Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Ομιλία στο Εθνικό Συμβούλιο του Κινήματος

«Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι, έκπληκτος πραγματικά ο ελληνικός λαός παρακολουθεί τα καθημερινά κατορθώματα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Έκπληκτοι παρακολουθούμε τον πρωθυπουργό, έναν πρωθυπουργό που αδυνατεί, δεν μπορεί, δεσμεύεται ή δεν θέλει να βάλει τάξη στην ίδια του την κυβέρνηση.

Έκπληκτοι παρακολουθούμε την κυβέρνηση να χάνει ευκαιρίες, κονδύλια, κύρος, ιστορικές διαπραγματεύσεις και να υπονομεύει την πορεία της χώρας. Μόνο αυτή την εβδομάδα που πέρασε ανέκυψαν τόσα νέα θέματα που εμπεδώνουν το αίσθημα ότι, αυτή η κυβέρνηση είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Το θέμα των οπλιτών στο Υπουργείο Άμυνας, οι φρουροί στις τράπεζες, ο διαγωνισμός στα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες όπου ανακοίνωσαν ονόματα επιτυχόντων 3 ώρες πριν τη συνεδρίαση της επιτροπής που θα εξέταζε τις αιτήσεις των υποψηφίων.

Το ζήτημα της τεράστιας αγοράς αεροσκαφών F16, χωρίς να υπάρχει εγγύηση αναβάθμισης της τεχνολογίας από την αμερικανική εταιρεία. Αγοράζονται δηλαδή παλαιότερης γενιάς οπλικά συστήματα με τεράστιο κόστος για τον ελληνικό λαό.

Πελατειακή αντίληψη, διαφθορά, αναλγησία, νεοδεξιός αυταρχισμός, έλλειψη πυξίδας και οράματος για τη χώρα, έλλειψη σοβαρότητας, έλλειψη ικανότητας, συνεχής αναίρεση, με προφανή ψέματα, των υποσχέσεών τους προς τον ελληνικό λαό.

Φίλες και φίλοι, πριν από 18 μήνες δεν θα σκεφτόμουνα ότι, θα χρησιμοποιούσα τέτοιες εκφράσεις σήμερα. Πίστεψα και πίστεψε ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του κ. Καραμανλή, θα έφερνε τουλάχιστον μια αλλαγή στη νοοτροπία της δεξιάς. Αλλά η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή δείχνει επίμονα το ποια πραγματικά είναι. Η δεξιά δείχνει ότι αδυνατεί να αλλάξει. Δείχνει πόσο μοιάζει με τις κυβερνήσεις του παρελθόντος, πόσο μοιάζει με την κυβέρνηση ’90-’93 του κ. Μητσοτάκη.

Αντί να ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα του Έλληνα πολίτη, ασχολείται με το παρελθόν της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αναλώνεται στις ενδοκομματικές συγκρούσεις για το ποιος θα εξυπηρετήσει καλύτερα κάποια ανώνυμα ή επώνυμα συμφέροντα.

Αντί να δίνει μάχες για τα μεγάλα ζητήματα της πατρίδας, φυγομαχεί μπροστά στις μεγάλες ευκαιρίες που έχουμε στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο.

Αντί να επενδύει στις αξίες και στη δημιουργικότητα, σε ό,τι καλύτερο έχει η Ελλάδα, κάνει πρώτο της μέλημα, πρώτη προτεραιότητα να ικανοποιήσει τις δικές της ρουσφετολογικές και πελατειακές ορέξεις. Ακούω και ακούμε πολλές φορές στα ΜΜΕ από πολλούς που εύκολα λένε «και εσείς το ίδιο είσαστε». Δεν το δέχομαι. Δεν δέχομαι αυτή τη φράση, ότι εμείς είμαστε ίδιοι.

Η Νέα Δημοκρατία υπονομεύει το ΑΣΕΠ, για να βάλει τα γαλάζια παιδιά. Εμείς θέλουμε την αναβάθμιση αυτού του οργάνου για μπουν τα άξια ελληνόπουλα.

Η Νέα Δημοκρατία θέλει να αλώσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση, να συγκεντρώσει νέες εξουσίες στην Αθήνα και στη Ρηγίλλης. Εμείς θέλουμε να αποκεντρώσουμε εξουσίες και να απελευθερώσουμε τις τοπικές δυνάμεις της χώρας.

Η Νέα Δημοκρατία φοβάται το διάλογο και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εμείς θεωρούμε τη διαβούλευση βασικό εργαλείο διαμόρφωσης πολιτικής.

Η Νέα Δημοκρατία θέλει την εκκλησία υποχείριο κομματικό. Εμείς θέλουμε την Ορθοδοξία με ανοιχτή αγκαλιά για τον κάθε άνθρωπο.

Η Νέα Δημοκρατία απήλλαξε τους μεγαλομέτοχους από φόρους. Εμείς θέλουμε να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής για τους φτωχότερους, για τα άτομα με αναπηρία, για τους συνταξιούχους, για τους ανέργους.

Η Νέα Δημοκρατία θέλει να διορίσει αγροφύλακες. Εμείς θέλουμε να διοριστούν νοσηλευτές.

Η Νέα Δημοκρατία υπονόμευσε το κύρος της ελληνικής οικονομίας στο εξωτερικό. Εμείς προβάλλουμε την ισχυρή οικονομική παρουσία της Ελλάδας στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη η οποία θα φέρει επενδύσεις και ανάπτυξη.

Η Νέα Δημοκρατία ήθελε την απογραφή για να πλήξει το ΠΑΣΟΚ. Εμείς θέλαμε την απογραφή για να μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια.

Η Νέα Δημοκρατία έπληξε την αλήθεια. Η Νέα Δημοκρατία έπληξε την Ελλάδα. Εμείς θα προστατεύαμε την αλήθεια, εμείς θα προστατεύαμε την Ελλάδα.

Η Νέα Δημοκρατία έδωσε άσκοπες μάχες και έχασε, όπως για παράδειγμα για το «βασικό μέτοχο». Εμείς ξέρουμε να δίνουμε μάχες και ξέρουμε να τις κερδίζουμε, όπως τη μάχη για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Νέα Δημοκρατία αποκαλύπτει το δικό της ψέμα στους αγρότες «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Εμείς υπηρετούμε την ειλικρίνεια και δημιουργούμε μια νέα εμπιστοσύνη για το μέλλον του αγρότη με σχέδιο και όραμα.

Η Νέα Δημοκρατία μίλησε για σπατάλες. Φορολόγησε τον απλό πολίτη, αλλά κάνει διορισμούς που όπως φαίνεται φτάνουν μέχρι τις 200.000 σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Η Νέα Δημοκρατία βλέπει τη δημόσια διοίκηση ως φέουδό της. Καταστρατηγεί την αξιοκρατία και υπονομεύει τις ανεξάρτητες Αρχές. Εμείς παλεύουμε για τη σωστή αξιολόγηση του δημόσιου υπαλλήλου, τη διαφάνεια, το δημοκρατικό έλεγχο και τη λογοδοσία στον πολίτη.

Η Νέα Δημοκρατία είναι της λογικής της αποδοχής των τετελεσμένων, παράδειγμα «να παίρνετε γρηγορόσημο, αλλά κάπως να το μειώσετε». Εμείς είμαστε αποφασισμένοι, με τις προτάσεις που έχουμε καταθέσει, να σπάσουμε κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές. Να παραδώσουμε στον Έλληνα πολίτη δημόσια διοίκηση διάφανη, δημοκρατικά ελεγχόμενη που θα υπηρετεί και θα σέβεται τον Έλληνα πολίτη.

Η Νέα Δημοκρατία βλέπει τη φτηνή εργασία ως επένδυση στην ανταγωνιστικότητα. Εμείς βλέπουμε την ανταγωνιστικότητα ως επένδυση στην αξία, στον άνθρωπο, στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στην παιδεία και την καινοτομία.

Η Νέα Δημοκρατία βασίζει το οικονομικό της πρόγραμμα στην εξαθλίωση του εργαζόμενου, προτείνει ευελιξία χωρίς ασφάλεια. Εμείς βασίζουμε το οικονομικό μας πρόγραμμα στην προστασία της εργασίας και την ασφάλεια του εργαζόμενου. Εμείς λέμε ασφάλεια για τον εργαζόμενο ώστε να υπάρχει ευελιξία και προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Η Νέα Δημοκρατία φοβάται το ξένο, νιώθει ανασφάλεια, αδυνατεί να αντιμετωπίσει το φαινόμενο «μετανάστης». Εμείς εντάσσουμε τον μετανάστη, ώστε η κοινωνία μας να νιώθει ασφάλεια, ώστε ο μετανάστης να μπορεί να προσφέρει εποικοδομητικά στην κοινωνία μας.

