Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Παρέμβαση στη Σύνοδο του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος

Ήρθα σήμερα το πρωί από τη Βουλγαρία, και εκείνο που θέλω να πω πρώτα-απ’ όλα, είναι ότι, αύριο θα έχουμε μια εντυπωσιακή νίκη των σοσιαλιστών. Είμαι απολύτως βέβαιος. Όχι μόνο από τη Βουλγαρία αλλά από ολόκληρη την Νοτιοανατολική Ευρώπη έρχεται το μήνυμα: ανεξάρτητα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, εμείς πιστεύουμε στην Ευρώπη. Λέμε ναι στην Ευρώπη. Και αυτό, επειδή τα 25, σήμερα, κράτη-μέλη, είναι ακόμα σε θέση να μεταφέρουν τον ενθουσιασμό σε όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη, στην Τουρκία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Κροατία, για ένα μελλοντικό, κοινό όραμα. Ένα όραμα που βρίσκεται βαθιά χαραγμένο στις καρδιές των ανθρώπων στην περιοχή.

Οι Βρυξέλλες είναι πολύ μακριά, αλλά η Ευρώπη είναι πολύ κοντά στις καρδιές μας, και αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να προωθήσουμε στην περιοχή μεταρρυθμίσεις, και μας πρόσφερε τη δυνατότητα να αναλάβουμε και ορισμένα βάρη, ώστε να πετύχουμε συνεχή ειρήνη, περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη ευημερία και ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι μια περιοχή, στην οποία υπήρχαν πολλά προβλήματα, προβλήματα από το παρελθόν. Το πρόβλημα της Κύπρου, το Κόσοβο, η Βοσνία. Προς τους συνανθρώπους μας εκεί, τι θέλουμε σήμερα να στείλουμε ως μήνυμα; Ότι η περιοχή δεν έχει καμία δυνατότητα να γίνει μέλος; Ότι θέτουμε υπό αμφισβήτηση τη διεύρυνση; Τότε θα προκληθούν προβλήματα, θα δημιουργηθούν εντάσεις, δεν θα υπάρξουν μεταρρυθμίσεις, θα έχουμε περισσότερη μαφία, περισσότερη εγκληματικότητα, περισσότερη διαφθορά, και όλα θα εξάγονται όλο και περισσότερο προς την Ευρώπη. Θα είχαμε έτσι, λιγότερη ανάπτυξη και λιγότερες επενδύσεις. Θα είχαμε περισσότερη μετανάστευση, θα είχαμε αναζωπύρωση παλαιών διενέξεων, με όλο το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος για όλους εμάς, για την ίδια την Ευρώπη.

Υπάρχουν μια σειρά από ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας, επειδή τα θέτουν και οι ίδιοι οι πολίτες :

Είναι η διεύρυνση υπεύθυνη για την ανεργία; Αυξήθηκε η ανεργία λόγω της διεύρυνσης;

Είναι η διεύρυνση η αιτία για την αύξηση των επενδύσεων προς το εξωτερικό;

Είναι η διεύρυνση υπεύθυνη, επειδή έρχονται στις χώρες μας οι οικονομικοί μετανάστες;

Η απάντηση σε όλα είναι ΟΧΙ!

Το σωστό ερώτημα είναι, αν εμείς, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, πιστεύουμε ότι, έχουμε την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε αυτά τα πολύπλοκα προβλήματα μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία.

Θα ήθελα να θέσω το ερώτημα και αλλιώς: μια μεγαλύτερη, διευρυμένη Ευρώπη θα είναι περισσότερο ανταγωνιστική; Θα μπορέσει μια διευρυμένη Ευρώπη να αντιμετωπίσει καλύτερα την κοινωνική περιθωριοποίηση; Θα είμαστε σε θέση στο πλαίσιο μιας διευρυμένης Ευρώπης να προσελκύσουμε περισσότερους επενδυτές; Θα μπορούμε μακροπρόθεσμα να επεξεργαστούμε σε μια διευρυμένη Ευρώπη, ένα καλύτερο μοντέλο κοινωνικής συνοχής; Μια διευρυμένη Ευρώπη θα συμβάλλει καλύτερα στη Δημοκρατία και την Ειρήνη; Θα συμβάλλει μια διευρυμένη Ευρώπη αποτελεσματικότερα στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας, με όλη την ηθική – θρησκευτική ταυτότητα; Θα μπορεί μια διευρυμένη Ευρώπη με ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή ταυτότητα, να διαδραματίσει περισσότερο σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη; Π.χ. στο θέμα του φαινομένου του θερμοκηπίου, στη βιοηθική; Η απάντηση είναι Ναι, Ναι, Ναι!

