Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ομιλία στη συζήτηση του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας | 10.06.2020

Απότοκα Καραντίνας – Νέα πραγματικότητα: οπισθοδρόμηση ή αλλαγή | 04.06.2020

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ομιλία σε επιμορφωτική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ

Ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου σε επιμορφωτική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο του Συμποσίου της Σύμης

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, είχε σήμερα το μεσημέρι στο Ρέθυμνο, συνάντηση με τον γραμματέα και αναπληρωτή γραμματέα της Περιφερειακής Επιτροπής Κρήτης, και τους συντονιστές και αναπληρωτές συντονιστές Νομαρχιακής Επιτροπής Κρήτης.

Το απόγευμα, στο πλαίσιο των εργασιών του Συμποσίου της Σύμης, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ απ’ όλη την Κρήτη (τα μέλη Περιφερειακής Επιτροπής, οι συντονιστές και αναπληρωτές των Νομαρχιακών Επιτροπών, οι γραμματείς και αναπληρωτές γραμματείς των Δημοτικών Οργανώσεων, καθώς και οι βουλευτές του νησιού), πήραν μέρος σε επιμορφωτική διαδικασία με ομιλητές, τον νομπελίστα Αμάρτια Σεν, τον πρώην πρόεδρο της Βραζιλίας Φ. Καρντόζο, τον υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Πολιτισμού της Σουηδίας, Λ. Παγκρότσκι, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Στάντφορτ, Τζέιμς Φίσκιν, τον ιδρυτή και διευθυντή έκδοσης του OpenDemocracy.net, Άντονι Μπάρνετ, τον γενικό γραμματέα της CIVICUS, Κούμι Ναϊντού, και την Μ. Κάλντορ, καθηγήτρια του London School Of Economics.

Στην παρέμβασή του, στην αρχή αυτή της διαδικασίας, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, είπε τα ακόλουθα:

«Πρώτα απ’ όλα να σας ευχαριστήσω όλους που ήρθατε σήμερα εδώ μαζί μας, αλλά ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους προσκεκλημένους μας που δέχθηκαν να συζητήσουν μαζί μας σ’ αυτή την επιμορφωτική διαδικασία, και να μεταφέρουν τις δικές τους πολύ σημαντικές εμπειρίες, ακαδημαϊκές, θεωρητικές, πολιτικές, πρακτικές, από τον χώρο απ’ όπου δουλεύουν ή έχουν εμπειρία.

Είναι μέσα στο πλαίσιο του Συμποσίου της Σύμης, που ξεκίνησε στο μικρό νησί της Σύμης, πριν από οκτώ χρόνια, και γίνεται για όγδοη φορά -φέτος στο Ρέθυμνο της Κρήτης.

Είναι βαθύτατη η πεποίθησή μου, ότι υπάρχουν μεγάλες και κρίσιμες διαφορές μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών σ’ αυτό τον κόσμο, μια αντιπαράθεση μεταξύ του σοσιαλισμού και της δεξιάς. Εμείς είμαστε σε ένα δρόμο ανοιχτών οριζόντων. Πιστεύουμε ότι, πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη δύναμη στον πολίτη, μέσα από τον διάλογο, μέσα από την διαβούλευση, μέσα από την συμμετοχή, μέσα από την μόνιμη παιδευτική-εκπαιδευτική διαδικασία, ουσιαστικά να απαντήσουμε στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής, όχι περιθωριοποιώντας τον πολίτη, αλλά βοηθώντας τον πολίτη να συμμετάσχει, να πάρει την τύχη του στα χέρια του.

Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά που έχουμε με την Νέα Δημοκρατία, η οποία αυτές τις μέρες στη χώρα μας, περνάει μέτρα τα οποία βαφτίζει μεταρρυθμίσεις, αλλά περνάει μέτρα χωρίς διαβούλευση, χωρίς διάλογο, χωρίς συζήτηση με τη κοινωνία, διότι τα μέτρα αυτά πάνε κόντρα στα συμφέροντα της κοινωνίας και εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ολίγων.

Είναι η μεγάλη μας διαφορά. Και αυτή τη στιγμή πλήττονται εργαζόμενοι, μικρομεσαίοι, συνταξιούχοι, πλήττονται εργαζόμενοι με τις προσπάθειες αλλαγών στο εργασιακό καθεστώς, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα, μέσα από διαβούλευση, οι ίδιοι οι εταίροι, εργαζόμενοι και εργοδότες, από μόνοι τους να βρούνε τις απαραίτητες λύσεις.

Έτσι, λοιπόν, εμείς θα έλεγα έχουμε, ως ΠΑΣΟΚ, δυο μέτωπα. Το ένα είναι το αντιπολιτευτικό, απέναντι σε μια κυβέρνηση που όλο και περισσότερο δείχνει τη συντηρητική της όψη, αλλά και από την άλλη μεριά το μέτωπο των προτάσεων, των οραμάτων, που είναι και αυτό μέρος αυτής της συζήτησης, που κάνουμε εδώ στο Συμπόσιο της Σύμης.

