Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ομιλία σε συνάντηση με τη Διοίκηση Εργατικού Κέντρου Πιερίας

«Φίλες και φίλοι, είναι χαρά μου που βρίσκομαι εδώ στην Κατερίνη και μάλιστα στο Εργατικό Κέντρο. Ευχαριστώ τον Πρόεδρο για τα λόγια του και το Γραμματέα για τα δικά του, σε μια προσπάθεια που κάνουμε ως Κίνημα να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του πολίτη, του λαού, των στρωμάτων των μη προνομιούχων, όπως έλεγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Κάνουμε πράγματι την προσπάθεια, και νομίζω ότι αυτή η προσπάθεια αποδίδει, να δημιουργήσουμε ένα φορέα όπως αξίζει για τη χώρα, ένα φορέα που είναι ανοιχτός στις ιδέες, στα προβλήματα, στις σκέψεις, στην ελευθερία του λόγου, να ακουστεί η νεολαία, να ακουστούν όλοι οι πολίτες.

Έχουμε δώσει και πολύ σημαντικότερη θέση και αξία στη γυναίκα, που ήταν στο περιθώριο της πολιτικής και χαιρόμαστε ότι πολλές γυναίκες πια μπαίνουν στο χώρο αυτό για να ακουστεί και η δική τους φωνή και τα προβλήματά τους, γιατί έτσι, με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις νέες συνθήκες και τα νέα προβλήματα που έχει η κοινωνία.

Θέλω να τονίσω ότι το ΠΑΣΟΚ άφησε ένα σημαντικό έργο. Το σημαντικό αυτό έργο δε σήμαινε ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Αλλά αυτό το οποίο είχαμε αρχίσει ήταν μια πολύ καλή βάση για να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός. Ήταν αυτή η βάση πάνω στην οποία μπορούσαμε να χτίσουμε.

Πράγματι, ο στόχος ο δικός μας, ήταν και είναι να δούμε πώς η Ελλάδα σ’ αυτή τη νέα εποχή, σ’ αυτό το νέο κόσμο που διαμορφώνεται, σ’ αυτόν τον παγκόσμιο κόσμο, το δύσκολο κόσμο, πώς θα μπορέσει όχι απλώς να βρει τη θέση της, αλλά να συμμετέχει ενεργά, προς όφελος του Έλληνα, της Ελληνίδας, ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Άρα, το βασικό στοίχημα είναι, σ’ αυτή την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία τι κάνουμε, πώς αντιδρούμε. Ή αντιδρούμε με φόβο, ή αντιδρούμε με το να κλειστούμε στο καβούκι μας και να περιμένουμε οι εξελίξεις να μας συμπαρασύρουν, αλλά κάποιοι άλλοι τελικά να αποφασίζουν για μας, ή παίρνουμε εμείς πρωτοβουλίες και χρησιμοποιούμε όλα τα πλεονεκτήματά μας, όλες τις δυνάμεις μας για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε.

Εσείς εδώ έχετε ζήσει το τι σημαίνει αυτή η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Ιδιαίτερα ο Νομός της Πιερίας, αλλά θα έλεγα όλη η Βόρεια Ελλάδα, έχει ζήσει έμπρακτα, τις αλλαγές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Πρώτα απ’ όλα με τους πολέμους στα Βαλκάνια. Με τους πολέμους στα Βαλκάνια χτυπήθηκε η περιοχή και στον τουρισμό που έχει δυσκολίες και στο εμπόριο, διότι έκλεισαν σημαντικές συγκοινωνιακές αρτηρίες και βεβαίως στο κλίμα το οποίο δημιούργησε και στην οικονομία που δημιούργησαν αυτοί οι πόλεμοι, οπωσδήποτε υπήρξαν αρνητικά αποτελέσματα.

Δεύτερον, υπήρξε μια μεγάλη μετανάστευση για πολλούς λόγους. Αλλού για πολιτικούς λόγους, αλλού για οικονομικούς λόγους, είχαμε εισροή πάρα πολλών μεταναστών στη χώρα μας και βεβαίως και στη Βόρεια Ελλάδα.

Ιδιαίτερα, στη Βόρεια Ελλάδα ήρθαν και πολλοί καταγωγής Έλληνες, Πόντιοι, από διάφορες περιοχές που είχαν συγκρούσεις, είτε είχαν πολύ άσχημες οικονομικές συνθήκες.

Χαρά μας, βεβαίως, που τους έχουμε και που ήρθαν στη χώρα μας, διότι αυτοί εμπλουτίζουν την κοινωνία μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα.

