Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

Ανοιχτή επιστολή ECFR προς τους ηγέτες της ΕΕ για το διάταγμα Τραμπ για το μεταναστευτικό | 03.02.2017

Επιστολή της Διεθνούς Επιτροπής για τα Ναρκωτικά προς τον πρόεδρο Ομπάμα | 19.01.2019

Σχετικά με την αίτηση της Ένωσης Κεντρώων στη ΣΔ | Γραφείο Γιώργου Α. Παπανδρέου 18.01.2017

«Μία επιτυχία στην υπόθεση της Κύπρου, θα βοηθούσε την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή» | 19.04.2016

Βραβείο Ειρήνης Παπανδρέου – Τζεμ 2016 | Γραφείο Τύπου 15.04.2016

 

Ομιλία στην Ημερίδα με θέμα: «Νέοι και Ανεργία: Το μέλλον θέλει δουλειά»

Ημερίδα της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα: «Νέοι και Ανεργία: Το μέλλον θέλει δουλειά»

 «Φίλες και φίλοι, αγαπητέ Πρόεδρε της ΓΣΕΕ, αγαπητέ κύριε Καθηγητά, αγαπητέ Πρόεδρε Μάρτιν Σουλτς, θέλω να χαιρετίσω αυτή την πρωτοβουλία της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και της Μαίρης Ματσούκα, για τη διοργάνωση της σημερινής ημερίδας.

Να καλωσορίσω βέβαια, και τον φίλο Μάρτιν Σουλτς, τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και να τον συγχαρώ. Να τον συγχαρώ πρώτα απ’ όλα για τη σημαντική νίκη, εγώ θα την έλεγα, και πάντως παρουσία και επιτυχία του κόμματός του στις πρόσφατες εκλογές, όπου η συγκυρία ήταν πράγματι δύσκολη για τον Γκέχαρτ Σρέντερ και το κόμμα του. Παρά ταύτα, κατάφεραν αυτό που θεωρήθηκε ακατόρθωτο.

Και να συγχαρώ για την εκλογή της νέας ηγεσίας του SPD, ενός νέου ανθρώπου πολλά υποσχόμενου, του κ. Πλάτσεκ. Και βεβαίως, να ευχαριστήσω και τον επικεφαλής της ομάδας των ευρωβουλευτών μας, τον Σταύρο Λαμπρινίδη, και όλους τους άλλους προσκεκλημένους.

Το θέμα της ανεργίας, της απασχόλησης, αφορά τα σχέδια, τα όνειρα, την ίδια τη ζωή των νέων μας. Οι νέοι σήμερα αισθάνονται το πρόβλημα της ανεργίας, ως ένα απ’ τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο πρόβλημα με τη βαθιά ανασφάλεια που αυτό δημιουργεί για τη ζωή τους, την προοπτική τους, τα όνειρά τους.

Αλλά ας ξεκινήσουμε απ’ την Ευρώπη, τι είναι η Ευρώπη; Μας μίλησε ο Καθηγητής, ο κ. Τσάτσος. Ξεκίνησε από μια ιδέα μετά τις αγριότητες, τις βαρβαρότητες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την ιδέα, ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε ειρηνικά, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον. Το σύνθημα «ποτέ πια πόλεμος» ήταν το σύνθημα της γενιάς αυτής.

Αλλά πίσω απ’ τις οραματικές αυτές σκέψεις, υπήρχε και μια βαθύτερη φιλοσοφική και πολιτική σκέψη. Ήταν η πεποίθηση ότι, ο άνθρωπος μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον του. Ότι το μέλλον δεν είναι έρμαιο συγκυριών, δεν είναι έρμαιο αγορών, δεν είναι έρμαιο και φτερό στον άνεμο, δεν είναι υποταγή στη μοίρα.

Πιστεύω ότι, η βαθύτερη έννοια της Ευρώπης των αξιών ήταν ότι, οι ευρωπαϊκοί λαοί θα μπορέσουν να σχεδιάσουν ένα διαφορετικό μέλλον. Αυτή η φιλοσοφική αντίληψη, είναι κατά βάθος μία αντίληψη αισιοδοξίας και προόδου για τον άνθρωπο και την κοινωνία. Είναι και αυτή η αισιοδοξία που χαρακτηρίζει εμάς τους σοσιαλιστές.