Η Νέα Δημοκρατία καταργεί τα ολοήμερα σχολεία και κάνει πάρκινγκ τα κανονικά σχολεία. Εμείς οραματιζόμαστε ένα σχολείο που θα εξυπηρετεί ολόκληρη τη γειτονιά και την κάθε οικογένεια.

Η Νέα Δημοκρατία στο έτος ανταγωνιστικότητας, που η ίδια ανακήρυξε για το 2005, κατάφερε με την πολιτική της να ρίξει την Ελλάδα 9 θέσεις πιο κάτω στη διεθνή κατάταξη. Εμείς θα είχαμε αξιοποιήσει τις μεγάλες μας επιτυχίες, από τα μεγάλα έργα μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, για να κάνουμε το οικονομικό άλμα που χρειαζόταν η χώρα και ιδιαίτερα η Περιφέρεια.

Εμείς ήμασταν η Κυβέρνηση των μεγάλων έργων. Η Νέα Δημοκρατία είναι η Κυβέρνηση των ανύπαρκτων έργων.

Η Νέα Δημοκρατία δεν μπόρεσε στα 11 χρόνια αντιπολίτευσης ν’ αλλάξει. Παραμένει πιστή στις χειρότερες παραδόσεις της.

Το ΠΑΣΟΚ σε 18 μόνο μήνες έκανε άλματα, σε νέες θέσεις πολιτικές, νέες προτάσεις πολιτικές, ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού, ανάδειξη νέων ανθρώπων, νέων δομών, ανάδειξη γυναικών και μεταναστών, άνοιγμα στην κοινωνία, διαβούλευση και διάλογο, συμμετοχή και δημοκρατία.

Η Νέα Δημοκρατία είχε σχέδιο για την κατάκτηση της εξουσίας, εμείς έχουμε σχέδιο για να κατακτήσει ο Έλληνας το όραμά του.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,

Δεν είμαστε ίδιοι. Παρ’ ότι ήμασταν πάντα έτοιμοι στα μεγάλα θέματα να συμβάλλουμε, και αυτό ακόμη έχει απορριφθεί από τη Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία διαχειρίζεται την Ελλάδα ως να είναι η Ελλάδα, μια ξένη χώρα που με εισβολή η ίδια κατέκτησε. Αδιαφορεί για το που πάει η χώρα, αλλά πληρώνει χρόνο και καταβάλει κόπο για να ελέγξει τα πάντα. Παντού στη δημόσια διοίκηση τοποθετεί κομματικούς φύλακες, φύλακες εκεί, αγροφύλακες αλλού, να προστατέψουν τα δικά τους κομματικά συμφέροντα, το δικό τους πολιτικό καθεστώς.

Στη Ρόδο, στη Λαμία, στις Σέρρες, στην Πάτρα, αποκαλύπτεται καθημερινά το τι εννοούσε ο κ. Καραμανλής προεκλογικά, όταν μιλούσε για αξιοκρατία, για διαφάνεια, για καταπολέμηση της διαφθοράς, για «σεμνότητα και ταπεινότητα». Τώρα η Νέα Δημοκρατία αποζημιώνει τον κομματικό της στρατό, αποζημιώνει τους διάφορους αφανείς υποστηρικτικές της. Με την υπονόμευση των θεσμών και των δημοκρατικών κατακτήσεων μοιράζει τα λάφυρα της νίκης. Νίκης, επί του ελληνικού λαού. Ένα λαό, που γι’ αυτό τον λόγο ακριβώς θέλει η Νέα Δημοκρατία, πάση θυσία, να μείνει παθητικός και αποκαρδιωμένος και άρα δεκτικός στην κάθε αυθαιρεσία της κυβέρνησής της.

Όχι φίλες και φίλοι, δεν είμαστε ίδιοι, και μην αφήνετε κανέναν να το ισχυρίζεται με τέτοια ευκολία και ανευθυνότητα. Χρησιμοποιώ τη λέξη «ανευθυνότητα» διότι πίσω από μια τέτοια λογική είναι η ισοπέδωση της πολιτικής ζωής, και πίσω από την ισοπέδωση της πολιτικής ζωής είναι ο αυταρχισμός, και πίσω από τον αυταρχισμό είναι η υπονόμευση της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού στη δημοκρατία, στους δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό, και αυτό εμείς ποτέ δεν θα το επιτρέψουμε, ως δημοκρατική παράταξη.

Φίλες και φίλοι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Η πατρίδα που παραδώσαμε εμείς στη Νέα Δημοκρατία ήταν μια διαφορετική Ελλάδα. Το όραμα που αναπτύσσουμε εμείς, είναι για μια άλλη Ελλάδα. Εμείς διαμορφώνουμε το πρόγραμμά μας με το λαό. Η Νέα Δημοκρατία ασκεί εξουσία χωρίς τον λαό. Η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Καραμανλής είναι οι διαχειριστές της μιζέριας που οι ίδιοι δημιουργούν.

Εμείς είμαστε αρχιτέκτονες ενός άλλου οράματος. Και όμως, υπάρχει αυτή η άλλη Ελλάδα. Υπάρχει ο άλλος δρόμος, ο διαφορετικός. Και έρχονται στιγμές, μέσα σ’ αυτή τη μιζέρια που δημιουργεί η Νέα Δημοκρατία, σαν την προχθεσινή, της νίκης της εθνικής ομάδας μπάσκετ, που δείχνουν μια άλλη Ελλάδα. Θα μου πείτε, γιατί αναφέρομαι στην εθνική μας ομάδα. Γιατί το στοίχημα της Ελλάδας είναι να μπορέσει όχι απλώς να επιβιώσει, αλλά να διαπρέψει στην νέα παγκόσμια κοινότητα που διαμορφώνεται, με κύρος, με ισχύ, με φωνή και συμμετοχή, ώστε να μπορούμε να εγγυηθούμε ως κυβέρνηση, ως πολιτεία, την ανάπτυξη, την εργασία για όλους, την ποιότητα ζωής, την ασφάλεια, τις ίσες δυνατότητες, το περιβάλλον και τον πολιτισμό μας, την κοινωνία της αλληλεγγύης, τη δημοκρατία, την συμμετοχή και τη διαφάνεια.

Και το μπορούμε και το έχουμε αποδείξει. Και εμείς ως Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις μας, αποδείξαμε ότι, όταν βάζουμε μεγάλους στόχους μπορούμε και τους πετυχαίνουμε.

Το μπορεί ο Έλληνας. Την Ελλάδα των υψηλών στόχων, την Ελλάδα της ομαδικής και συλλογικής προσπάθειας, την Ελλάδα της εργασίας, της παραγωγής, της αξιοκρατίας, της δημιουργίας. Αρκεί να αναδείξουμε τις αξίες μας.

Με ρωτούν πολλοί, γιατί ο Έλληνας στο εξωτερικό προοδεύει; Απαντώ γιατί πρώτα απ’ όλα ξέρει ότι, δεν υπάρχει μπάρμπας στην Κορώνη. Δεύτερον, ξέρει επίσης ότι, η αξία του θα επιβραβευτεί. Και τρίτον, είναι σίγουρος, ότι μπορεί να είναι παραγωγικός και δημιουργικός και όχι παρασιτικός, γιατί αν είναι παρασιτικός θα περιθωριοποιηθεί.

Αυτή την Ελλάδα πρέπει να αναδείξουμε. Αυτή την Ελλάδα πρέπει να προετοιμάσουμε, την παραγωγική και δημιουργική Ελλάδα. Για σκεφτείτε προς στιγμήν την εθνική μας ομάδα. Αν δεν υπήρχε αξιοκρατία, αν δεν υπήρχε συλλογικότητα, αν δεν υπήρχε σχέδιο και προετοιμασία, αν δεν υπήρχε συστηματική εργασία, τι θα πετύχαινε; Τίποτα δεν θα πετύχαινε. Το ίδιο και η Ελλάδα. Εάν δεν εμπεδώσουμε θεσμούς, κανόνες δημοκρατικούς, αξίες, αν δεν εμπεδώσουμε και επιβραβεύσουμε αξίες, δημιουργικότητα, παραγωγικότητα, δεν θα έχουμε μέλλον εμείς ως Ελλάδα στο το νέο παγκόσμιο περιβάλλον.