Ο τουρισμός και ο ανταγωνισμός στον τουρισμό είναι κάτι το οποίο εσείς έχετε ζήσει. Αλλά βεβαίως και το πρόβλημα της βιομηχανίας, όταν υπάρχουν πολύ φθηνότερα εργατικά χέρια σε γειτονικές χώρες, όταν κλείνουν βιομηχανίες και εγκαθίστανται στις γειτονικές χώρες.

Θυμάμαι, πριν από λίγους μήνες, είχα πάει στην Τουρκία και είχα μιλήσει με ένα σημαντικό βιομήχανο, τον κ. Κοτς και τον ρώτησα πώς πάει η υφαντουργία, η κλωστοϋφαντουργία στην Τουρκία και πόσο ανταγωνιστική είναι, για να δούμε κι εμείς πώς θα ανταγωνιστούμε.

Μου είπε, δυστυχώς δε θα μπορέσουμε, ούτε εμείς οι Τούρκοι, να ανταγωνιστούμε τα προϊόντα που έρχονται από την Ανατολή, όχι μόνο από την Κίνα, αλλά και από άλλες ασιατικές χώρες. Είναι τόσο φθηνές οι τιμές και το προϊόν τους, που είναι πολύ δύσκολο εμείς να τα ανταγωνιστούμε.

Άρα είναι μια πρόκληση, τι κάνουμε. Είναι μια πρόκληση να γίνουμε ανταγωνιστικοί. Είναι μια πρόκληση να μπορέσουμε να είμαστε εμείς ανταγωνιστικοί στα προϊόντα μας και θα έλεγα και στα αγροτικά μας προϊόντα, για να μην ξεχάσουμε και το αγροτικό προϊόν, να είναι ανταγωνιστικό σε μια πολύ πιο δύσκολη αγορά.

Εδώ όμως, υπήρχαν δύο δρόμοι. Ένας δρόμος ήταν να ακολουθήσουμε τις άλλες γειτονικές χώρες και να πούμε ότι και εμείς θα μειώσουμε το κόστος εργασίας, θα παίρνει λιγότερο και ο αγρότης, θα παίρνει λιγότερο ο εργάτης και θα δουλεύει περισσότερο. Ή από την άλλη μεριά να επενδύσουμε στην ποιότητα, να επενδύσουμε στον άνθρωπο.

Εδώ έχει τεράστιες ευθύνες η Νέα Δημοκρατία. Έχει τεράστιες ευθύνες για δύο λόγους. Πρώτα απ’ όλα, διότι της παραδώσαμε μια οικονομία που πήγαινε καλά. Είχε προβλήματα, αλλά πήγαινε καλά, πολύ καλύτερα απ’ ότι πήγαινε εδώ και πολλές δεκαετίες. Είχε ανάπτυξη, είχε δυναμισμό, είχε κύρος, είχε θετική εικόνα στο εξωτερικό και έρχεται η Νέα Δημοκρατία και αρχίζει τη συστηματική δυσφήμιση της οικονομίας μας.

Δυσφήμιση παγκόσμια, δυσφήμιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και βεβαίως, κλονίζεται η εμπιστοσύνη πολλών επενδυτών, καταναλωτών, επιχειρήσεων στην εθνική οικονομία, κλονίζεται η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ελληνική οικονομία.

Δημιουργούνται αλλεπάλληλα σοκ τα οποία σήμερα έχουν δημιουργήσει πανικό βέβαια στη Νέα Δημοκρατία, πανικό διότι δε βγαίνει ο προϋπολογισμός τους, από τα δικά τους λάθη. Αλλά δυστυχώς αυτό το οποίο έκανε η Νέα Δημοκρατία, είναι ότι έχασε τα μεγάλα πλεονεκτήματα τα οποία είχε η χώρα μας.Μια αυξητική δυναμική της οικονομίας, κύρος, σωστή εικόνα, μια προβολή της χώρας μας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όλα αυτά τα έχασε μέσα σε λίγους μήνες.

Σκεφτείτε ένα μαγαζί εάν δεν προσέξει, μέσα σε ένα χρόνο μπορεί να φαλιρίσει. Αυτό έκανε η Νέα Δημοκρατία, πήρε αυτό το «μαγαζί» που λέγεται ελληνική οικονομία και μέσα σε ένα χρόνο, την πήγε ολοταχώς προς τα πίσω.

