Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Παρέμβαση στην Ημερίδα για το Ευρωσύνταγμα

Ημερίδα για το Ευρωσύνταγμα και τις εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική, που διοργάνωσε ο Τομέας Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Κ.Ο. , σε συνεργασία με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος στο Ευρωκοινοβούλιο

«Καταρχήν να χαιρετίσω την πρωτοβουλία αυτή που νομίζω είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και απαραίτητη για την αλληλοενημέρωση. Όχι μόνο για την ενημέρωση, αλλά και για την ανταλλαγή απόψεων γύρω απ το Ευρωσύνταγμα. Είναι μια κρίσιμη στιγμή, όπως και πολύ κρίσιμο είναι το ζήτημα του Ευρωσυντάγματος. Η έγκριση αυτού του Συντάγματος είναι μια κορυφαία πολιτική απόφαση, και αφορά βεβαίως στο σύνολο της κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής ζωής της χώρας μας και όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφορά επίσης στα εθνικά μας συμφέροντα, στα θέματα ασφάλειας, στην οικονομική μας ανάπτυξη, στους δημοκρατικούς μας θεσμούς.

Τελικά, αφορά στην καθημερινότητα του πολίτη, γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντικό το ζήτημα αυτό. Δυστυχώς, βεβαίως, η συζήτηση που γίνεται στη χώρα μας, γίνεται με έναν τρόπο απαξιωτικό, με κύρια ευθύνη της ΝΔ, που δε συνάδει βεβαίως ούτε με την ευρωπαϊκή μας θέση, ούτε με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Εμείς, έχουμε μιλήσει πολλές φορές για τη θετική στάση του δικού μας Κινήματος, του ΠΑΣΟΚ, απέναντι στο Σύνταγμα όταν ήμασταν κυβέρνηση και σήμερα ως αντιπολίτευση. Δεν υποτιμούμε, βεβαίως, τη συμμετοχή μέσα απ’ το Ευρωκοινοβούλιο και των άλλων κομμάτων, στην τελική διαμόρφωση αυτού του Συντάγματος.

Αλλά παίξαμε ένα ουσιαστικό ρόλο σε όλες τις πτυχές και σε όλες τις φάσεις εκτός από την τελευταία, όπου πράγματι, χάθηκαν σημαντικά ζητήματα όπως γύρω απ’ τα νησιά, το προοίμιο του Θουκυδίδη και άλλα, τα οποία χειρίστηκε η ΝΔ.

Θέλω να τονίσω, εδώ ένα βασικό, στοιχείο, το οποίο, πιστεύω, ότι μπήκε και στη συζήτηση. Όταν αποφασίσει κανείς τη συμμετοχή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ουσιαστικά συμμετέχει για να προωθήσει τα συμφέροντά του. Προωθούμε τα συμφέροντά μας, θεωρώντας ότι έχουμε μεγαλύτερη ισχύ εν τη ενώσει.

Δίνουμε σημαντικά δικαιώματα στους υπερεθνικούς αυτούς θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακριβώς για να κατοχυρώσουμε πολιτικές που μας συμφέρουν. Εμείς, βεβαίως, στην ιστορική μας διαδρομή, είχαμε τις αντιρρήσεις μας και μέχρι το 1980, ’81, γύρω απ’ την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, όπως ήταν τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αποδεχθήκαμε όμως, να δώσουμε τη μάχη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αλλάξει η Ένωση. Αυτή ήταν μια πολιτική απόφαση. Και η απόφαση αυτή στηρίχθηκε σε τρεις βασικές κριτικές που κάναμε τότε και που ουσιαστικά ήταν οι πυλώνες της δικής μας πολιτικής ως κυβέρνησης, όλα τα χρόνια.

Μια πρώτη κριτική ήταν, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τη δική της εξωτερική πολιτική. Τότε βεβαίως μιλούσαμε για το διαχωρισμό των δύο μπλοκ του ψυχρού πολέμου. Γιατί, ουσιαστικά, δεν ήταν μια Κοινότητα που ένωνε όλη την Ευρώπη, πέρα απ’ τους συνασπισμούς και με μια δική της ισχυρή φωνή απέναντι σε αυτούς.

Βεβαίως, αυτά έχουν αλλάξει άρδην σε αυτό τον τομέα και πράγματι έχουμε μια Ενωμένη Ευρώπη που ξεπερνά τα προηγούμενα όρια, όπως το τείχος του Βερολίνου, και ενώνει πολλούς λαούς που ήταν απ’ τις δύο πλευρές. Πόσο μάλλον, για εμάς εδώ στα Βαλκάνια, που αναδεικνύεται η προοπτική μιας ένωσης κάτω απ’ την ίδια σκέπη, πολλών λαών με δημοκρατικό τρόπο και με την ελπίδα, πραγματικά, μιας ευρωπαϊκής φωνής. Εδώ παλέψαμε, βεβαίως, για τις πολύ σημαντικές κατακτήσεις, όπως το να έχουμε μια ενιαία Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας.

Ένα δεύτερο στοιχείο πολύ σημαντικό στο οποίο κάναμε κριτική, ήταν το θέμα της κοινωνικής πολιτικής. Δεν ήταν απλώς η Ευρώπη των αγορών. Και σε όλη τη διάρκεια των δικών μας κυβερνήσεων, παλέψαμε – και θα έλεγα πολλές φορές και πολύ πετυχημένα- για να διασφαλίσουμε τις συγκεκριμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της ανισότητας ή της αδυναμίας ανταγωνιστικότητας μέσα σε μια κοινή αγορά.