Μια κυβέρνηση, και αυτό είναι νομίζω το σημαντικότερο ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, δεν είναι απλώς μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται τα καθημερινά, που και αυτό το κάνει χωρίς ικανότητα η κυβέρνηση της ΝΔ. Η διακυβέρνηση μιας χώρας είναι και μια βαθιά παιδαγωγική διαδικασία για τον νέο άνθρωπο και για τον πολίτη.

Αλλά για ποιες αξίες; Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία περνά ξεδιάντροπα το μήνυμα ότι, η αξία είναι η εξουσία. Ότι η αξία είναι οι διασυνδέσεις. Τι να πει ένας νέος που έχει σπουδάσει με κόπο και έχει κάνει σπουδές αξιόλογες; Τι να πει ένας γονιός που έχει επενδύσει ποσά σημαντικά για την παιδεία του παιδιού του; Ότι πάνε χαμένα;

Δυστυχώς, για τη Νέα Δημοκρατία των «γαλάζιων συνεντεύξεων», δυστυχώς, αυτά πάνε χαμένα. Είναι όμως ένα ολέθριο σφάλμα για την Ελλάδα, που πρέπει να αναδείξει τις αξίες της, για να μπορέσει να επιβιώσει και να συμμετέχει ισότιμα στη νέα παγκόσμια κοινωνία. Γι’ αυτό εμείς θα επενδύουμε στον άνθρωπο και στην αξία, στη νέα γενιά, που μπορεί και ξέρουμε ότι μπορεί, να πάει την Ελλάδα μπροστά.

Εμείς, ο δικός μας δρόμος, ο άλλος δρόμος, είναι ο δρόμος των αξιών. Δίνουμε όπλα και εργαλεία στον πολίτη, για να μπορεί να ανταποκριθεί στο σήμερα και στο μέλλον.

Φίλες και φίλοι, είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τις δικές μας θέσεις και πλαίσιο. Θέσεις και πλαίσιο που ήδη εδώ και 18 μήνες επεξεργαζόμαστε με το Συνέδριό μας, με συστηματική δουλειά σε όλη την Ελλάδα. Αποτελούν ένα πλαίσιο πολιτικής, μιας πρότασης για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας.

Επίκεντρο ο άνθρωπος, κέντρο της παράταξής μας ο πολίτης. Στόχος η κοινωνία των αξιών, η βιώσιμη ανάπτυξη, η επένδυση στον άνθρωπο, η ισχυρή οικονομία, το σύγχρονο κοινωνικό κράτος, επιτελικό, αποκεντρωμένο, αποτελεσματικό, με ένα σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα. Αυτός είναι ο άλλος δρόμος. Δίνουμε περιεχόμενο σ’ αυτό τον άλλο δρόμο εξειδικεύοντας τις θέσεις μας σε κάθε έναν απ’ τους παραπάνω πέντε άξονες.

Η βιώσιμη ανάπτυξη είναι ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, που αξιοποιεί προς όφελος του πολίτη τις δυνάμεις της αγοράς, ενισχύει την κοινωνική συνοχή, προστατεύει το περιβάλλον, αξιοποιεί τα παραδοσιακά πλεονεκτήματά μας, που μπορούν να συνδυαστούν με μια νέα ανάπτυξη της υπαίθρου, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, τις υπηρεσίες εκπαίδευσης και υγείας, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τις νέες τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας και τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.

Δεν αποτελεί όπως είπα αναπτυξιακή προοπτική για μας η επένδυση στη φθηνή εργασία. Αναπτυξιακή προοπτική είναι εκείνη που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και δίνει διέξοδο στην περιφέρεια.

Βασική προτεραιότητα για εμάς είναι η Παιδεία, η επένδυση στον άνθρωπο, στην επιστήμη, την καινοτομία, στον πολιτισμό. Θέλουμε να μαθαίνουν με συνθετική κριτική σκέψη, να μαθαίνουν να αγαπούν τη μάθηση οι νέοι. Σε μια πρόσφατη έρευνα μεταξύ των διαφόρων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έβλεπε κανείς, ότι στην μεν Φινλανδία που είναι πρώτη σε αποδόσεις στα σχολεία, κάνουν περίπου 27 ώρες μαθημάτων την εβδομάδα σε σχέση με τις 48 περίπου, αν θυμάμαι καλά, ώρες εδώ στην Ελλάδα του Έλληνα μαθητή. Όμως η μεγάλη διαφορά είναι ότι, εκεί έχει διαμορφωθεί αποκεντρωμένα το σχολείο, ώστε να υπηρετεί τη χαρά της μάθησης, την περιπέτεια της μάθησης που ζει ο νέος, ενώ εδώ το αισθάνεται ο νέος ως καταναγκαστικά έργα αποστήθισης.

Θέλουμε, λοιπόν, να τονώσουμε την ελευθερία και τη δημιουργικότητα. Θέλουμε τον ποιοτικό ανταγωνισμό μέσα στους κόλπους του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, πολλαπλές επιλογές στα σχολεία και τα πανεπιστήμιά μας. Θέλουμε το δημόσιο με ρόλο στον έλεγχο, την εποπτεία για τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος, την σύνδεση με την παραγωγή, τις ανάγκες τις κοινωνίες, το γενικό χαρακτήρα και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών κάθε εκπαιδευτικής μονάδας.

Θέλουμε τον άμεσο διπλασιασμό των δαπανών για την παιδεία. Θέλουμε την Ελλάδα κέντρο υπηρεσιών εκπαίδευσης για τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.

Λέμε ναι στην αποκέντρωση της παραγωγής γνώσης. Εμείς δεν μιλάμε γενικά για ανθρώπινους πόρους, μιλάμε για επένδυση στον άνθρωπο. Σύνθημά μας: «Παιδεία για όλους» και αυτός είναι ο άλλος δρόμος.

Η ανάπτυξη για μας δεν εννοείται χωρίς ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με τον πολίτη ενεργό. Προϋπόθεση της ευελιξίας αποτελεί η διασφάλιση της ασφάλειας για κάθε πολίτη. Κανείς δεν πρέπει να μείνει πίσω. Δεν μπορεί να υπάρχουν προνόμια για τους λίγους, αλλά δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους. Σύνθημά μας: «Εργασία για όλους» και βασική προστασία γι’ αυτούς που δεν μπορούν. Αυτό αποτελεί βασική μας επιλογή.

Θέλουμε να περάσουμε από την πολιτική της παθητικής υποστήριξης και βοήθειας, στην πολιτική υποστήριξης της συμμετοχής, της ενεργού συμμετοχής, με στοχευμένες πολιτικές για ομάδες που έχουν ιδιαίτερη ανάγκη.

Η καρδιά του σύγχρονου κοινωνικού κράτους είναι ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που κατοχυρώνει την αλληλεγγύη μεταξύ γενιών, αλλά που είναι και οικονομικά βιώσιμο.

Η οικονομική σταθερότητα αποτελεί θεμέλιο της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι προτάσεις μας για τη φορολογική πολιτική στοχεύουν στη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών. Για μας η φορολογική πολιτική αποτελεί βασικό εργαλείο μιας αναδιανεμητικής πολιτικής.

Η επιχειρηματικότητα πρέπει να στηριχτεί με σύγχρονα χρηματοοικονομικά εργαλεία, μακριά από τη λογική των ευκαιριακών επιδοτήσεων. Η πολιτική μας ενθαρρύνει τη δημιουργία δυναμικών επιχειρήσεων σε αναδυόμενους τομείς και προωθεί την τοπική ανάπτυξη.

Εμείς, λέμε, φίλες και φίλοι, ότι μπορεί η Ελλάδα να σχεδιάσει το μέλλον. Και το κράτος έχει βασικό ρόλο στο σχεδιασμό αυτό. Μακριά από ρουσφετολογικές και πελατειακές αντιλήψεις, να διαμορφώσει ένα νέο επενδυτικό κλίμα, να δώσουμε δυνατότητες στις τοπικές κοινωνίες.

Γι’ αυτό ακριβώς, κύριο θέμα μας σήμερα είναι το θέμα της αποκέντρωσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του δικού μας πολιτικού πλαισίου γι’ αυτόν τον πολύ σημαντικό θεσμό.

Όταν, όμως, μιλάμε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το ρόλο της, δεν μπορούμε πια να μιλάμε για την τοπική κοινωνία έξω από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις, δεν είναι ανεξάρτητη του ρόλου της χώρας μας στην παγκόσμια κοινότητα.