Είναι αυτή η προοδευτική αντίληψη ότι, πιστεύουμε στις δυνατότητες του ανθρώπου, πιστεύουμε στις δυνατότητες της κοινωνίας μας, πιστεύουμε ότι, μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας. Ακόμα και όταν η ανθρωπότητα βρισκόταν στο ναδίρ της οικονομικής ύφεσης, της μεγάλης φτώχειας, της μεγάλης ύφεσης τη δεκαετία ’20-’30, ο Κέϊνς προέβλεπε και μιλούσε για το μέλλον, λέγοντας ότι, κάποια στιγμή η ανθρωπότητα θα μπορέσει να εξασφαλίσει την εργασία, την υγεία, την ποιότητα, να εξαλείψει τη φτώχεια.

Σήμερα, η ανθρωπότητα έχει τα μέσα, έχει την τεχνολογία να εξαλείψει και τη φτώχεια και τις επιδημίες, τις πανδημίες, να πρωτοστατήσει προστατεύοντας το περιβάλλον, να δημιουργήσει ανάπτυξη και απασχόληση. Απαιτείται όμως, η απαραίτητη πολιτική βούληση, ο πολιτικός οραματισμός. Ούτε η αγορά από μόνη της, ούτε το κράτος από μόνο του, θα λύσουν τα προβλήματα της εποχής.

Και αυτή είναι η πρόκληση για μας τους σοσιαλιστές, να ξαναφέρουμε το όραμα στην Ευρώπη, να μπορέσουμε να πούμε ότι, η Ευρώπη μπορεί. Ποιό είναι το προαπαιτούμενο; Να ξαναδώσουμε δύναμη στις κοινωνίες μας, στους πολίτες μας, να κάνουμε και τα κόμματά μας φορείς συμμετοχής και ελπίδας.

Όταν παρακολουθούμε, και παρακολουθώ, τους νέους στο Παρίσι, είτε είναι μετανάστες, είτε Γάλλοι, είτε μουσουλμάνοι, είτε χριστιανοί, κατανοώ κάτι απλό. Δεν αισθάνονται, ότι έχουν μέλλον. Δεν αισθάνονται, ότι έχουν δουλειά και προοπτική. Όποια και αν είναι η καταγωγή τους, όποια η θρησκεία τους, όποια η μητρική τους γλώσσα, χωρίς μέλλον, θα φτάσουν στη στιγμή της αγανάκτησης, και εντέλει και της εξέγερσης.

Και αυτό δεν αποτελεί γαλλικό πρόβλημα μόνο. Αποτελεί πρόκληση για την Ευρώπη. Για τα παιδιά αυτά, για τους νέους της Ευρώπης, πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ξαναγίνει η ελπίδα, το όραμα, η προοπτική. Και να δώσουμε τις δυνατότητες σε αυτή την Ευρώπη, που σήμερα, όπως είπε ο Δημήτρης Τσάτσος σωστά, δεν έχει όλες αυτές τις δυνατότητες, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τέτοια σύνθετα, αλλά και τόσο άμεσα και επείγοντα προβλήματα.

Εμείς, οι σοσιαλιστές, πιστεύω ότι, πρέπει και μπορούμε. Θα έλεγα ότι, είμαστε ίσως και η μόνη πολιτική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον συλλογικά, και να δώσουμε μια νέα ελπίδα στις γενιές που έρχονται, ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι νέες γενιές αντιμετωπίζουν πρωτόγνωρες προκλήσεις. Προκλήσεις που ποτέ δεν αντιμετώπισε στο παρελθόν η ανθρωπότητα. Υπάρχουν τεράστιες τεχνολογικές πρόοδοι, υπάρχουν μεγάλα ηθικά διλήμματα, όπως με την βιοτεχνολογία, διλήμματα για τη δημόσια υγεία, διλήμματα για το περιβάλλον, διλήμματα για την ποιότητα ζωής, διλήμματα για τη συμβίωση διαφορετικών θρησκειών και πολιτισμών, διλήμματα για την αναπτυξιακή τροχιά, το ρόλο του κεφαλαίου, της εργασίας, διλήμματα για τη μορφή της εκπαίδευσής μας, διλήμματα για το ρόλο και την εξουσία των Μέσων Ενημέρωσης.

