- Γιώργος Α. Παπανδρέου - http://papandreou.gr -

Ομιλία στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου

«Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι, σας καλωσορίζω σε αυτή τη δεύτερη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου.

Είχαμε πράγματι, ραγδαίες εξελίξεις από την προηγούμενη συνεδρίασή μας. Είχαμε τη φορολογική επιδρομή στα λαϊκά εισοδήματα. Είχαμε τα μέτρα που εκφράζουν ευθέως την κοινωνική αδικία, είχαμε τους απαράδεκτους χειρισμούς της κυβέρνησης, και στα θέματα ακρίβειας, και στα θέματα της δημόσιας υγείας.

Αλλά και την αδράνεια της κυβέρνησης σε μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και στο εκκλησιαστικό ζήτημα, ένα ζήτημα που απαξιώνει έναν πολύ βασικό θεσμό της ελληνικής κοινωνίας, ένα ζήτημα που κατάφερε η Νέα Δημοκρατία να δημιουργήσει μία πόλωση κομματική γύρω από το θεσμό της Εκκλησίας.

Πράγματι, αυτά καταγράφονται πια και στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Έχω την ευκαιρία σε διάφορες περιοδείες και συναντήσεις, όπου με σταματούν στο δρόμο, και με αγανάκτηση για τη σημερινή κυβέρνηση Καραμανλή ζητούν να σταματήσουμε τη λαίλαπα της αναξιοπιστίας, τη λαίλαπα της κομματικής επιδρομής και της αντιλαϊκής πολιτικής, της ανικανότητας, αλλά και της οικονομικής καταστροφής της χώρας μας.

Ζητά ο ελληνικός λαός να είμαστε έτοιμοι, να είμαστε σύντομα έτοιμοι, πανέτοιμοι για να αναλάβουμε νέες ευθύνες για τη χώρα. Το αίτημα αυτό σημαίνει να συνεχίσουμε, να συνεχίσουμε συστηματικά τις δικές μας αλλαγές, τις καινοτομίες στο ίδιο το Κίνημά μας, για να μπορέσουμε να υπηρετήσουμε ακόμα καλύτερα τις διαχρονικές μας αξίες. Να ολοκληρώσουμε την εκλογή των κεντρικών μας οργάνων, να προχωρήσουμε στις προτεραιότητες και το χρονοδιάγραμμα της δουλειάς μας από την κορυφή έως τη βάση, από το Εθνικό Συμβούλιο και το Πολιτικό Συμβούλιο ως τη Δημοτική Οργάνωση.

Εμείς συγκροτούμε ένα ανοιχτό, δημοκρατικό, συμμετοχικό, σύγχρονο ΠΑΣΟΚ. Πρώτο μέλημά μας είναι οι ανάγκες της χώρας, είναι οι ανάγκες της κοινωνίας, είναι οι ανάγκες των πολιτών.

Θέλουμε ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ. Ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ που θα αναπτύσσεται με τη δημιουργική του δράση σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, δίπλα στον πολίτη, μαζί με τον πολίτη. Θα δώσει νέα ταυτότητα, νέο όραμα, νέα ορμή στις τοπικές κοινωνίες. Θα δώσει την αναπτυξιακή πορεία στην περιφέρεια, και σε κάθε τοπική κοινωνία.

Θέλουμε ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ που αξιοποιεί όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας. Το ΠΑΣΟΚ που θα διαρθρωθεί σε δομή μόνιμης διαβούλευσης και επιμόρφωσης με την κοινωνία, με κάθε πολίτη, όπως και στους χώρους δουλειάς, μαζικών Κινημάτων, παιδείας, έρευνας, νεολαίας, παραγωγής.

Ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ θα βρίσκει απέναντί της η συντήρηση και η οπισθοδρόμηση. Ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ θα σταματά τον κατήφορο που παίρνει η χώρα, λόγω της σημερινής συντηρητικής Κυβέρνησης. Ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ θα σχεδιάζει με τον πολίτη το όραμα για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Και πράγματι η συγκυρία είναι κρίσιμη. Έχει αφήσει η Κυβέρνηση Καραμανλή ανοιχτά μέτωπα, και έχει δημιουργήσει νέα. Όποιες κι αν ήταν οι προθέσεις των κυβερνώντων, απέδειξαν περίτρανα σε ένα χρόνο, ότι δεν μπορούν αξιόπιστα να οδηγούν αυτή τη χώρα μπροστά.

Η διακυβέρνησή τους αποτελεί βάρος για τον Έλληνα πολίτη, αποτελεί μεγάλο κόστος για την ίδια τη χώρα. Αρκεί να αναφέρω την πορεία των εξωτερικών μας θεμάτων, την έλλειψη πρωτοβουλίας στο Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά, την υποχώρηση σε ζητήματα όπως το Σκοπιανό, την πορεία, βεβαίως, της οικονομίας μας, αλλά και τις διαπραγματεύσεις που έχουμε μπροστά μας για το Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, αλλά και διαπραγματεύσεις που φαίνονται άκαρπες, για να μη χαθούν πόροι από το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Την αδυναμία αξιοποίησης στη μεταολυμπιακή περίοδο του μεγάλου κεφαλαίου της επιτυχούς διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ακούμε μόνο αποφάσεις για την τσιμεντοποίηση, και το ξεπούλημα των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, αντί να υπάρχουν τομές, αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.

Σ’ αυτήν τη συγκυρία, σ’ αυτές τις ανάγκες, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, είναι πασιφανές πια, ότι δεν ανταποκρίνεται, και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της Ελλάδας.

Έχει αυτή η Κυβέρνηση άλλου είδους επιλογές. Βρίσκονται μακριά από τις ανάγκες της χώρας μας και της ελληνικής κοινωνίας. Οδηγούν την Ελλάδα σε εσωστρέφεια, στην αποδόμηση των κατακτήσεων του ελληνικού λαού, στην αποδυνάμωση της διεθνούς θέσης της χώρας μας, αλλά και της διαπραγματευτικής μας ισχύος.

Η στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης και του κ. Καραμανλή προσωπικά, διαπνέεται από τα κλασσικά χαρακτηριστικά της Δεξιάς, η οποία δυστυχώς για τη χώρα δεν διδάχθηκε τίποτε από τα χρόνια που θήτευσε στην αντιπολίτευση. Ήταν η λογική του «ώριμου φρούτου», αλλά καμίας ουσιαστικής δικιάς τους προόδου και μετεξέλιξης, προς απογοήτευση, όχι μόνο των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, αλλά θα έλεγα και ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Προσπάθησαν να κρυφτούν πίσω από τη θεωρία του μεσαίου χώρου, κατάφεραν, όμως, να επιβεβαιώσουν ότι, στη χώρα μας οι παραδόσεις αντέχουν και αντέχουν, ιδιαίτερα στο χώρο της συντήρησης. Οι παραδόσεις στο χώρο της Δεξιάς ταυτίζονται με την κομματοκρατία, την αλαζονεία, την κομπορρημοσύνη, το φόβο μπροστά στο καινούριο, την αναξιοκρατία, το εύκολο ψέμα, την αναλγησία απέναντι στον αδύναμο, την υποστήριξη δικών τους κλειστών συμφερόντων, τη φαυλοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, την έλλειψη σεβασμού απέναντι στην πατρίδα, την «εξουσία για την εξουσία».

Ας αναλογιστούμε πού βρισκόμασταν τον προηγούμενο Σεπτέμβρη. Μία χώρα με αισιοδοξία, κάθε Έλληνας με μία αίσθηση περηφάνιας μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Και ας δούμε πού μας οδήγησε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο η κυβέρνηση Καραμανλή.