Έτσι, λοιπόν, ένα βασικό στοιχείο για την τοπική κοινωνία σήμερα είναι ο ρόλος, η θέση της στην παγκόσμια κοινωνία. Ιδιαίτερα στην περιοχή μας η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, η ολοκλήρωση της διαδικασίας για την ένταξη της Βουλγαρίας, Ρουμανίας, αλλά και των Δυτικών Βαλκανίων, δημιουργούν νέα στρατηγικά δεδομένα.

Η χώρα μας πλέον ανήκει σε έναν ενιαίο στρατηγικό και γεωγραφικό ευρωπαϊκό χώρο. Και ο ρόλος των Περιφερειών θα είναι όλο και πιο σημαντικός. Σ’ αυτό το νέο περιβάλλον εντάσσουμε εμείς το σχεδιασμό μας για ένα αποκεντρωμένο αναπτυξιακό μοντέλο που θα στηρίζεται σε ισχυρές και εξωστρεφείς Περιφέρειες.

Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει και αναδεικνύει τις Περιφέρειες ως μοχλό εδαφικής συνοχής, αλλά και ουσιαστικής οικονομικής ανάπτυξης. Αποκτούν νέα δυναμικά πλεονεκτήματα και ισχυρά εργαλεία οι Περιφέρειές μας, εφ’ όσον βεβαίως σχεδιάσουμε σωστά. Δημιουργούνται νέες συνθήκες για πρωτοβουλίες σε υποδομές, σε μεταφορές, ενεργειακά δίκτυα, στην προστασία του περιβάλλοντος, σε εμπορικές ανταλλαγές και τουρισμό.

Έτσι έχουμε τη δυνατότητα να δούμε, την ευκαιρία, αλλά και την πρόκληση, ότι το Αιγαίο θα έχει όλο και περισσότερο μεγαλύτερες οικονομικές επαφές με την απέναντι πλευρά, τα παράλια της Τουρκίας. Η Θράκη, η Μακεδονία, η Ήπειρος θα έχουν όλο και μεγαλύτερη οικονομική συνεργασία με τα Βαλκάνια, τα Ιόνια νησιά με τα Δυτικά Βαλκάνια και την Ιταλία, η Κρήτη με τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Αυτή τη νέα δυναμική πρέπει να την αξιοποιήσουμε με την περιφερειακή μας πολιτική. Και η βαθιά γνώση της Ευρώπης, ο εξωστρεφής προσανατολισμός των ελληνικών περιφερειών, θα πρέπει να αποτελέσουν βασικούς παράγοντες της αυτοδιοικητικής και δικής μας περιφερειακής στρατηγικής.

Αλλά σε λίγες μέρες, στις 3 Οκτώβρη, ξεκινούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό αποτελεί σημαντικότατη εξέλιξη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Τουρκία, αλλά και την Ελλάδα και την Κύπρο.

Η στρατηγική του Ελσίνκι είναι αυτή που δημιούργησε τη νέα αυτή δυναμική. Εμείς αυτό που καταφέραμε και το οποίο παραμένει ως βασικό κεκτημένο, είναι να συνδέσουμε τα δικά μας θέματα – τα θέματα που θεωρούσαν οι τρίτοι ως θέματα μόνο της Ελλάδας, και στην ισορροπία Ελλάδας Τουρκίας πάντα η Ελλάδα έβγαινε αδικημένη – μπορέσαμε να συνδέσουμε αυτά τα θέματα με την ίδια την Ευρώπη, με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Και τα συνδέσαμε με συγκεκριμένες προϋποθέσεις και με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία ψάχνει άλλοθι και προσχήματα για να καλύψει το έλλειμμα του δικού της στρατηγικού σχεδιασμού, την δική της διαπραγματευτική ανικανότητα και την αδυναμία να αξιοποιήσουν τη δική μας πολιτική. Ούτε την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορούν να αξιοποιήσουν, για να προωθήσουν την διπλωματική της αναγνώριση.

Το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε και υποστηρίζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας. Και αυτή η ενταξιακή προοπτική για μας είχε βασικούς στόχους, ξεκάθαρους στόχους, και μέσα απ’ αυτή την ενταξιακή προοπτική είχαμε το σχεδιασμό να αντιμετωπίσουμε χρονίζοντα, μεγάλα, δικά μας προβλήματα, ακριβώς για να μπορέσουμε να εμπεδώσουμε την ειρήνη στην περιοχή, βάση όμως του Διεθνούς Δικαίου, βάση του σεβασμού της εδαφικής μας ακεραιότητας, της εδαφικής μας συνοχής, της καλής γειτονίας.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα απελευθερώσουμε όχι μόνο την Ελλάδα αλλά τους λαούς, τις παραγωγικές δυνάμεις της περιοχής, ώστε να επενδύσουν πια, όχι σε έναν υποθετικό μελλοντικό πόλεμο, αλλά στην ανάπτυξη και την ειρήνη.

Και αυτό είναι βασικός στρατηγικός στόχος για τη χώρα μας. Χωρίς υποχωρήσεις, χωρίς παλινωδίες, να προχωρήσουμε περήφανα σε επίλυση των μεγάλων αυτών θεμάτων. Και εμείς τολμήσαμε, βάλαμε στόχους και τους πρώτους στόχους τους πετύχαμε.

Πρώτος απ’ αυτούς ήταν η ίδια η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμείς ήμασταν πολλές φορές σκληροί διαπραγματευτές απέναντι στην Τουρκία, δεν διστάσαμε ποτέ να υπερασπιστούμε τις θέσεις μας, ακόμα και μέσα στη Τουρκία.

Πόσες φορές κι εγώ ο ίδιος μέσα στην Τουρκία, στους τηλεοπτικούς σταθμούς, απέναντι στους πολιτικούς, έθετα ξεκάθαρα τις θέσεις μας, πόσες φορές ο ίδιος ταξίδεψα και πόσοι άλλοι υπουργοί για να προβάλλουμε τις θέσεις μας στον τουρκικό λαό.

Γιατί για μας, η πορεία της Τουρκίας δεν ήταν μια λευκή επιταγή. Δεν ήταν επιλογή φόβου. Ήταν και παραμένει, συνειδητή στρατηγική επιλογή εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού της Τουρκίας σε μια δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα. Κάτι που είναι σημαντικό για μας αλλά είναι και σημαντικό για όλη την Ευρώπη, είναι σημαντικό και για τον μουσουλμανικό κόσμο.

Αυτή είναι συνειδητή στρατηγική για την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ανάπτυξη. Και αυτή τη στρατηγική εμείς θα συνεχίσουμε να την υπηρετούμε με αποφασιστικότητα και συνέπεια.

Όμως, η κυβέρνηση Καραμανλή συνεχίζει την τακτική του επιτήδειου ουδέτερου έναντι όλων. Έναντι της Κύπρου, έναντι της Τουρκίας όπως και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στους τελευταίους 18 μήνες έχει εξασθενήσει λόγω αυτής της στάσης και πολλών άλλων σφαλμάτων και επιλογών της Νέας Δημοκρατίας, η διαπραγματευτική μας ισχύς και η αξιοπιστία της χώρας μας.

Ο χειρισμός της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, η αντιδήλωση των 25 σχετικά με την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, το διαπραγματευτικό πλαίσιο, όλα αυτά δημιουργούν σοβαρούς προβληματισμούς για την ικανότητα της κυβέρνησης να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας μας.

Εδώ θα ήθελα να σημειώσω και κάτι ακόμα. Μιλάμε πολύ για την αντιδήλωση, ενώ το πιο βασικό κείμενο είναι το διαπραγματευτικό πλαίσιο, το οποίο θα ακολουθεί την Τουρκία έως τη στιγμή -αν αυτή η στιγμή υπάρξει- που θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αυτό το κείμενο που θα κρίνει την ενταξιακή της πορεία.

Και ρωτώ τον κ. Καραμανλή: Ποιο χρονοδιάγραμμα και ποιες ασφαλιστικές δικλείδες τίθενται στο διαπραγματευτικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία; Ποιο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των αυτονόητων υποχρεώσεων της Τουρκίας, για την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για την πλήρη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ένωσης, για την ταχεία αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, για τη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη;

Ποιες επιπτώσεις θα υπάρξουν για την Τουρκία, ποιες κυρώσεις και με ποια διαδικασία θα επιβληθούν εάν δεν προχωρήσει στην άμεση εφαρμογή των υποχρεώσεών της; Ποιες δεσμεύσεις και εγγυήσεις μπορεί να επικαλεσθεί η κυβέρνηση Καραμανλή ότι κατοχύρωσε, έτσι ώστε να αποτελούν μέρος του νομικά δεσμευτικού διαπραγματευτικού πλαισίου της ευρωπαϊκής νομιμότητας; Με ποιους μηχανισμούς θα ελέγχει την Τουρκία όσον αφορά τα συγκεκριμένα αυτά θέματα;

Αντί για ευχολόγια και γενικές αναφορές, έπρεπε να υπάρχουν καθαρές και ουσιαστικές απαντήσεις. Γι αυτό εμείς καταθέτουμε τη δική μας πρόταση για το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και κάνουμε ύστατη έκκληση στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Η Αθήνα πρέπει να επιδιώξει να πετύχει ένα «Ελσίνκι 2». Δεσμεύσεις, εγγυήσεις, χρονοδιάγραμμα, είναι ο πυρήνας ενός νέου Ελσίνκι.

