Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Ομιλία στα Μέλη της Αντιπροσωπείας της Κ. Ο. του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος

Ευχαριστώ πολύ, και θα ήθελα να σας καλωσορίσω και πάλι στην Αθήνα. Αρχίζω λέγοντας ότι στηριζόμαστε στην υποστήριξη σας, και στην συμβολή σας, κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας καθώς είναι πολύ ενδιαφέρουσα εποχή γι’ αυτό, θα κάνω μερικές γενικές παρατηρήσεις και μετά θα μιλήσω πάνω τα συγκεκριμένα σημεία που μου ζήτησε ο Μπάρον, όσο πιο σύντομα γίνεται.

Κατ’ αρχήν, οι αλλαγές που λαμβάνουν χώρα είναι πολύ γρήγορες και αρκετά σημαντικές για τον κόσμο μας αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά την περίοδο αυτή των αλλαγών, συνήθως θέλουμε να επαναξιολογήσουμε την πορεία μας, και για να γίνει αυτό, συχνά χρειάζεται να επιστρέψουμε στις βασικές αξίες, και να δούμε την ταυτότητα μας, την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, πως θέλουμε να είναι με τη διεύρυνση με την ευρύτερη γειτονιά, με τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες.

Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι παραδείγματος χάρη με την όλη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης και για το θεσμικό μέλλον μεταξύ άλλων της Κοινότητας μας, αλλά υπάρχουν βεβαίως και πολλοί άλλοι τομείς τους οποίους θα πρέπει να εξετάσουμε.

Επανέρχομαι στις θεμελιώδεις μας αξίες. Πως μπορούμε να διατηρήσουμε, να περιφρουρήσουμε τις αξίες αυτές; Τη δημοκρατία, την ελευθερία, τη συνοχή, την κοινωνική συνοχή, την αλληλεγγύη, την ειρήνη; Αυτές είναι αξίες, οι οποίες μας χαρακτήριζαν και μας χαρακτηρίζουν πολλά χρόνια τώρα.

Σίγουρα έχουνε προστεθεί με τον καιρό και άλλες αξίες αλλά πρέπει να πω ότι από τότε που ιδρύθηκε η Ένωση μέχρι τώρα, έχουνε επισυμβεί κάποιες αλλαγές και νομίζω ότι πλέον είμαστε μια περισσότερο πολιτική κοινότητα από όσο στο παρελθόν.

Αυτές λοιπόν είναι οι αξίες μας, οι βασικές μας αξίες που θέλουμε να περιφρουρήσουμε, να διατηρήσουμε. Μιλάμε για τη βιώσιμη Ευρώπη θέλουμε να την προαγάγουμε να την ενδυναμώσουμε να την εμβαθύνουμε. Και εντός Ευρώπης υπάρχει αυτή η διαδικασία της εμβάθυνσης και γύρω από την Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έχουμε λοιπόν μια Κοινότητα, αξιών. Αυτό είναι και το σύνθημα μας. Η Ευρώπη μας, που θα μοιράζεται το μέλλον σε μια κοινότητα αξιών και ουσιαστικά, ο στόχος μας είναι η ενδυνάμωση η ενίσχυση αυτών των κοινών αξιών, αυτών των βασικών αρχών.

Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε ότι αυτές οι αρχές θα είναι κοινές και για τα κράτη-μέλη και για τα μη μέλη αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο όλα τα κράτη της Οικουμένης, να μπορούν να τις ασπαστούν. Την ισότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και φυσικά τη δημοκρατία.

Είμαστε μια δημοκρατική Κοινότητα και νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα βασικότερα σημεία και συμβολικά θα υπογράψουμε τις συνθήκες προσχώρησης δέκα νέων κρατών, κάτω από τον Παρθενώνα. Αλλά η δημοκρατία είναι μια πραγματική πρόκληση για τον μελλοντικό κόσμο, για την Ευρώπη, αλλάζουν οι οικονομίες, μεταβάλλεται η κοινωνία.

Και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι δημοκρατικές μας κοινωνίες είναι ένα αίτημα για τους πολίτες, το πώς συμμετέχουμε επίσης. Έχουμε ίσως το δημοκρατικό έλλειμμα υπάρχει ο ευρω-σκεπτικισμός, θέλουμε λοιπόν να υπάρχει ένα δίκαιο, υπεύθυνο σύστημα, μια Ευρώπη με ανθρώπινο πρόσωπο, θεσμικά όργανα με πιο ανθρώπινο πρόσωπο, κι αυτό βέβαια δεν είναι κάτι που αφορά μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο οποίο σημαντικός είναι ο ρόλος του Προέδρου του, Πατ Κοξ αλλά και όλων των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και φυσικά, της Σοσιαλιστικής Ομάδας που έχει έναν πάρα πολύ σοβαρό ρόλο να διαδραματίσει.