Αρχικώς με τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, αργότερα με τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, το Ταμείο Συνοχής κ.ο.κ., δόθηκαν σημαντικές μάχες. Αυτή η θέση μας, για την Ευρώπη της συνοχής, την Ευρώπη της κοινωνικής αλληλεγγύης, παραμένει σε ισχύ και ήταν βασικό στοιχείο της διαπραγμάτευσής μας και μέσα στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης για το Ευρωσύνταγμα.

Τρίτο στοιχείο, κριτικής ως προς την Ευρώπη, ήταν η έννοια της δημοκρατίας. Το που παίρνονται οι αποφάσεις και πως παίρνονται οι αποφάσεις. Το λεγόμενο πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση δημοκρατικό έλλειμμα.

Και εδώ δώσαμε μάχες. Ήμασταν, και ίσως είμαστε η χώρα που στήριξε την Ευρωβουλή, ως τον πιο δημοκρατικό θεσμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης περισσότερο από κάθε άλλη χώρα σε αυτήν, και δώσαμε μάχες τόσο για την ουσιαστική συμμετοχή του πολίτη όσο και στη συζήτηση για το Σύνταγμα αυτό.

Όλα αυτά, δείχνουν μια σοβαρή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, που κράτησε τις αρχές και τις αξίες του Κινήματός μας, και τις προσάρμοσε στην πολιτική της, μέσα σε ένα νέο πλαίσιο, και αξιοποιώντας το με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Θα έλεγα δε, ότι σήμερα, με την παγκοσμιοποίηση η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλεται ως ένα μοντέλο απάντησης στην παγκοσμιοποίηση της αγοράς. Προβάλλει την παγκοσμιοποίηση με ανθρώπινο πρόσωπο, και κανόνες, την παγκοσμιοποίηση με αρχές, που κοιτάει τη συνοχή, το περιβάλλον, την ανταγωνιστικότητα, την αξιοποίηση των αγορών, και όχι μόνο.

Αυτός ο συνδυασμός, είναι το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια σοβαρή, σοβαρότατη απάντηση στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Είναι επίσης, μια σοβαρότατη απάντηση σε πολλές περιφέρειες, που υπάρχουν συγκρούσεις, – όπως υπήρξαν παλαιότερα στην Ευρωπαϊκή ήπειρο στην οποία έχουμε διατηρήσει ουσιαστικά συνθήκες ειρήνης, εδώ και 60 χρόνια.

Είναι μια απάντηση, όπως είναι μια απάντηση και για τα Βαλκάνια για τη δική μας περιοχή που έχει τις πληγές των συγκρούσεων αυτών, αλλά, υπάρχουν κανόνες, με τους οποίους μπορούμε και εμείς να συμβιώσουμε.

Είναι και μια απάντηση για πολλές περιοχές της υφηλίου, για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να συνεργαστούν, για την ανάπτυξη και τη διασφάλιση σημαντικών αξιών, όπως είναι το περιβάλλον, η συνοχή, η αλληλεγγύη, τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ΝΔ, με την σημερινή της στάση, λέγοντας ουσιαστικά ότι «δήθεν» και τονίζω το «δήθεν», υπερασπίζεται το Σύνταγμα, είναι ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ουσιαστικά αμφισβητεί τη δική της απόφαση του 1980. Τη δική της απόφαση, να ενταχθεί η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διότι αυτή, ήταν μία πράγματι εθελούσια απόφαση, το να συμμετάσχουμε σε μία Ένωση, με ένα υπερεθνικό σώμα που έχει αρμοδιότητες, πέραν και πάνω του δικού μας Συντάγματος.

Ήταν μια συνειδητή απόφαση τότε της ΝΔ. Και αναρωτιέται κανείς, αν πραγματικά η ΝΔ πιστεύει σ’ αυτό το οποίο εξελίχθηκε, η Ευρωπαϊκή Ένωση σ’ αυτό το οποίο έχει εξελιχθεί και εξελίσσεται συνεχώς. Αυτό που συνέβη και με πολύ σημαντικές δικές μας παρεμβάσεις, με ουσιαστικούς αγώνες, με σοβαρότητα και αξιοποίηση αυτών των θεσμών. Μήπως, απλώς για το Θεαθήναι, για ρητορικούς λόγους μιλάει για την Ευρώπη η ΝΔ και δεν έχει καταλάβει περί τίνος πρόκειται;.

Αυτός, είναι ένας ακόμα λόγος, για τον οποίο νομίζω και σήμερα, ζητούμε να υπάρξει δημοψήφισμα, για να αποφανθεί ο ελληνικός λαός, να γνωρίσει ο ελληνικός λαός, ακριβώς, τι σημαίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουμε κερδίσει πολλά απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν τα έχουμε, δεδομένα όπως είπε και ο Σταύρος Λαμπρινίδης πολύ σωστά, δεν είναι πανάκεια. Είναι ένας αγώνας.