Συγκεκριμένα:

α) Να ενσωματωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα διευθέτησης του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Με πρωτοβουλία της Αθήνας να προταθεί ρήτρα η οποία θα αναφέρει, αν μέχρι το Δεκέμβριο του 2006 τα δύο μέρη δεν πετύχουν μέσα από διαπραγματεύσεις επίλυση των σε εκκρεμότητα θεμάτων, η Τουρκία θα πρέπει να δεχθεί την αρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου Χάγης.

β) Να υπάρξει σαφής αναφορά σε έναρξη διαπραγματεύσεων συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας, κατά την οποία να γίνουν εντατικές συνομιλίες υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και με την ενεργό συμμετοχή, πια, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διότι η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αυτό είναι κάτι που εμείς κατοχυρώσαμε για να μπορεί σήμερα να διαπραγματεύεται σε άλλη βάση η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάδα.

Συνομιλίες για μια συμφωνημένη λύση, ώστε να υπάρξει συμφωνημένη λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, βασισμένη στο ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Πρέπει να θεωρείται αυτονόητο ότι θα ξεκινήσει η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ένωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας και για την Κυπριακή Δημοκρατία.

γ) Πρέπει να επιδιωχθεί η συμπερίληψη μέσα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο, ενός μηχανισμού επιτήρησης με τον οποίο να ελέγχεται, ανά συγκεκριμένα τακτά διαστήματα, αν η Τουρκία συμμορφώνεται με τις διατάξεις αυτού του διαπραγματευτικού πλαισίου.

Φίλες και φίλοι, η εξωτερική πολιτική της ΝΔ και του κ. Καραμανλή είναι δυστυχώς η πολιτική της ήσσονος προσπάθειας και «της παράδοσης των όπλων». Είναι ο φόβος μπροστά στην πρόκληση. Η κυβέρνηση της ΝΔ, του κ. Καραμανλή, είναι η κυβέρνηση των μειωμένων προσδοκιών και των χαμένων ευκαιριών για την Ελλάδα και τον ελληνισμό.

Η Ελλάδα χάνει, αν δεν έχασε, το πλεονέκτημα να ελέγχει τις εξελίξεις της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Βοηθώντας απ’ τη μια μεριά την Τουρκία, αλλά επιλύοντας απ’ την άλλη μεριά με δίκαιο τρόπο τα προβλήματα που παραμένουν. Ένα πλεονέκτημα το οποίο το ΠΑΣΟΚ είχε αποκτήσει, είχε πετύχει, και είχε κατοχυρώσει μέσω του Ελσίνκι, που θέλει η ΝΔ να μην συζητά καν.

Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο για την εξωτερική πολιτική, θα ήθελα απλώς με την ευκαιρία της αυριανής 45ης επετείου της Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, να εκφράσω και απ’ αυτό το βήμα τις πιο εγκάρδιες ευχές μου, τις ευχές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος για ευημερία του κυπριακού λαού.

Η Κυπριακή Δημοκρατία καθημερινά αποδεικνύει τη δύναμη του πνεύματος και τη θέληση του λαού και της ηγεσίας της, να πραγματοποιήσει δύσκολους άθλους, παρά την τουρκική κατοχή. Τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και εγώ προσωπικά, θέλουμε να διαβεβαιώσουμε τον αδελφό κυπριακό λαό, ότι θα συνεχίσουμε, όπως πάντα πράξαμε με συνέπεια και κατά το παρελθόν και στις κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, να αγωνιζόμαστε ενεργά ως πιστοί σύμμαχοι και φίλοι στο πλευρό του, για την επίτευξη όλων των στόχων του.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι για μας όχι απλώς ένα ακόμα κεφάλαιο της κυβερνητικής μας πολιτικής, όταν αύριο, μετά τις επόμενες εκλογές θα είμαστε κυβέρνηση, και θα είμαστε κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές. Δεν είναι η αποκέντρωση για μας απλώς μια φιλοσοφία διαδικαστική ή γραφειοκρατική. Δεν είναι απλώς μια αποκέντρωση πόρων. Είναι μια βαθιά τομή στο διοικητικό πλαίσιο, στο πλαίσιο της κοινωνικής πρόνοιας, στη διαφάνεια, τη δημοκρατία, τη συμμετοχή του πολίτη, στις προοπτικές τις αναπτυξιακές, στην πολιτιστική ταυτότητα της χώρας μας.

Αποκέντρωση ευθύνης για να διαμορφώσουμε έναν νέο πολιτικό πολιτισμό, όχι δημόσιας εξουσίας, αλλά δημόσιας ευθύνης και λογοδοσίας. Αποκέντρωση ευθύνης ώστε να διασφαλίσουμε ότι, κατοχυρώνονται οι συνθήκες συνοχής, αλληλεγγύης και ισότητας για όλους, και όχι μόνο για τους λίγους.

Αποκέντρωση ευθύνης ώστε ο ρόλος της κεντρικής κυβέρνησης να περιοριστεί μόνο στην παραγωγή κεντρικών πολιτικών για τη χώρα και στον οργανωμένο και αποτελεσματικό έλεγχο της λειτουργίας του αποκεντρωμένου πια κράτους.

Αποκέντρωση ευθύνης, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να αναπτύσσονται με βάση τα δικά τους συγκριτικά πλεονεκτήματα, με τη στήριξη της κεντρικής κυβέρνησης.

Προτείνουμε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, ριζικής αποκέντρωσης των εξουσιών με επανακαθορισμό των κρατικών, περιφερειακών και αυτοδιοικητικών αρμοδιοτήτων. Θεμέλιο της πρότασής μας που δούλεψε το Πολιτικό Συμβούλιο, όλη η Ομάδα, και ο Τομέας της Αυτοδιοίκησης, με συστηματικό τρόπο και με διαβούλευση με όλους τους φορείς, θεμέλιο της πρότασής μας για μια δημοκρατική διακυβέρνηση, είναι η περιφερειακή συγκρότηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Με τα Περιφερειακά Αναπτυξιακά Προγράμματα, τις αναπτυξιακές πολιτικές, τη διαμόρφωση και παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών απ’ την ίδια την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Προτείνουμε νέα κατανομή πόρων ανάμεσα στην κεντρική διοίκηση και αυτοδιοίκηση, για να διαθέτει, μέσα από ένα άλλο φορολογικό σύστημα, η αυτοδιοίκηση τους αναγκαίους αναπτυξιακούς πόρους, με προϋπολογισμό αποκεντρωμένο στις περιφέρειες.

Προτείνουμε ένα νέο Καποδίστρια. Ανοίγουμε ένα μεγάλο διάλογο για την περιφερειακή συγκρότηση της χώρας, για την πορεία και την ολοκλήρωση των αυτοδιοικητικών θεσμών α’ και β’ βαθμού. Και εδώ ξέρετε τη δυσκολία που υπήρχε, τις συζητήσεις που γινόταν και μεταξύ των φορέων, της ΕΝΑΕ και της ΚΕΔΚΕ, και μέσα στους κόλπους μας. Νομίζω μετά από ουσιαστική διαβούλευση και συζήτηση, έχουμε καταφέρει να βάλουμε ένα πολύ καλό πλαίσιο πια, με ευρύτατη συναίνεση, που δείχνει το δρόμο για το αύριο και θα είναι η βάση για το διάλογο που θα κάνουμε με όλους τους φορείς.

Προτείνουμε τη δημιουργία αιρετής Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης με τη μορφή διευρυμένων Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση έχει αιρετό Πρόεδρο με ισχυρό, αιρετό Συμβούλιο στο οποίο θα συμμετέχουν απαραίτητα και οι αιρετοί Νομάρχες των νομών που συγκροτούν την Περιφέρεια. Ο προσδιορισμός του αριθμού, της γεωγραφικής βάσης και της εσωτερικής συγκρότησης των ενοτήτων της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης πρέπει να προέλθει και από μελέτη, και μετά από ευρύτατη διαβούλευση, με συνεκτίμηση όλων των αναπτυξιακών και ανθρωπογεωγραφικών δεδομένων.