Αλλά τα διλήμματα αυτά εμπεριέχούν και ένα οξύμωρο σχήμα, ένα παράδοξο στοιχείο, το οποίο βιώνουμε ίσως περισσότερο από κάθε άλλη εποχή. Από τη μια πλευρά η ανθρωπότητα έχει τεράστιες εξουσίες, τεράστιες δυνατότητες, τεράστια δύναμη. Τέτοιες δυνατότητες ποτέ στο παρελθόν δεν είχε στα χέρια του ο άνθρωπος.

Από την άλλη πλευρά όμως, ο πολίτης του σήμερα, και ιδιαίτερα ο νέος πολίτης, αισθάνεται ότι, είναι ανήμπορος, ότι δεν ελέγχει τη ζωή του, ότι εξελίσσονται τα πράγματα, αλλάζουν τα πράγματα με τέτοια ταχύτητα που επιβάλλουν λύσεις, που η πραγματικότητα επιβάλλει διαδικασίες που δεν τον αφήνουν να εκφραστεί, να αποφασίσει ή να σχεδιάσει ο ίδιος.

Και έτσι σήμερα, ο άνθρωπος ζει μια τραγική αντίφαση. Από τη μια πλευρά έχει αυτές τις τεράστιες δυνατότητες, από την άλλη αισθάνεται ανήμπορος, αδύναμος, εκτεθειμένος, ανασφαλής.

Εμείς οι σοσιαλιστές έχουμε την ανάγκη να εκφράσουμε τον σημερινό πολίτη, και να του δώσουμε τη δυνατότητα να σχεδιάσει το μέλλον του, να αισθανθεί ασφάλεια και σιγουριά μέσα από τη Δημοκρατία και την ελευθερία, και όχι μέσα από τον απολυταρχισμό ή τον φονταμενταλισμό.

Ειδικότερα, να δώσουμε ρόλο στη νέα γενιά. Γιατί; Διότι η νέα γενιά είναι αυτή που μπορεί να κατανοήσει ακόμα καλύτερα το αύριο, μπορεί να αφομοιώσει τις νέες γνώσεις πιο άμεσα, μπορεί να τραβήξει την κοινωνία μπροστά, βοηθώντας την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών.

Και έτσι, λοιπόν, πρέπει να βοηθήσουμε τη νέα γενιά, να την στηρίξουμε και να την απελευθερώσουμε, να της δώσουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσει με ασφάλεια, να αλλάξει, αλλά να υπάρξει και συνέχεια, να αξιοποιήσει την παράδοση ως έμπνευση, και όχι ως φυλακή.

Θέλουμε, λοιπόν, τη νεολαία να συμμετέχει. Και μ’ άρεσε πολύ το σύνθημα του Μάρτιν: «Τα παιδιά που φωνάζουν φτιάχνουν τη μουσική του μέλλοντος». Ο Μάρτιν Σουλτς πρότεινε να αντιμετωπίσουμε με οργανωμένο τρόπο το έλλειμμα που υπάρχει μεταξύ πολιτών και Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συγκεκριμένες προτάσεις χτίζοντας Δίκτυο Πολιτών, μη κυβερνητικών φορέων και θεσμικών οργάνων.

Πρότεινες Μάρτιν περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή, και όπως γνωρίζεις, στο βαθμό που ο ίδιος μπορώ, προωθούμε αυτή την πρόταση, συμμεριζόμαστε αυτή την πρόταση στο ΠΑΣΟΚ.

Πρότεινες συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα, Κοινοτικές Οδηγίες, για τις υπηρεσίες και το χρόνο εργασίας. Δηλαδή, να προωθηθεί με διάλογο και αποτελεσματικότητα εκείνο το νομοθετικό πλαίσιο που θα εξασφαλίσει κοινωνική ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.

Πρότεινες συστηματοποίηση του νομοθετικού έργου των θεσμικών οργάνων, με μείωση της γραφειοκρατίας, πιο ισχυρό και αποτελεσματικό πλαίσιο στην Ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, ένα Σύμφωνο τέλος, συνεργασίας μεταξύ Εθνικών Κοινοβουλίων και ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, για την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής πορείας, με τρόπο που να εμπλέκει όλο και πιο άμεσα και αποτελεσματικά το λαό, να συμμετέχει ο πολίτης στον καθορισμό του μέλλοντός του.

