Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ας επιλέξουν οι πολίτες τον σοσιαλιστή υποψήφιο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής | Άρθρο | 17.10.2017

«Να ηττηθούν οι ιδέες και οι πρακτικές της συντήρησης» | Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα 03.09.2018

Τοποθέτηση στην Επιτροπή της Βουλής για την ιατρική κάνναβη | 01.03.2018

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

 

Σημεία παρέμβασης του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Διεθνή Διάσκεψη για την Λιβύη

Έξι μήνες μετά τη λήψη μιας απόφασης ζωτικής σημασίας, βρισκόμαστε εδώ για να δούμε τη Λιβύη με ελπίδα, για το μέλλον, την ειρήνη και την εδραίωση της Δημοκρατίας.

Επιθυμούμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας προς εσένα David, όπως και προς τον Πρόεδρο Sarkozy, διότι συγκάλεσε αυτή τη συνάντηση και επέδειξε ηγετικές ικανότητες.

Επιθυμώ επίσης να ευχηθώ στους φίλους μας, Jalil και Jibril, «καλό κουράγιο», δεδομένης της πρόκλησης ενώπιον της οποίας τους θέτουν το όραμα και τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν. Και ευελπιστούμε ότι, στο εγχείρημα αυτό, θα υπάρξει ευρεία εκπροσώπηση μιας συνεκτικής κοινωνίας, που θα εδράζεται στο κράτος Δικαίου, στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των γυναικών.

Να προσθέσω στο σημείο αυτό ότι, το θάρρος και η επιμονή του λαού της Λιβύης, αποτέλεσε επίσης απελευθερωτικό παράγοντα, που απάλλαξε τη χώρα από την απολυταρχία.

Όπως γνωρίζετε, η Ελλάδα γειτνιάζει άμεσα με τη Λιβύη και, από την πρώτη στιγμή, παρείχαμε ενεργό στήριξη, μέσω της βάσης και της υποδομής που διαθέτουμε στη Σούδα, ενώ διευκολύναμε τη μεταφορά δεκάδων χιλιάδων ξένων πολιτών που εγκατέλειψαν τη Λιβύη και συμμετείχαμε σε επιχειρήσεις, μέσω των διαφόρων ελληνικών αεροπορικών μας βάσεων.

Σήμερα, είμαστε πια έτοιμοι να συνδράμουμε άμεσα στην αντιμετώπιση της δεινής ανθρωπιστικής κατάστασης, όπως αυτή διαμορφώνεται και, πιο συγκεκριμένα, θα βοηθήσουμε να περιοριστεί το πρόβλημα της λειψυδρίας, το οποίο επεσήμανε ο Γενικός Γραμματέας ως μείζον ζήτημα, όπως εξάλλου τόνισε και ο Πρόεδρος Barroso.

Από τη στιγμή που θα δοθεί το πράσινο φως και υπάρξει η σχετική χρηματοδότηση, ο αντίστοιχος ελληνικός φορέας προτίθεται, από αύριο κιόλας, να αρχίσει τη μεταφορά 175.000 κυβικών μέτρων πόσιμου νερού, ποσότητα που θα φέρνουν στην Τρίπολη ανά δεκαήμερο 5 εδικά μισθωμένα τάνκερ, κίνηση η οποία αναμένεται να αυξήσει τα αποθέματα της πόλης σε πόσιμο νερό κατά 50%. Η μεταφορά θα συνεχιστεί αδιαλείπτως για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται.

Επίσης, σε συνεργασία με την Κυβέρνηση του Κατάρ, έχουμε ήδη περιθάλψει τραυματίες και ασθενείς, ενώ θα συνεχίσουμε προς την κατεύθυνση αυτή, καθόσον απαιτείται.

Επιπροσθέτως, η Κρήτη θα συνεχίσει να αποτελεί κομβικό σημείο για πολλές από τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, σε συνεργασία με τον ΟΗΕ και τους φορείς του, καθώς εξάλλου διαθέτουμε το σύνολο της απαιτούμενης υποστηρικτικής και εφοδιαστικής υποδομής.

Βεβαίως, είμαστε έτοιμοι να συμμετάσχουμε και στη διαδικασία ανασυγκρότησης και δημιουργίας νέων θεσμών, χάριν της λιβυκής κοινωνίας.

Επιτρέψτε μου δύο τελευταίες επισημάνσεις: όπως έχω πει, η Λιβύη είναι πλούσιο και κυρίαρχο κράτος. Η πετρελαιοπαραγωγή, όμως, μπορεί να αποτελέσει τόσο ευλογία, όσο και κατάρα.

Η διαδικασία που ξεκινά υπό λιβυκή ηγεσία είναι αναγκαία και εμφορείται από διδάγματα. Αν εξυπηρετεί το λαό και το δημόσιο συμφέρον, αποτελεί και ζήτημα Δημοκρατίας ταυτοχρόνως, προκειμένου τελικά να υπάρξουν ισχυροί θεσμοί.

Η ύπαρξη διαφάνειας είναι ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας και ουσίας, κάτι που τονίζω και μέσα από την εμπειρία μου στην Ελλάδα.

Επομένως, προτάσεις όπως αυτές που έγιναν από χώρες όπως η Νορβηγία και τον εκπρόσωπό της, Jens Stoltenberg, είναι ιδιαιτέρως σημαντικές. Αυτού του είδους η γνώση θα πρέπει να αξιοποιηθεί, ώστε να δημιουργηθούν οι αναγκαίοι θεσμοί, με στόχο την ανάπτυξη των υπαρχόντων φυσικών πόρων, προς όφελος της κοινωνίας της Λιβύης.

Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο: η Λιβύη αποτελεί σκέλος της ευρύτερης επανάστασης που εξελίσσεται σε χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μεσογείου.

Αντλώντας διδάγματα από την εμπειρία μας και όλα όσα συνέβησαν στα Βαλκάνια, θα προσθέσουμε ότι τέτοιου είδους αλλαγές φέρνουν εξωστρέφεια και ανοίγουν τα σύνορα, οπότε προσφέρουν νέες ευκαιρίες και διανοίγουν δυνατότητες που, μέχρι πρότινος, παρέμεναν αναξιοποίητες.

Αυτή εδώ, αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για το σύνολο της ευρύτερης περιοχής και, για το λόγο αυτό, θα πρέπει η Ευρώπη να στηρίξει την «αραβική άνοιξη», μέσω ενός πλήρως εμπεριστατωμένου αναπτυξιακού σχεδίου, που θα αφορά σε όλο τον Αραβικό κόσμο, ανατολή και δύση, βορρά και νότο, ενθαρρύνοντας το διάλογο λαών και θρησκειών, τη συμμετοχή συλλογικών θεσμών και οργάνων και αποσκοπώντας στην κοινή και πρακτική στοχοθεσία, που θα αφορά σε τομείς όπως ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κ.ά.

Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει προϋπόθεση υπέρ της δημοκρατικής αλλαγής, της ειρήνης και της συνεργασίας, αλλά και οικονομικό κίνητρο για την περιοχή μας.

Διαβάστε επίσης