Και γι’ αυτό έχουμε ανάγκη από ένα Σύνταγμα. Και θέλω να υποστηρίξω αυτό που είπε ο Πωλ Ρασμούνσεν, ότι έχει ένα ευρωπαϊκό όραμα, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πραγματικό ευρωπαϊκό κόμμα, στο οποίο θα μπορούν να μετάσχουν οι πολίτες, όχι σε εθνικό, αλλά σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσαμε να εργαστούμε περισσότερο εντατικά, και όπως είπε ο ίδιος, θα μας οδηγήσει σε περισσότερη δύναμη, και όχι σε αδυναμία. Και από εκεί μέσα μπορούμε να φτιάξουμε την Ευρώπη μας.

Σε μια διεθνοποιημένη οικονομία, η ανταγωνιστικότητα και η κοινωνική συνοχή θα μπορέσουν να συνυπάρξουν αν η Ευρώπη γίνει μια δημιουργική Ευρώπη. Και τι σημαίνει δημιουργική Ευρώπη; Πρώτα-πρώτα να αφήσουμε ελεύθερη την δημιουργική μας ικανότητα. Να ξεπεραστούν όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια. Και πρέπει, βέβαια, να προωθηθεί όλο αυτό το δυναμικό. Να γίνουν επενδύσεις στην έρευνα, την παιδεία και την Ανάπτυξη. Και αυτό σημαίνει ότι, ο καθένας θα μπορεί να μετέχει σε αυτή την ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει συνοχή, σημαίνει ασφάλεια. Αυτό σημαίνει ότι, κανένας πολίτης δεν είναι αδιάφορος. Είτε είναι νέος, είτε γέρος, είτε με ειδικές ανάγκες ή υγιής, άνεργος ή όχι. Κανένας δεν θα εγκαταλείπεται.

Υπάρχουν προτεραιότητες στην κοινωνία μας. Και πρέπει να τις συνειδητοποιήσουμε. Δημιουργική Ευρώπη σημαίνει, επίσης, Ευρώπη της συνεχούς ανάπτυξης και της σταθερότητας. Αν πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί απέναντι στην Κίνα και την Ινδία, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις ευκαιρίες για να έχουμε τους καλύτερους ερευνητές. Για να έχουμε τα καλύτερα πανεπιστήμια, τους καλύτερους νεωτερισμούς, τα καλλίτερα παραδείγματα και πιστεύω ότι, αυτό είναι ένα πολύ θετικό στοιχείο.

Πιστεύω ότι, πρέπει να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας στο σοσιαλιστικό μοντέλο, την εμπειρία ότι, μπορούμε να συνδυάσουμε ανταγωνιστικότητα και κοινωνική συνοχή. Αυτός είναι ο στόχος της Ευρώπης, και πιστεύω ότι, πρέπει να αποδείξουμε, ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε τα καλλίτερα παραδείγματα, για τους πολίτες μας, για τις κυβερνήσεις μας.

Αυτό με οδηγεί στον προϋπολογισμό. Συμφωνώ, ότι χρειαζόμαστε μια καλύτερη καθοδήγηση, τόσο στο θέμα του φορολογικού δικαίου, όσο και στις κοινές πολιτικές. Όταν μιλάμε για ενσωμάτωση και διεύρυνση, χρειαζόμαστε παιδεία και επιμόρφωση. Πρέπει να ενισχύσουμε τους νέους με προγράμματα, όπως το Erasmus, Socrates και Da Vinci. Αν θέλουμε να προάγουμε την ανταγωνιστικότητα, αναρωτιέμαι αν μπορούμε να το πετύχουμε αυτό, με το 1,0%. Η μήπως σημαίνει το 1%, ότι επαναπεριοριζόμαστε στα εθνικά σύνορα και δεν υπερασπιζόμαστε την Ευρώπη; Χρειαζόμαστε, δηλαδή, αύξηση του προϋπολογισμού. Ο προϋπολογισμός πρέπει να κατανέμεται δικαιότερα, και η διαχείριση του να είναι αποτελεσματικότερη.

Στο σημείο αυτό, θέλω να αναφερθώ στην Κοινή Αγροτική Πολιτική. Εμείς εισπράξαμε μέσω αυτής πολλά χρήματα. Πιστεύω όμως, ότι αν κοιτάξουμε τη γεωργία στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε χειροτέρευση του περιβάλλοντος, σπατάλη ενέργειας, και συνέπειες για την δημόσια υγεία. Υπάρχουν ελλείψεις στην ποιότητα και κατασπατάληση νερού και άλλων φυσικών πηγών. Η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται εδώ, από τις επιδοτήσεις, και υπάρχει αδικία απέναντι στις υπό ανάπτυξη χώρες.

Ναι, θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε την Κοινή Αγροτική Πολιτική, και αρχίσαμε πριν από δύο χρόνια. Μια μεγάλη μεταρρύθμιση βρίσκεται σε εξέλιξη, και πρέπει να συνεχίσουμε.