Πόσο επίκαιρες είναι πια αυτές οι προτάσεις οι δικές σου, μετά από τα γεγονότα, τα οποία ζούμε στην Ευρώπη, όχι μόνο την απόρριψη από δύο χώρες του Συντάγματος, αλλά βεβαίως και από τα γεγονότα του Παρισιού και των άλλων περιοχών.

Γι’ αυτό, σήμερα, ήθελα να αξιοποιήσω αυτή την ευκαιρία, που βρισκόμαστε εδώ σε μια συζήτηση για τη νεολαία και την εργασία, για να ανακοινώσω ότι, προχωρούμε εμείς ως ΠΑΣΟΚ άμεσα, σήμερα, στη σύσταση Εθνικής Επιτροπής Έμπνευσης και Διαλόγου για τη Νέα Γενιά.

Ο στόχος μας είναι ένας και μοναδικός, να πριμοδοτήσουμε ένα νέο πολιτικό σχήμα της νεολαίας, μέσα από το οποίο οι προβληματισμοί τους θα μετουσιώνονται σε πολιτική πράξη.

Γι’ αυτό και επιδιώξαμε συνειδητά στην Επιτροπή αυτή να συμμετέχουν νέοι από κάθε χώρο. Να φέρουμε ανανέωση, όπως είπε ο Δημήτρης Τσάτσος, όχι απλά ηλικιακή, αλλά ανανέωση ιδεών απ’ όλους τους χώρους της νεολαίας. Εργαζόμενοι, ακτιβιστές, νέοι αγρότες, νέοι επιστήμονες, νέοι επιχειρηματίες. Πρόσωπα από το χώρο του πολιτισμού και του αθλητισμού. ατομα με αναπηρία, νέοι συνδικαλιστές, μέλη από την μειονότητα και οι μετανάστες. Οικολόγοι, καλλιτέχνες και εργαζόμενες νέες μητέρες. Νέοι από το χώρο των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Θέλουμε ο νέος πολιτικός φορέας της νεολαίας που θα δημιουργηθεί στο τέλος της διαδικασίας διαβούλευσης, που έχουμε ξεκινήσει σε κάθε γωνιά της χώρας, με ανοιχτές Νομαρχιακές Επιτροπές, θέλουμε αυτός ο φορέας να αγκαλιάσει όλη τη νέα γενιά.

Προχωράμε και στην μετεξέλιξη της φοιτητικής μας παράταξης, της ΠΑΣΠ, με διαδικασίες διαβούλευσης στα Πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ, και προτάσσουμε ως βασικές αρχές τη διαφάνεια, τη λογοδοσία στη διοίκηση των Σχολών. Αναζητούμε την μαζική συμμετοχή των φοιτητών, αξιόπιστα, διεκδικητικά και πρωτοπόρα.

Προτεραιότητα στο διάλογο αυτόν του νέου φορέα, και βεβαίως για μας τους σοσιαλιστές, είναι το θέμα της κοινωνίας της πλήρους απασχόλησης. Αποτελεί διαχρονικό και διαρκώς επίκαιρο στόχο για μας τους σοσιαλιστές.

Θέλουμε μία δημιουργική δουλειά για κάθε νέο. Θέλουμε μία συμμετοχική κοινωνία που οραματίζεται το Κίνημά μας, όπου η ανεργία δεν είναι απλά ένα θέμα οικονομίας. Αποτελεί ζήτημα δημοκρατίας. Αποτελεί δικαίωμα του κάθε νέου ανθρώπου.

Φίλες και φίλοι, ο κ. Καραμανλής προεκλογικά είχε μιλήσει για ανάπτυξη 5%, και για ανεργία 6%. Οι στόχοι αυτοί σήμερα έχουν ξεχαστεί, και με την πολιτική που ακολουθεί, θα μείνουν μακρινοί. Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία χωρίς ανάπτυξη. Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία με καθυστέρηση στα δημόσια οικονομικά.

Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία με τη δραματική περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία χωρίς επενδύσεις στην περιφέρεια. Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία όταν χτυπιέται ο κατασκευαστικός κλάδος.

Δεν μπορεί να μειωθεί η ανεργία με την τεράστια γραφειοκρατία, το κομματικό κράτος, τον συγκεντρωτισμό, και το νέο συντηρητικό κρατισμό.