Αλλά είναι ένας ακόμα λόγος αυτός, για τον οποίο ζητάμε να υπάρξει αυτή η διαδικασία. Αυτή τη διαδικασία τη ζητάμε, διότι πρώτα απ’ όλα θα υπάρξει ενημέρωση, ότι και ήδη ειπώθηκε αυτό το ζήτημα. Θα έλεγα όμως, πέρα από την ενημέρωση, οι αλλαγές που φέρνει αυτή η Συνταγματική Συνθήκη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αφορούν σε όλους μας, αλλά θα έχουν και σαν αποτέλεσμα την ανάγκη σημαντικών μεταρρυθμίσεων μέσα στη χώρα μας.

Θα έλεγα, είναι μια ευκαιρία να προχωρήσουμε σε περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στη χώρα μας σε πάρα πολλούς τομείς. Από τον τομέα της ανταγωνιστικότητας μέχρι το χώρο της παιδείας, από τον τομέα της εργασίας μέχρι τον τομέα του περιβάλλοντος, από την αποκέντρωση και την καλύτερη λειτουργία του κράτους μέχρι τη σχέση της πολιτείας με τον πολίτη.

Είναι, λοιπόν, μια πολύ μεγάλη ευκαιρία, να αξιοποιήσομε και αυτό το νέο Σύνταγμα σαν έναν καταλύτη, προώθησης περαιτέρω εκσυγχρονισμού και αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας. Μια ευκαιρία όμως, που χρειάζεται την ευρύτερη συναίνεση των πολιτών, και δε μπορεί να προκύψει από μια σε μεγάλο βαθμό εν κλειστώ συζήτηση, ενός τέτοιου μεγάλου σχεδίου.

Γι αυτό, ένας δεύτερος λόγος που εμείς ζητάμε το δημοψήφισμα είναι και αυτός. Δηλαδή, να υπάρξει η δυνατότητα διαμόρφωσης μιας ευρύτατης συναίνεσης των Ελλήνων πολιτών γύρω από το μεγάλο αυτό εγχείρημα, που δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό, είναι και ελληνικό.

Τώρα, για εμάς τους σοσιαλιστές, θέλω να τονίσω, ότι είχαμε και ως κυβέρνηση, παλέψει για συγκεκριμένα στοιχεία μέσα στο Σύνταγμα. Δεν θα αναφερθώ σε όλα, θα αναφερθώ όμως σε μερικά, για να δει κανείς και τη σημασία του Συντάγματος όπως και τη σημασία της δικής μας προσφοράς σε αυτό το Σύνταγμα.

Πρώτα απ’ όλα, έγινε μεγάλος αγώνας να υπάρχει ως βασική αρχή του Συντάγματος, μέσα σε σειρά αρχών, η ισότητα ανδρών και γυναικών ως αξία της Ένωσης, το οποίο το καταφέραμε.

Θέλω να τονίσω κάτι. Ακούστηκε εδώ, ότι πολλά αριστερά κόμματα έχουν έναν ευρωσκεπτικισμό. Θα έλεγα ότι θα ήταν λάθος να ταυτίσουμε το Ευρωσύνταγμα με τη λογική ότι ένα Σύνταγμα είναι της Δεξιάς ή μιας δεξιάς λογικής. Το αντίθετο, θα έλεγα. Καταφέραμε πολλά σημαντικά με αριστερό προφίλ, με αριστερές αξίες και συνιστώσες μέσα στο σύνταγμα.

Δεύτερον. Μη ξεχνάμε ότι ένα σημαντικό μέρος των πολιτών που ανακοίνωσε λαϊκά στρώματα, δεν έχουν την απαραίτητη ενημέρωση. Δεν έχουν την πληροφόρηση, και έτσι γίνονται πιο εύκολα, θύματα ενός λαϊκισμού θύματα της ανασφάλειας κάτι που, η Δεξιά καλλιεργεί, όχι μόνο στην Ελλάδα. Η λογική της συντήρησης σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η καλλιέργεια του φόβου.

Η συντήρηση αλλάζει, έχει αλλάξει φυσιογνωμία από την λογική του νεοφιλελευθερισμού τύπου, «Θάτσερ». Είναι σήμερα μια συντήρηση κρατικιστική, εθνικιστική, πατριδοκάπηλη, που δημιουργεί φόβο στον πολίτη, για όλα τα γεγονότα που γίνονται παγκοσμίως και που ουσιαστικά τους λέει «κρυφτείτε, κλειστείτε, μη σκέπτεστε, μην αλλάζετε και εμείς είμαστε εδώ, να σας υπερασπιστούμε, ως η μεγάλη ηγεσία».

Αυτό λένε οι συντηρητικές δυνάμεις στην Αμερική, με αυτά τα συνθήματα ουσιαστικά ο Μπους κέρδισε στην Αμερική, με αυτά τα συνθήματα προσπαθεί και ο Καραμανλής να «παίξει» με την ελληνική κοινωνία.

Είναι καταστροφική αυτή η λογική, ιδιαίτερα για μια χώρα σαν την Ελλάδα, – ας μη μιλήσουμε για την Αμερική που είναι η υπερδύναμη αλλά για την Ελλάδα-. Η μη προσαρμογή της, θα σημάνει αναγκαστική προσαρμογή της κάποια στιγμή, σε συνθήκες καινούργιες, με αποτέλεσμα να περιθωριοποιηθούν πραγματικά τα λαϊκά στρώματα και να υπάρξουν τρομερές κοινωνικές αντιθέσεις. Ήδη αρχίζουμε και το βλέπουμε αυτό στο δωδεκάμηνο διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία. Ή, από την άλλη μεριά, την περιθωριοποίηση ολόκληρης της χώρας που είναι επίσης ορατή, σήμερα.