Και νομίζω ότι η σοσιαλιστική -αν μου επιτρέπετε- ατζέντα θα πρέπει να προσλάβει ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Αλλά και η Κοινωνία των Πολιτών και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις πρέπει να συμμετάσχουν στις προσπάθειες μας.

Στη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας θα προσπαθήσουμε να τονίσουμε και αυτό το ζήτημα. Π.χ. ηλεκτρονική ψηφοφορία, ηλεκτρονική δημοκρατία. Για να δημιουργήσουμε έναν ηλεκτρονικό δημόσιο χώρο, μια ηλεκτρονική αγορά με την αρχαία σημασία του όρου.

Επίσης η βιώσιμη ανάπτυξη είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Όχι μόνο είναι οικονομικός ή περιβαλλοντικός ο όρος αυτός, περιλαμβάνει όλες τις αξίες. Γι’ αυτό λοιπόν θα πρέπει στο μέλλον να δημιουργήσουμε πολίτες που θα συμμετέχουν ενεργά στα πολιτικά δρώμενα και βέβαια και στους θεσμούς, όχι μόνο θα πρέπει να εννοούμε με τον όρο θεσμοί, μόνο στενά τους δημοκρατικούς θεσμούς αλλά και την κοινωνική συμπερίληψη και ένταξη την συμπερίληψη όλων των πολιτών, νεαρότερων και πιο ηλικιωμένων, ώστε να νιώθουν ότι είναι μέλη αυτής της κοινωνίας, που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε.

Αυτό βέβαια αφορά όχι μόνο τους πολίτες μας, αλλά και τους προσωρινούς επισκέπτες, ίσως και μονιμότερους επισκέπτες, οικονομικούς μετανάστες, πρόσφυγες, όλους αυτούς που έρχονται στις χώρες μας. Και νομίζω ότι θα πρέπει να ανοίξουμε μια συζήτηση πιο διαφοροποιημένη και πιο ισορροπημένη, η οποία θα στραφεί γύρω από τις θετικές πτυχές της μετανάστευσης.

Φυσικά και πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης με αποτελεσματικό τρόπο. Εγώ νομίζω ότι αυτά τα δυο πηγαίνουν χέρι-χέρι. Διότι έχουμε αφενός μια πλευρά του νομίσματος, είναι η λαθρομετανάστευση, αφετέρου είναι και η non-μετανάστευση η ρυθμιζόμενη, ελεγχόμενη, αν θέλετε, μετανάστευση.

Πρέπει να φροντίσουμε έτσι ώστε ο Ευρωπαίος πολίτης να πιστεύει ότι και αυτά τα άτομα μπορούν να ενταχθούν στην πολύ-πολιτισμική Κοινότητα μας. Και να βοηθήσουν όχι μόνο τις οικονομίες των χωρών μας αλλά και την κοινωνία μας γενικότερα.

Αυτό είναι το γενικό πλαίσιο γιατί νομίζω ότι αυτές οι αξίες είναι οι ίδιες που θα πρέπει να διαπνέουν και τις προσπάθειες μας στον διεθνή τομέα στο διεθνές επίπεδο ιδίως λαμβανομένων υπόψη των πολλών αλλαγών που συμβαίνουν.

Η εξωτερική πολιτική έχει πολλές πτυχές και ίσως το σημαντικότερο, που μπορεί να μην το εντάσσουμε πάντοτε σ’ αυτή την ομπρέλα, είναι η δημιουργία ενός ενιαίου χώρου ειρήνης και ευημερίας. Ένας πολύ βασικός στόχος της Ε.Ε. και της δικής μας Προεδρίας είναι να κάνουμε τα πρώτα βήματα μαζί με τις 10 νέες χώρες και στη συνέχεια να δούμε και τι θα σήμαινε αυτό για τα υπόλοιπα Βαλκάνια. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική πρόκληση.

Και οι 3 υποψήφιες χώρες που δεν προσχώρησαν αυτή τη φορά, Βουλγαρία, Ρουμανία και Τουρκία θα πρέπει επίσης να συμμετάσχουν σ’ αυτό τον διάλογο. Αλλά και εδώ όλα αυτά τα θεωρούμε έναν τρόπο που θα βοηθήσει τις κοινωνίες να ενστερνιστούν πρακτικές αξίες, αρχές οι οποίες βρίσκονται στην καρδιά στο επίκεντρο αυτού που εμείς εννοούμε Ευρώπη.