Δεν μπορεί να μειωθεί, και δεν θα μειωθεί η ανεργία όταν ασχολούμαστε αποκλειστικά με το αν είμαστε ή δεν είμαστε σε επιτήρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι τραγελαφικό να ανακοινώνει η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή με ενθουσιασμό τα αποτελέσματα της πρόσφατης Έκθεσης της Επιτροπής για την Ελληνική οικονομία, όταν αυτή η Επιτροπή προαναγγέλλει ότι, η επιτήρηση δεν θα είναι για ένα χρόνο, αλλά ούτε για δύο, αλλά τουλάχιστον για τρία χρόνια.

Και η ανεργία στη χώρα μας συνεχίζεται, και βεβαίως δεν είναι ουδέτερη. Δύο φορές περισσότερες γυναίκες, απ’ ότι οι άντρες, είναι άνεργες. Ένας στους τέσσερις νέους είναι άνεργοι. Μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό;

Εμείς οι σοσιαλιστές λέμε: ναι, μπορούμε, και ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν είναι μονόδρομος η επιλογή για το πώς αντιμετωπίζουμε την ανεργία. Υπάρχουν επιλογές, και όλα τα κόμματα της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας διαμορφώνουν νέες προσεγγίσεις για καλύτερες λύσεις, ώστε η αγορά εργασίας να προσαρμόζεται στις αλλαγές της παγκόσμιας οικονομίας, να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, αλλά εργασία για όλους, χωρίς εκπτώσεις στα δικαιώματα, την ασφάλεια των εργαζομένων. Ανάπτυξη και κέρδος με εργασία και κοινωνική πρόοδο.

Υπάρχει άλλο μοντέλο, και οι σοσιαλιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κοιτούν τις επιτυχίες του βόρειου μοντέλου ή σκανδιναβικού μοντέλου. Ενα μοντέλο που έχει ακριβώς συνδυάσει την μετεξέλιξή της οικονομίας, σε μια οικονομία που παρέχει κοινωνική ασφάλεια και πρόνοια, αλλά και η οποία είναι από τις πιο ανταγωνιστικές οικονομίες στο διεθνές επίπεδο.

Πιστεύω λοιπόν, ότι, πρέπει να αλλάξουμε αντιλήψεις. Δύο θέματα είναι που για μας εδώ στην Ελλάδα έχουμε νομίζω βασικά εμπόδια και ανάγκη μεγάλων τομών, σε ό,τι αφορά την αγορά εργασίας. Το εκπαιδευτικό σύστημα, και οι μηχανισμοί που αποκλείουν τους νέους από την αγορά εργασίας.

Εμείς προτείνουμε έναν μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό που θα επιτρέψει να υπάρξει και η δημοσιονομική σταθερότητα, αλλά και με τομές που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη.

Εμείς προτείνουμε την επένδυση όχι στη φτηνή εργασία, για να γίνουμε ανταγωνιστικοί, αλλά επένδυση στην αξία που λέγεται «άνθρωπος». Ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο που δεν μπορεί να ταυτίζεται με περικοπές στην παιδεία, όπως κάνει ο προϋπολογισμός, και ο περσινός και ο φετινός.

Πρώτο μέλημά μας είναι η επένδυση στην παιδεία και στην κατάρτιση, και μέσα από το Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, και από το μέρισμα ειρήνης μέσα από τις διαπραγματεύσεις για τη μείωση των εξοπλισμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και τη νέα ανακατανομή εντός του προϋπολογισμού.

Δεύτερον, την αποκέντρωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ενα ανοιχτό σχολειό ευέλικτο, που θα ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη και των νέων.

Τρίτον, μια άλλη παιδαγωγική, που δεν θα επιβραβεύει την αποστήθιση και μόνο, αλλά θα δημιουργεί νέους ερευνητές, που θα μπορούν να συνθέτουν, να ανακαλύπτουν, να κρίνουν, κι έτσι να παίξουν σημαντικό ρόλο σε μια δημιουργική οικονομία.

Τέταρτον, την αυτονομία των Πανεπιστημίων, των ΤΕΙ, ώστε να υπάρχει ποικιλία, επιλογές και σύνδεση με την περιφερειακή ανάπτυξη.