Θέλω επίσης να πω ότι, το πρόσφατο τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο, το οποίο καταδικάζουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, επιβεβαιώνει ότι, δεν υπάρχουν στεγανά στις διεθνείς εξελίξεις, αλλά και ότι, πρέπει να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο με ό,τι κρατάει την κοινωνία στην απομόνωση. Τον αυταρχισμό, την φοβία, την εσωστρέφεια, την φτώχεια, τον φανατισμό, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Είχαμε την ευκαιρία το πρωί να συζητήσουμε τον ρόλο της θρησκείας σε σχέση με την πολιτική. Ήταν μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπου ακούσαμε απόψεις απ’ όλες τις ηπείρους της γης. Θέλω να σχολιάσω κάτι που έμαθα τώρα το απόγευμα. Είναι, νομίζω, σημαντικό να απαντήσω σε αυτό, διότι με ανησυχεί βαθύτατα, ως Έλληνα ορθόδοξο.

Έμαθα για ένα κείμενο που διακινεί επισήμως ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, και θα περίμενα ως Έλληνας ορθόδοξος, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, η ηγεσία της Ελλαδικής Ορθοδοξίας, να υπηρετεί την Εκκλησία στην οποία ανήκω και ανήκουμε οι περισσότεροι από μας, και να εμπλουτίζει το ποίμνιο με πνευματική τροφή.

Ως ορθόδοξος πολίτης αυτής της χώρας, αλλά για όλο τον ορθόδοξο χριστιανισμό, θεωρώ ντροπή να λειτουργεί ο Αρχιεπίσκοπος ως κομματάρχης μιας παράταξης. Ανησυχώ για την Εκκλησία, την δική μου, την δική μας, όταν η ίδια η ηγεσία της την υπονομεύει. Και την υπονομεύει όταν γίνεται φερέφωνο κομματικής προπαγάνδας οποιασδήποτε παράταξης.

Την υπονομεύει στην περίπτωση αυτή, όταν δίνει τις ευλογίες του, σε μελέτες και επιστολές που ο ίδιος αποστέλλει, οι οποίες είναι στενά κομματικού, προπαγανδιστικού περιεχομένου της Νέας Δημοκρατίας.

Θέλουμε και συνιστούμε, ο Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, να είναι ηγέτης πνευματικός, και όχι κομματάρχης μικροπολιτικός. Θέλουμε έναν Αρχιεπίσκοπο πρότυπο ήθους και συμπεριφοράς, και όχι μια μορφή που κρύβεται πίσω από ανώνυμα κείμενα.

Όσο για την ουσία της επιστολής, διαπνέεται από ένα φόβο και μια υστερία, για τον κόσμο. Μια υστερία και ένα φόβο που μας απομονώνει, που φτιάχνει τείχη ψυχολογικά, γύρω από τον έλληνα, γύρω από τον ελληνισμό.

Ποτέ δεν υπηρέτησαν αυτές οι αντιλήψεις τα συμφέροντα του ελληνικού έθνους, του ελληνικού λαού και της ορθοδοξίας. Δεν μπορεί να υπονομεύεται το φρόνημα των Ελλήνων, μπροστά στις νέες προκλήσεις της εποχής.

Για τα φαινόμενα αυτά η Νέα Δημοκρατία σιωπά. Κώφευσε για την διαφθορά στην Εκκλησία μας, ενώ ανέχεται συμπεριφορές που ξεπερνούν το θεσμικό ρόλο της Εκκλησίας στη χώρα μας.

Ρωτώ, ανέχεται η Νέα Δημοκρατία ή τελικά υποθάλπει η ίδια τη χειραγώγηση της Εκκλησίας από το Κόμμα;

Όπως στη Δημόσια Διοίκηση, όπως στη Δικαιοσύνη, όπως στην Άμυνα και την Αστυνομία, όπως στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης η Νέα Δημοκρατία, τελικά, κινείται για να ελέγξει κομματικά και ασφυκτικά τους θεσμούς της χώρας μας. Υπονομεύει συστηματικά τη δημοκρατία στη χώρα μας. Αντί να πηγαίνουμε μπροστά, πάμε ολοταχώς προς τα πίσω.

Η σημερινή επιστολή του Αρχιεπισκόπου, εύκολα ερμηνεύεται ως πλήρης υποταγή του στη λογική αυτή της Νέας Δημοκρατίας. Ο λαός περιμένει εξηγήσεις από τη Νέα Δημοκρατία.

Ο λαός περιμένει και τις αντιδράσεις των υγιών δυνάμεων της Εκκλησίας μας, που απαιτούν μια Εκκλησία χειραφετημένη από το κράτος και τα κόμματα, μακριά από τη διαφθορά, με θεσμούς διαφάνειας και κοινωνικής λογοδοσίας.

Το ΠΑΣΟΚ είναι περήφανο που δεν εγκλωβίζεται στο συντηρητισμό και στη φοβία, που σέβεται τους θεσμούς, υπερασπίζεται τη δημοκρατία και παλεύει για το εθνικό συμφέρον, που προχωρά με θάρρος για να αλλάξει την ελληνική κοινωνία.