Όλα αυτά εκτείνονται σε μια μεγαλύτερη, ευρύτερη, κοινή γειτονιά, που θα συμπεριλαμβάνει τον Καύκασο, την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Μεσόγειο. Γι’ αυτό λοιπόν, στην διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας, οι νέες εταιρικές μας σχέσεις, η επαναξιολόγηση των εταιρικών μας σχέσεων με την ευρύτερη αυτή περιοχή θα αποτελέσει επίσης μια σημαντική προτεραιότητα.

Και πάλι θα ασχοληθούμε με ειδικά θέματα όπως η ασφάλεια, η δικαιοσύνη, η δημοκρατία, η βιώσιμη ανάπτυξη, το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα κλπ. Οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι σημαντικές όπως αναφέρει και ο Πρόεδρος Μπαρόν. Θέλουμε να έχουμε διάλογο πολιτισμών και όχι αγώνα μεταξύ των διαφόρων πολιτισμών, αντιπαράθεση πολιτισμική. Και η Μεσόγειος είναι και μια εστία είναι ένα από τα επίκεντρα των προσπαθειών μας.

Η μεσογειακή διαδικασία βρίσκεται ψηλά στις προτεραιότητες μας όπως και στην Ισπανική Προεδρία. Και ελπίζουμε στο μέλλον και στην Ιταλική Προεδρία να αποτελέσει επίσης σημαντική προτεραιότητα.

Κάτι που θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό λοιπόν ιδίως από τη στιγμή που βλέπουμε να υπάρχουν κάποιες ακραίες τάσεις, κάποια απογοήτευση, δυσαρέσκεια και σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή όπου παραμένουν ανεπίλυτα πολύ σημαντικά προβλήματα, και όπου το Ιράκ θα αποτελέσει το επίκεντρο της προσοχής μας.

Η Ευρώπη έχει έναν πολύ σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει. Στην ανεπίσημη συνάντηση μας, και με Υπουργούς από τις άλλες χώρες θα δούμε που μας έχει οδηγήσει η διαδικασία της Βαρκελώνης τι μπορούμε να κάνουμε περαιτέρω ώστε και επί Ιταλικής Προεδρίας να έχουμε στην επίσημη πλέον συνεδρίαση κάποια ήδη απτά αποτελέσματα.

Ανέφερα μέσα σ’ αυτή την ευρύτερη γειτονιά και τα Βαλκάνια, όπου θεωρούμε ότι αυτή η περιοχή βρίσκεται σε μια διαδικασία ολοκλήρωσης, ενσωμάτωσης. Οι χώρες των Βαλκανίων με κάποιες αποφάσεις που ελήφθησαν, ανήκουν στην Ευρώπη, αλλά υπάρχουν ακόμα κάποια σημαντικά προβλήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Θα πρέπει λοιπόν σε αυτή τη διευρυμένη Ευρώπη, να δούμε πως μπορούμε ν’ αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα των Βαλκανικών Χωρών – είναι μια προτεραιότητα μας. Στη Θεσσαλονίκη, θα έχουμε μια Σύνοδο Κορυφής με τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων αλλά και των υπολοίπων Βαλκανίων, στην οποία θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια ώθηση σ’ αυτή τη διαδικασία ολοκλήρωσης, που σημαίνει, ότι θα προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε να ενδυναμώσουμε την εφαρμογή της διαδικασίας σταθεροποίησης και σύνδεσης, να την επαναξιολογήσουμε και να δούμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε θέματα, όπως το οργανωμένο έγκλημα, η ασφάλεια, η διαφάνεια, οι δημοκρατικοί θεσμοί, η διαφθορά, η οικονομική ανάπτυξη και βέβαια κάποιες από τις σημαντικότερες συγκρούσεις.

Να δούμε πως μπορούμε να δημιουργήσουμε μια διαδικασία επίλυσης αυτών των συγκρούσεων. Και στο κοντινό μέλλον πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποια άλλα ζητήματα, εφόσον αυτό το μέλλον είναι πολύ στενά συνδεδεμένο με το μέλλον της Ε.Ε.

Εκτός από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που έχουν την επιθυμία να προχωρήσουν το συντομότερο δυνατό έχουν πλέον και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, υπάρχει και η Τουρκία, που γνωρίζετε ότι ζήτησε ημερομηνία ένταξης, της εδόθη ημερομηνία στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης, η οποία νομίζω ότι ήταν μια πάρα πολύ ειλικρινής προσφορά. Και η Τουρκία πλέον έχει μια δυνατότητα, έχει την ευκαιρία, αν συμμορφωθεί με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, και αν αναπτύξει ιδίως με τους γείτονες, ιδίως από τις χώρες της Ε.Ε., καλύτερες σχέσεις, δεν είναι μόνο η Ελλάδα, πλέον θα είναι σύντομα η Κύπρος και μεταγενέστερα θα είναι και η Βουλγαρία και η Ρουμανία ενδεχομένως.