Εμείς, μπορούμε συμμετέχοντας ενεργά, να αλλάξουμε τα πράγματα, να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες. Αυτό όμως, σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε κι εμείς.

Άρα λοιπόν, αυτό το Σύνταγμα είναι ένα πλαίσιο, μέσα στο οποίο δίδονται οι αρχές πάνω στις οποίες μπορούμε να δώσουμε τις μάχες μας . Καλύτερες μάχες, από αυτές που μπορούσαμε να δώσουμε χθες, που δεν υπήρχε αυτό το Σύνταγμα .

Αλλά, βεβαίως, ένα Σύνταγμα από μόνο του δεν αποτελεί εγγύηση, πρέπει να δώσουμε μάχες. Και αυτό έχουμε καταφέρει, εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, τα τελευταία 20 χρόνια. Αξιοποιήσαμε ένα πλαίσιο, μέσα στο οποίο δώσαμε μάχες και τις κερδίσαμε σε πάρα πολλούς τομείς. Δε λέω σε όλους, αλλά σε πάρα πολλούς.

Ένα άλλο στοιχείο, το οποίο επίσης θεωρώ προοδευτικό, είναι η ρήτρα για την πλήρη απασχόληση που είναι ένας ακόμη στόχος της Ένωσης. Εδώ υπήρξε σθεναρή αντίδραση των συντηρητικών κυβερνήσεων, το περάσαμε, μάλιστα ο Γιώργος Κατηφόρης είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην Κοινωνική Επιτροπή, την Επιτροπή που είχε δημιουργηθεί στη Συνέλευση με τους Βουλευτές και Ευρωβουλευτές και τις Κυβερνήσεις.

Εμείς προσπαθήσαμε -και εγώ προσωπικά- να το περάσουμε και στο κείμενο των στόχων της Κεντρικής Τράπεζας, κάτι το οποίο δεν καταφέραμε. Καταφέραμε όμως, να περάσουμε στο κείμενο που αναφέρεται στην Κεντρική Τράπεζα το στοιχείο, ότι, θα πρέπει η Κεντρική Τράπεζα να υπηρετεί τους γενικούς στόχους και τις γενικές αξίες που αναφέρονται στο Σύνταγμα. Άρα λοιπόν, εμμέσως, πλην σαφώς, και αυτό είναι σημαντικό.

Η Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής έχει κι αυτή τη ρήτρα απασχόλησης, κάτι που δεν είχε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα, και ήταν βεβαίως, ένα στοιχείο πάνω στο οποίο εμείς εδράσαμε . Το ότι δε μπορεί η Αμερική που είναι πολύ πιο νεοφιλελεύθερη στις πολιτικές, να έχει ρήτρα και να μην την έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οριζόντια κοινωνική ρήτρα. Σε όλες οι δράσεις της Ένωσης κατά την εκπόνηση και την εφαρμογή τους θα λαμβάνονται υπόψη τα θέματα απασχόλησης και αντιμετώπισης του αποκλεισμού. Άρα λοιπόν, το θέμα απασχόλησης και αντιμετώπισης του αποκλεισμού είναι ένα θέμα το οποίο θα συζητιέται σε όλες τις δράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όποια δράση, δηλαδή, και αν ξεκινήσει, θα υπάρξει το κριτήριο του κατά πόσον αυτή η δράση, συμβάλλει στην απασχόληση και στην άρση του αποκλεισμού. Και αυτό θα είναι ένα κριτήριο αξιολόγησης των συγκεκριμένων δράσεων.

Υπουργός Εξωτερικών. Ακόμα και το όνομα αυτό δεν το ήθελαν πολλές χώρες, και με παρέμβασή μας διατηρήθηκε αυτός ο τίτλος. Δεν είναι, βέβαια, μόνο ένας τίτλος, είναι και μια σημαντική νέα προσπάθεια διαμόρφωσης μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής.

Εδώ, έχουμε και τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, κάτι για το οποίο παλεύαμε ως ΠΑΣΟΚ, από την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου μιλούσε για το ΝΑΤΟ, αν θυμάστε, και έλεγε να βάλουμε ρήτρα στο ΝΑΤΟ αμοιβαίας συνδρομής, υπεράσπιση των συνόρων κτλ.

Εδώ, υπάρχει λοιπόν αυτή η αμοιβαία συνδρομή. Δηλαδή, σε περίπτωση επίθεσης τρίτου κράτους σε κράτος – μέλος, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συνδράμουν ακόμα και στρατιωτικά στην άμυνα αυτής της χώρας. Δώσαμε μάχη γι αυτό, και υπήρξε κι ένα πρόβλημα με τις ουδέτερες χώρες, αλλά με τη δική μας συμβιβαστική πρόταση, η οποία όμως, διασφάλιζε τα συμφέροντά μας, πέρασε αυτή η ρήτρα στο Σύνταγμα.

Δημιουργία ευρωπαϊκού εθελοντικού σώματος ανθρωπιστικής βοήθειας. Ήταν αμιγώς δική μας πρόταση, ελληνική πρόταση, η οποία μετά από δυσκολίες, πέρασε. Τώρα, που είχαμε τα γεγονότα με το τσουνάμι στη νοτιοανατολική Ασία, σπεύδουν πάρα πολλές χώρες πια να πουν ότι και πριν από το σύνταγμα, δηλαδή πριν από την υιοθέτηση του Συντάγματος, πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό το σώμα, το οποίο έχει ήδη μπει στο σχέδιο του Συντάγματος, λόγω δικής μας πρωτοβουλίας.