Αλλά το δεύτερο έγκλημα το οποίο κάνει η Νέα Δημοκρατία, είναι μια ξεκάθαρη ταξική επιλογή. Μια επιλογή που προσπάθησε να καλύψει με όλες τις μεγάλες προεκλογικές υποσχέσεις, ότι θα βοηθήσει τον συνταξιούχο, ότι θα βοηθήσει τον αγρότη, ότι θα βοηθήσει την υγεία, ότι θα βοηθήσει την παιδεία, ότι θα βοηθήσει για την ανεργία τους νέους, ότι θα μονιμοποιήσει όλους τους συμβασιούχους, θα δώσει λύσεις για τα πανωτόκια, σειρά πραγμάτων τα οποία ήταν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Αλλά δεν ήταν απλώς υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Τώρα ακολουθεί την τελείως αντίθετη πολιτική. Και ποια είναι αυτή η πολιτική: Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται πια με τα νομοσχέδια τα οποία προωθεί, το εργασιακό, το θέμα του ωραρίου αλλά και άλλες πολιτικές επιλογές που κάνει, να πιστεύει ότι το μοντέλο που μπορούμε εμείς να ακολουθήσουμε είναι ένα μοντέλο που θα λέει, όσο πιο φθηνή είναι η εργασία, όσο περισσότερο βάλουμε βάρος στον εργαζόμενο, όσο περισσότερο τον φορτώσουμε να τρέχει να δουλεύει, τόσο η Ελλάδα θα είναι πιο φθηνή και θα έρθει εδώ κάποιος να επενδύσει και σιγά-σιγά επενδύοντας, θα βγουν κι άλλες δουλειές και σιγά-σιγά θα αυξηθεί ο πλούτος.

Αυτό το μοντέλο φαίνεται ότι πιστεύει. Δε μας το λέει, δεν ξέρουμε αν τα πιστεύει ή αν απλώς δοκιμάζει, διότι και αυτό είναι πιθανόν, γιατί δεν μας τα έλεγαν αυτά προεκλογικά, αλλά φαίνεται ότι έχει πεισθεί από κάποια μεγάλα συμφέροντα ότι αυτό το μοντέλο πρέπει να ακολουθήσει.

Αυτό το μοντέλο δεν θα έχει αποτέλεσμα. Πρώτα απ’ όλα θα πέσουν πάρα πολλά βάρη στον εργαζόμενο. Μα ο εργαζόμενος είναι που φταίει; Το κόστος εργασίας είναι αυτό που μας δημιουργεί πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στη χώρα μας; Δεν είναι το κόστος εργασίας, είναι πολλά άλλα τα οποία πρέπει να διορθωθούν.

Ουσιαστικά, αυτό το οποίο πρέπει εμείς να κάνουμε δεν είναι να επενδύσουμε στη φθηνή εργασία, να πει δηλαδή κανείς ότι μειώνουμε τα εισοδήματα, μειώνουμε τους μισθούς για να έχει μεγαλύτερη κερδοφορία η εργοδοσία για να έρθει κεφάλαιο στην Ελλάδα.

Αυτό το οποίο κάνει, με το νομοσχέδιο αυτό που φέρνει, η Νέα Δημοκρατία, είναι, πολύ απλά, να κόβει λεφτά από τον εργαζόμενο και να τα περνάει στον εργοδότη. Ουσιαστικά, αυτά τα λεφτά πουθενά δεν θα πάνε, παρά στην τσέπη του εργοδότη. Αυτό θα φέρει απασχόληση; Αυτό θα φέρει ανάπτυξη; Αυτό θα φέρει νέες θέσεις εργασίας; Αυτό θα φέρει νέα τεχνολογία;

Πουθενά δεν εξασφαλίζεται και δεν υπάρχει εγγύηση με αυτό το νομοσχέδιο ότι αυτά τα λεφτά -τα οποία έτσι κι αλλιώς θεωρώ είναι αδικία, αλλά ας πούμε ότι υπήρχε και μια τέτοια φιλοσοφία, να πάρουμε απ’ τον εργαζόμενο να τα βάλουμε στην ανάπτυξη- πουθενά μα πουθενά δε φαίνεται απ’ αυτό το νομοσχέδιο κάτι τέτοιο. Είναι απλώς «παίρνουμε απ’ τον εργαζόμενο και δίνουμε στον εργοδότη».

Θέλω να πω και κάτι άλλο: Εμείς, με το μοντέλο που θα ακολουθήσουμε, μπορούμε να ανταγωνιστούμε τη Βουλγαρία ή την Ινδία ή την Κίνα στο φθηνό εργατικό δυναμικό; Μπορούμε εμείς να φτάσουμε τους μισθούς αυτούς; Αυτό είναι το μοντέλο που λέει η Νέα Δημοκρατία για να είμαστε ανταγωνιστικοί, να φτάσουμε στους μισθούς που έχει σήμερα ο Βούλγαρος ή ο Τούρκος ή ο Ινδός; Αυτό είναι το πρόβλημά μας; Ή να μειώσουμε τόσο πολύ το κόστος του συστήματος πρόνοιας ώστε να είμαστε ανταγωνιστικοί με χώρες σαν την Κίνα;