Προτείνουμε τη διαμόρφωση μιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που θα δίνει δυνατότητες, θα παρέχει προστασία, ένα κράτος που θα δώσει στην τοπική κοινωνία, στη γειτονιά, στην οικογένεια, στον κάθε πολίτη τα εργαλεία, τα εφόδια, τα όπλα ώστε να μπορεί ν’ αντιμετωπίσει τα τρέχοντα, τις ραγδαίες εξελίξεις, τα σύγχρονα προβλήματα.

Προτείνουμε ένα αποκεντρωμένο πολιτικό σύστημα με τη δυνατότητα να έχει επαρκή έσοδα. Βασικές κοινωνικές υπηρεσίες όπως η υγεία, η παιδεία, η πρόνοια εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των τοπικών και περιφερειακών Αρχών.

Μερικά παραδείγματα, επειδή πολλές φορές αυτά ακούγονται γενικόλογα. Σχολικά βιβλία. Γιατί να μην υπάρχει ελευθερία, μέσα από ένα κεντρικό κατάλογο επιλογής, να υπάρχει η ελευθερία των τοπικών σχολικών μονάδων να επιλέγουν, από ένα κατάλογο πιστοποιημένων βιβλίων, τα δικά τους βιβλία ανάλογα με τις ανάγκες που μπορεί να έχει το κάθε σχολείο.

Δεύτερον, γιατί να μην έχουμε ένα πλαίσιο εθνικού προγράμματος στην παιδεία το οποίο όμως δεν θα υποτάσσει το κάθε σχολείο σε προγραμματικές λεπτομέρειες σε ό,τι αφορά τα μαθήματα, σε ό,τι αφορά τις επιλογές. Θα υπάρχουν τα υποχρεωτικά μαθήματα αλλά θα μπορεί η τοπική σχολική μονάδα να επιλέγει και άλλα μαθήματα, που έχουν σχέση με τις πραγματικές αναπτυξιακές ανάγκες της κάθε περιοχής, π.χ. άλλες ανάγκες έχει η αγροτική περιοχή, άλλες η γειτονιά στην Αθήνα, άλλες η νησιωτική περιοχή, άλλες η ορεινή περιοχή. Οι ιδιαιτερότητες, οι ανάγκες της παραγωγής, οι πολιτιστικές ανάγκες να μπορούν να εντάσσονται στο τοπικό σχολικό πρόγραμμα.

Τρίτον, το θέμα της επιλογής των καθηγητών και δασκάλων. Σε πολλές μονάδες σήμερα, ιδιαίτερα στα νησιά, με τον ισχύοντα τρόπο επιλογής, υπάρχουν πολλές κενές θέσεις οι οποίες αναπληρώνονται με πρόσκαιρους αναπληρωτές και πάει έτσι κάθε χρόνο. Με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η παιδεία και να μην δένεται το σχολείο με τις πραγματικές ανάγκες.

Γιατί να μην μπορεί να γίνονται μέσα από μια αξιοκρατική διαδικασία, αποκεντρωμένες προκηρύξεις, ακόμη και με τη διαμόρφωση ενός πλαισίου προκήρυξης που θα προσθέτει και συγκεκριμένες ανάγκες που μπορεί να έχει ένα νησί, ή μια ορεινή περιοχή, ή μια γειτονιά;

Όλες αυτές οι δυνατότητες δείχνουν πόσο μπορεί να υπάρχει σημαντική, ποιοτική αναβάθμιση της πρόνοιας στο χώρο της παιδείας με την αποκέντρωση.

Ας πάρουμε κι ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα που αγγίζει πολύ ευαίσθητες ομάδες. Π.χ. τα άτομα με αναπηρία, σήμερα δεν μπορούν να δώσουν προφορικές και όχι γραπτές εξετάσεις γιατί δεν το προβλέπει ο νόμος. Είναι όμως αυτό θέμα νόμου ή απλής λογικής και απόφασης που πρέπει να λαμβάνεται στην τοπική εκπαιδευτική κοινότητα μαζί με τους γονείς, μαζί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Αυτά μπορούν να λύνονται σε ανθρώπινο επίπεδο και να διαμορφωθεί το σχολείο που θα εξυπηρετεί και θα είναι το κέντρο των κοινωνικών, πολιτιστικών, και αναπτυξιακών δραστηριοτήτων ακόμη, της περιοχής και της γειτονιάς.

Ας πάρουμε, όμως, ένα άλλο παράδειγμα, αυτό της υγείας. Οι υπηρεσίες υγείας στις ελληνικές πόλεις παρουσιάζουν την εικόνα ιδιωτών γιατρών στα μεμονωμένα ιατρεία, που παρέχουν περίθαλψη στους ασφαλισμένους των άλλων Ταμείων. Δυσπρόσιτων, πολλές φορές, ψυχρών πολυϊατρείων του ΙΚΑ, με αποτέλεσμα την έλλειψη ολοκληρωμένης φροντίδας, την αδυναμία παροχής υπηρεσιών στα έκτακτα περιστατικά, συρροή ασθενών στα εξωτερικά ιατρεία και νοσοκομεία για την παραμικρή επιδημία γρίπης ή και του απλού κρυολογήματος.

Τα Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ που δημιουργήσαμε τη δεκαετία του 1980, και είμαστε περήφανοι για αυτά τα Κέντρα Υγείας, άλλαξαν ριζικά τις συνθήκες παροχής υγείας και ποιότητας ζωής στην ύπαιθρο. Όμως, δεν καταφέραμε να εισάγουμε αυτό το μοντέλο στις πόλεις, με αποτέλεσμα την κατάσταση που μόλις περιέγραψα.

Τι μπορούμε να κάνουμε στο πλαίσιο της αποκέντρωσης; Να προωθήσουμε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στις πόλεις. Μονάδες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα έχουν στον πυρήνα τους μια ομάδα γιατρών γενικής ιατρικής, παθολογίας και παιδιατρικής, μαζί με νοσηλευτές και κοινωνικούς λειτουργούς που θα παρέχουν όλη την απαραίτητη φροντίδα στους κατοίκους των πόλεων.

Στις μονάδες αυτές θα έχουν δικαίωμα εγγραφής, εφόσον το επιθυμούν, οι ασφαλισμένοι όλων των Ταμείων, ενώ τα ίδια τα Ταμεία θα υποχρεωθούν να δώσουν στους ασφαλισμένους τους τη δυνατότητα επιλογής να προσφύγουν σε αυτές.

Για να ξεφύγουμε από τους περιορισμούς του παρελθόντος, οι μονάδες αυτές θα μπορούν να δημιουργηθούν από το ΕΣΥ, από ιδιώτες γιατρούς, με τη μορφή όμως μη κερδοσκοπικών κοινοπραξιών, και από τους ίδιους τους Δήμους. Για τη χρηματοδότησή τους θα αξιοποιηθούν οι πόροι των Ταμείων, ενώ οι όποιες δαπάνες δημιουργηθούν, θα αποσβεστούν από την αύξηση της παραγωγικότητας και τον περιορισμό της άσκοπης προσφυγής στο νοσοκομείο, όπως έχει επανειλημμένα αποδειχθεί στην Ευρώπη.

Όμως, το κύριο στοιχείο που προτείνουμε δεν είναι το οικονομικό, είναι ότι ο πολίτης της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των άλλων μεγάλων πόλεων της χώρας θα απολαμβάνει ολοκληρωμένη φροντίδα, θα έχει το δικό του γιατρό, γενικής οικογενειακής ιατρικής. Επιπλέον οι μονάδες αυτές θα είναι ενταγμένες μέσα στον κοινωνικό ιστό της πόλης, ιδιαίτερα στη γειτονιά, διότι μια μονάδα δημιουργείται για να εξυπηρετεί έναν αριθμό πολιτών γύρω στις 10 με 15 χιλιάδες πολίτες.

Θα πετύχουμε έτσι με την αποκέντρωση αυτή τη βελτίωση της υγειονομικής φροντίδας, την εύκολη πρόσβαση, τη φιλική εξυπηρέτηση, τη σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής της πόλης μας, και θα μειώσουμε τεράστια ποσά που πηγαίνουν στην πολυφαρμακεία, που πηγαίνουν στην αντιμετώπιση ασθενειών που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, εάν υπήρχε ο οικογενειακός ιατρός, με σημαντικά κέρδη για το δημόσιο Ταμείο και για την ίδια την υγεία και την κοινωνική πρόνοια.