Στηρίξαμε πρωτοβουλίες όπως αυτό του δικαιώματος της λαϊκής πρωτοβουλίας του ενός εκατομμυρίου πολιτών, να παρεμβαίνουν άμεσα στη νομοθετική πρωτοβουλία της Επιτροπής, που είναι μια βασική διάταξη της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Αν αυτό το Σύνταγμα δημιουργεί κάτι νέο, είναι το ότι αυτό για πρώτη φορά φέρνει τον Ευρωπαίο πολίτη στο επίκεντρο του Συντάγματος. Με το δικαίωμα αυτό, αλλά και με συγκεκριμένες ρήτρες και το με προοίμιο ακόμα περισσότερο, – είναι το πρώτο άρθρο, – που μιλάει για τον Ευρωπαίο πολίτη.

Τέλος, η άμεση εκλογή Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Είναι μια βασική πρόταση που είχε σημαντική υποστήριξη από αρκετές προσωπικότητες, αλλά δεν έγινε δεκτή. Έγινε, για να υπάρξει μια ισχυρή και δημοκρατική διακυβέρνηση, για να υπάρχει η άμεση εκλογή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από την βάση που είναι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όμως αυτό που έγινε, είναι, ότι προβλέφθηκε το ότι μπορεί να είναι το ίδιο πρόσωπο, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δύο ξεχωριστές μέχρι σήμερα θέσεις. Η πρόβλεψη αυτή έγινε με τη λογική, ότι κάποια στιγμή, πράγματι, θα μπορούσαν να ενωθούν αυτές οι δύο θέσεις και να υπάρξει άμεση ή εν πάση περιπτώσει πολύ πιο δημοκρατική εκλογή αυτού του οργάνου κατευθείαν από τους πολίτες σαν ένα σώμα πιο αντιπροσωπευτικό, από τις κυβερνήσεις και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αυτές ήταν οι δικές μας γενικότερες παρεμβάσεις. Βεβαίως, είχαμε και ειδικότερες παρεμβάσεις για τον τουρισμό, για τα νησιά, για τις ορεινές και διασυνοριακές περιοχές. Καταβάλαμε μεγάλες προσπάθειες. Είχαμε την αντίδραση πολλών κρατών μελών, αλλά καταφέραμε να πετύχουμε για τον τουρισμό κάτι που ζητούσε κι όλος ο τουριστικός κόσμος της χώρας μας, δηλαδή, μια καλή διατύπωση για τα νησιά, τις ορεινές και διασυνοριακές περιοχές, που δυστυχώς στην τελευταία φάση διαπραγμάτευσης, η Νέα Δημοκρατία το έχασε και η διατύπωση έγινε πολύ χειρότερη.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία, τα οποία εμείς, νομίζω, θα έπρεπε να αναδείξουμε σε μια συζήτηση γύρω από το δημοψήφισμα, αλλά θα πρέπει να αναδεικνύουμε συνεχώς και ως κόμμα και Κίνημα το ότι τα καταφέραμε ώστε να έχουν αυτόν τον προοδευτικό χαρακτήρα.

Θέλω επίσης να τονίσω, ότι η πρόταση για το δημοψήφισμα δεν έγινε όταν γίναμε Αντιπολίτευση, έγινε πιο πριν. Εγώ προσωπικά, είχα κάνει την πρόταση για το δημοψήφισμα από το Μάιο του 2003 πριν καν παρουσιάσει το σχέδιο ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση, στη Θεσσαλονίκη.

Την επαναλάβαμε αυτή την πρόταση στις Ευρωεκλογές, την επαναλάβαμε και στην υπογραφή του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, και την υιοθετήσαμε πρόσφατα με ομόφωνο ψήφισμά μας στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Επιμένουμε σε αυτή την πρόταση, και θεωρούμε ότι, αυτό θα συμβάλλει σ’ ένα ευρύτατο κοινωνικό και ουσιαστικό διάλογο, γύρω από το όλο ζήτημα.

Η Νέα Δημοκρατία, βεβαίως, λέει «μα, τόσες χώρες δεν κάνουν δημοψήφισμα» αλλά αγνοεί, ότι πάρα πολλές χώρες κάνουν δημοψήφισμα και μάλιστα και χώρες που είναι θετικές για την Ευρώπη. Για παράδειγμα τα γκάλοπς στην Ισπανία πράγματι, έδειχναν ότι η κοινή γνώμη ήταν φιλοευρωπαϊκή. Και όμως, έκαναν το δημοψήφισμα, με αποτέλεσμα να ενημερωθεί ο λαός και να συμμετέχει ώστε να υπάρξει πολιτική βούληση για το εγχείρημα που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εδώ στην Ελλάδα, είχαμε δυστυχώς, ακόμη και τον ευτελισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Η μισή κυβέρνηση, δε μπορούσε να καταλάβει ούτε βάσει ποίου άρθρου καλείται το Κοινοβούλιο να κυρώσει το Σύνταγμα. Τέτοια πράγματα δεν έχουν γίνει, ούτε στα πιο άπειρα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πιστεύουμε επίσης, ότι η ισότιμη συμμετοχή μας, είναι κάτι που κατοχυρώνεται καθημερινά μέσα από την εθνική μας αξιοπιστία, τη σθεναρή και σοβαρή διαπραγμάτευση, την πειστική προβολή θέσεων, και από την επιδέξια αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών.