Το καλοκαίρι η Ελλάδα είχε φωνή, είχε κύρος, είχε λόγο, είχε και ρόλο. Τώρα τρέχει από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα μήπως και της ανατεθεί κάποιος ρόλος.

Εμείς είχαμε διαμορφώσει μία Ελλάδα που εμπέδωνε τον δικός της ρόλο με δική μας πρωτοβουλία. Δεν περιμέναμε να μας χαριστεί κανένας.

Είχε επενδύσει η Ελλάδα ένα μεγάλο κεφάλαιο στην υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων. Είχε τις καλύτερες προϋποθέσεις για να διαχειριστεί με όραμα αυτή τη μεγάλη επένδυση.

Είχαμε δημιουργήσει τους καλύτερους όρους, για να διασφαλίσουμε και τις καλύτερες δυνατές εγγυήσεις από την Τουρκία και τη δική της πορεία προς την Ευρώπη. Εγγυήσεις και όροι που χάνονται.

Και το σημαντικότερο, δεν υπήρχε και κανένας να μας τα αμφισβητήσει αυτά. Τα είχαμε κατακτήσει με το σπαθί μας, είχαμε το κύρος και το ρόλο από μια συστηματική μας προσπάθεια που είχε αποδώσει καρπούς. Κανένας μα κανένας δεν προέβαλε την παραμικρή ένσταση για τον πραγματικό ρόλο και το κύρος της Ελλάδας, και στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο, αλλά και στην Ευρώπη. Ήταν άλλη η θέση της χώρας και αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί κανείς να την αμφισβητήσει, δεν μπορεί να αμφισβητήσει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Και έχουμε την απογραφή του κ. Καραμανλή, την απογραφή του κ. Αλογοσκούφη, που έθεσε υπό αμφισβήτηση την οικονομία της χώρας. Σήμερα προσπαθούν να μας πείσουν, ότι τώρα ανακαλύπτουν την έκταση των προβλημάτων της οικονομίας.

Ψεύδονται. Ψεύδονται, όχι μόνο διότι δεν κάνανε απογραφή με διαφάνεια, κάτι το οποίο εμείς ζητήσαμε, αλλά και γιατί είκοσι μέρες μετά την ανάληψη της κυβέρνησης η Νέα Δημοκρατία στέλνει επίσημο έγγραφο στην Ε.Ε. για να την ενημερώσει για την κατάσταση στην ελληνική οικονομία.

Τι σημαίνει αυτό; Πως το ερμηνεύει κανείς αυτό; Υπάρχουν δύο πιθανές εκδοχές. Η μια εκδοχή είναι, ότι ξέρανε πολύ καλά το πώς πήγαινε η ελληνική οικονομία, και ενημερώσανε υπεύθυνα την Ε.Ε. για την πορεία της, και ιδιαίτερα για την πορεία του ελλείμματος. Με την εκδοχή αυτή είχαμε έλλειμμα 2,9% για το 2003, όπως αυτοί επισήμως ενημέρωναν την Ε.Ε., μια χρονιά διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, παρότι εμείς αμφισβητήσαμε αυτούς τους υπολογισμούς της, αλλά αυτοί επισήμως ενημέρωσαν για το 2,9%.

Έρχεται το 2004. Τελειώνει ο χρόνος. Και ομολογεί η κυβέρνηση ότι, το 2004 έχει φτάσει το έλλειμμα στο 6%, αφού άλλαξε και τον τρόπο καταγραφής για να βελτιώσει υποτίθεται αυτούς τους αριθμούς, με πιθανότητα, λεει η Ε.Ε., να αυξηθεί ακόμα περισσότερο στο 6,5% ή και το 7%. Ποιος λοιπόν, φταιει; Φταιει το ΠΑΣΟΚ; Ποιος, κυβέρνησε τη χώρα το 2004; Το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία; Είναι η Νέα Δημοκρατία που έχει πλήρη την ευθύνη για τον διπλασιασμό του ελλείμματος το 2004.

Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη εκδοχή. Ας πούμε, ότι πράγματι, δεν ήξερε την οικονομική κατάσταση στη χώρα, κάτι που θεωρώ απίθανο για μια οποιαδήποτε κυβέρνηση. Τότε γιατί έστειλε μια έκθεση για την ελληνική οικονομία σε είκοσι μέρες μετά την ανάληψη της Κυβέρνησης; Γιατί η Νέα Δημοκρατία προχώρησε εσπευσμένα για να ενημερώσει την Ε.Ε., εφόσον δεν είχε την πλήρη εικόνα, δεν είχε τα πλήρη στοιχεία; Για να κάνουν τους καλούς στην Ε.Ε.; Για να προστατεύσουν τη χώρα μας; Για να προστατεύσουν την οικονομία μας; Για να προστατεύσουν το Σύνταγμα μας;

Νομίζω ότι, τελικά, υπάρχει μια τρίτη εκδοχή, ακόμα χειρότερη. Η Νέα Δημοκρατία δεν ενδιαφερόταν ούτε για την οικονομία, ούτε για τη χώρα, ούτε για το Σύνταγμα, ούτε για τον ελληνικό λαό, ούτε για την αλήθεια, ούτε για την έρημη αυτή απογραφή. Το μόνο που ήθελε και θέλει, είναι να δυσφημίσει το ΠΑΣΟΚ. Στόχος ήταν το ΠΑΣΟΚ, αλλά θύμα τελικά η οικονομία, η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός.

Και αυτό το είδαμε και με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την εικόνα μας για το 2004. Δυσφημίζοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες πριν από την έναρξη, δυσφημίζοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά από την πετυχημένη διοργάνωση.

Κι όταν σήμερα μας λένε ότι, ακόμα δεν ξέρουν την πραγματικότητα στην ελληνική οικονομία δεκατρείς μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους, είναι και για γέλια και για κλάματα. Και στις επόμενες εκλογές, ακόμα θα αναρωτιούνται για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Αλλά αυτό που πράγματι εννοούν, είναι ότι, δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος της δική τους ανευθυνότητας, και το μέγεθος του εγκλήματος που διέπραξαν. Αυτοί που κόπτονται σήμερα για το Σύνταγμα, για την Πατρίδα, κατάφεραν αυτή μας την πατρίδα να τη δυσφημίσουν διεθνώς, και για πρώτη φορά στην Ε.Ε. να οδηγήσουν τη χώρα μας, την Ελλάδα μας, υπό το εξευτελιστικό καθεστώς της επιτήρησης. Κι αυτή ήταν μόνο η αρχή των δεινών της κυβέρνησης Καραμανλή.

Στη συνέχεια είχαμε τη μεγαλοφυή κίνηση του λεγόμενου «βασικού μετόχου, για να πείσει η Κυβέρνηση Καραμανλή για τις καλές της προθέσεις σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς. Μόνο που οι προθέσεις της δεν ήταν αυτές. Και πάλι ήταν να ταυτίσει το ΠΑΣΟΚ με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, όπως αρέσκονται να λένε. Κι εδώ στόχος ήταν το ΠΑΣΟΚ, αλλά θύμα η αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Η συζήτηση για τον λεγόμενο «βασικό μέτοχο» έχει εξελιχθεί και σε μια συζήτηση για τον πατριωτισμό, δήθεν, των Ελλήνων. Ποιος είναι με το Σύνταγμα, ποιος με τη γραφειοκρατία των Βρυξελών. Το μόνο που δεν έχουν ζητήσει ακόμα είναι Πιστοποιητικά Συνταγματικών, Εθνικών και Κοινωνικών Φρονημάτων.

