Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ας επιλέξουν οι πολίτες τον σοσιαλιστή υποψήφιο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής | Άρθρο | 17.10.2017

«Να ηττηθούν οι ιδέες και οι πρακτικές της συντήρησης» | Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα 03.09.2018

Τοποθέτηση στην Επιτροπή της Βουλής για την ιατρική κάνναβη | 01.03.2018

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

 

Σημεία εισήγησης του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στη συνάντηση με Εκπροσώπους Κοινωνικών και Παραγωγικών Φορέων Βορείου Ελλάδος

Ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας σε αυτή τη συνάντηση. Δεν είναι τυχαίο που βρισκόμαστε στο Δημαρχείο, μετά από τις πολύ σημαντικές αλλαγές για την Περιφέρεια και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Δίνουμε μεγάλη έμφαση σε αυτή την προσπάθεια, γιατί ο «Καλλικράτης» είναι το πρώτο βήμα, ένα πολύ μεγάλο, επαναστατικό για τη χώρα, αλλά πρώτο βήμα, που πρέπει να συνεχιστεί με την περαιτέρω μεταφορά αρμοδιοτήτων και, βεβαίως, απαραίτητων πόρων, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να πάρουν πραγματικά στα χέρια τους όλες τις δυνατότητες και να απελευθερωθούν από τις δουλείες μιας πελατειακής εξάρτησης των τοπικών κοινωνιών και των Περιφερειών, που και η Θεσσαλονίκη – και όχι μόνο – βιώνει.

Διαχρονικά, η Μακεδονία, η Βόρεια Ελλάδα διέπρεψε σε δύσκολες εποχές, όποτε βασίστηκε στις δικές της δυνάμεις. Αλλά όποτε βρέθηκε δέσμια σε έναν κυκεώνα πελατειακών σχέσεων με την Αθήνα, τότε βεβαίως έχασε μέρος αυτής της πάρα πολύ μεγάλης παράδοσης, της πραγματικής δημιουργίας και παραγωγικότητας, όπου ήταν πάντα μπροστάρης στη χώρα μας.

Θέλω να τονίσω ότι εμείς έχουμε αυτή τη στιγμή μπροστά μας πέντε βασικές προτεραιότητες, στις οποίες θα αναφερθώ εν συντομία.

Βεβαίως, η πρώτη προτεραιότητα είναι να διασφαλίσουμε τη σιγουριά και την ασφάλεια της πορείας της χώρας. Σιγουριά και ασφάλεια, μέσα σε ένα δύσκολο διεθνές τοπίο, ένα τοπίο φόβου πολλές φορές, ένα τοπίο εσωστρέφειας στην Ευρώπη, ακόμα και με την εμφάνιση ενός νέου εθνικισμού, και με καχυποψία βεβαίως. Ιδιαίτερα απέναντι στην Ελλάδα, που έδειξε μια έλλειψη αξιοπιστίας, με το να κρύβει προβλήματα, να κρύβει στατιστικές, την ίδια ώρα που είχε αυτό το τεράστιο χρέος, το οποίο αυτή τη στιγμή παλεύουμε να αντιμετωπίσουμε.

Με τις θυσίες των πολιτών, αλλά και με σκληρές διαπραγματεύσεις, καταφέραμε να πετύχουμε τις αποφάσεις του Ιουλίου. Αποφάσεις ιστορικής σημασίας, και για την Ευρώπη θεσμικά, αλλά και για τη χώρα μας, για να ελαφρύνουμε το βάρος αυτού του μεγάλου χρέους από τις πλάτες του Ελληνικό λαού.

Και βεβαίως, αυτές τις αποφάσεις, εμείς είμαστε αποφασισμένοι και να τιμήσουμε, να τις εφαρμόσουμε, και να προχωρήσουμε μπροστά.

Διότι ακριβώς η υλοποίηση των αποφάσεων αυτών από εμάς και από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, είναι η βάση πάνω για να μπορέσουμε να εγγυηθούμε ασφάλεια για το μέλλον της χώρας, ένα τραπεζικό σύστημα, το οποίο θα παρέχει ρευστότητα στην οικονομία και, βεβαίως, το απαραίτητο επενδυτικό κλίμα για τη χώρα μας.

Παράλληλα, αυτό θα μας δώσει – και μας έχει ήδη δώσει – χρόνο για να ξεφύγουμε από μια πιθανή χρεοκοπία, από μια καταστροφή της χώρας μας. Την κρίση αυτή, όμως, όπως σωστά είπε ο Γιάννης Μπουτάρης, πρέπει να την αξιοποιήσουμε, όχι απλώς με τη διαμαρτυρία, που όλοι μας μπορούμε να κατανοήσουμε και στην οποία μπορεί να συμπάσχουμε, αλλά κάνοντας την κρίση αυτή μια ευκαιρία, για να αλλάξουμε τα πράγματα στη χώρα μας.

Γιατί τα χρέη και τα ελλείμματα είναι τα συμπτώματα βαθύτερων αιτιών. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να γίνει η χώρα μας ανταγωνιστική, να κάνουμε τα προϊόντα μας ποιοτικά, να βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις, με ελληνική ταυτότητα και ποιότητα, να κάνουμε τη χώρα μας πρωτοπόρα στην πράσινη ανάπτυξη.