Εκεί θέλει να μας πάει η Νέα Δημοκρατία; Αυτό είναι αδιέξοδο. Πρώτα απ’ όλα, δε θα γίνει ποτέ. Κι όπως είπαμε κι εμείς όταν γίνουμε κυβέρνηση θα καταργήσουμε όλες τις μονομερείς αποφάσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν θα γίνουμε έτσι ανταγωνιστικοί. Διότι πάντα θα υπάρχει πιο φθηνή χώρα εργατικού δυναμικού από την Ελλάδα, πάντα θα υπάρχει στον κόσμο. Η Ελλάδα είναι, καταφέραμε και φτάσαμε, στις 25 πλουσιότερες χώρες στον κόσμο. ?ρα δεν είναι το μοντέλο αυτό που πρέπει να ακολουθήσουμε, ούτε θέλουμε αυτό το μοντέλο, ούτε μας πάει αυτό το μοντέλο.

Το μοντέλο είναι άλλο: Το μοντέλο είναι να επενδύσουμε στον άνθρωπο, να επενδύσουμε στην ποιότητα. Στη Νέα Δημοκρατία, παραδώσαμε μια οικονομία που είχε τις δυνατότητες με τα λεφτά του Γ’ ΚΠΣ, με το κύρος μας, με την αναπτυξιακή μας πορεία, και μπορούσε να πει «παίρνω σημαντικά χρήματα και τα επενδύω στην παιδεία, τα επενδύω στη μετεκπαίδευση, τα επενδύω στην πρόνοια, ώστε να δώσω συνεχώς τη δυνατότητα εργασίας σε όλους, δυνατότητα ποιοτικής εργασίας».

Εμείς θέλουμε να αισθάνεται ο Έλληνας εργάτης περήφανος για την εργασία του, να αισθάνεται περηφάνια για τον εαυτό του και την οικογένειά του, πραγματικά νοικοκύρης, θέλουμε νοικοκυραίους εργαζόμενους και όχι εργαζόμενους οι οποίοι γυρίζουν στο σπίτι και μετράνε και λένε «πώς θα τα βγάλω πέρα».

Δεν είναι η ελληνική οικονομία μια οικονομία που μπορεί να στηριχθεί έτσι, δεν θα στηριχθεί. ?σχετα, που ως σοσιαλιστές έτσι κι αλλιώς αυτό το πιστεύουμε, θεωρούμε ότι το μοντέλο που έχει επιλέξει η Νέα Δημοκρατία θα χτυπήσει πάρα πολύ τον εργαζόμενο, τον απλό κόσμο και δεν θα υπάρξει ανάπτυξη. ?ρα θα πάμε όλο και προς το χειρότερο. Αυτό που λέμε εμείς είναι ότι, χρειάζεται να επενδύσουμε στον άνθρωπο. Επενδύοντας στον άνθρωπο τι εννοούμε: Ότι με την εκπαίδευση και τη μετεκπαίδευση, θα έχει το προϊόν που θα βγάζουμε, μεγαλύτερη αξία.

Στο χωράφι θα βγάλουμε προϊόντα που είναι ανταγωνιστικά, που σημαίνει πράγματι ότι πρέπει να προσανατολίσουμε ή να αναπροσανατολίσουμε τα προϊόντα μας σε προϊόντα ποιότητας, προϊόντα που λέει ο άλλος «αυτό είναι ελληνικό προϊόν και θα το αγοράσω επειδή είναι ελληνικό προϊόν διότι είναι ποιότητας προϊόν».

Και δόξα τω θεώ, η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα να βγάλει ποιοτικά προϊόντα. Οι συνθήκες οι περιβαλλοντολογικές, οι συνθήκες οι κλιματολογικές, αλλά και η γνώση που έχει η Ελλάδα, μπορεί να βοηθήσουν να βγάλουμε προϊόντα ποιοτικά. Αλλά και σε άλλους τομείς, στις μεταποιητικές βιομηχανίες, στον τουρισμό, στις άλλες υπηρεσίες, μπορούμε να επενδύσουμε στο ανθρώπινο δυναμικό για να έχουμε ποιότητα και έτσι η Ελλάδα να ταυτιστεί με το ποιοτικό προϊόν ώστε ο άλλος θα πει «ναι, εγώ θα δώσω κάτι παραπάνω για να πάρω αυτό το προϊόν».

Αυτό το «κάτι παραπάνω» σημαίνει καλύτερο μισθό για τον εργαζόμενο, καλύτερη δυνατότητα επιβίωσης για την ελληνική επιχείρηση, καλύτερη δυνατότητα επιβίωσης για τον Έλληνα αγρότη και την αγροτική μονάδα. ?ρα λοιπόν, εμείς πρέπει να προχωρήσουμε προς τα πάνω, προς την ποιότητα και όχι προς την ποσότητα και την φθηνή εργασία.