Όμως, φίλες και φίλοι, όλοι γνωρίζουν ότι το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Στη Βουλή όλα τα κόμματα, με πρώτο το ΠΑΣΟΚ, ήμασταν έτοιμοι να ανοίξουμε ένα νέο δρόμο για την καταπολέμηση της διαφθοράς στη χώρα μας, ένα χρόνιο, πράγματι, πρόβλημα.

Για μας το θέμα της διαφάνειας και της καταπολέμησης της διαφθοράς είναι ζήτημα δημοκρατίας. Είναι, δεύτερον, η διαμόρφωση των σχέσεων οικονομίας και πολιτικής καθοριστικό ζήτημα για όλες τις δημοκρατικές κοινωνίες, ιδιαίτερα σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, όπου δημιουργούνται νέα κέντρα οικονομικής ισχύος. Είναι σημαντικό θέμα δημοκρατικών θεσμών, γιατί ο κάθε πολίτης, ο κάθε Έλληνας πολίτης πρέπει να μπορεί να αντιπροσωπεύεται ισότιμα στην Ελληνική Βουλή, άσχετα από την οικονομική του θέση στην κοινωνία.

Τρίτον, οι πρακτικές του τύπου φακελάκι, γρηγορόσημο κ.ο.κ., αποτελούν βαθύτατη κοινωνική αδικία. Επιβαρύνουν τον μέσο πολίτη και τον φτωχότερο πολίτη, δημιουργούν αποκλεισμούς για τους πιο αδύναμους, ενώ ενισχύουν τους ισχυρούς.

Η διαφάνεια και η καταπολέμηση της διαφθοράς, πέρα από δημοκρατικό αίτημα, είναι και σοσιαλιστικό αίτημα, και είναι γι’ αυτό κεντρικό θέμα στη δική μας πολιτική ατζέντα. Εμείς καταθέτουμε τις προτάσεις μας και ζητούμε διακομματικό διάλογο και συνεννόηση για το θέμα αυτό, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο έξω από το πεδίο της μικροκομματικής αντιπαράθεσης.

Επιτέλους, να υπάρξει νομοθεσία που δεν είναι αντικείμενο πόλωσης, δεν δημιουργεί απαξίωση στους θεσμούς, και υπηρετεί το πραγματικό στόχο της διαφάνειας και της καταπολέμησης της διαφθοράς.

Είναι, επίσης, αστείο αυτό το επιχείρημα περί Συντάγματος, και θέτω εδώ κάποια απλά ερωτήματα:

Είναι οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ ή κατά της διαφθοράς; Είναι οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ ή κατά της διαφάνειας; Έγινε ξαφνικά η ελληνική κυβέρνηση ο αρχάγγελος της κάθαρσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Φίλες και φίλοι, ο κάθε πολίτης μπορεί να κατανοήσει, ότι σε αυτή την περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σύμμαχός μας στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στην υποστήριξη των θεσμών της διαφάνειας, και αυτά αποτυπώνονται και ως αρχές και στο νέο Σύνταγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά με την πολιτική της κυβέρνησης, ενός ανεύθυνου πατριωτισμού, δεν κινδυνεύει το Σύνταγμά μας, κινδυνεύει η θέση της χώρας μας, και το κύρος της χώρας μας, πλήττεται.

Η προσχώρηση της Νέας Δημοκρατίας σε μια άκρατη αντιευρωπαϊκή στάση, και η ταύτιση της με παραδοσιακές θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, απλώς αποδεικνύει την πλήρη σύγχυση και τον καιροσκοπισμό της. Καιροσκοπισμό, μιας παράταξης που έχει οδηγό την υποκρισία, και που χρησιμοποιούν ως σημαία ευκαιρίας το Σύνταγμα. Σημαία ευκαιρίας, για να καλύψουν τη δική τους αλαζονεία και τα δικά τους λάθη.

Το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια είχε από τον λαό την εντολή για διακυβέρνηση για να πάει την οικονομία μπροστά, και με όποια λάθη κι αν κάναμε πήγαμε την κοινωνία μπροστά. Σήμερα οι Έλληνες παρακολουθούν με οδύνη την κατάρρευση αυτού του οικοδομήματος που χτίστηκε με κόπο και με χρήμα του ελληνικού λαού, όλα αυτά τα χρόνια. Παρακολουθούμε τις συνεχείς ανακολουθίες και την αναξιοπιστία της Νέας Δημοκρατίας, που σέρνεται πίσω από τα γεγονότα. Συνεχείς και πρόσφατες δηλώσεις, ότι δεν θα υπάρξουν φόροι, και μετά να ακυρώνονται στην πράξη από νέες εξαγγελίες.

Τώρα, ένα χρόνο μετά τις εκλογές του 2004 κρίνουμε το έργο της Νέας Δημοκρατίας, και αυτή η σύγκριση δεν γίνεται με μια κατάσταση εξιδανικευμένη, μια κατάσταση που υπάρχει μόνο στο μυαλό μας. Γίνεται με το να συγκρίνουμε την πραγματικότητα πριν από ένα χρόνο και την πραγματικότητα της χώρας μας σήμερα, ένα χρόνο μετά, με διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι αυτή η πραγματικότητα για την οποία ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία.

Είναι υποχρέωσή μας να αποκαλύπτουμε την αλήθεια σε σχέση με την εικονική πραγματικότητα την οποία προβάλλει, ή την οποία πιστεύει, ο κ. Καραμανλής. Η αλήθεια είναι μία και μόνη. Υφιστάμεθα συνεχώς υποχωρήσεις σε όλα τα μέτωπα, εξωτερική πολιτική, οικονομία, εκσυγχρονισμό, αξιοκρατία, δημόσια διοίκηση, αξιοπιστία απέναντι στους εταίρους μας, και τη διαπραγματευτική μας ικανότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντί να κρύβεται η Νέα Δημοκρατία πίσω από την ακατάσχετη φλυαρία, χρειάζεται να δώσει πραγματικές μάχες στο εξωτερικό, μάχες σκληρές για τις διαπραγματεύσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μάχες που εμείς δίναμε συνεχώς, και εμείς, ως κυβέρνηση, δίναμε αυτές τις μάχες αποτελεσματικά, επιλέγαμε τις μάχες που έπρεπε να δώσουμε με στρατηγική, με τακτική, και με επιτυχία. Ο πατριωτισμός μας είχε αποτέλεσμα, ο πατριωτισμός μας ήταν ο σεβασμός απέναντι στη χώρα μας. Δεν ενέπλεκε τη χώρα μας σε άσκοπες μάχες, και όταν επιλέγαμε τις μάχες, οργανώναμε σωστά τις μάχες, και τις κερδίζαμε τις μάχες, όχι όπως η Νέα Δημοκρατία.

Αντιθέτως, η Νέα Δημοκρατία δημιουργεί φαντάσματα για να τα πολεμήσει, και τελικά όχι μόνο δημιουργεί φαντάσματα, αλλά στις μάχες που δίνει με φαντάσματα, καταφέρνει να τις χάνει.

Ακολουθεί συνταγή αποτυχίας. Καλλιεργεί την ανασφάλεια και τον φόβο στους πολίτες, που κύρια είναι και δική τους ανασφάλεια και δικός τους φόβος, διότι φαίνεται, είναι ότι δεν κατανοούν, δεν μπορούν να κατανοήσουν σε ποιο κόσμο βρίσκονται, ποιες οι αλλαγές στο σύγχρονο κόσμο, ποιες οι αποφάσεις μας και πως λειτουργούμε σε υπερεθνικούς Οργανισμούς, πως συμμετέχουμε ενεργά στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Αυτοί προωθούν τη λογική της απομόνωσης.