Έχουμε χρέος να εφαρμόσουμε αυτές τις ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, γι’ αυτό χρειάζεται μια ευρύτερη συναίνεση. Φαίνεται όμως, ότι η Κυβέρνηση δεν έχει καταλάβει τι κάναμε, και αναρωτιόμαστε αν έχει καταλάβει η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Καραμανλής ποια είναι η διαφορά του Ευρωπαϊκού Συντάγματος από προηγούμενες Συνθήκες.

Επίσης, στην Ελλάδα το Σύνταγμά μας προβλέπει το δικαίωμα του δημοψηφίσματος. Αν δεν έχουμε δημοψήφισμα για ένα τόσο σημαντικό θέμα, αναρωτιέται κανείς, με ποία αφορμή θα κάνουμε δημοψήφισμα.

Εμείς θεωρούμε ως ενεργή αυτή την πρόταση, και έχουμε -όπως ξέρετε- αναλάβει σχετική πρωτοβουλία μαζί με τα άλλα Κόμματα της Αντιπολίτευσης – που και αυτά θεωρούν ότι αυτή είναι μια προοδευτική πρωτοβουλία-. Είναι μια προοδευτική απαίτηση του Ελληνικού Λαού, των Ελλήνων πολιτών, για τη δημοκρατική τους συμμετοχή, που γίνεται συλλέγοντας υπογραφές για την από κοινού κατάθεση αίτησης για τη συζήτηση για το δημοψήφισμα στη χώρα μας.

Θέλω επίσης να τονίσω, αφού άκουσα και μερικούς από τους προλαλήσαντες, και συμφωνώ, ότι ο κύριος λόγος που η Κυβέρνηση Καραμανλή αρνείται όχι μόνο το δημοψήφισμα αλλά γενικότερα την ουσιαστική συζήτηση γύρω από το θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ότι εξελίσσεται και αναδεικνύεται μέρα με την ημέρα σε μια Κυβέρνηση που αδυνατεί τόσο να καταλάβει όσο και να αξιοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι μια Κυβέρνηση στραμμένη αποκλειστικά σε δημαγωγία εσωτερικής κατανάλωσης, που αγνοεί και απαξιώνει όχι μόνο τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά, τελικά και τους ελληνικούς θεσμούς, τους δικούς μας θεσμούς και νόμους, με τη στάση της.

Κατάφερε να απομονωθεί ή και να έρθει σε σύγκρουση με ευρωπαϊκά όργανα, απομονώνει με τη στάση της, την Ελλάδα, αναγκάζει να καταψηφίζονται στο Συμβούλιο Υπουργών θέματα, στα οποία είμαστε πρώτοι στον κόσμο, όπως το θέμα της ναυτιλίας. Είναι μια Κυβέρνηση, που ταπεινώνει την Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια όταν λαμβάνονται αποφάσεις για την Τουρκία, για την Κύπρο και για άλλα πολύ σημαντικά ζητήματα.

Είναι μια Κυβέρνηση χωρίς καθοριστικό ρόλο στις κρίσιμες αποφάσεις για τη χώρα μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δυστυχώς είναι και μια Κυβέρνηση που δε την λαμβάνουν πια υπόψη και οι εταίροι μας, παρά μόνο με αρνητικά σχόλια. Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει καταντήσει την Ελλάδα έναν απλό παρατηρητή, έναν παρία.

Έχουμε, πρόσφατα, την Κυβέρνηση της ΝΔ να μιλά για την υπεράσπιση του Συντάγματος. Η Κυβέρνηση υποκρίνεται, διότι επικαλείται το Σύνταγμα. Σήμερα όμως, παρέδωσε με τις δικές της ενέργειες, ολόκληρη την ελληνική οικονομία, στην επιτήρηση της γραφειοκρατίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λέει η κυβέρνηση, σήμερα ότι υπερασπίζεται τα ελληνικά συμφέροντα. Υποκρίνεται. Χθες, σε ένα τόσο σημαντικό θέμα κυριαρχίας, και για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατάφερε εμείς αυτή την «πρωτιά», με αποτέλεσμα την αναγκαστική λιτότητα. Βεβαίως, θα το πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες, θα υπάρξει φτώχεια, θα υπάρξει ανεργία, θα υπάρξει ακρίβεια, θα υπάρξει ύφεση.

Δεν μπορούν να μας μιλάνε για την υπεράσπιση του Συντάγματος, όταν οι ίδιοι, με πρωτοβουλία τους -όχι ότι δεν το υπερασπίστηκαν σε μια διαδικασία η οποία θα συνέβαινε – πήγαν και παραδόθηκαν στα χέρια της γραφειοκρατίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλλά βεβαίως, κι ένα Σύνταγμα πρέπει να το υπερασπίζεσαι με αποτελεσματικό και έξυπνο τρόπο. Αυτοί, κατάφεραν το Σύνταγμά μας να το διασύρουν, να γίνουμε υπόδικο κράτος και να εγκλωβιστούμε ταπεινωτικά. Να πηγαίνουν οι Υπουργοί μας και να διαπραγματεύονται με υπηρεσιακά στελέχη, και ο Πρωθυπουργός να εκλιπαρεί για μια εβδομάδα αναβολής, όταν έχει πολλά άλλα σημαντικότατα θέματα στην ατζέντα, τα οποία αφορούν στις τύχες τόσων πολλών Ελλήνων, όπως αυτά που αφορούν στην οικονομική μας ανάπτυξη, στο Γ’ ΚΠΣ, στο Δ’ ΚΠΣ, στα έργα, στην περιφερειακή ανάπτυξη κ.ο.κ.

