quid pro quo. Η Τουρκία παρέχει στρατιωτική υποστήριξη έναντι της αποδοχής νέων θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο, παραβιάζοντας την Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. 

Το μνημόνιο Τουρκίας – κυβέρνησης Τρίπολης, για τη δικαιοδοσία των θαλάσσιων ζωνών, παραβλέπει τα συμφέροντα της Ελλάδας και άλλων χωρών της περιοχής. 

Η νομική υπηρεσία του Γερμανικού Κοινοβουλίου απεφάνθη ξεκάθαρα ότι αυτό το Μνημόνιο, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των άλλων εμπλεκομένων Μεσογειακών χωρών παραβιάζει το εθιμικό Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμο. 

Η διεθνής κοινότητα, σημαντικοί περιφερειακοί παράγοντες, η ΕΕ και ακόμα και το διεθνώς αναγνωρισμένο Λιβυκό Κοινοβούλιο έχουν συνταχθεί με αυτήν τη διαπίστωση.

Η Ελλάδα έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Λιβύη και είναι έτοιμη να συμβάλει στις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. 

Και όπως γνωρίζουν οι Τούρκοι συνάδελφοι, έχω προσωπικά συμβάλει καθοριστικά στην οικοδόμηση ενός πνεύματος συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στην περιοχή.

Παρόλα τα θέματα που μας χωρίζουν, όπως το Κυπριακό. 

Η πάγια άλλωστε θέση της Ελλάδας είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μέσα από τη συνέχιση των διερευνητικών επαφών με προσφυγή αν χρειαστεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάρης.

Κάνω έκκληση στους Τούρκους συναδέλφους να διαμηνύσουν στην τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει τις μονομερείς ενέργειες που δυναμιτίζουν αυτό το πνεύμα συνεργασίας.

Μόνο μέσα από κοινές προσπάθειες μπορεί να βοηθηθεί ο Λιβυκός λαός και να βρεθούν ειρηνικές λύσεις, να υποστηριχθούν οι πρόσφυγες, να υπάρξει σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και τελικά, να προστατευθούν οι ίδιες οι ευρωπαϊκές αξίες.

Διαβάστε επίσης