Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

«Όρος επιβίωσης, η οικοδόμηση μιας νέας, σύγχρονης δημοκρατίας» | Ομιλία 21.07.2019

Για τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Πάτρας | Δήλωση 15.07.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

Ο αποχαιρετισμός του Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Ροβέρτο Σπυρόπουλο | 25.06.2019

«Με τον Γιάννη γιορτάζει μία Ελλάδα ευκαιριών, δημοκρατίας και ελευθερίας» | 25.06.2019

 

Ο ΟΚΑΝΑ χρειάζεται στήριξη, όχι αδιέξοδα…

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, ο ΟΚΑΝΑ χαράσσει την εθνική πολιτική για τα ναρκωτικά, συντονίζει τις επιμέρους δράσεις και έχει, μεταξύ άλλων, κύριο σκοπό, τον σχεδιασμό, την προώθηση, τον διυπουργικό συντονισμό και την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Σε αυτή τη λογική και με δεδομένη τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ναρκωτικά (έτη 2005-2012), ο σχεδιασμός της εθνικής στρατηγικής μας στην αντιμετώπιση του προβλήματος των εξαρτήσεων θα έπρεπε να είναι εφικτός και όμως δεν είναι…

Σε όλους τους τομείς, τόσο της πρόληψης, όσο της θεραπείας και της επανένταξης, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Η υποχρηματοδότηση του συστήματος, η υποστελέχωση των Υπηρεσιών του ΟΚΑΝΑ, η μη προώθηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης – με το πρόσχημα ότι ετοιμάζεται νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης – οδήγησε όλες τις Υπηρεσίες του ΟΚΑΝΑ σε αδιέξοδο. Υπάρχει εγκατάλειψη των πολιτικών πρόληψης και των Κέντρων Πρόληψης, απουσία σαφούς θεσμικού πλαισίου, εργασιακά προβλήματα και, πάνω απ’ όλα, μεγάλη οικονομική ανακολουθία. Δεν υπάρχει η επαρκής και αναγκαία χρηματοδότηση για τη λειτουργία τους σε σημείο πλέον, που η λειτουργία αυτή έχει φτάσει να είναι προβληματική.

Βασικά προβλήματα που εντοπίζονται είναι τα εξής:

1. Απουσία μιας ολοκληρωμένης εθνικής πολιτικής καταπολέμησης των ναρκωτικών.

2. Ανυπαρξία ενός τεκμηριωμένου Εθνικού Σχεδίου Δράσης, με συγκεκριμένους στόχους, χρονοδιάγραμμα και προτεραιότητες πολιτικής.

3. Αύξηση της λίστας αναμονής στα προγράμματα υποκατάστασης, που σήμερα ξεπερνά τα 4.500 άτομα.

4. Μη επέκταση των Κέντρων Πρόληψης σε όλη τη χώρα, τη δεινή οικονομική τους κατάσταση, την ανυπαρξία θεσμικού πλαισίου αναφορικά με τη λειτουργία και χρηματοδότηση τους και την αμφίβολη εργασιακή θέση των εργαζόμενων σε αυτά.

5. Συνειδητή υποχρηματοδότηση όλων των μονάδων που ασχολούνται με το πρόβλημα των ναρκωτικών, όπως ο ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ.

6. Μη ανάπτυξη νέων μονάδων υποκατάστατων του ΟΚΑΝΑ και την μη ενίσχυση αυτών που ήδη λειτουργούν, με συνέπεια να μακραίνουν καθημερινά οι λίστες αναμονής των χρηστών

7. Μη ανάπτυξη νέων στεγνών προγραμμάτων (τα λεγόμενα «στεγνά» θεραπευτικά προγράμματα στηρίζονται στην ψυχοκοινωνική θεραπεία και στόχο έχουν την απεξάρτηση από όλες τις ουσίες και την κοινωνική επανένταξη – δεν χρησιμοποιούν φάρμακα υποκατάστασης για την αντιμετώπιση της εξάρτησης) του ΚΕΘΕΑ, με συνέπεια περιοχές όπως η Δυτική Μακεδονία, η Στερεά Ελλάδα και η νότια Πελοπόννησος να μην καλύπτονται από τέτοια προγράμματα.

8. Το πρόγραμμα απεξάρτησης φυλακισμένων χρηστών, που είναι στάσιμο.

9. Μη προώθηση των δράσεων επαγγελματικής αποκατάστασης των απεξαρτημένων χρηστών και την κοινωνική τους επανένταξη, ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα.