Φοβάμαι, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει μείνει στην παλιά αντίληψη για τη θέση της Ελλάδας, τη μικρή, την αδύναμη, τη φοβισμένη Ελλάδα, και με βάση αυτή την επιλογή, αυτή την φιλοσοφία, έχει ουσιαστικά μόνο δυο δρόμους: ή να είσαι υποταγμένος, να έχεις κάποιον καλό «μπάρμπα στην Κορώνη», πελατειακά κάποια μεγάλη χώρα, ή να απομονωθείς κάνοντας, δήθεν, αντάρτικο, αλλά όταν έρχονται τα προβλήματα, να «σφυρίζεις κλέφτικα».

Η λογική του να είναι η Ελλάδα ισότιμος παίκτης στην Ευρώπη και τον κόσμο, είναι έξω από τη λογική τους, είναι έξω από τη φιλοσοφία τους, έξω από την παράδοσή τους, έξω από την ψυχοσύνθεσή τους. Δεν τους περνάει από το μυαλό.

Η δική μας απάντηση ήταν και είναι η ισότιμη συμμετοχή, η ενεργός μας παρουσία. Έτσι εμείς δυναμώσαμε την Ελλάδα, δυναμώνουμε τον Έλληνα πολίτη, ώστε να μετέχουμε ισότιμα στις διεθνείς εξελίξεις.

Η λογική της υποταγής ή της απομόνωσης, είναι μια λογική που θα βλάψει τη χώρα, θα οδηγήσει και την Ελλάδα, αλλά και τον πολιτισμό της σε πλήρη αφομοίωση.

Εμείς αλλάξαμε τη νοοτροπία. Από το 1974 με την ιδρυτική μας πράξη, αλλά και το 1981 με μια περήφανη εξωτερική πολιτική, είπαμε ότι, η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στα πόδια της, μπορεί να διεκδικήσει και να κερδίσει και το κύρος και τη θέση της διεθνώς. Με τις δικές της δυνάμεις, με τις δικές της δυνατότητες.

Αυτή ήταν η πολιτική που ξεκίνησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, συνέχισε ο Κώστας Σημίτης, και συνεχίζουμε εμείς σήμερα ως ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ πέτυχε να αλλάξει νοοτροπίες, και να καταστήσει τον Έλληνα ισότιμο παίχτη στη διεθνή σκακιέρα.

Φίλες και φίλοι -ξαναγυρίζοντας στην οικονομία- η κυβέρνηση προχώρησε σε αυτή την ψευδεπίγραφη απογραφή, έχουμε μιλήσει πολλές φορές γι’ αυτή τη λογική της Νέας Δημοκρατίας.

Εμείς είχαμε πει ναι στη διαφάνεια, ναι σε μια πραγματική απογραφή, για να ξέρουμε πού βρίσκονται τα δημόσια οικονομικά. Μας αγνόησε η κυβέρνηση.

Σήμερα καλούνται οι Έλληνες πολίτες να πληρώσουν το λογαριασμό των λαθών τους, των λαθών της κυβέρνησης Καραμανλή. Είχαμε, επίσης, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή προειδοποιήσει, ότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι εικονικός και μη εφαρμόσιμος. Είναι, πράγματι, πρωτόγνωρο σε μια ευρωπαϊκή χώρα ένας προϋπολογισμός να ακυρώνεται στην πράξη τρεις μόλις μήνες μετά την ψήφισή του.

Πόσες φορές, από τότε, η κυβέρνηση μίλησε απαξιωτικά γι’ αυτά που λέγαμε; Πόσες φορές ο υπουργός Οικονομίας, ο υπουργός Επικρατείας, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, επανέλαβαν ότι, αυτός ο προϋπολογισμός θα εφαρμοστεί ως έχει; Ότι δε θα υπάρξουν νέοι φόροι, ότι δε θα υπάρξει μείωση εισοδημάτων, ότι θα μειωθεί η ακρίβεια στην αγορά; Ότι με τις πολιτικές τους θα αυξήσουν τις επενδύσεις, θα μειωθεί η ανεργία;

Μέχρι τελευταία στιγμή μας έλεγαν, ότι δε θα μπει φορολογία. Και ανακοίνωσαν γενική αύξηση της έμμεσης φορολογίας, δηλαδή, διάλεξαν τον κοινωνικά πιο άδικο τρόπο, για να αντιμετωπίσουν την κατάρρευση των εσόδων που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Με τα φορολογικά μέτρα που εξήγγειλε πριν από λίγες μέρες ο Καραμανλής, αναγνώρισε, πλέον, επίσημα το ψέμα της πολιτικής της λεγόμενης ήπιας προσαρμογής.

Η δήθεν ήπια προσαρμογή ήταν μια ακόμα απάτη της κυβέρνησης Καραμανλή. Μια κυβέρνηση, που καθώς εξελίσσεται η πολιτικής της, γίνεται ακόμα χειρότερη και από την κυβέρνηση Μητσοτάκη του ’90 – ’93.

Το λογαριασμό, όμως, τον πληρώνει ο Έλληνας πολίτης. Φαίνεται ότι, είναι καθαρά ταξικές οι επιλογές τους. Τα χρήματα που προσδοκά να εισπράξει η κυβέρνηση φέτος από την αύξηση των έμμεσων φόρων, από όλους τους Έλληνες, είναι περίπου ίδια με αυτά που χαρίζει στα μεγάλα εισοδήματα με τη μείωση της φορολογίας στα διανεμόμενα κέρδη.

Δηλαδή, οι μόνοι που κερδίζουν από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι τα μεγάλα εισοδήματα. Χάνουν οι εργαζόμενοι, χάνουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι, χάνουν οι αγρότες, χάνουν οι επαγγελματίες, χάνουν οι μικροί και οι μεσαίοι επιχειρηματίες, χάνει το κάθε νοικοκυριό.

Πάνω απ’ όλα, τα φορολογικά μέτρα είναι κοινωνικά άδικα. Όλοι ξέρουν ότι, η αύξηση των έμμεσων φόρων πλήττει περισσότερο τους πολίτες με τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Θα πάρω παράδειγμα την αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ, στα είδη ευρείας κατανάλωσης, από 8% στο 9%, δηλαδή, ανέβηκε κατά 12,5% στα λαϊκά είδη. Ενώ στα είδη πολυτελείας η αύξηση είναι μόνο 5,5%.

Γίνονται αυξήσεις στα λεγόμενα φθηνά τσιγάρα, που είναι όλα ελληνικά, άρα πλήττουν την ελληνική παραγωγή, αλλά όχι στα ακριβά τσιγάρα, που είναι όλα εισαγωγής.

Αυτές, επίσης, οι φορολογικές αυξήσεις, οδηγούν σε νέα εκτίναξη την ακρίβεια, μειώνοντας ακόμα περισσότερα τα πραγματικά εισοδήματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων, μειώνοντας την κατανάλωση, και βέβαια, έχοντας επίπτωση στην ανάπτυξη της ίδιας της οικονομίας της χώρας μας.

Ζητάνε νέες θυσίες από τον ελληνικό λαό, που θα τις εξανεμίσουν και αυτές, όπως εξανεμίζουν σήμερα τις θυσίες που έκανε ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας, η οικονομία μας έχει μπει σε μια περίοδο ύφεσης. Ύφεσης που πλήττει όλους, από τις επιχειρήσεις, μέχρι και τους εργαζόμενους.