Δεύτερον. Το νέο αυτό μοντέλο ανάπτυξης πρέπει να έχει μια ολοκληρωμένη πρόταση, μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της οικονομικής ανάπτυξης. Τι σημαίνει αυτό; Νέου είδους συνεργασίες. Ο αγροτικός τομέας να συνεργαστεί με τον τουριστικό τομέα -αγροτουρισμός. Να συνεργαστεί με τις υπηρεσίες, την υγεία, την παιδεία -συνέδρια, με τις βιοτεχνίες, με τη νέα τεχνολογία και την πληροφορική. ?ρα λοιπόν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της ανάπτυξης.

Εδώ θέλω να τονίσω, ότι εμείς, τους επόμενους μήνες θα οργανώσουμε σε κάθε Περιφέρεια της χώρας μας αναπτυξιακά συνέδρια, ακριβώς για να αναδείξουμε μέσα από τη διαβούλευση, μέσα από τη συζήτηση, μέσα από την έρευνα, ποια είναι η φυσιογνωμία, ποια είναι η ταυτότητα, ποια είναι η κατεύθυνση της κάθε περιοχής, ποια είναι η σφραγίδα, αν θέλετε, η ιδιαίτερη της κάθε περιοχής, της Μακεδονίας, της Θράκης, της Ηπείρου, της Κρήτης, του Αιγαίου κτλ., ποια είναι η ταυτότητα στην οποία πρέπει να επενδύσουμε.

Θέλουμε εδώ να επενδύσουμε στο περιβάλλον, στις υπηρεσίες του τουρισμού, στον αγροτουρισμό, στα καλά προϊόντα; Να το αποφασίσουμε αυτό και να βοηθήσουμε πολιτεία, εργαζόμενοι, επιχειρήσεις, Τοπική Αυτοδιοίκηση, όλοι οι φορείς, προς αυτή την κατεύθυνση.

Έτσι λοιπόν, με αυτά τα αναπτυξιακά συνέδρια θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε κι εμείς τις επόμενες κατευθύνσεις, όταν μετά τις επόμενες εκλογές θα είμαστε ως ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση. Αμέσως, την επόμενη μέρα να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική παρέμβαση.

Τρίτο σημαντικό, είναι ο ρόλος της Αυτοδιοικήσης και των τοπικών φορέων. Ένα μεγάλο μέρος και ένα μεγάλο πρόβλημα των επενδύσεων είναι η γραφειοκρατία.

Πολλά που είπε και ο Πρόεδρος εδώ του Εργατικού Κέντρου, πολλά που πρότεινε ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, για τη νέα αναπτυξιακή ταυτότητα της Πιερίας, θα μπορούσαν να είναι αποφάσεις τοπικές, να μην είναι θέμα να περάσουν από 10 Υπουργεία ή από 10 Υπουργούς.

Γιατί κακά τα ψέματα. Όταν φτάσει μια απόφαση να πάει στην Αθήνα, υπάρχουν 1.000 καλοθελητές, οι οποίοι είτε για πολιτικούς λόγους, είτε για άλλους λόγους, θέλουν να εξαγοράσουν αυτήν την απόφαση.

«Κατόπιν ενεργειών», περνάνε από 10 στάδια και αντί να γίνεται σοβαρά η δουλειά, εμπλέκεται και χάνεται ο χρόνος και χάνεται η δυναμική. Αυτές οι αποφάσεις πρέπει να έρθουν κοντά στον πολίτη κοντά, στην αυτοδιοίκηση, στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, όπως εμείς τη φανταζόμαστε και βεβαίως σε συνεργασία με τους φορείς.

Γι’ αυτό μιλάμε για ένα μοντέλο τοπικής διαβούλευσης, όπως συζητήσαμε και για το ωράριο. Εμείς είπαμε το εξής. Θέλει μια περιοχή να δώσει μεγαλύτερη απελευθέρωση διότι είναι τουριστική, ή θέλει να κρατήσει κάποια μικρότερα μαγαζιά, διότι αυτό είναι στοιχείο της οικονομίας, διότι δεν μπορούν να ανεβάσουν τα ωράρια, ας το αποφασίσουν οι τοπικοί φορείς.

Να γίνει διαβούλευση, να γίνει συζήτηση με το Εργατικό Κέντρο, να γίνει συζήτηση με τους επιχειρηματίες, να γίνει συζήτηση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, να γίνει συζήτηση με τους τουριστικούς πράκτορες και από τη διαβούλευση, να υπάρξει μια συμφωνία που όλοι να βγουν κερδισμένοι. Και ο καταναλωτής και ο εργαζόμενος και ο επιχειρηματίας.