Αν συνεχίσουμε να εργαζόμαστε πάνω σ΄ αυτή την μεταρρύθμιση, πρέπει να παρακολουθήσουμε προσεκτικά την αναδιανομή. Για ποιους θα δώσουμε χρήματα, για τους μεγάλους γεωργούς ή για τους μικρούς γεωργούς; Για ποιότητα ή για μαζική παραγωγή; Γιατί να μην πάψει η γεωργία στην ΕΕ να είναι ο μόνιμος ασθενής; Γιατί να μην μπορούμε να έχουμε μόνιμα μια ποιοτική γεωργία, η οποία θα ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, για την βιολογική παραγωγή, για τον αγροτουρισμό, για τα αγροκτήματα βιολογικών προϊόντων. Γιατί δεν μπορεί να αποτελέσει πρότυπο η ευρωπαϊκή γεωργία; Ένα άλλο είδος, δηλαδή, γεωργίας. Με αυτό θα έπρεπε να ασχοληθούμε, και όχι να συζητάμε να εγκαταλείψουμε πλήρως την Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Τέλος, η Δημοκρατία. Είμαι πρόθυμος να προσυπογράψω ό,τι λέχθηκε ήδη. Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στην Ευρώπη και του πολίτες. Ποιόν ωφελεί, όμως; Τα τράστ των ΜΜΕ, τη μεγαλογραφειοκρατία και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Αυτοί όλοι, μπορούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, ο απλός πολίτης, όμως, παραμένει εκτός. Οι πολίτες έχουν την πεποίθηση, ότι δεν μπορούν να περάσουν τις θέσεις τους. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε εντονότερα στη σοσιαλδημοκρατία, τη λέξη Δημοκρατία, διαφορετικά οι πολίτες δεν θα μας εμπιστεύονται και στο μέλλον. Θα πρέπει να υποστηρίξουμε τους πολίτες μας με διάφορες συμμετοχικές μορφές, ώστε να αποκτήσουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας, και να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Αν θέτουμε στους πολίτες το ερώτημα αν μας εμπιστεύονται, θα πρέπει να τους δώσουμε εμείς οι ίδιοι την αίσθηση, ότι εμείς τους εμπιστευόμαστε, και να τους το δείξουμε. Τότε θα υπάρξει κοινωνική πρόοδος και κοινωνική συνοχή. Αποτελεί, επιπρόσθετα, αναγκαιότητα για να γίνει αποδεκτό το νέο σύνταγμα, ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει. Και συμφωνώ με τους συναδέλφους από την Δανία. Ναι, δεν πιστεύω ότι, το Σύνταγμα αυτό έχει πολύ ζωή. Αν, όμως, θέλουμε να προχωρήσουμε, όποια μορφή και να πάρει το Σύνταγμα αυτό, πρέπει να ακολουθήσουμε το διάλογο και τη συζήτηση, και θα πρόσθετα ένα ακόμα, τη λέξη Δημοκρατία ή καλύτερα Άμεση Δημοκρατία.

Ως μέλος της Διακυβερνητικής, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι, συμμετείχα σε πολλές συζητήσεις, έκανα πολλές προτάσεις, και θα τις συνέχιζα ευχαρίστως. Όπως είπε ο Πωλ Ρασμούνσεν να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες εμπλοκής των πολιτών, αλλά και ενίσχυσης της συμμετοχής π.χ. του ευρωκοινοβουλίου ή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Πιστεύω, ότι πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση για μας, για τα κόμματα μας, και πρέπει τώρα, να αποδείξουμε πόσο δημιουργικοί μπορούμε να γίνουμε, ώστε να γίνει πάλι ενδιαφέρουσα η πολιτική, και να εμπνεύσει και πάλι του πολίτες.

Προτεραιότητες είναι, λοιπόν, η διεύρυνση και η εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η θέση μας στον προϋπολογισμό είναι σαφής: ναι στις μεταρρυθμίσεις, αλλά ναι σε αύξηση του προϋπολογισμού, διότι διαφορετικά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Οι προτεραιότητες πρέπει να καθοριστούν επακριβώς.

Η στάση μας είναι σαφής υπέρ μια κοινωνικής Ευρώπης. Μια Ευρώπη για τους πολίτες, και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα πρέπει να αποτελέσει την ηγετική δύναμη.