Και όσο και να προσπαθεί να χρεώσει το ΠΑΣΟΚ για την ανικανότητα της, τα στοιχεία είναι συντριπτικά, και επειδή αυτές τις μέρες ακούμε πολλά για το Σύνταγμα, να θυμίσω ότι, στις βασικές διατάξεις του Συντάγματος, επιβάλλεται η ισότιμη φορολογική μεταχείριση των Ελλήνων. Δηλαδή, τη συμμετοχή του καθένα στα φορολογικά βάρη, ανάλογα με τις δυνατότητές του.

Αυτή την προτροπή του Συντάγματος δεν βλέπουν ότι πρέπει να την υπηρετήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όταν μιλάει για το Σύνταγμα; Μπορεί να είναι κοινωνικά άδικη η λειτουργία της κυβέρνησης, για να παίζει με τον πατριωτισμό από την άλλη μεριά του Έλληνα πολίτη;

Μεταφέρουν από τη μια πλευρά περισσότερα βάρη στο λαό, και από την άλλη περισσότερο πλούτο στους έχοντες και κατέχοντες. Αυτά τα μέτρα, βέβαια, εντάσσονται στο λεγόμενο πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ζήτησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλλει.

Είναι, ακριβώς, αυτή η διαδικασία επιτήρησης, η περίφημη διαδικασία επιτήρησης, λόγω και της δημοσιονομικής απογραφής, αλλά όχι μόνο, είναι και μετά από μια καταστροφική χρονιά οικονομικής διαχείρισης της Νέας Δημοκρατίας.

Κεντρικός στόχος αυτού του αναθεωρημένου προγράμματος, είναι να μειωθεί το έλλειμμα κάτω του 3% έως το 2006, από το 6,1% που είναι στο τέλος του 2004.

Τι σημαίνει, όμως, αυτό πρακτικά. Για να το δούμε πιο απλά. Αυτή η μείωση μεταφράζεται σε περισσότερους φόρους και λιγότερες δαπάνες, περίπου 5 δις ευρώ.

Να σας δώσω μερικά παραδείγματα, για να κατανοήσουμε τι σημαίνει αυτό το ποσό. Διότι αυτό το ποσό έχει αφαιρεθεί ουσιαστικά από τον Έλληνα πολίτη και από την τσέπη του, και από τις δυνατότητες της χώρας μας.

Αντιστοιχεί με τη διοργάνωση από την αρχή, και πάλι, των Ολυμπιακών Αγώνων. Αντιστοιχεί σε 800 χλμ. αυτοκινητόδρομο ή σε 10 γέφυρες Ρίου – Αντίρριου. Σε 10 προαστιακούς σιδηρόδρομους ή σε 100 νοσοκομεία νομαρχιακού επιπέδου, ή σε 200 φοιτητικές εστίες ή σε 100 κλειστά γυμναστήρια, όπως το Ολυμπιακό Κέντρο Νίκαιας ή σε 5.000 κλειστά Δημοτικά Γυμναστήρια.

Αυτά είναι τα ποσά που αφαιρούνται, χάνονται από την ελληνική οικονομία, χάνονται από την ελληνική περιφέρεια, χάνονται από την ελληνική οικογένεια, και χάνονται λόγω των καταστροφικών επιλογών της Νέας Δημοκρατίας.

Έχουμε, πέρα από τα χρήματα, και το κόστος της κατάρρευσης και υποβάθμισης του κύρους μας, και της διαπραγματευτικής μας ικανότητας για το Δ΄ ΚΠΣ.

Θέλω να τονίσω και να προειδοποιήσω και τον κ. Καραμανλή. Το αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης είναι εξόχως πολιτικό. Εμείς, διασφαλίσαμε την εισήγηση της επιτροπής για 23 με 25 δις ευρώ , για το Δ΄ ΚΠΣ.

Περιμένουμε από τον κ. Καραμανλή να πετύχει για το Δ΄ ΚΠΣ κάτι ανάλογο με όσα εμείς είχαμε πετύχει το ’99 με τη διαπραγμάτευσή μας για το Γ΄ ΚΠΣ. Είναι δική του ευθύνη, και δεν χωρούν ολιγωρίες και υποχωρήσεις.

Βέβαια, σε αυτή την κατάσταση, πολλοί με ρωτούν, «μα τι θα κάνατε εσείς διαφορετικό»; Βέβαια, η απλή απάντηση είναι ότι, εμείς δε θα κάναμε αυτά τα λάθη, και δε θα κάναμε αυτές τις πολιτικές επιλογές. Δε θα βρισκόταν η Ελλάδα σήμερα σε αυτή την κατάσταση, αν ήταν το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Αλλά να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση αν πράγματι είχαμε μια τέτοια κατάσταση, όπως την έχει διαμορφώσει η Νέα Δημοκρατία να αναλάβουμε και να διαχειριστούμε. Πρώτα απ’ όλα δε θα καταφεύγαμε εμείς στη γενικευμένη έμμεση φορολογία.

Η αύξηση των έμμεσων φόρων, είναι μια επιθετική ενέργεια εναντίον των μεσαίων και κατώτερων εισοδημάτων. Όταν καλείσαι να πληρώσεις τον ίδιο φόρο, ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματός σου, δημιουργούνται και στρεβλώσεις στην αγορά, αλλά και αναποτελεσματική και άδικη κατανομή των πόρων, επιβαρύνοντας και τον πληθωρισμό.

Επίσης, ο περιορισμός των κρατικών δαπανών δε γίνεται με περικοπές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν είναι σπατάλη κ. Καραμανλή οι Δημόσιες Επενδύσεις.

Δεν είναι σπατάλη να επενδύσουμε στην περιφέρεια, να επενδύσουμε σε υποδομές, να επενδύσουμε στα σχολεία, να επενδύσουμε στα νοσοκομεία, να επενδύσουμε στην εκπαίδευση.

Αυτή δεν είναι σπατάλη, αυτές είναι Δημόσιες Επενδύσεις τις οποίες εσείς περικόπτετε χαρακτηρίζοντας τες ως σπατάλη. Για να αντιμετωπίσετε το θέμα της σπατάλης το οποίο είχατε και προεκλογικά υποσχεθεί, θα έπρεπε να μελετήσετε τον Προϋπολογισμό κωδικό-κωδικό, με λογική εξορθολογισμού, ακόμα και για δαπάνες που συχνά θεωρούνται ανελαστικές, έτσι ώστε να μην περιορίζονται οι παραγωγικές επενδυτικές δαπάνες.

Διότι εσείς, με την μείωση των πόρων από τις δημόσιες επενδύσεις, ουσιαστικά αναιρείτε ένα μεγάλο μέρος του προγράμματος του Γ’ ΚΠΣ, δεν μπορείτε να απορροφήσετε τα ποσά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα ποσά στον ελληνικό Προϋπολογισμό, και ουσιαστικά σταματάτε την ανάπτυξη της χώρας απ’ αυτή την πλευρά.

Τρίτον, τα βάρη δεν μπορεί να επιμερίζονται αντιστρόφως ανάλογα με τα εισοδήματα. Απαιτείται διαβούλευση με τις επιχειρήσεις, οι οποίες δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένες όταν καταργούνται τα κίνητρα για τα αποθεματικά που θα πηγαίνανε στις επενδύσεις, και θα βοηθούσαν την ανάπτυξη, θα βοηθούσαν στο χτύπημα της ανεργίας. Απ’ την άλλη μεριά, μειώνει η Νέα Δημοκρατία τους φόρους στα διανεμόμενα κέρδη, δηλαδή στα ατομικά εισοδήματα των επιχειρηματιών. Μια πολιτική που βοηθάει τους πλούσιους, δεν βοηθάει την ανάπτυξη.