Δε συμφωνούμε, ότι το να συγκεντρώνεις όλη την εξουσία στην Αθήνα, όπως γίνεται με το ωράριο, θα λύσει κανένα πρόβλημα. Είναι διαφορετικές οι συνθήκες στην Πιερία, διαφορετικές οι συνθήκες στα Γιάννενα, διαφορετικές οι συνθήκες στην Κρήτη, διαφορετικές οι συνθήκες στην Αλεξανδρούπολη.

Αυτά πρέπει να είναι θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αλλά, βέβαια, πρέπει να είναι και θέματα διαβούλευσης. Εμείς θεωρούμε ότι η διαβούλευση δίνει το δικαίωμα σε σας, στον πολίτη, σε σας, να πείτε τις απόψεις σας, να ακουστείτε.

Και όχι μόνο να ακουστείτε, αλλά να συνδιαμορφώσετε. Και να σας πω κάτι, τελικά ο νομοθέτης τι είναι, ένας βουλευτής; Είναι να ψηφίζουμε νόμους που δεν τους καταλαβαίνει και δεν τους εφαρμόζει η κοινωνία;

Οι καλύτεροι νόμοι είναι εκείνοι που πριν ψηφιστούν στη Βουλή έχουν γίνει συνείδηση στον Έλληνα πολίτη, έχουν γίνει συνείδηση σε οποιαδήποτε κοινωνία. Είναι αυτά τα οποία ο κόσμος τα έχει συζητήσει, τα έχει αποφασίσει, τα θεωρεί σωστά και όταν πια φτάσουν στη Βουλή είναι ώριμα, δε χρειάζεται μετά να ενημερώνουμε.

Εμείς έχουμε κάνει το ανάποδο στη χώρα μας. Ψηφίζουμε πρώτα στη Βουλή και μετά λέμε «να επιβάλλουμε». Δε γίνεται έτσι. Πρέπει σε μια δημοκρατική χώρα και σε μια χώρα που μπορεί να είναι ευέλικτη απέναντι στις μεγάλες αλλαγές, να προέρχονται οι αποφάσεις από τον πολίτη. Σε μια ανθρώπινη κλίμακα, στη γειτονιά, στην αυτοδιοίκηση, στο νομό.

Τέλος, αυτό το οποίο χρειάζεται είναι να υπάρχει ένα σωστό σύστημα πρόνοιας. Όταν μιλάμε για ευελιξία, μπορεί πράγματι να χρειάζεται μια μεγαλύτερη ευελιξία. Αλλά ευελιξία εις βάρος του εργαζόμενου; Ο εργοδότης λέει, εγώ θέλω να απολύω, να διώχνω, να παίρνω, να κάνω ό,τι θέλω. Τι θα γίνει αυτός ο άνθρωπος, πού θα πάει; Θα κλείσει μια επιχείρηση, τι θα κάνει;

Εδώ είναι το σύστημα πρόνοιας που πρέπει να βελτιωθεί. Το ΠΑΣΟΚ έκανε πολλά για το ζήτημα της πρόνοιας. Έφτιαξε ένα σύστημα υγείας εκεί που δεν υπήρχε. Καλυτέρευσε το σύστημα ασφάλισης, εκεί που ουσιαστικά δεν υπήρχε ένα σύστημα ασφάλισης γενικό και οργανωμένο.

Καλυτέρευσε το σύστημα παιδείας, εκεί που ουσιαστικά ήταν χωρίς κτίρια, χωρίς σωστούς δασκάλους, χωρίς μια σωστή υποδομή. Αλλά βεβαίως το σύστημα πρόνοιας πρέπει να αλλάξει ακόμα περισσότερο.

Και να είναι σύστημα πρόνοιας που να είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις ανάγκες του πολίτη. Πολύ σωστά είπε πάλι ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου για τον ΟΑΕΔ. Μα ο ΟΑΕΔ, ουσιαστικά θα έπρεπε να είναι στα χέρια της παραγωγής και όχι ένας κρατικός μηχανισμός. Στα χέρια της παραγωγής και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εσείς γνωρίζετε ποιες είναι οι ανάγκες σας εδώ, για την εκπαίδευση και μετεκπαίδευση;

Πολλές φορές η ανεργία δεν είναι γιατί δεν υπάρχει ζήτηση. Δεν είναι πάντα ότι δεν υπάρχει ζήτηση. Αλλά δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι για να πάνε στις θέσεις δουλειάς. Δηλαδή είναι θέμα εκπαίδευσης. Σε πάρα πολλούς Νομούς είναι θέμα να κάνεις τη σωστή εκπαίδευση για να μπορεί να απορροφήσει η επιχείρηση.

Αυτό ποιος θα το αποφασίσει; Θα το αποφασίσει ένας υπάλληλος του ΟΑΕΔ στην Αθήνα; Θα ξέρει ποιες ανάγκες έχουν στην Πιερία, ή ποιες ανάγκες έχουν στην Ήπειρο ή οπουδήποτε αλλού; Αυτά είναι δικά σας θέματα.