Δεν είχαμε ποτέ τέτοια αντιδραστική και αντιευρωπαϊκή στάση Κυβέρνησης από καμία χώρα της Ένωσης, δεν λέω για την Ελλάδα. Μόνο κάποια ακραία αντιευρωπαϊκά Κόμματα προσπάθησαν να ταυτίσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση με πηγή διαφθοράς, να εμφανίσουν το Ευρωπαϊκό Δίκαιο ως κερκόπορτα της διαπλοκής, να παραστήσουν τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως επιζήμια για το δημόσιο συμφέρον.

Είναι σαφές, ότι η Νέα Δημοκρατία, ακριβώς, επειδή έχει μια συγκεκριμένη νοοτροπία, δεν καταλαβαίνει, δεν ασπάζεται τις βασικές αρχές, και δεν παρακολούθησε όλα αυτά τα χρόνια την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν ξέρει που βρίσκεται στην πραγματικότητα, και αντί να αξιοποιεί τα όπλα που της δίνει η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ακυρώνει και μετά ρίχνει τις ευθύνες στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δείχνει μια αλαζονεία κατ’ αρχήν προς τον ίδιο τον ελληνικό λαό, κρύβεται πίσω από μεγάλα λόγια, πουλάει τσαμπουκά με οικτρά αποτελέσματα,ι συνεχώς αποτυγχάνει, συνεχώς οπισθογυρίζει και συνεχώς υποχωρεί.

Αξίζει να συγκρίνουμε όλα αυτά με ένα δύσκολο θέμα όπως αυτό της ΟΝΕ ή ένα άλλο δύσκολο θέμα όπως το Κυπριακό, ή την ένταξη της Κύπρου. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών με συστηματικό τρόπο, έβαλαν στρατηγικό στόχο την ένταξη της Κύπρου, ενώ που αντιδρούσαν οι μεγαλύτερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ απειλούσε η Τουρκία για πόλεμο. Καταφέραμε με εργασία, με αποτελεσματικότητα, με σκληρή δουλειά, με σκληρή διαπραγματευτική προσπάθεια, χωρίς τσαμπουκάδες και εύκολη πατριδοκαπηλία να μπει η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς ν’ «ανοίξει μύτη». Με τη ΝΔ για ένα νόμο όπως το θέμα της διαφάνειας, στον οποίο όλοι μας θέλαμε να βοηθήσουμε, διασυρόμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συγκρίνουμε αυτά τα δυο για να δει κανείς και την αλαζονεία και την νοοτροπία τελικά της ΝΔ, στο πως κυβερνά αυτή τη χώρα και πως βλέπει τη θέση της χώρας αυτής μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά όπως σας είπα, όλα αυτά έχουν σαν τελικό αποδέκτη τον ίδιο τον Έλληνα πολίτη, ο οποίος θα τα πληρώσει.

Και δυστυχώς θα τα πληρώσει, διότι θα σταματήσουν έργα, θα σταματήσουν οι χρηματοδοτήσεις. Και όχι μόνο για το θέμα του βασικού μετόχου. Είναι και για το Γ’ ΚΠΣ, και το Δ’ ΚΠΣ, και την κατάρρευση των εσόδων κ.ο.κ.

Φίλες και φίλοι, δεν θέλω να σας κουράσω, αλλά θα ήθελα να κλείσω λέγοντας ότι εμείς υπεύθυνα μιλήσαμε για όλα αυτά τα θέματα, προειδοποιήσαμε για την απογραφή και τα αποτελέσματα, προειδοποιήσαμε για την κατάρρευση των εσόδων, εξ’ αιτίας του τρόπου με τον οποίο χειριζόταν τη δημόσια διοίκηση, την κομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, η ΝΔ.

Προειδοποιήσαμε για την ακρίβεια. Προειδοποιήσαμε για την μη απορρόφηση των κονδυλίων του Γ’ ΚΠΣ. Προειδοποιήσαμε για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα είχαμε από τον χειρισμό του Κυπριακού από την ΝΔ. Ασχέτως της απόφασης, την οποία, βεβαίως, και σεβόμαστε, διότι είχε αυτό το δικαίωμα. Εμείς διασφαλίσαμε το δικαίωμα των Ελληνοκυπρίων να πάρουν την δική τους απόφαση. Αλλά το πώς χειρίστηκε όλο αυτό το θέμα της ΝΔ, είχε αρνητικότατες επιπτώσεις τόσο στο κύρος μας όσο και στην παραπέρα διαδικασία.

Προειδοποιήσαμε, ότι χωρίς πρωτοβουλίες θα είμαστε συνεχώς σε άμυνα, θα είναι συνεχώς σε δύσκολη θέση η Ελλάδα. Και δε βλέπουμε πρωτοβουλίες. Προειδοποιήσαμε ότι θα έπρεπε και στο θέμα της ονομασίας να πάρουμε πρωτοβουλίες. Και είδαμε ότι όχι μόνο δεν υπάρ4χουν πρωτοβουλίες, αλλά κάθονται αμίλητοι, όταν άλλοι ηγέτες, κακώς, χρησιμοποιούν τον όρο «Μακεδονία» για να προσδιορίσουν το κράτος αυτό.