Ενισχύεις την αποτελεσματικότητα των εισπρακτικών μηχανισμών, που μπορεί να μην είναι δημοφιλείς, αλλά τους ενισχύεις με τρόπο αντικειμενικό, και με στόχο την φορολογική δικαιοσύνη, διαμορφώνοντας ένα νέο ήθος στο φορολογικό σύστημα. Δεν διαλύεις τα συστήματα αυτά στο όνομα του κομματισμού και της ανικανότητάς σου, για να παρακολουθείς στη συνέχει την κατάρρευση των εσόδων. Μια κατάρρευση που σημαίνει τελικά, ότι με τα μέτρα που παίρνεις, αδικείται ο καλοπληρωτής φορολογούμενος, αδικείται το μεσαίο και το κατώτερο εισόδημα. Πώς θα διαμορφώσεις ένα νέο ήθος στο φορολογικό σύστημα με τέτοιου είδους λογικές;

Τέλος, οι διαρθρωτικές αλλαγές και οι μετοχοποιήσεις γίνονται, και πρέπει να γίνονται, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σχεδίου, με βάση τις εξελίξεις στη διεθνή και την ελληνική οικονομία, με βάση και την λειτουργία της οικονομίας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι μετοχοποιήσεις ή οι αποκρατικοποιήσεις δεν μπορεί να γίνουν με το να ξεπουλήσεις όσο – όσο τις δημόσιες επιχειρήσεις, περιουσία του ελληνικού λαού, για να καλύψεις «τρύπες», και τις ταμειακές ανάγκες που δημιουργεί η δική σου πολιτική.

Και εδώ, δυστυχώς, θα έχουμε ένα νέο πεδίο δόξης λαμπρό, όπου φοβάμαι θα δούμε σημαντικά κεφάλαια που ανήκουν στον ελληνικό λαό να ξεπουλιώνται όσο – όσο και βεβαίως θα δούμε και εκεί αδιαφάνεια και διαφθορά, με τον τρόπο που χειρίζεται η Νέα Δημοκρατία όλη αυτή την υπόθεση. Αλλά να ξέρει η Νέα Δημοκρατία, ότι θα μας βρει εμάς, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, υπεύθυνα απέναντι σε κάθε προσπάθεια ξεπουλήματος των ελληνικών κεφαλαίων με τρόπο αδιαφανή, με τρόπο που θα υποβαθμίζει και θα υποτιμά την πραγματική αξία αυτών των κεφαλαίων.

Να ξέρουν, επίσης, και οι εργαζόμενοι, ότι θα σταθούμε στο πλευρό τους για την συνέχιση της δικής τους απαίτησης για εργασία και κοινωνική συνοχή.

Τα προβλήματα της Νέας Δημοκρατίας, φίλες και φίλοι, δεν είναι επικοινωνιακά, διότι ακούμε αυτό το παραμύθι τις τελευταίες ημέρες, ότι για όλα φταιει η επικοινωνία. Μπορεί και να ήταν αρκετά ικανή προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία στην επικοινωνιακή της τακτική, αλλά βλέπουμε πια, ότι προχωρούν ακόμα και πέραν των θέσφατων και της δεοντολογίας, με επικοινωνιακές αθλιότητες, όπως η τελευταία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την εκμετάλλευση μαθητών με ειδικές ανάγκες, ατόμων με αναπηρία, για να προβάλλουν την δική τους πολιτική.

Βλέπω ότι, ο Πρωθυπουργός αρχίζει σήμερα επαφές με επιχειρηματίες και επιχειρηματικούς φορείς. Ελπίζω, να του δώσουν την πραγματική εικόνα της πορείας της χώρας, την πραγματική εικόνα για τα προβλήματα που αυτή η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει για τις επιχειρήσεις και την επιχειρηματικότητα, πραγματικά προβλήματα για τον κύκλο ύφεσης που, δυστυχώς, μπαίνει η ελληνική οικονομία, με δυσμενείς επιπτώσεις και στις επιχειρήσεις και στους εργαζόμενους.

Είναι χρήσιμο, πράγματι, κατά καιρούς, ο πρωθυπουργός να ακούει καμιά φορά και τα μηνύματα της κοινωνίας, έστω και ένα χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Αλλά πρέπει να επισημάνω ότι, η ανάπτυξη δεν είναι θέμα ούτε προσωπικών επαφών, ούτε παρακλήσεων, ούτε επιμέρους διευθετήσεων, είναι θέμα αναπτυξιακού σχεδίου για μια βιώσιμη ανάπτυξη, μια βιώσιμη ανάπτυξη και για την περιφέρεια, με σεβασμό στο περιβάλλον, και ανάπτυξη των δυνατοτήτων και των πλεονεκτημάτων που έχει αυτή η κοινωνία, κάτι που δεν έχει κάνει η κυβέρνηση με τις λαθεμένες πολιτικές της.

Είναι και θέμα ευαισθησίας, ευαισθησία για τα προβλήματα των εργαζομένων και την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η οποία σήμερα απειλείται από την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή.

Εμείς, αντίθετα με τη συντηρητική παράταξη υπηρετούμε άλλες παραδόσεις. Παραδόσεις στο χώρο του Κέντρου και της Αριστεράς, παραδόσεις στο χώρο του φιλελευθερισμού και του σοσιαλισμού, αγώνων λαϊκών, αγώνων για την δημοκρατία, αγώνων για την ισότητα, την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ανάπτυξη, την καινοτομία, την παιδεία, την κριτική σκέψη, τη συμμετοχή, την αποκέντρωση, τον σεβασμό στον πολίτη και την προστασία του ονόματος της πατρίδας μας.

Η θεωρία, ότι για όλα «φταιει το ΠΑΣΟΚ», ξεφτίζει καθημερινά. Γιατί τώρα υπάρχει μέτρο σύγκρισης, γιατί οι πολίτες μπορούν να κρίνουν πια τη Νέα Δημοκρατία από τη δική της διακυβέρνηση, σε σχέση με την δική μας διακυβέρνηση και τα δικά μας έργα.

Φίλες και φίλοι, κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι, πράγματι, η κοινωνία μας χρειάζεται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Χρειάζονται τομές στην οικονομία, χρειάζονται τομές στα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, στο φορολογικό σύστημα, στην αναδιανομή του εισοδήματος, στην αποκέντρωση του κράτους, στο ρόλο του κράτους απέναντι στον πολίτη.

Οι τομές στο φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι εργαλείο για την άσκηση προοδευτικής πολιτικής, κι όχι το αντίθετο, όπως συμβαίνει σήμερα. Θέλουμε δουλειά για όλους, μισθούς αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους, ικανοποιητική σύνταξη, βασική περίθαλψη για όλους, βασικές παροχές πρόνοιας για όλους, συμμετοχή των νέων στην αγορά εργασίας.

Η κριτική και ο έλεγχος της κυβέρνησης είναι μια βασική υποχρέωσή μας, σύμφωνα με την εντολή του ελληνικού λαού. Αλλά ταυτόχρονα εμείς ετοιμάζουμε τις δικές μας θέσεις. Και αυτός είναι ο κύριος ρόλος του Εθνικού Συμβουλίου, ώστε να είμαστε πανέτοιμοι αύριο, όταν θα μας καλέσει, και θα μας καλέσει στα σίγουρα, ο ελληνικός λαός να κυβερνήσουμε, μετά τις επόμενες εκλογές.

Μπροστά στις διαρκείς αλλαγές, είναι αναγκαίος ο συνεχής δικός μας αυτοπροσδιορισμός, που δεν αναιρεί τις αξίες μας, αλλά που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε επιθετικά, δημιουργικά, και όχι με φόβο, αμυντικά και με αβεβαιότητα, αυτή την παγκοσμιοποιημένη εποχή μας.