Άρα, και εδώ, πρέπει αυτοί οι φορείς να είναι πολύ κοντά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση να παίξει πια καθοριστικό ρόλο για την εξυπηρέτηση του πολίτη από τα επιδόματα μέχρι και την παιδεία, από την υγεία μέχρι την επιμόρφωση και την ανεργία, οι υπηρεσίες για τον συνταξιούχο, να μπορεί να τον βοηθάει, η «Βοήθεια στο σπίτι», όλα αυτά να είναι κοντά στον πολίτη.

Να μην υπάρχει αυτή η τεράστια γραφειοκρατία. Έτσι και λεφτά θα εξοικονομήσουμε και πρακτικά θα μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε πολύ κόσμο.

Τι σημαίνει όμως αυτό για την ανεργία. Ένας που απολύεται στη Δανία π.χ. το Εργατικό Κέντρο εκεί λέει, εγώ δεν έχω πρόβλημα που απολύεται, αυτό που θέλω είναι να έχει θέση εργασίας. Δηλαδή, από τη στιγμή που απολύεται, να βρίσκει αμέσως δουλειά και αν υπάρχει ένα μεσοδιάστημα που δε βρίσκει δουλειά, εδώ έρχεται το κράτος και λέει εγώ θα είμαι κοντά σου γι’ αυτό το μεσοδιάστημα, εγώ θα σε βοηθήσω στη μετεκπαίδευσή σου, θα βοηθήσω την οικογένειά σου, θα βοηθήσω στην πρόνοιά σου, θα βοηθήσω στη σύνταξή σου, να μη χάσεις δικαιώματα, έως ότου εσύ βρεις μια άλλη δουλειά.

Άρα, η δουλειά μου ως κράτος και ως εργατικό κίνημα, είναι, όχι απλώς να κρατήσω τη θέση μου, αλλά να φτιάξω τις καινούριες θέσεις. Τώρα, με αυτό που κάνει η Νέα Δημοκρατία, λέει το εξής. Δίνω το δικαίωμα ουσιαστικά της απόλυσης. Πού θα πάει αυτός; Υπάρχει σύστημα που θα τον φέρει αυτόν τον άνθρωπο και θα του πει, θα σε περιθάλψω, θα σε εκπαιδεύσω, θα σε βοηθήσω, θα σου βρω μια άλλη δουλειά;

Ο μόνος τρόπος τον οποίο αυτοί έχουν βρει, είναι να κάνουν τον πολίτη έρμαιο του κομματάρχη της Νέας Δημοκρατίας, διότι νομίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα σκύψει ο ελληνικός λαός το κεφάλι του μήπως και βάλει το παιδί του σε μια δουλειά. Επιτέλους να καταλάβει η Νέα Δημοκρατία ότι το ΠΑΣΟΚ πήγε τη χώρα μπροστά.

Φίλες και φίλοι, η Νέα Δημοκρατία πολλά υποσχέθηκε, από τους συμβασιούχους μέχρι τα έργα, και βλέπουμε όλες αυτές τις μέρες και αυτούς τους μήνες ότι ήταν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Στα έργα βλέπουμε μια νηνεμία, μια απουσία έργων, ιδιαίτερα στην περιφέρεια. Για την περιφέρεια, για την οποία μιλούσε η Νέα Δημοκρατία συνέχεια. Κανένα ουσιαστικό έργο δεν έχει προχωρήσει από τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια.

Στην υγεία, αντί να προσλάβει, όπως πολύ σωστά είπατε, και να αξιοποιήσει νέο ανθρώπινο δυναμικό για να λειτουργήσουν οι νέες μονάδες που είναι έργο του ΠΑΣΟΚ, αυτά τα μεγάλα νοσοκομεία, σκέφτεται τώρα και προωθεί ένα νόμο για να φτιάξει μια νέα αγροφυλακή.

Χρειαζόμαστε αγροφύλακες; Πέστε μου εσείς, χρειαζόμαστε στη χώρα αγροφύλακες αυτή την εποχή; Αντί να προσλάβουν 10.000 αγροφύλακες για να είναι οι κομματάρχες ουσιαστικά της Νέας Δημοκρατίας σε όλα τα χωριά, ας προσλάβουν νοσοκόμους, ας προσλάβουν γιατρούς, ας προσλάβουν πραγματικά ανθρώπους τους οποίους χρειαζόμαστε.