Θα μπορούσε, κάλλιστα, ο κ. Καραμανλής να πει εκεί, ότι η διεθνής ονομασία και η ευρωπαϊκή ονομασία, είναι FYROM. Χωρίς να προσβάλει κανέναν. Έκατσε όμως αμίλητος. Να μη μας πουλάει ο κ. Καραμανλής τσαμπουκά κατά καιρούς, όταν δεν μπορεί καν να αρθρώσει λόγο για ένα τόσο απλό θέμα.

Είπαμε να βοηθήσουμε και εμείς για τη διαφάνεια και για το βασικό μέτοχο. Προειδοποιήσαμε για τους κινδύνους που θα υπάρχουν. Όχι μόνο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και μέσα στην αγορά. Ακούτε τους επιχειρηματίες, Έλληνες και ξένους, να λένε πως αυτή η γραφειοκρατία είναι απέραντη μέχρι και ο ίδιος ο Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας ο κ. Αράπογλου, είπε ότι, «μα, δεν μπορούμε καν να κινηθούμε».

Σε όλα αυτά είπαμε ότι είμαστε έτοιμοι να συμβάλλουμε κι εμείς, να βοηθήσουμε. Σε όλα φέραμε εναλλακτικές προτάσεις, σοβαρές, ουσιαστικές. Σε όλα είχαμε την απόρριψη της ΝΔ. Εισπράξαμε την αλαζονεία τους και το φθόνο τους. Εισπράξαμε την αλαζονεία και το φθόνο και της κυβέρνησης και του κ. Καραμανλή.

Για όλα δυστυχώς, το «κρίμα» είναι στο λαιμό της ΝΔ και του κ. Καραμανλή. Όμως τελικά, είναι δευτερεύον για τον ελληνικό λαό, το αν φταίει η κυβέρνηση ή όχι. Φταίει η κυβέρνηση. Η ζημιά όμως, γίνεται για τη χώρα. Αυτό επιτέλους πρέπει να κατανοήσουν. Και σήμερα, έχουμε φτάσει σε ένα όριο, διεθνούς απομόνωσης, ευρωπαϊκής απομόνωσης, ενώ πριν, η Ελλάδα είχε κύρος παραδείγματος και προτύπου, τόσο για τους γείτονές μας όσο και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Φτάνουμε στην κατάρρευση των εσόδων απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση. Φτάνουμε στην απειλή να χάσουμε σημαντικότατα ποσά από το Δ’ ΚΠΣ. Φτάνουμε στο όριο της έλλειψης επενδύσεων, είτε ιδιωτικών, είτε δημοσίων. Και βεβαίως στο όριο αδυναμίας της ανταγωνιστικότητας. Φτάνουμε σε μια αντιλαϊκή τελικά πολιτική, που θα φέρει ανεργία, που φέρνει ήδη ανεργία, φτώχεια, ακρίβεια και ύφεση.

Εμείς, σε πάρα πολλά διαφωνούμε με την κυβέρνηση. Θεωρούμε ότι έχει κάνει τεράστια λάθη. Οι ιδεολογικές της επιλογές πάνε τον λαό πίσω, πάνε τη χώρα πίσω, μας πάνε στο περιθώριο, πάνε την οικονομία πίσω.

Προτείνουμε την απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου. Και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε σοβαρή διακομματική συζήτηση μέσα στη Βουλή. Επιτέλους, να προχωρήσουμε μπροστά για να μη διασύρεται άλλο η χώρα μας. Προτείνουμε επίσης, να γίνουν σοβαρές και άμεσες διαβουλεύσεις με όλες τις περιφέρειες στην Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και με τους φορείς, που εμπλέκονται για το Γ’ ΚΠΣ και το Δ’ ΚΠΣ, άμεσα, μήπως και διασώσουμε κάποια απ’ τα κονδύλια, τα οποία φαίνεται ότι χάνουμε απ’ την ανικανότητα και τον συγκεντρωτισμό της κυβέρνησης και την στενή κομματική λογική.

Και βεβαίως, τους καλούμε και πάλι να σταματήσουν την άκρατη αυτή κομματική και μικροκομματική λογική, των διώξεων, των τοποθετήσεων στη δημόσια διοίκηση, αλλά και στον χειρισμό των μεγάλων θεμάτων της χώρας μας.

Διότι εδώ δεν διακυβεύεται η τύχη της ΝΔ. Αυτή θα την κρίνει καθημερινά και την κρίνει καθημερινά ο Έλληνας πολίτης. Εδώ διακυβεύεται το μέλλον της χώρας. Και σε κάθε περίπτωση, εμείς, ως αξιωματική αντιπολίτευση, ως υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση, δε θα σταθούμε με τα χέρια σταυρωμένα.

Ξέφυγα λίγο και απ’ τα θέματα του Ευρωσυντάγματος, αλλά νομίζω ότι τα θέματα της επικαιρότητας, σχετίζονται με τη συζήτησή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ήταν απαραίτητα. Ευχαριστώ και καλή συνέχεια.»

Διαβάστε επίσης