Υπηρεσίες υψηλής ειδίκευσης, εξειδικευμένη γνώση και προσόντα, δυναμικές καινοτομικές επιχειρήσεις, είναι μόνο μερικά από τα νέα συγκριτικά πλεονεκτήματα με τα οποία οι χώρες κερδίζουν στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας. Κι εμείς πρέπει να ρίξουμε βάρος και επένδυση στον άνθρωπο, στη γνώση, στον πολίτη, που τελικά είναι η πιο μεγάλη μας αξία, είναι ο μεγαλύτερός μας πλούτος.

Πρέπει να δώσουμε βάρος στην παράδοση και στο περιβάλλον με ποιοτικά προϊόντα, πρέπει να δώσουμε βάρος σε νέες μορφές τεχνολογίας, νέες μορφές ενέργειας. Και το κράτος από τη μια, να απελευθερώνει τις πιο δυναμικές και δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας μας, αλλά από την άλλη να υπάρχει και μια κοινωνική συμφωνία, μέσα από μια ουσιαστική διαβούλευση, που θα έχει σοβαρές προβλέψεις για τους εργαζόμενους. Εργαζόμενους και ανέργους που οδηγούνται στο περιθώριο και τον κοινωνικό αποκλεισμό, προβλέψεις με μέτρα για τις οικογένειες που εργάζονται σκληρά και θέλουν να πετύχουν, προβλέψεις με μέτρα και κίνητρα για τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν τον σκληρό διεθνή ανταγωνισμό.

Χρειάζεται λοιπόν μια Κυβέρνηση αρωγός, που να βασίζεται στη διαβούλευση, τη συνεργασία με τις κοινωνικές δυνάμεις, που να αποκεντρώνει τις λειτουργίες, ώστε οι υπηρεσίες του κράτους να υπάρχουν και να υπηρετούν τον πολίτη.

Χρειαζόμαστε μια νέου τύπου πολιτική προσφοράς των δημόσιων αγαθών, που θα εγγυάται κατακτήσεις ευημερίας, αλλά θα αντισταθμίζει τις αδικίες και τις ανισότητες, ιδίως στο ξεκίνημα της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των ανθρώπων. Παράλληλα θα προστατεύει αδιαπραγμάτευτα ένα ελάχιστο επίπεδο ικανοποιητικής διαβίωσης στους ηλικιωμένους. Πρέπει να ενισχύσουμε την κοινωνική κινητικότητα, δίνοντας νέες ευκαιρίες για ν’ αναπτύξουν οι πολίτες τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντά τους. Αληθινές ευκαιρίες, αντισταθμιστικές πολιτικές, εκπαίδευση, δια βίου μάθηση, για να αναπτύξει ο πολίτης τις ικανότητες και δυνατότητές του.

Χρειαζόμαστε ένα νέο κράτος που θα διευκολύνει τον πολίτη και δεν θα τον καταδυναστεύει, με διαφάνεια στη διοίκηση, λιγότερο ιεραρχική περισσότερο συλλογική και συνεργατική. Ένα δραστήριο κράτος που θα αναπτύσσει επαφή με τον πολίτη.

Φίλες και φίλοι,

Αυτός είναι ένας στόχος που τους επόμενους μήνες, και ως Εθνικό Συμβούλιο αλλά και ως Οργάνωση, ολόκληρη θα έχουμε ν’ αναπτύξουμε. Αυτό το στόχο της διαμόρφωσης των πιο εξειδικευμένων μας θέσεων, μέσα, όμως, από μια διαβούλευση που θα επιτρέπει τη διαμόρφωση ευρύτατης συναίνεσης, ώστε να πάμε σε σημαντικές τομές στην ελληνική κοινωνία όταν αναλάβουμε την Κυβέρνηση. Αλλά, επίσης, και σημαντικές τομές στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, της Περιφέρειας, ενόψει και των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών.

Είναι μεγάλη η πρόκληση των εκλογών αυτών, όχι μόνο λόγω της πολιτικής τους σημασίας στο εκλογικό παιχνίδι, αλλά ακόμη περισσότερο στη διασφάλιση του πραγματικού ρόλου της Αυτοδιοίκησης, καθώς και στην προετοιμασία της Αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας για ένα πολύ πιο αποκεντρωμένο κράτος, που θα απελευθερώνει και θα αναδεικνύει τις τοπικές δυνάμεις, όλες τις υγιείς δυνάμεις, σε μια ουσιαστική αναπτυξιακή πορεία. Μια νέα μορφή ανάπτυξης, αν θέλετε, ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης όχι μόνο στην περιφέρεια αλλά σε κάθε γειτονιά και περιοχή των μεγάλων πόλεων.

Μια νέα συνοχή που δεν είναι απλώς κοινωνική, αλλά είναι και βαθιά πολιτιστική. Ένα νέο μήνυμα αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών, που θα πρέπει να εμπεριέχεται στο πρόγραμμά μας, στη δική μας αντιμετώπιση, νοοτροπία, αντίληψη, για το πώς βλέπουμε την κοινωνία. Είναι το ΠΑΣΟΚ που μπορεί αυτά να τα κάνει πράξη σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, όπου η τοπική, τελικά, κοινωνία θα πρέπει να έχει όλα τα εφόδια, και ευελιξίας από τη μια πλευρά, μπροστά στις ραγδαίες αλλαγές, αλλά και προστασίας και ανάδειξης των βασικών αρχών αλληλεγγύης, καθώς και της ουσιαστικής επιχειρηματικότητας και αναπτυξιακής πρωτοβουλίας.

Για όλα αυτά έχουμε να δουλέψουμε τους επόμενους μήνες, και βεβαίως, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου θα συνεχίσει μετά από εμένα για ν’ αναπτύξει περισσότερο το χρονοδιάγραμμα και τις δομές του Κινήματός μας, ως έχουμε υποχρέωση για τις αλλαγές αυτές από το ίδιο το Καταστατικό μας, μετά το Συνέδριό μας.

Πολλοί λένε «μα δημιουργούνται πολλά όργανα», «προσπαθεί ο Παπανδρέου να βρει ρόλους διάφορους» κλπ., αλλά εμείς φτιάχνουμε μια ισχυρή Οργάνωση, που θέλουμε όλοι να συνεισφέρουν. Δεν είναι ένα εσωτερικό κομματικό παιχνίδι, είναι η δημιουργία του ισχυρού ΠΑΣΟΚ, που είναι, όμως, παράλληλα όχι ένας συγκεντρωτικός μηχανισμός, αλλά ένας μηχανισμός δημοκρατικής διαβούλευσης και διαλόγου με την ελληνική κοινωνία, ώστε να μπορεί να αναδείξει ό,τι καλύτερο έχουμε στην ελληνική κοινωνία, τις δημιουργικές δυνάμεις, και ό,τι καλύτερες δυνατότητες έχουμε σε προγραμματισμό και σε θέσεις.

Είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε στη στελέχωση αυτών των Επιτροπών, κι έχουμε μπροστά μας και σήμερα μερικές σημαντικές εκλογικές διαδικασίες. Θα ήθελα ν’ αναφερθώ πολύ περιληπτικά σε αυτές τις διαδικασίες. Δεν θα κάνω μια συνολική πρόταση για τις Επιτροπές αυτές, αλλά θα ήθελα να προτείνω το άτομο που θεωρώ ότι θα μπορούσε να εγγυηθεί, βεβαίως εφόσον εκλεγεί, την προετοιμασία των Εκλογικών Διαδικασιών.