11. Παντελής έλλειψη ελέγχων από πλευράς Υπουργείου Υγείας και την ανεξέλεγκτη αύξηση των ιδιωτικών «προγραμμάτων θεραπείας» που λειτουργούν παράνομα στη χώρα παρά τις σχετικές επώνυμες καταγγελίες.

12. Διακοπή λειτουργίας του ΕΚΤΕΠΝ (το ΕΠΙΨΥ, Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής έχει αναστείλει τη λειτουργία του ΕΚΤΕΠΝ – Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία – από την 1η Ιανουαρίου 2008, λόγω της συστηματικής και μακρόχρονης υποχρηματοδότησης από τον ΟΚΑΝΑ) σε συνδυασμό με τον κίνδυνο μη εκπροσώπησης της χώρας μας στη αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης 2008 που θα πραγματοποιηθεί από το Ευρωπαϊκό παρατηρητήριο (Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας EMCDDA).

Ο Ο.ΚΑ.ΝΑ.

Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στον Ιστοτόπο του ΟΚΑΝΑ:

«Ο Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) ιδρύθηκε με το Νόμο 2161/93 που ψηφίστηκε από το σύνολο του Κοινοβουλευτικού Σώματος και η λειτουργία του ξεκίνησε το 1995. Είναι ένα αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που τελεί υπό την εποπτεία του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, ο ΟΚΑΝΑ έχει ως κύριους σκοπούς:

• το σχεδιασμό, την προώθηση, το διυπουργικό συντονισμό και την εφαρμογή εθνικής πολιτικής σχετικά με την πρόληψη, τη θεραπεία και την αποκατάσταση των ουσιοεξαρτημένων ατόμων

• τη μελέτη του προβλήματος των ουσιοεξαρτήσεων σε εθνικό επίπεδο, την παροχή έγκυρων και εμπεριστατωμένων πληροφοριών και την ευαισθητοποίηση του κοινού

• την ίδρυση και την αποτελεσματική λειτουργία κέντρων πρόληψης, θεραπευτικών μονάδων και κέντρων κοινωνικής και επαγγελματικής επανένταξης

Ο ΟΚΑΝΑ, από την ίδρυσή του έως σήμερα, επιδιώκει να ανταποκριθεί στο διττό του ρόλο ως εθνικού συντονιστικού φορέα και ως φορέα ανάπτυξης υπηρεσιών και προγραμμάτων πρόληψης, θεραπείας και επανένταξης.

Για τη χάραξη και το συντονισμό της εθνικής πολιτικής για τα ναρκωτικά, ο ΟΚΑΝΑ συνεργάζεται με φορείς της χώρας (συναρμόδια υπουργεία, θεραπευτικά προγράμματα, τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστημιακά ιδρύματα, κ.ά.) καθώς και με ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς ενώ για τη μελέτη του προβλήματος των ναρκωτικών σε εθνικό επίπεδο, συνεργάζεται στενά με το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (ΕΚΤΕΠΝ).

Στον τομέα της πρόληψης ο ΟΚΑΝΑ, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο Κέντρων Πρόληψης σε όλη την Ελλάδα, ενώ παράλληλα, αναπτύσσει ποικίλα προγράμματα στον τομέα της θεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης που καλύπτουν τις διαφορετικές ανάγκες των εξαρτημένων ατόμων.

Σήμερα, ο ΟΚΑΝΑ διαθέτει οκτώ Θεραπευτικές Μονάδες Υποκατάστασης σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη. Επίσης, σε συνεργασία με τις ΔΥΠΕ (πρώην ΠΕΣΥΠ) ο ΟΚΑΝΑ έχει δημιουργήσει 9 Μονάδες Υποκατάστασης, είτε με τη μορφή αυτόνομων μονάδων (Θεσσαλονίκη-Νοσοκομείο Παπανικολάου, Χανιά-Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων, Ρόδος-Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου & Δήμος Ροδίων, Πάτρα-Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, Ρίο) είτε με τη μορφή εξωτερικών ιατρείων σε συνεργασία με τα κατά τόπους νοσοκομεία (Λαμία, Αγρίνιο, Λιβαδειά, Λάρισα, Χαλκίδα), ενώ σε συνεργασία με το ΙΚΑ λειτουργεί ένα ακόμη ιατρείο ουσιοεξαρτήσεων (Περιστέρι).»