Πέμπτον, η αγορά εργασίας να συνδεθεί με την παιδεία, με την εκπαίδευση, με την κατάρτιση, κι αυτό μπορεί να γίνει πρώτα απ’ όλα με τομές και στο χώρο της παιδείας, αλλά και του ΟΑΕΔ. Εμείς προτείνουμε ο ΟΑΕΔ να πάει στους φυσιολογικούς φορείς της παραγωγής, δηλαδή, να αναλάβουν τον ΟΑΕΔ οι εργαζόμενοι, οι εργοδότες, μαζί με την τοπική κοινωνία, την περιφέρεια, την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Παράλληλα, προτείνουμε αλλαγές στην κυβερνητική δομή, όπου οι δομές κατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας να συνδεθούν με τις δομές εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας.

Έτσι, έκτον, θα διασφαλίσουμε τη δια βίου εκπαίδευση και θα δώσουμε αξία, σε ό,τι λέγεται, ό,τι παράγεται στην Ελλάδα. Διότι έτσι, δημιουργούμε μια κοινωνία αξιών. Αξία στα προϊόντα μας, αξία στο αγροτικό προϊόν, αξιοποιώντας τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, αξία στις τουριστικές μας υπηρεσίες, αξία στις τραπεζικές μας υπηρεσίες, που θα μπορέσουν να αναλάβουν ένα σημαντικό ρίσκο στην επένδυση και στην ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων, αξία στην οικογένεια, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αξία στο περιβάλλον, στον πολιτισμό και στην αποτελεσματική λειτουργία του κράτους. Έτσι θα μπορέσουμε να φέρουμε επενδύσεις στη χώρα μας, να επενδύσει το κεφάλαιο στην αξία που λέγεται «άνθρωπος».

Επένδυση στην παιδεία, και απελευθέρωση των νέων. Είναι χρέος μας. Είναι χρέος επίσης, να απελευθερώσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι άλλο το χρέος του κράτους να διασφαλίζει, μέσα από το δημόσιο και όχι μόνο, την παιδεία, την πρόσβαση στην παιδεία του νέου ανθρώπου, και άλλο είναι να υπάρχει το κρατικό μονοπώλιο στην παιδεία, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Τέλος, χρειάζεται να επενδύσουμε στις απαραίτητες υποδομές στο χώρο της παιδείας, από τα σχολικά κτίρια μέχρι τις βιβλιοθήκες.

Αλλά θέλω να τονίσω και μια πολύ μεγάλη ανάγκη για τη χώρα μας, που είναι η πρόσβαση στο διαδίκτυο. Και οι πρόσφατες αυξήσεις που ανακοίνωσε ο ΟΤΕ, κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην πρόσβαση των νέων ανθρώπων στο διαδίκτυο, κάθε άλλο παρά δίνουν μία δυναμική στην οικονομία μας, στη χώρα μας και στη νεολαία μας.

Δυστυχώς, σημειώνει για πρώτη φορά η χώρα μας μείωση τόσο στην προσωπική χρήση, όσο και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στη χρήση του διαδικτύου. Και η κυβέρνηση οφείλει να τοποθετηθεί, και να εξηγήσει πως αυτές οι αυξήσεις δικαιολογούνται και πως συνάδουν με την υποτιθέμενη ψηφιακή στρατηγική της.

Εμείς προτείνουμε να υπάρξει μια αντιμετώπιση του θέματος του διαδικτύου με τη συμμετοχή όλων στο διαδίκτυο, που σημαίνει τη δυνατότητα εργασίας, τη δυνατότητα πληροφόρησης, τη δυνατότητα υγείας και εκπαίδευσης, την αποκέντρωση της γραφειοκρατίας, το ξεπέρασμα της γραφειοκρατίας, μέσα από ένα σχέδιο, όπου θα συνεργαστούν τα Πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ, το πανελλήνιο σχολικό δίκτυο, με τους φορείς της αυτοδιοίκησης, ώστε να χρηματοδοτηθεί και να προωθηθεί ένα πρόγραμμα μαγικού ψηφιακού αλφαβητισμού.

Να χτυπηθεί ο ψηφιακός αναλφαβητισμός σε κάθε δήμο για τις κατηγορίες του πληθυσμού που δυσκολεύονται να αποκτήσουν πρόσβαση και να εξοικειωθούν με την πληροφορική και το διαδίκτυο. Να απαντήσουμε στο ψηφιακό χάσμα με την ψηφιακή αλληλεγγύη.