Και, βεβαίως, μέσα από αυτό, να μπορέσουμε να εγγυηθούμε δουλειές για τα παιδιά μας και προοπτικές για τη σημερινή γενιά καθώς και για εκείνες που έρχονται.

Γι’ αυτό, η δεύτερη προτεραιότητα είναι να αξιοποιήσουμε τον πλούτο που έχουμε. Και έχουμε πλούτο, τον οποίο όμως δεν αξιοποιούσαμε. Η Βόρεια Ελλάδα έχει τεράστιο πλούτο, επιχειρηματικό, πολιτιστικό, ενεργειακό, γεωθερμικό και βιομηχανικό. Και όπως είπα, έχει και παραγωγικό ανθρώπινο δυναμικό. Έχει μεγάλες δυνατότητες στον τουρισμό, τον πολιτισμό, την πράσινη ανάπτυξη, το εμπόριο, αλλά και στη γεωργία. Πάρα πολλά από αυτά θα μπορέσουν τώρα να προχωρήσουν. Και ξέρω ότι προχωρούν ήδη, όπως η αξιοποίηση της γεωθερμίας. Τώρα, θα έχουμε ανακοινώσεις και στα θέματα μεταφοράς γης σε πάρα πολλούς νέους αγρότες και εδώ, στην ευρύτερη περιοχή. Αυτές είναι δυνατότητες που έχει η χώρα μας.

Το τρίτο θέμα μας, είναι να στηρίξουμε τον πολίτη και με μεγάλες αλλαγές που κάνουμε, όπως αυτές στην παιδεία, για να δώσουμε ποιοτική εκπαίδευση και κατάρτιση στη νέα γενιά, να μπορέσουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί. Αλλά παράλληλα να στηρίξουμε και τον άνεργο, ειδικά αυτή τη στιγμή, όπου έχουμε μεγάλο πρόβλημα ανεργίας. Γι’ αυτό πρέπει να διαμορφώσουμε ως χώρα «προγράμματα – γέφυρες» θα έλεγα, για να προετοιμάσουμε το νέο για μια καινούργια εποχή, με διαφορετικές προτεραιότητες για τη χώρα μας, ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο. Και παράλληλα, οφείλουμε να στηρίξουμε τον άνεργο για να μην πέσει στο περιθώριο, κάτι που θα συνεπάγεται τεράστια προβλήματα για τον κάθε άνεργο και για την οικογένειά του.

Γενικότερα, καθήκον μας είναι να στηρίξουμε τους αδύναμους, αλλά και να δώσουμε φτερά σε ό,τι δημιουργικό έχει η χώρα μας, με τη στήριξη του κράτους.

Τέταρτη βασική προτεραιότητα είναι το θέμα της ευνομίας, ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα, δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος ασθενής στη χώρα μας, είναι το ίδιο το κράτος. Το ξέρουμε, είτε στην Αυτοδιοίκηση – λιγότερο εκεί βεβαίως – είτε στο κεντρικό κράτος, κυριαρχεί συχνά μια δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, που εμείς, δυστυχώς, οι ηγεσίες της χώρας καλλιεργήσαμε. Μια νοοτροπία που πηγάζει από την πελατειακή, ευθυνόφοβη, φεουδαρχική αντίληψη «ο καθένας στο οικόπεδό του», με συγκρούσεις ανούσιες μεταξύ μικρών φέουδων από τη μία Υπηρεσία στην άλλη κ.λπ. Όλα αυτά χρειάζονται μια ριζική επανάσταση.

Για να πετύχουμε να φέρουμε ευνομία, όμως, δεν αρκεί μόνο να καταπολεμήσουμε τη γραφειοκρατία. Σημαντικό είναι και το αίσθημα Δικαίου, μια Δικαιοσύνη, που αναλαμβάνει τις ευθύνες της έναντι της χώρας, αντί μιας λογικής αρνησιδικίας η οποία επικρατεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια, με αποτέλεσμα ο πολίτης να μην βρίσκει το δίκιο του. Και βεβαίως, είναι και το αίσθημα της ατιμωρησίας, καθώς ο πολίτης λέει πια, «μα γιατί να τα πληρώνω εγώ, όταν ο άλλος δεν τιμωρείται», ή ακόμα και όταν δεν επιβραβεύεται γι’ αυτό που κάνει.

Αυτά είναι μεγάλα θέματα, αυτά είναι τα δεδομένα τα οποία εμείς είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε, αλλά και αλλάζουμε συστηματικά. Συχνά με μεγάλες αντιστάσεις και, βεβαίως, γιατί συχνά εκεί είναι και οι πολλές και μεγάλες σπατάλες. Σπατάλες στο Δημόσιο, όπως αυτές που γίνονταν πχ πριν από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση που εμείς προωθούμε, όπου είχαν σπαταληθεί πολλά δισεκατομμύρια, ή και πριν από τις ηλεκτρονικές προμήθειες, που επίσης εφαρμόζουμε.