Παρότι το κόμμα το οποίο εξήλθε νικηφόρα από τις εκλογές ασπάζεται κάποιες ισλαμικές αρχές, έχουμε ακούσει κάποιες φήμες, αλλά ο άξονας της πολιτικής γύρω από τον οποίο κινείται η νέα κυβέρνηση φαίνεται ότι διακατέχεται, από ένα μεταρρυθμιστικό πνεύμα. Και αυτή η κατάσταση επικρατεί γενικά στην Τουρκία και αυτό πιστεύω ότι θα έχει θετικές επιπτώσεις και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στις σχέσεις με την Κύπρο και γενικότερα στις εξωτερικές σχέσεις.

Οι επίσημες θέσεις του κ. Ερντογάν, και του νέου Πρωθυπουργού κ. Γκιουλ είναι ενθαρρυντικές. Είναι σαφές ότι, θα πρέπει να αλλάξουν, όπως είπε ο κ. Ερντογάν, αυτές οι εσφαλμένες πολιτικές των τελευταίων 40 ετών, είπε ότι θα πρέπει να επιλυθεί το Κυπριακό, και ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Γιακίς νομίζω ότι πριν από δυο εβδομάδες, είπε ότι αν η Κύπρος γίνει μέλος, η Τουρκία θα θεωρηθεί ως δύναμη κατοχής σε ευρωπαϊκό χώρο. Αυτή τη δήλωση, δεν την είχαμε ακούσει ποτέ από κανέναν Τούρκο αξιωματούχο. Κι αυτό πιστεύω, ότι μπορεί να θεωρηθεί μόνο θετικό στοιχείο και επαναξιολόγηση της κατάστασης.

Και πραγματικά βιώνουμε είμαστε μάρτυρες μιας ιστορικής αλλαγής που θα πρέπει να την ενισχύσουμε να τη θρέψουμε περισσότερο. Και ελπίζω η Κύπρος να γίνει μια πραγματικά ανεξάρτητη χώρα μακριά από παρεμβάσεις όπου οι δυο Κοινότητες θα μπορούν να ζουν κάτω από την ευρωπαϊκή στέγη, ειρηνικά να συμβιώνουν, δυο διαφορετικές εθνοτικές ομάδες, θρησκευτικές ομάδες που θα συμβιώνουν κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό για την Ευρώπη, ένα πολύ καλό παράδειγμα.

Όπως είπα θα πρέπει να τη θρέψουμε, να την ενδυναμώσουμε αυτή τη διαδικασία, υπάρχουν αρκετές αντιδραστικές δυνάμεις από τουρκικής πλευράς, που δεν θα ήθελαν να προχωρήσουν τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, και στην Τουρκία, αλλά και ιδίως ο Ντενκτάς είναι ένας από αυτούς τους αντιδραστικούς παράγοντες, που εξακολουθεί μεν να αντιπροσωπεύει την τουρκοκυπριακή πλευρά, αλλά υπάρχουν πολλές φωνές αντίδρασης, που υψώνονται εναντίον του.

Βρισκόμαστε σε εκλογική περίοδο κι έχουμε πει σαφώς ότι δεν θέλουμε, αυτή η περίοδος να δημιουργήσει προβλήματα στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, που ελπίζουμε να είναι σε θέση να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, θα πρέπει ωστόσο ούτως ή άλλως, να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας.

Οι εκλογές, σίγουρα πολλές φορές δημιουργούν προβλήματα, δεν είναι ρεαλιστικό να πούμε ότι δεν θα δημιουργηθούν αυτή τη φορά. Και πολλές φορές, μπορεί να οξύνονται οι αντιπαραθέσεις, η πόλωση στη διάρκεια τέτοιων προεκλογικών περιόδων.

Κάτι τέτοιο, δεν θα βοηθήσει, τις διαπραγματεύσεις βέβαια. Υπάρχουν λοιπόν τα προβλήματα από τουρκοκυπριακής πλευράς, υπάρχουν οι εκλογές στην ελληνοκυπριακή πλευρά αλλά υπάρχουν και θετικές αλλαγές, πρέπει να συνεχιστούν αυτές, αυτά τα θετικά βήματα και νομίζω ότι μπορούμε να επιτύχουμε.