Και πολλά άλλα είναι σημαντικά. Η ανασφάλιστη εργασία. Και εδώ έρχεται με ένα νομοσχέδιο η Νέα Δημοκρατία για τους μετανάστες, που δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν θα βοηθήσει και δεν θα ωθήσει ώστε και ο μετανάστης να γίνει ασφαλισμένος -και αυτό βοηθάει το εργατικό κίνημα όταν ασφαλίζεται ο μετανάστης. γιατί, παλεύει με ίσους όρους. Διότι όταν πας ανασφάλιστος ο επιχειρηματίας σου λέει να πάρω τον ανασφάλιστο, είναι πιο φθηνός και με αυτόν τον τρόπο γλιτώνω κάποια έξοδα.

Αλλά αυτό αμέσως – αμέσως, δημιουργεί πρόβλημα σε έναν Έλληνα εργαζόμενο ο οποίος θέλει την ασφάλισή του, έχει μάθει, έχει καταφέρει με αγώνες να διεκδικεί αυτό το δικαίωμα.

Αυτό όχι μόνο όμως δημιουργεί πρόβλημα στους μετανάστες και στον Έλληνα εργαζόμενο που είναι άνεργος, αλλά δημιουργεί πρόβλημα και στη νεολαία, η οποία θέλοντας να βρει δουλειά, πάει και αυτή ανασφάλιστη. Σου λέει εφόσον δεν μπορώ να βρω αλλιώς δουλειά, θα γίνω και εγώ ανασφάλιστος.

Έτσι δημιουργούμε μια καινούρια γενιά εργαζομένων που είναι ανασφάλιστοι. Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό για τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Σκεφτείτε τι σημαίνει γι’ αυτούς τους ανθρώπους, όταν αυτοί γίνουν γονείς, όταν αυτοί πάρουν τη σύνταξή τους και δε θα έχουν συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα, τα απαραίτητα χρόνια.

Με το νέο νομοσχέδιο για τους μετανάστες, δυστυχώς φοβάμαι ότι αντί να ενσωματώσουμε το μετανάστη μέσα στην ελληνική κοινωνία, να γίνουν και αυτοί σωστοί νοικοκυραίοι, να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, που θα βοηθήσει στην οικονομία μας, θα τους κάνουμε γκέτο και με αυτό θα έχουμε άλλες εντάσεις, από το ρατσισμό, μέχρι βεβαίως και οικονομικά αποτελέσματα πολύ αρνητικά.

Τέλος, η ακρίβεια. Βεβαίως έχουμε μεγάλη ακρίβεια και λόγω του πετρελαίου, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η Νέα Δημοκρατία αντί να βοηθήσει να χτυπηθεί η ακρίβεια, δημιούργησε συνθήκες ώστε να αυξηθεί. Από το αγροτικό προϊόν κερδίζει ο μεσάζοντας, ενώ ο καταναλωτής σήμερα βλέπει ότι με τα μέτρα της Κυβέρνησης, με την κακή διαχείριση της οικονομίας, η Κυβέρνηση θα έρχεται όλο και περισσότερο με σκληρά μέτρα. Και θα πληρώνει ο κάθε πολίτης. Όχι ισότιμα, που εν πάση περιπτώσει θα λέγαμε, λάθος κάνετε, αλλά ισότιμα μοιράζετε τα βάρη.

Εδώ χαρίζει φόρους στους μεγάλους και αυτά που χαρίζει στους μεγάλους τα φορτώνει στον Έλληνα καταναλωτή, στον Έλληνα νοικοκύρη, με το ΦΠΑ, με τα διάφορα μέτρα που ουσιαστικά είναι ακόμα ένα μεγαλύτερο βάρος για τον Έλληνα πολίτη.

Δε θέλω να είμαι μάντης κακών, αλλά, δυστυχώς, προβλέπω ότι Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο το αργότερο, θα δούμε νέα μέτρα από την Κυβέρνηση, αναδεικνύοντας όλο και περισσότερο, την αδυναμία της να κυβερνήσει αυτή τη χώρα, την αδυναμία της να κυβερνήσει υπέρ των πολλών, την αδυναμία της να κυβερνήσει και να προχωρήσει μια χώρα που ήταν σε μια καλή τροχιά.

Η Ελλάδα αξίζει πολύ περισσότερα. Η Ελλάδα και ο Έλληνας και η Ελληνίδα, αξίζουν μια πολύ καλύτερη κυβέρνηση. Γι’ αυτό στις επόμενες εκλογές, εμείς ήδη προετοιμαζόμαστε, θα είμαστε μια κυβέρνηση που θα έχει και την εμπειρία των παλιών ετών και από τα λάθη τα οποία έχουμε διδαχθεί, αλλά θα είναι σε μια νέα εποχή για το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ της νέας εποχής, που θα έχει τα νέα στοιχεία, το νέο δυναμισμό, το νέο οραματισμό και σε αυτό σας καλώ όλους να συμμετέχετε.»

Διαβάστε επίσης