Αυτά απλώς ήταν μερικά παραδείγματα τα οποία ήθελα ν’ αναδείξω ακριβώς για να δείξουμε στον πολίτη της χώρα μας ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ότι υπάρχουν εναλλακτικές και ουσιαστικές προτάσεις. Προτάσεις, για τις οποίες το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο έχει δουλέψει, αλλά και καταθέτει. Προτάσεις οι οποίες θα γίνουν και αντικείμενο διαβούλευσης τους επόμενους μήνες έως ότου πάμε, βεβαίως, όχι μόνο στις δημοτικές αλλά και στις εθνικές εκλογές.

Κύριο έργο αυτού του Εθνικού Συμβουλίου είναι, αφού έχει διαμορφωθεί αυτό το πλαίσιο, να βοηθήσει το Εθνικό Συμβούλιο, το βασικό κυρίαρχο πολιτικό όργανο διαβούλευσης με την ίδια την ελληνική κοινωνία, με τους πολίτες.

Θα ήθελα, όμως, να κάνω μια τελευταία επισήμανση για την αποκέντρωση. Προσβλέπουμε σε μια αυτοδιοίκηση που όχι μόνο θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής, αλλά θα διορθώνει και προβλήματα και δυσλειτουργίες του σημερινού συστήματος. Όπως π.χ., δυστυχώς, η διαφθορά.

Η αποκέντρωση πρέπει να δώσει τέρμα στη λογική του πελατειακού κράτους. Χωρίς να το αντικαθιστούμε με μικρά φέουδα εξουσίας. Αποκέντρωση δε σημαίνει να δημιουργήσουμε τοπικά φέουδα.

Αποκέντρωση για μας σημαίνει δημόσια ευθύνη και όχι αποκέντρωση απλώς δημόσιας εξουσίας. Σημαίνει μια δημόσια διοίκηση ηθική, με σύστημα διοικητικών αξιών προς τις οποίες πρέπει να συμμορφώνεται.

Αυτός είναι βασικός μας στόχος πηγαίνοντας προς τις επόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Παράλληλα, στους κρατικούς μηχανισμούς πρέπει να υπάρχει έλεγχος της διαφθοράς, και επιπλέον μιλάμε και για την ανάγκη τοπικού ελέγχου, δημοκρατικού ελέγχου των τοπικών εξουσιών.

Να δώσουμε, μαζί με τις πολιτικές μας προτάσεις, μέσα από την κοινωνική λογοδοσία, το στίγμα του νέου ήθους, των νέων αξιών που θέλουμε να φέρουμε στην κοινωνία και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Το τονίζουμε αυτό, διότι δεν αρκούν οι θέσεις μας για να μας κρίνει ο πολίτης. Θέλει να δει ότι αποτυπώνονται οι αξίες μας στην πρακτική μας, στην αντίληψή μας, στη σχέση μας με τον πολίτη και αυτές οι πρακτικές αναδεικνύουν το ήθος, τη νέα ηθική που εμείς φέρνουμε στη χώρα μας.

Φίλες και φίλοι, θα ήθελα να κλείσω με δυο λόγια για τη Νεολαία μας. Ανακοίνωσα στην εκδήλωση της 3η Σεπτέμβρη, το νέο ξεκίνημα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, και θέλω να είμαι σαφής.

Για τα προβλήματα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, εμείς όλοι έχουμε ευθύνες. Όσοι αναζητούν στα παιδιά της Νεολαίας τις ευθύνες, αναζητούν τον τελευταίο που ευθύνεται.

Μου έρχονται πολλά γράμματα, και ηλεκτρονικά γράμματα και e-mail, από μια σχολή της Αθήνας, δεν θα πω ποια, δεν με ενδιαφέρει, διότι δεν ξέρω αν ήταν, ποιανού ομάδα ήταν ή δεν ήταν, νομίζω ότι αυτά πρέπει να τα ξεπεράσουμε.

Γράμματα που μου κάνουν κριτική και χαίρομαι που μου κάνουν και εμένα κριτική, γιατί αυτό το πνεύμα θέλουμε να έχουν τα νιάτα μας, να μπορούν να έχουν το θάρρος και τη δυνατότητα, να ασκούν εποικοδομητική κριτική.

Λέει αυτή η σχολή ποια ήταν τα αίτια της αρνητικής πορείας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, που δεν αφορούν μόνο τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ, αφορούν δυστυχώς και τις άλλες πολιτικές νεολαίες, απλώς εμείς έχουμε το θάρρος να αναδείξουμε τα προβλήματα, να λύσουμε τα προβλήματα και να δώσουμε διέξοδο στη νέα γενιά της χώρας μας.

Η ενασχόληση με τον συνδικαλισμό, λέει η απόφαση αυτή της νεολαίας, η ενασχόληση με το συνδικαλισμό και τη γενικότερη πολιτική, γίνεται αντιληπτή περισσότερο ως προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας από οργανωμένες ομάδες. Για την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών και όχι για τη διεκδίκηση συλλογικών κατακτήσεων και την προώθηση κοινωνικών οραμάτων.

Δεύτερον, η πατερναλιστική στάση του ΠΑΣΟΚ, απέναντι στο σύνολο του Κόμματος, της Νεολαίας και του συνδικαλισμού.

Η καθηγητική νομεκλατούρα στα πανεπιστήμια, με τη χαρακτηριστική της αυθαιρεσία, δεν δίστασε να εξαγοράσει οπορτουνιστές και φοιτητοπατέρες και να εκβιάσει έντιμους συνδικαλιστές, γεγονός το οποίο βοήθησε στην εξάπλωση μιας κουλτούρας συνδιαλλαγής και διαφθοράς, όχι μόνο σε συνδικαλιστές των φοιτητικών παρατάξεων, αλλά και στο σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Αυτά είναι τα φαινόμενα που εμείς λεμε ότι θα χτυπήσουμε, αυτά είναι που εμείς θα αλλάξουμε και γι’ αυτό ζητάμε από τη Νεολαία μας να είναι κοντά μας σε αυτή την προσπάθεια.

Από τη Νεολαία μας θα βγουν οι αυριανοί ηγέτες του Κινήματος μας, οι αυριανοί ηγέτες της χώρας μας. Και το μήνυμα της επανίδρυσης της Νεολαίας αφορά όλους τους νέους. Γι’ αυτό θέλω να καλέσω κάθε φοιτητή και κάθε φοιτήτρια να βάλουν τέλος στον εκφυλισμό του Φοιτητικού Κινήματος, να πούμε όχι σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι, η δραστηριότητα των φοιτητών εξαντλείται, στις διάφορες εκδρομές και στα διάφορα πάρτι.

Καλά είναι κι αυτά, αλλά υπάρχουν μεγάλα θέματα, και είμαι σίγουρος ότι η νέα γενιά ενδιαφέρεται και για τη φτώχεια στον κόσμο, ενδιαφέρεται και για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ενδιαφέρεται και για την οικονομική ανάπτυξη της περιφέρειας, ενδιαφέρεται για το εάν υπάρχει μια κυβέρνηση η οποία αύριο θα του εξασφαλίσει μια πορεία, ενδιαφέρεται για δικαιοσύνη, για αξιοκρατία και ενδιαφέρεται να δει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί αυτό να το κάνει.

Δεν μπορεί το Φοιτητικό Κίνημα να ευτελίζεται, η ακαδημαϊκή κοινότητα να ευτελίζεται με μια διαδικασία, όπου ο βαθμός γίνεται αντικείμενο συνδιαλλαγής μεταξύ συνδικαλιστών και καθηγητών. Απαράδεκτες πρακτικές οι οποίες έχουν τεράστια επίπτωση σε μια εποχή της ζωής ενός νέου ανθρώπου που διαμορφώνει τις αξίες του, τη συνείδησή του, και τον τρόπο που σκέφτεται για την κοινωνία.

Είναι, λοιπόν, αυτή η νεολαία που είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει, υπάρχει και στους νέους που είναι και σήμερα στη δική μας νεολαία. Άκουσα κάποιους να λένε, μα ο Πρόεδρος κατήργησε τη νεολαία. Καμία νεολαία δεν κατήργησα.