Αυτό το περίγραμμα, και με δεδομένη την υποχρηματοδότηαη του ΟΚΑΝΑ, δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της έμπρακτης πραγματικότητας όπως αυτή καταγράφεται:

* Ουρές θανάτου στον ΟΚΑΝΑ (εφημερίδα Έθνος 7/6/2008)

«Ο αριθμός των χρηστών που περιμένουν τη σειρά τους, φτάνει τους 5.000 πανελλαδικά, ενώ ο χρόνος αναμονής αγγίζει τα πέντε χρόνια. Ακόμη και η δεύτερη λίστα με τα «επείγοντα» περιλαμβάνει ήδη 1.000 χρήστες, με έναν χρόνο αναμονή! Το τραγικό είναι ότι μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πραγματικά επείγοντα περιστατικά, όπως ασθενείς με AIDS, καρκινοπαθείς και έγκυες.

Η αδυναμία των μονάδων του ΟΚΑΝΑ να απορροφήσουν χρήστες, προκαλεί μία σειρά προβλήματα στους ίδιους και στο κοινωνικό περιβάλλον.

Ολόκληρες περιοχές της πρωτεύουσας αποκτούν χαρακτηριστικά γκέτο, την ώρα που η πολιτεία αδυνατεί να αντιληφθεί το πρόβλημα και να προχωρήσει σε λύσεις. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για «βήματα προς τα πίσω», ενώ η υποχρηματοδότηση από τον ΟΚΑΝΑ των Κέντρων Πρόληψης, προκαλεί διάρρηξη της αλυσίδας ενημέρωση – πρόληψη – θεραπεία.

Η δραματική έξαρση του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ελλάδα προκύπτει και από τα στοιχεία της «Ετήσιας Έκθεσης για την Κατάσταση των Ναρκωτικών στην Ελλάδα» του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (ΕΚΤΕΠΝ).
Σύμφωνα με αυτά, αυξήθηκαν οι χρήστες ηρωίνης στην Ελλάδα, ενώ καταγράφεται ανησυχητική αύξηση των θανάτων από ναρκωτικά στην επαρχία, πλην Αττικής. Το ποσοστό των καταγεγραμμένων θανάτων από χρήση ναρκωτικών, πλην Αττικής, για το έτος 2001 ήταν μόλις 39,2, ενώ το 2006 ανήλθε σε 61,8%.

Στον αντίποδα, η λίστα αναμονής για τα προγράμματα υποκατάστασης, όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά αυξήθηκε από 2.660 άτομα που ήταν τον Μάρτιο του 2004, σε 4.500 άτομα σήμερα (αύξηση 68%). Τεράστια είναι τα κενά και στην πρόληψη. Τον Μάρτιο του 2004 λειτουργούσαν 63 Κέντρα Πρόληψης και από τότε έχουν αναπτυχθεί μόλις οκτώ νέα κέντρα. Για την κάλυψη όλης της χώρας υπολείπονται τουλάχιστον άλλα 15.

Δεν έγινε καμία αύξηση της χρηματοδότησης των φορέων που ασχολούνται με την αντιμετώπιση των Ναρκωτικών. Αντίθετα, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό του 2008 οι εγγεγραμμένες πιστώσεις είναι για τον ΟΚΑΝΑ μειωμένες κατά 5,81% σε σχέση με πέρυσι.»

* Απεργούν τα Κέντρα Πρόληψης την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

Με απεργιακές κινητοποιήσεις θα «γιορτάσουν» την 26η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, οι εργαζόμενοι στα 72 κέντρα πρόληψης του ΟΚΑΝΑ, σύμφωνα με απόφαση της γενικής τους συνέλευσης

«Τα «Κέντρα Πρόληψης» του ΟΚΑΝΑ & της Αυτοδιοίκησης είναι τοπικές υπηρεσίες που εφαρμόζουν προγράμματα πρόληψης της χρήσης ουσιών στην σχολική και την ευρύτερη κοινότητα και βεβαίως στον χώρο της οικογένειας.

Έχουν την μορφή μη κερδοσκοπικών επιχειρήσεων κυρίως των Δήμων ή των Νομαρχιών και λειτουργούν με την επιστημονική εποπτεία και την συγχρηματοδότηση του ΟΚΑΝΑ.
Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα των Κέντρων Πρόληψης του ΟΚΑΝΑ, θεωρήθηκε ότι η μορφή της μη κερδοσκοπικής Εταιρείας θα ήταν ένα «ευέλικτο σχήμα» για την γρήγορη επέκταση του θεσμού, ανά την επικράτεια και όντως σε μερικά μόλις χρόνια εκτός ορισμένες μόνο περιοχές (π.χ. Νομαρχία Πειραιά) τα Κέντρα όχι μόνο υπήρξαν στα χαρτιά, αλλά παρήγαγαν και παράγουν ένα σημαντικό έργο.