Για την Επιτροπή Εκλογικών Διαδικασιών, λοιπόν, προτείνω τον Αλέκο Παπαδόπουλο. Σύμφωνα με το Καταστατικό έχει την ευθύνη της απόφασης, της προετοιμασίας, και της διεξαγωγής των προκριματικών εκλογών.

Θα ήθελα να πω δυο λόγια για την Επιτροπή αυτή. Αυτή η Επιτροπή έχει μπροστά της ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο. Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα τη δουλειά της, διότι έχουμε μπροστά μας το σταθμό των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών, και βεβαίως, θα ήθελα από εδώ να πω ότι, πρέπει να συμφωνήσουν και να υπηρετήσουν όλοι τη δεοντολογία την οποία το Συνέδριό μας ανέδειξε για την Επιτροπή αυτή. Και είναι και δική μου ευθύνη, και ευθύνη όλων μας, και θα είμαι άτεγκτος κι εγώ σε αυτή την προσπάθεια.

Θα προωθήσουμε μέσα από αυτές τις διαδικασίες την έννοια της αξιοκρατίας, θα προωθήσουμε την έννοια των ανοιχτών σχέσεων, και θα χτυπήσουμε την προσπάθεια δημιουργίας πελατειακών μηχανισμών ή άλλων μηχανισμών μέσα από τη λογική των υποψηφιοτήτων και θα εγγυηθούμε ότι οι δικές μας υποψηφιότητες θα υπηρετούν τους ευρύτερους στόχους του Κινήματός μας, αλλά και ακόμη περισσότερο τον ίδιο τον πολίτη και την τοπική κοινωνία. Με αυτή τη λογική καλείται αυτή η Επιτροπή να λειτουργήσει.

Θέλω όμως να πω και το εξής. Στο δρόμο προς τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές θέλουμε να συναντηθούμε με το πιο ευρύ φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων, με τοπικές κινήσεις και πρωτοβουλίες, με οικολογικές κινήσεις και κινήσεις νεολαίας, με επιστημονικούς, πολιτιστικούς και κοινωνικούς φορείς, που νοιάζονται για τον τόπο τους, με όλους όσους πιστεύουν στην αποκέντρωση και την ενίσχυση της τοπικής Αυτοδιοίκησης, με αρμοδιότητες και πόρους. Με όλους όσους πιστεύουν στην ανάπτυξη της περιφέρειας, με όλους όσους πιστεύουν, ότι τα τοπικά προβλήματα λύνονται καλύτερα όταν τα αντιμετωπίζουν οι ίδιες οι τοπικές κοινωνίες, και όχι με τη μεταφορά τους στο κέντρο ενός συγκεντρωτικού ακόμη κράτους, που πρέπει και το ίδιο ν’ αλλάξει δομή και χαρακτηριστικά, για να είναι πραγματικά υπηρέτης του πολίτη.

Δεύτερη Επιτροπή, είναι η Επιτροπή Τήρησης Καταστατικού και Πιστοποίησης. Είναι υπεύθυνη για την τήρηση του Καταστατικού, των Κανονισμών Λειτουργίας, του Κώδικα Διαφάνειας και του Κώδικα Δεοντολογίας του Κινήματος, για την τήρηση, οργάνωση και την ενημέρωση του Μητρώου Μελών και του Μητρώου Φίλων του ΠΑΣΟΚ. Για να υπάρχει και διαφάνεια από τη μια μεριά, αλλά και προστασία των δεδομένων. Για την πιστοποίηση των αποτελεσμάτων όλων των εκλογικών διαδικασιών και δημοψηφισμάτων στο επίπεδο το κεντρικό ή και στο τοπικό. Για την πιστοποίηση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, ώστε να μπορούν να καλούνται τακτικά στα δικά μας Όργανα, σε διάφορα Όργανα, στα οποία θα συμμετέχουν αυτοδικαίως, πια, τα μέλη τα οποία συμμετέχουν σε αυτές τις Οργανώσεις, όπως προβλέπει και το Καταστατικό μας. Για αυτήν την Επιτροπή κάνω την πρόταση για τον Γιώργο Ανωμερίτη.

Τέλος, υπάρχει ο Συνήγορος του Μέλους και του Φίλου, που έχει ως αρμοδιότητα την εξέταση αναφορών, τη διαμεσολάβηση και τη διασφάλιση βασικών δικαιωμάτων, διαδικασιών και αρχών που κατοχυρώνονται στο Καταστατικό, στον Κώδικα Δεοντολογίας, στους Κανονισμούς Λειτουργίας, στον Κώδικα Διαφάνειας του Κινήματος, τη διασφάλιση, αν θέλετε, του δικαιώματος της συμμετοχής του πολίτη, αλλά και του Μέλους σε όλες τις διαδικασίες του Κινήματός μας, με δημοκρατικό τρόπο. Γι’ αυτή τη θέση προτείνω την Μαρία Αρσένη.

Υπάρχει, βεβαίως, και η Οικονομική Επιτροπή. Είναι πολύ σημαντική. Για πρώτη φορά εκλέγεται, και δείχνει και την αφοσίωσή μας στη διαφάνεια. Γι’ αυτήν την Επιτροπή προτείνω τον Τηλέμαχο Χυτήρη.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι θα υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής όλων των μελών του Εθνικού Συμβουλίου σε σειρά Τομέων. Θα ήθελα, όμως, να εισηγηθώ και κάποιες Ομάδες Δουλειάς. Πολλές απ’ αυτές θα είναι υπό την καθοδήγηση των μελών του Πολιτικού Συμβουλίου, των αρμόδιων αν θέλετε του Πολιτικού Συμβουλίου, αλλά που θα έχουν μία ιδιαίτερη σημασία, είτε διότι είναι νέα τα θέματα τα οποία θέλουμε να επεξεργαστούμε, είτε διότι είναι οριζόντια θέματα σημαντικά θέματα τα οποία χρειάζονται τη βοήθεια και τη συμμετοχή των μελών όχι μόνο του Εθνικού Συμβουλίου.

Θα ήθελα, λοιπόν, πέρα από τη συμμετοχή σας στους άλλους Τομείς να δηλώσετε και τη συμμετοχή σας για τις εξής εισηγητικές ομάδες, ομάδες οι οποίες, βεβαίως, θα εισηγηθούν στο Πολιτικό Συμβούλιο, αργότερα και στο Εθνικό Συμβούλιο, για να υπάρξει ευρύτατη διαβούλευση με τους αρμόδιους είτε φορείς, είτε πολίτες που έχουν ενδιαφέρον για τα θέματα αυτά.

Η μία Εισηγητική Ομάδα είναι για την Αξιοποίηση Υποδομών και Κληρονομιάς Ολυμπιακών Αγώνων. Η δεύτερη Εισηγητική Ομάδα είναι για τη Διαφάνεια και Καταπολέμηση της Διαφθοράς. Η τρίτη Ομάδα θα ασχοληθεί με το θέμα της Βιοηθικής, και η τέταρτη Εισηγητική Ομάδα για τα Μεταλλαγμένα Προϊόντα.

Υπάρχουν, όμως, και δύο Ομάδες Δουλειάς για τις οποίες θέλουμε τη βοήθειά σας. Είναι το Ιστορικό Αρχείο του ΠΑΣΟΚ, και η Βιβλιοθήκη του ΠΑΣΟΚ.

Μ’ αυτά τα λόγια θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, και να συγχαρώ και δημοσίως πάλι την Μαριλίζα για την εκλογή της, και να της ευχηθώ καλή δουλειά. Σε όλους μας καλή δουλειά σ’ αυτήν τη νέα εποχή, τη νέα προσπάθεια στο ΠΑΣΟΚ. Ευχαριστώ πολύ.»