Τελειώνω. Δεν είμαι Πολωνός, αλλά έχω πολωνικές ρίζες. Ο παππούς μου ήταν από την Λιθουανία. Τον πρώτο Πολωνό τον συνάντησα στη Σουηδία. Εργαζόμουνα τότε σαν καθαριστής, και ο Πολωνός εργαζόταν, επίσης, σαν καθαριστής, και είχαμε κάτι κοινό. Ήμασταν και οι δύο πρόσφυγες. Εγώ διέφυγα από την Ελλάδα λόγω της δικτατορίας, και αυτός από την κομμουνιστική Πολωνία. Ήμασταν μετανάστες από ανάγκη. Να κτίσουμε, όμως, μια δημοκρατική Ευρώπη όπου θα επιλέγουμε ελεύθερα πού θα πάμε, είναι η καλύτερη προοπτική. Και θα προτιμούσα, να επιλέγουν ελεύθερα οι Πολωνοί υδραυλικοί που θα δουλέψουν.

————————————————————-

Δήλωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Σύνοδο του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος

Γιώργος Παπανδρέου: Είναι μια κρίσιμη συνάντηση η σημερινή. Πιστεύω ότι, οι σοσιαλιστές, με ιδιαίτερη υπευθυνότητα, αναζητούν και θα προτείνουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις στα δύο μεγάλα θέματα. Το ένα είναι, η πορεία της Ευρώπης μετά την αποτυχία των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και την Ολλανδία, για το Σύνταγμα, και το δεύτερο, η κατεύθυνση μετά την αποτυχία της Συνόδου Κορυφής, για τις δημοσιονομικές προοπτικές, δηλαδή τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Πίσω από αυτά τα θέματα κρύβονται άλλα, που νομίζω ότι, είναι σημαντικά. Πρώτα απ’ όλα, η πορεία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Εμείς οι Έλληνες πιστεύουμε ότι, έχουν γίνει σοβαρές μεταρρυθμίσεις, ώστε να γίνει η Αγροτική Παραγωγή ποιοτική και ανταγωνιστική, και αν πράγματι γίνουν οι νέες μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη οπωσδήποτε τη δίκαιη ανακατανομή των κονδυλίων, ώστε και οι πτωχότερες περιοχές, και η μικρότερη γεωργία, να μην αδικηθούν, αλλά να βοηθηθούν.

Δεύτερον, οι όποιες αλλαγές θα πρέπει να συμβάλλουν στην ανάπτυξη μιας ποιοτικής γεωργίας, που να προστατεύει το περιβάλλον, και να δημιουργεί ένα προϊόν που θα έχει αξία στη διεθνή αγορά.

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, είναι το θέμα της διεύρυνσης. Εμείς πιστεύουμε ότι, υπάρχουν αποφάσεις. Αλλά υπάρχει ένας σκεπτικισμός. Πιστεύουμε ότι, αυτό είναι λάθος. Ούτε από τη διεύρυνση θα χάσουμε δουλειές, ούτε θα γίνει πιο αδύνατη η ΕΕ.

Η διεύρυνση, αντιθέτως, θα μας κάνει πιο ισχυρούς, και οικονομικά ισχυρότερους .Θα έχουμε μια ταυτότητα παγκοσμίως, και θα μπορούμε να έχουμε μια φωνή, πιο ουσιαστική, στα διεθνή πράγματα.

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται κοντά σε όλες τις χώρες που αυτή τη στιγμή είναι προς διεύρυνση. Από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία μέχρι την Τουρκία και την Κροατία.

Και τέλος, το μεγάλο θέμα που πιστεύω ότι, θα αναπτυχθεί εδώ, είναι του κοινωνικού μοντέλου. Δεν υπάρχει ένα μοντέλο στην ΕΕ. Υπάρχει το γαλλικό, υπάρχει το γερμανικό, υπάρχει το αγγλικό. Να χρησιμοποιήσουμε εμείς, οι σοσιαλιστές, όλες τις εμπειρίες, για να αναπτύξουμε τις καλύτερες πρακτικές για το καλύτερο κοινωνικό μοντέλο, για να αντιμετωπίσουμε το θέμα της ασφάλειας, το θέμα της ασφάλισης, της απασχόλησης και ακόμα, να έχουμε προτάσεις για το πώς η ΕΕ πρέπει να προχωρήσει ανταγωνιστικά, και να διασφαλίσει το κοινωνικό μοντέλο, το οποίο βοηθάει την ασφάλεια του εργαζόμενου και του πολίτη της Ευρώπης.

Όλα αυτά έχουν μια μεγάλη σημασία για τη δημοκρατία μας. Η ανάγκη να έχουμε τον πολίτη συμμέτοχο. Κάτι που βγήκε από τα δημοψηφίσματα. Πιστεύω ότι, οι σοσιαλιστές θα μπουν μπροστά για τη συμμετοχική δημοκρατία στην ΕΕ, ξεκινώντας από το ίδιο το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ευρώπης. Δίνοντας το δικαίωμα στον πολίτη να εγγράφεται στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, σε κάθε χώρα. Δηλαδή, ένα Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα που θα είναι μια πολύ μεγάλη τομή στην πολιτική ζωή της Ευρώπης.

Διαβάστε επίσης