Πιστεύω δε ότι, κακώς η κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση του συμπατριώτη μας Νίκου Νεγρεπόντη για την αγορά του ηλεκτρονικού υπολογιστή των 80 ευρώ, που θα έδινε τεράστιες δυνατότητες στη νεολαία και όχι μόνο, στους πολίτες της χώρας μας.

Εμείς μάλιστα ως σοσιαλιστικό κόμμα, ήδη απέναντι στο ψηφιακό χάσμα έχουμε αναπτύξει νέες λειτουργίες μέσα στο Κίνημά μας για την εκπαίδευση των στελεχών μας και των μελών μας, στο διαδίκτυο. Γιατί θεωρούμε ότι, είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε πολίτη, σε σχέση με τη δημοκρατική λειτουργία της κοινωνίας.

Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα είναι ότι, τα μεγάλα ποσοστά ανεργίας των νέων, οφείλονται και στο εμπόδιο εισόδου των νέων στην αγορά εργασίας. Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους νέους να μπουν στην αγορά εργασίας, να έχουν την πρώτη ευκαιρία να ανεβούν στο πρώτο σκαλί. Και είναι πολύ σωστό αυτό που ανέφερε ο Μάρτιν Σούλτς , ότι οι νέοι φτάνουν στην ηλικία των 25, των 30 ετών, χωρίς να έχουν δουλέψει, και αυτό βεβαίως δημιουργεί αποσύνθεση στην ελληνική κοινωνία, στην ευρωπαϊκή κοινωνία.

Για να αυξήσουμε τις ευκαιρίες απασχόλησης για όλους, δεν σημαίνει πάντα ίδιες συνθήκες εργασίας και αμοιβών. Ίσως πρέπει να ξεφύγουμε απ’ την ιδέα, ότι υπάρχει ένα μόνο πρότυπο απασχόλησης για όλους. Πρέπει να διευρύνουμε τις ευκαιρίες απασχόλησης με την επέκταση ποικίλων μορφών εργασίας, μερικής ή και προσωρινής απασχόλησης και αυτοαπασχόλησης.

Σημαίνει να υπάρχει ποικιλία εργασιακών ρυθμίσεων και προδιαγραφών. Να υπάρχουν ευκαιρίες κινητικότητας. Αλλά ως σοσιαλιστές αυτό πιστεύουμε, ότι μπορεί να γίνει μόνο εάν δεν κάνουμε εκπτώσεις σε δικαιώματα. Να διασφαλίσουμε το αίσθημα της ασφάλειας, τη σιγουριά του νέου εργαζόμενου.

Αυτό σημαίνει ότι, χρειάζεται να αναμορφωθεί η αγορά εργασίας, αλλά παράλληλα να πάει χέρι-χέρι αυτό με ένα σύστημα πρόνοιας, που να εξασφαλίζει τη σιγουριά και τη συμμετοχή του νέου. Να μην είναι το θύμα αποκλεισμού ή το θύμα, όπως είπε ο Μάρτιν Σουλτς, της περιστρεφόμενης πόρτας.

Οι νέοι μας σήμερα πιστεύουν ότι, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Εμείς τους απαντάμε ότι, μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να αλλάξει το μέλλον. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, τον προϋπολογισμό, τις δικές μας δυνατότητες.

Δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο, όραμα και πολιτικές για την ανεργία των νέων. Δεν την ενδιαφέρει ο αποκλεισμός των νέων και τα αδιέξοδά τους. Εμείς δεν δεχόμαστε αυτούς τους αποκλεισμούς. Έχουμε σχέδιο, έχουμε πρόταση, και έχουμε την ικανότητα και την πολιτική βούληση.

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν απ’ τους μεγάλους μας ιστορικούς, τον Τάσο Βουρνά. Στην Ιστορία της Νεότερης και Σύγχρονης Ελλάδας αναφέρει: «Ένα απ’ τα σπουδαιότερα μειονεκτήματα του πολιτικού μας βίου, είναι το γεγονός ότι δεν ανέδειξε πολιτικούς άνδρες εκ των κάτω, και όσες φορές υπήρξε υποψία ότι θα ήταν δυνατόν να προβάλει μέσα απ’ την πάλη των μαζών κάποια χαρισματική προσωπικότητα, ή υπονομεύτηκε, ή χτυπήθηκε ανελέητα ή και εξοντώθηκε φυσικά, όπως συνέβη στην περίπτωση του Βελουχιώτη ή του Κώστα Καραγιώργη στο χώρο της αριστεράς. Τη συνέχεια της τακτικής αυτής ανιχνεύουμε ενίοτε και υπό το άπλετο δημοκρατικό φως μέσα στους κόλπους των κομμάτων, όπου διεξάγεται ένας βουβός πόλεμος ομάδων συμφερόντων, και τη φανερή διασταύρωση του πολιτικού ξίφους διαδέχεται η διαβολή και ο προσωπικός διασυρμός, μέσω των αχρείων ψιθύρων».