Οι επαφές όλων των διαφορετικών μελών που είναι εδώ, με όλες τις πλευρές, νομίζω ότι θα είναι κάτι πάρα πολύ επωφελές, που θα βοηθήσει τη διαδικασία αυτή να συνεχιστεί.

Επανέρχομαι στην Τουρκία, για ένα τελευταίο σημείο, το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων, το ζήτημα της αλλαγής. Είναι κάτι που θα το δείξει το μέλλον: Αν ο κ. Ερντογάν, πραγματικά, θα μπορέσει να προωθήσει τα σημεία που έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμα του. Υπάρχουν αντιδράσεις αλλά και πάλι νομίζω ότι θα πρέπει να τον υποστηρίξουμε.

Για να ολοκληρώσω θα ήθελα να έλθω πάρα πολύ σύντομα σε κάποια άλλα ζητήματα.

Σε ότι αφορά το Ιράκ, αναμένουμε τις πληροφορίες εκ μέρους του κ. Μπλιξ, και νομίζω ότι θα πρέπει να ακολουθήσουμε τις υποδείξεις των Ηνωμένων Εθνών, θα πρέπει να υποστηρίξει η Ε.Ε. τον ΟΗΕ στις αποφάσεις του.

Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, δυστυχώς δεν βλέπουμε μεγάλη κινητικότητα, δεν βλέπουμε μεγάλη πρόοδο, μάλλον βήματα προς τα πίσω βλέπουμε στην ειρηνευτική διαδικασία, είχαμε τις επιθέσεις αυτοκτονίας και η Ισραηλινή κυβέρνηση απαγόρευσε τη συμμετοχή Παλαιστινίων, σε μια ειρηνευτική συζήτηση που θα λάμβανε χώρα στο Λονδίνο. Επομένως υπονομεύονται και οι ελάχιστες προσπάθειες που γίνονται.

Εμείς κάναμε μια σχετική ανακοίνωση και στους Ισραηλινούς και στους Παλαιστινίους, σχετικά με τις επιθέσεις αυτοκτονίας. Είναι ένα ζήτημα, το οποίο ωθεί στα άκρα την κατάσταση και νομίζω ότι πρέπει να πούμε, πως στο διάλογο με τις ΗΠΑ, που επίσης αποτελεί μια από τις προτεραιότητες μας, ελπίζουμε να τεθεί και το ζήτημα της ασφάλειας, σε παγκόσμιο επίπεδο και ελπίζουμε να αναφέρουμε και την άποψη της Ε.Ε.

Και εμείς θα έχουμε μια πανοπλία μέτρων και πολιτικών που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, για την ειρήνευση, για την ειρήνη στον κόσμο.

Και νομίζω, ότι η προσέγγιση μας, μπορεί να είναι πάρα πολύ χρήσιμη. Π.χ. είναι σημαντικό, να μπορούμε να πούμε ότι όταν ασχολούμαστε με θέματα, όπως αυτό της τρομοκρατίας, του εξτρεμισμού σε κάποιες χώρες, και πάλι, επανερχόμαστε ουσιαστικά στις δημοκρατικές αρχές, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στις αξίες μας, την ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων, στα θέματα ανάπτυξης, βιώσιμης ανάπτυξης, στα θέματα του περιβάλλοντος, κοινωνική συμπερίληψη, ισότητα, ανισότητα κλπ.

Όλα αυτά είναι θέματα, πολύ ψηλά στον κατάλογο των προτεραιοτήτων μας και είναι σημαντικό να επιλυθούν, για να επιλυθούν και τα ζητήματα, που αφορούν την ασφάλεια. Δεν είναι αποσυνδεδεμένα τα θέματα της ασφάλειας από όλα αυτά τα πολιτικά ζητήματα, που προάγουν και τις δικές μας αξίες.

Με τις ΗΠΑ λοιπόν, ελπίζουμε να αναβαθμίσουμε τον διάλογο μας, όχι σε επίπεδο μόνο Υπουργών Εξωτερικών ή αρχηγών κυβερνήσεων αλλά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Κογκρέσο το συζήτησα με τον Πατ Κοξ να έχουμε επαφή, να έχουμε ομάδες προβληματισμού, δημοσιογράφους να υπάρχει ανταλλαγή με την Αμερική, ούτως ώστε να δώσει η Ευρώπη το μήνυμα της στην Αμερική, στις ΗΠΑ, και να επαναδιαμορφώσει την ατζέντα σε θέματα ασφάλειας.

Ίσως μακρηγόρησα λίγο περισσότερο, αλλά οφείλεται στο ότι θέσατε και πολλά ζητήματα επί τάπητος.

Ευχαριστώ πολύ.

Διαβάστε επίσης