Η νεολαία πρώτα απ’ όλα, όπως ξέρετε σύμφωνα με το καταστατικό μας, είναι σήμερα όλοι τους ισότιμα μέλη του κόμματός μας, του Κινήματός μας. Αυτό που κατάργησα όμως και που θα πρέπει όλοι μας να παλέψουμε να καταργήσουμε, είναι εκείνες οι δομές, εκείνες οι πρακτικές και εκείνες οι αντιλήψεις που είχαν φέρει σ’ αυτό το τέλμα τη νεολαία μας.

Γι’ αυτό, το πρώτο άμεσο βήμα είναι η συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής που θα επανιδρύσει τη Νεολαία, θα στελεχωθεί με νέους και νέες από τις οργανώσεις και τους φορείς του ΠΑΣΟΚ, από αυτοδιοικητικούς και συνδικαλιστικούς φορείς, από το χώρο των μεταναστών και του Ελληνισμού τις διασποράς, καθώς και από προοδευτικές προσωπικότητες που αναδεικνύουν το πρότυπο το οποίο εκφράζει εμάς.

Οι νέες και οι νέοι θα διαμορφώσουν ελεύθερα τους όρους και τις προδιαγραφές σύστασης και λειτουργίας της Νεολαίας, με αυτονομία.

Σε ότι αφορά την επανίδρυση, το πρώτο άμεσο βήμα είναι η συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής για να επανιδρυθεί η Νεολαία μας. Η Επιτροπή θα έχει, όπως σας είπα, τη συμμετοχή, με πολλούς διαφορετικούς όρους, προσωπικοτήτων του επιστημονικού, αθλητικού, καλλιτεχνικού χώρου και των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Θα συγκροτείται από ομάδες εργασίας, ενώ θα υπάρξει και Συντονιστική Επιτροπή που θα αποτελείται από Γραμματείες των Ομάδων Εργασίας, κατά το πρότυπο του Εθνικού Συμβουλίου Ανασυγκρότησης. Παράλληλα θα συγκροτηθούν και ανοιχτές επιτροπές σε επίπεδο Νομαρχίας, ώστε η διαδικασία της επανίδρυσης να αγγίξει και να κινητοποιήσει τους νέους και τις νέες σε κάθε γωνιά της χώρας.

Θα διοργανωθούν περιφερειακές θεματικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα για την εκπαίδευση, την απασχόληση, την αυτοδιοίκηση, το περιβάλλον, την ποιότητα της δημοκρατίας, τα ναρκωτικά, την παγκοσμιοποίηση.

Πολιτική υποστήριξη και πιστοποίηση ιδιαίτερα των διαδικασιών, αναλαμβάνει η Επιτροπή Πολιτικής Υποστήριξης και Πιστοποίησης στην οποία συμμετέχουν: Η Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου, η υπεύθυνη του Τομέα Νεολαίας, η υπεύθυνη του Τομέα Παιδείας, ο υπεύθυνος του Τομέα Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Καταστατικού και Πιστοποίησης, ο Συνήγορος του Μέλους και του Φίλου, και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

Η Γραμματέας του Κινήματος με εγκύκλιό της θα ρυθμίσει όλα τα διαδικαστικά ενόψει και του Συνεδρίου της Νεολαίας που θα γίνει το α’ εξάμηνο του 2006.

Απευθύνομαι, λοιπόν, σε κάθε νέο και νέα, από τους 16άρηδες έως τους 28 ετών νέους. Αυτό θεωρείται, μετά από μελέτη που κάναμε, το νέο ηλικιακό όριο και το προτείνω, είναι ο μέσος όρος των Νεολαιών των άλλων Ευρωπαϊκών Σοσιαλιστικών Κομμάτων, που ανταποκρίνεται στις συνθήκες και εκπαίδευσης και απασχόλησης στη χώρα μας.

Τους καλώ, είτε είναι ενταγμένοι στο ΠΑΣΟΚ είτε όχι, να έρθουν και να δουλέψουν για την αναγέννηση αυτού του χώρου, διότι εμείς τη Νεολαία μας την θέλουμε να σηκώσει τη Σημαία των μεγάλων αλλαγών που έχουμε μπροστά μας, θέλουμε τη Νεολαία μας να πάρει επάνω της αυτό το νέο δρόμο, τον άλλο δρόμο που εμείς προτείνουμε.

Και μια Νεολαία τέτοια, θα είναι μια Νεολαία ζωντανή, με κέφι, με ιδέες, με προτάσεις, με ελευθερία, μακριά από την λογική που, δυστυχώς εμείς οι μεγαλύτεροι καλλιεργήσαμε, των διαφόρων μαγαζιών και συσχετισμών.

Δεν αποκλείουμε κανένα. Καλώ, λοιπόν, όλους να αυτοοργανωθούν και να κάνουν την υπόθεση της νεολαίας δική τους υπόθεση.

Φίλες και φίλοι, κλείνοντας, η ΝΔ βλέπει την αυτοδιοίκηση ως μέρος του πελατειακού πολιτικού συστήματος, συστήματος σχέσεων εξάρτησης με το κράτος και κάθε της ενέργεια, κάθε της πολιτική, είναι για να βολέψει τον εαυτό της. Το ίδιο κάνει και με την πρότασή της, του 42% για τις εκλογές. Δεν ήταν ένα θέμα αρχής. Ήταν ένα θέμα βολέματος για να μην αντιμετωπίσουν τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια για την πολιτική τους.

Αλλά αυτή τη δυσαρέσκεια δεν θα την αποφύγουν με τα τερτίπια του 42%. Η δυσαρέσκεια είναι υπαρκτή και θα εκφραστεί σε κάθε επίπεδο και ιδιαίτερα στις εθνικές εκλογές που θα έρθουν, όποτε έρθουν.

Η δική μας θέση δεν είναι θέση βολέματος, αν μας βολεύει το 42% ή κάποιο άλλο ποσοστό. Είναι θέση αρχών. Και γι’ αυτό πήραμε μια θέση συγκεκριμένη κατά της πρότασης αυτής για το 42%, που δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος. Εκφράζει απλώς την πελατειακή, συγκεντρωτική λογική της ΝΔ.

Οι πολίτες με την ψήφο τους θα αποφασίσουν για τον τόπο τους. Ανοίγουν το δρόμο στις δυνάμεις της αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης. Και πρέπει να επιλέξουν, αυτό θέλουμε εμείς, να επιλέξουν πρόσωπα που μπορούν να σηκώσουν το βάρος της αυριανής μεταρρύθμισης όταν το ΠΑΣΟΚ θα είναι κυβέρνηση.

Λένε όχι στις πελατειακές αντιλήψεις. Απαντούν στις αντιλαϊκές και αυταρχικές νεοδεξιές επιλογές. Διαμορφώνουν μια νέα προοδευτική κοινωνική πλειοψηφία. Το ΠΑΣΟΚ θα αγωνιστεί για ένα δεύτερο κύμα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων στην αυτοδιοίκηση. Θα αντισταθεί στα σχέδια της ΝΔ. Θα διασφαλίσει την ενότητα και σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων. Θα παλέψει για την κατοχύρωση της συμμετοχής και της δημοκρατίας. Να διαμορφώσουμε, και θα διαμορφώσουμε, προοδευτικές απαντήσεις για το σύνολο των προκλήσεων της εποχής, μέσα και απ’ την αυτοδιοίκηση, με ριζοσπαστικές τομές.

Διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις για το πολιτικό πλαίσιο συνεργασιών σε τοπικό επίπεδο, με προοδευτικές πολιτικές, κοινωνικές και αυτοδιοικητικές δυνάμεις, στη βάση των προοδευτικών δυνάμεων. Και αυτή την προώθηση, αυτό το πλαίσιο, θα αναλάβει το Εθνικό Συμβούλιο να περάσει, μαζί βεβαίως με το Πολιτικό Συμβούλιο και με εμένα και τα στελέχη του Κινήματος, σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης. Σε μια πορεία με τον λαό, για να καταλήξουμε σε μια Εθνική Κοινωνική Συμφωνία.

Μια Εθνική Κοινωνική Συμφωνία πάνω σ’ αυτό το πλαίσιο που θα είναι το πρόγραμμά μας, το οποίο επειδή θα έχει τη συναίνεση του ελληνικού λαού, θα είναι πρόγραμμα που θα αρχίσει να υλοποιείται την επομένη των ερχόμενων εκλογών, όπου θα είμαστε εμείς κυβέρνηση, θα είναι κυβέρνηση το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Φίλες και φίλοι, με στόχο και επίκεντρο τον άνθρωπο, καλή μας δουλειά, καλό μας αγώνα.

Ευχαριστώ πολύ.»

Διαβάστε επίσης