Εμείς ως ΠΑΣΟΚ καταδικάσαμε τέτοια φαινόμενα απ’ την Ιδρυτική μας Διακήρυξη, όπου περιγραφόταν η πολιτική ζωή της εποχής εκείνης με την φεουδαρχική σχέση ανάμεσα σε ηγέτες και βουλευτές, ανάμεσα σε βουλευτές και κομματάρχες, ανάμεσα σε κομματάρχες και ψηφοφόρους.

Σήμερα, η νεολαία ζητά μια ριζικά ανανεωμένη σχέση ανάμεσα στον πολίτη και τους εκπροσώπους του. Ζητά να πάψει να θεωρείται η πολιτική κλειστό μαγαζί για ειδικούς. Να σταματήσει η εσωτερική διαμάχη φατριών, να μετατραπεί σε ένα ζωντανό και ζωτικό χώρο διαλόγου.

Η νεολαία ζητά αξιοκρατία, ένα κόμμα ανοιχτό, όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν ισότιμα, να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους, να συνθέτουν και να δημιουργούν, μπολιάζοντας την κοινωνία με ιδέες και ελπίδα. Να αξιολογούνται όλοι με δημοκρατικές και αξιοκρατικές διαδικασίες.

Όταν αυτά τα ξεχνάμε, επανερχόμαστε σ’ αυτά που περιέγραψε ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς. Επανερχόμαστε σε αυτά που καταδικάσαμε στην Ιδρυτική μας Διακήρυξη. Γι’ αυτό και φτιάξαμε το ανοιχτό κόμμα. Γι’ αυτό και σήμερα κάνουμε μια νέα αρχή για την ελληνική νεολαία, τη νεολαία του προοδευτικού κινήματος. Ανοίγουμε τις πόρτες μας, και καλούμε όλους στην πορεία για ανανέωση και συμμετοχή.

Εμείς θα εγγυηθούμε τη δυνατή φωνή της νεολαίας, που θα συμβάλλει καθοριστικά στην αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας. Και εμείς δεν φοβόμαστε τη νεολαία. Για μας είναι η κινητήρια δύναμη, δύναμη ανανέωσης και σκέψης και στο δυναμικό μας.

Το ΠΑΣΟΚ ξέρει να εκφράσει την εμπειρία με το καινοτόμο, τη συνέχεια με την αλλαγή, το παλιό και το καινούργιο, που όμως αναβαπτίζονται σε κανόνες και αξίες. Αναδεικνύοντας απ’ τα κάτω τους καλύτερους.

Το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύει τις αξίες, το καλύτερο παλιό και το καλύτερο καινούργιο.

Το ΠΑΣΟΚ απαιτεί και απ’ τα Μέσα Ενημέρωσης να δώσουν δικαίωμα στη νέα γενιά να εκφραστεί. Να δοκιμαστούν με ίσους όρους οι νεότεροι πολίτες στη δημόσια ζωή. Εμείς θα αναδεικνύουμε με δημοκρατικό τρόπο, απ’ την ίδια την κοινωνία τα καλύτερα στελέχη. Αυτά που εκφράζουν τις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας, και έχουν δυνατότητες να συνεισφέρουν σε μεγάλες και απαραίτητες αλλαγές.

Δίνουμε τον λόγο στο νέο σήμερα.

Δίνουμε το βήμα να ακουστεί και να διαμορφώσει αλλαγές.

Τον θέλουμε συμμέτοχο στη μεγάλη προσπάθεια που έχουμε μπροστά μας.

Γιατί, όπως λέει και το σύνθημα της σημερινής μας Ημερίδας «Το μέλλον θέλει δουλειά».

Και εμείς θα δουλέψουμε σκληρά.

Ευχαριστώ πολύ.»

Διαβάστε επίσης