Και η εξοικονόμηση που είχαμε με τις πρώτες ηλεκτρονικές προμήθειες στα νοσοκομεία ήταν τεράστια. Αυτό δείχνει πόσα περιθώρια έχουμε, για να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας.

Τελευταία προτεραιότητα, όμως, είναι να κινητοποιήσουμε τους ίδιους τους φορείς, τις τοπικές δυνάμεις. Μην περιμένετε από μια Κυβέρνηση, σε οποιαδήποτε εποχή, πόσο μάλλον αυτή την εποχή, όπου διαχειριζόμαστε μεγάλα προβλήματα και έχουμε δύσκολα μέτωπα, από τους Υπουργούς που είναι εδώ μέχρι και όλους τους υπόλοιπους, να μπορέσουμε από μόνοι μας να κάνουμε αυτές τις μεγάλες αλλαγές.

Δεν υπάρχουν λύσεις εάν δεν πάρουν πρωτοβουλίες οι τοπικές κοινωνίες, οι κοινωνικοί εταίροι, οι παραγωγικοί φορείς, τα Επιμελητήρια, για να στηρίξουν, να βρουν διεξόδους και να αξιοποιήσουν ό,τι καλύτερο έχουμε. Και εμείς να βοηθήσουμε, να βάλουμε πλάτη, αλλά κι εσείς να βοηθήσετε. Αν περιμένουμε ότι κάθε μικρό θέμα της γειτονιάς, θα το λύσει κάποιος υπάλληλος στην Αθήνα, ή κάποιο κράτος, τότε βεβαίως δεν θα προχωρήσουμε μπροστά.

Εσείς έχετε τεράστιες δυνατότητες. Εμείς θέλουμε να απελευθερώσουμε αυτές τις δυνατότητες, αλλά πρέπει κι εσείς, από την άλλη μεριά, σε συνεργασία μεταξύ σας, και με πρωτοβουλίες δικές σας, να προχωρήσετε.

Σε ό,τι αφορά την περιοχή, δεν ήρθα εδώ για να κάνω εξαγγελίες. Δεν είναι εποχή εξαγγελιών, αλλά για να δούμε πώς μπορούμε να συνεργαστούμε καλύτερα. Γι’ αυτό είμαστε εδώ, για να σας ακούσουμε.

Ξέρω ότι υπάρχουν θέματα για το Λιμάνι, για τα στρατόπεδα, για το Μητροπολιτικό Πάρκο. Ξέρω ότι υπάρχουν θέματα, που αφορούν στις αγροτικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, όπως είπα νωρίτερα, όπως ξέρω και την κομβική σημασία της Βόρειας Ελλάδας στην παραγωγική οικονομία, στη στροφή της χώρας μας σε μια οικονομία ανταγωνιστική, με τα μεγάλα πλεονεκτήματα που έχει η χώρα μας και ιδιαίτερα η Βόρεια Ελλάδα.

Π.χ, στο θέμα της γεωθερμίας, μετά από ουσιαστικά 20 χρόνια απραξίας, τώρα έχουμε ήδη 4 ξεχωριστούς διαγωνισμούς, που έχουν ολοκληρωθεί. Οι τρεις είναι στη Βόρεια Ελλάδα, Δέλτα Έβρου, Δέλτα Νέστου και Σαμοθράκη. Και το παράδειγμα αυτό δείχνει πόσο μπορούμε να επενδύσουμε στα πλεονεκτήματά μας.

Έχουμε εδώ ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, που αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της Θεσσαλονίκης, με την προώθηση της ανάδειξης γνωστών μνημείων, όπως πχ αρχαιολογικοί χώροι στη Θάσο, την Καβάλα, τη Σαμοθράκη, τη Μεσημβρία, τα Άβδηρα, την Κομοτηνή, τις Φέρρες κ.λπ. Έχουμε και άλλα θέματα, όπως την κατάσταση του εμπορίου, την αναβάθμιση των οδικών δικτύων στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, την αξιοποίηση του δικτύου για τα λιμάνια της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης, αλλά και τον τουρισμό με τις γειτονικές χώρες, ιδιαίτερα με την Τουρκία, όπου υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες συνεργασίας σε πάρα πολλούς τομείς – και αυτό ήδη αναδεικνύεται πια με δικές μας εξαγωγές βεβαίως και με τον τουρισμό, που είναι πολύ σημαντικός για την ευρύτερη περιοχή.

Πρέπει να ακούσουμε και να δούμε πώς θα λύσουμε προβλήματα και πώς από κοινού θα δουλέψουμε σε μια δύσκολη περίοδο, ώστε να κάνουμε αυτή την περίοδο, την πιο δημιουργική και την πιο ελπιδοφόρα που είχε ποτέ η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, για να μπορούμε να λύσουμε χρόνια ζητήματα, που αφήσαμε κάτω από το χαλί για πάρα πολλά χρόνια και τα οποία είναι πια εμφανή. Και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε πιο αισιόδοξοι, επειδή τα ξέρουμε και επειδή είμαστε αποφασισμένοι ότι μπορούμε να τα λύσουμε.

Διαβάστε επίσης