Το ευέλικτο αυτό σχήμα για να συνεχίσει να «παράγει» έργο χωρίς προβλήματα ζητείται να θωρακιστεί θεσμικά. Τα Κέντρα Πρόληψης έχουν προσφέρει πάρα πολλά στην σχολική κοινότητα. Έχουν επιμορφώσει χιλιάδες εκπαιδευτικούς οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί από τα στελέχη των Κέντρων σε υλικά που εφαρμόζονται στην Α/θμια και Δ/θμια εκπαίδευση με σκοπό την ενίσχυση των δεξιοτήτων και της αυτοεκτίμησης των παιδιών, αλλά έχουν επίσης δημιουργήσει ομάδες εκπαιδευτικών μέσα από τις οποίες οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί παίρνουν στήριξη για την δουλειά τους. Έχουν, επίσης, συντονίσει τα ίδια τα στελέχη των Κέντρων ομάδες εφήβων και παιδιών δημοτικού, μιλώντας μαζί τους για συναισθήματα, αυτοεκτίμηση, επικοινωνία.

Στο ίδιο πλαίσιο, έχουν δημιουργήσει χιλιάδες ανά την Ελλάδα ομάδες συζήτησης γονέων, δίνοντας τον χρόνο και το χώρο στον γονέα, που έχει μάθει να είναι ο «σιωπηλός κουβαλητής», να προβληματιστεί με την ποιότητα της επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια του.

Το Υπουργείο Παιδείας, αντί να αναγνωρίσει το έργο των Κέντρων πρόληψης και να ευνοήσει την συνεργασία μαζί τους και με τον επιστημονικό επόπτη τους τον ΟΚΑΝΑ, ούτως ώστε αυτή να διευρυνθεί και να θεσμοθετηθεί και να αξιοποιηθούν στα σχολεία, έναν από τους κύριους πόλους κοινωνικοποίησης της νέας γενιάς, η εμπειρία, οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτήθηκαν από τα Στελέχη Πρόληψης με χρήματα του ελληνικού δημοσίου, μέσω της συνεχιζόμενης επαγγελματικής τους κατάρτισης, προωθεί την λειτουργία δομών με έργο την Πρωτογενή Πρόληψη (π.χ. παρεμβάσεις στην οικογένεια) χωρίς ένα πλαίσιο λειτουργίας που θα προάγει τη συνεργασία και τη συμπληρωματικότητα αυτών των δομών με τα Κέντρα Πρόληψης.

Πέρα όμως από την Σχολική Κοινότητα στα πλαίσια της ευαισθητοποίησης των τοπικών κοινωνιών και κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων με «ειδικό βάρος», τα Κέντρα Πρόληψης έχουν ανταποκριθεί σε αιτήματα βοήθειας εξαρτημένων τους οποίους μετά από μερικές συνεδρίες παραπέμπουν σε κέντρα απεξάρτησης, αλλά και οικείους εξαρτημένων τους οποίους στηρίζουν. Όλα αυτά κάνουν τα Κέντρα Πρόληψης ν’ αποτελούν την εμπροσθοφυλακή στον αγώνα κατά των ναρκωτικών σ’ όλη την Ελλάδα και τους μόνους οργανωμένους φορείς ψυχικής υγείας τουλάχιστον στην επαρχία.»

Συμπερασματικά, ως Κράτος και ως Πολιτεία, υστερούμε στο έπακρο στη διασφάλιση των θεσμικών, επιστημονικών και οικονομικών προϋποθέσεων για την παροχή κατάλληλης βοήθειας στους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης και στις οικογένειές τους, ώστε να απεμπλακούν από το φαύλο κύκλο των ναρκωτικών και να ενταχθούν στην κοινωνία. Η ολοκλήρωση, με τις απαραίτητες βελτιώσεις που έγιναν στο πλαίσιο του κοινωνικού διαλόγου, της κατάρτισης και η άμεση εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης για τα ναρκωτικά είναι πέραν του αναγκαίου και οι καθυστερήσεις δεν έχουν καμία πλέον θέση.

Διαβάστε επίσης