Το ανοιχτό και δημιουργικό Κίνημά μας αποτελεί νέα δύναμη κρούσης για τον ελληνισμό, μπροστά στα διλήμματα της ανθρωπότητας.

Με αυτές τις επισημάνσεις, θα ήθελα να δώσω το λόγο πρώτα στον κ. Αμάρτια Σεν, ο οποίος θα πρέπει να φύγει λίγο νωρίτερα. Να πω ότι, η σημερινή συζήτησή μας έχει σχέση με δύο θέματα. Πρώτα απ’ όλα την έννοια της διαβούλευσης, της συμμετοχής και της δημοκρατικής λειτουργίας ενός κόμματος. Ποιες είναι οι νέες προκλήσεις για τα κόμματά μας σήμερα, με τα πολύπλοκα προβλήματα, αλλά και δεύτερον, τι σημαίνει το να είμαστε σοσιαλιστές, προοδευτικοί, σ’ αυτήν τη κοινωνία τη σημερινή.

Μ’ αυτά τα ερωτήματα δίνω το λόγο στον Αμάρτια Σεν, και τον ευχαριστώ και πάλι που είναι κοντά μας.»

Δευτερολογία του Γιώργου Α. Παπανδρέου σε επιμορφωτική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο του Συμποσίου της Σύμης, στο Ρέθυμνο

«Ήταν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, αν και δύσκολα μπορεί να καλύψει κανείς ένα τόσο μεγάλο πεδίο μέσα σε λίγη ώρα. Αλλά θέλω να τονίσω ότι, όλοι μας, ως σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, προοδευτικοί υπάρχουν διάφορες ονομασίες, δεν έχει σημασία η ταμπέλα έχουμε βασικές κοινές αρχές οι οποίες, όπως είπαν πολλοί εδώ, πάνε πολύ πίσω στο χρόνο.

Πολλές από τις αρχές, αν όχι όλες τις αρχές τις οποίες ενσωματώσαμε στην Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ το ’74, είχαν την ιστορία τους, τους αγώνες τους, τα θύματά τους, τις επιτυχίες τους, γενιές και γενιές παλαιότερα.

Η έννοια της δημοκρατίας, η έννοια της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, η έννοια της δυνατότητας ενός έθνους να συμμετέχει ανεξάρτητα, αυτόνομα, μέσα σε ένα παγκόσμιο γίγνεσθαι ή να έχει όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή. Τελείως αυτόνομα δεν μπορούμε, πια, να συμμετέχουμε, διότι υπάρχει αυτή η αλληλεξάρτηση, αλλά μπορούμε να έχουμε μια δυνατή φωνή.

Η έννοια της διαφάνειας, η έννοια του σεβασμού του συμπολίτη μας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να είμαστε κοντά στον ασθενέστερο, είναι αρχές βασικές για μας.

Όμως, νομίζω, ότι είναι σημαντικό αυτό που τόνισαν σχεδόν όλοι εδώ, ότι η πολιτική αλλάζει, με την έννοια ότι, ήταν ίσως εύκολο παλαιότερα να πούμε «αφήστε, εμείς θα μεριμνήσουμε σε κεντρικό επίπεδο, σε επίπεδο κράτους ή σε επίπεδο κυβέρνησης για τα προβλήματα, και ο πολίτης κάπως να αισθάνεται ήσυχος, ότι αυτό θα γίνει».

Λόγω των εξελίξεων και ιδιαίτερα της παγκοσμιοποίησης, αλλά όχι μόνο, οι εξελίξεις είναι τόσο μεγάλες, που τελικά, πράγματι το κεντρικό κράτος έχει χάσει σημαντικές εξουσίες, και πρέπει να παίξει ένα διαφορετικό ρόλο, να ρυθμίσει την αγορά.

Συμφωνώ απόλυτα ότι, δεν πρέπει να είμαστε υποχείριο της αγοράς. Πρέπει να ρυθμίσουμε την αγορά, για να υπηρετήσει τις ανάγκες του πολίτη, να μειώσει τις ανισότητες, αλλά ουσιαστικά να δώσουμε μια δύναμη στον πολίτη, που είναι και μια άμυνα, αλλά και μια δημιουργική δυνατότητα μέσα σ’ αυτήν την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία.

Να δώσουμε δύναμη στην κοινωνία μας, να δώσουμε δύναμη στον πολίτη, ώστε με αυτή τη δύναμη να μπορεί να αντεπεξέλθει στις μεγάλες αλλαγές που έρχονται. Να μεταμορφώσει την κοινωνία του, να συνδιαμορφώσει την κοινωνία του, να βοηθήσει στις απαραίτητες εξελίξεις, ώστε να μην γίνει θύμα αυτών των εξελίξεων, άρα να οδηγήσει ο ίδιος ο πολίτης αυτές τις εξελίξεις.

Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο, και νομίζω υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μας και τη δεξιά. Δεν είναι θέμα διαδικασιών ή τεχνικών αυτή η διαφορά. Η δεξιά, η συντήρηση, ουσιαστικά θα αναπαράξει, όπως είπαν κι άλλοι, τις δομές, και όχι μόνο θα αναπαράξει τις δομές, αλλά θα περιθωριοποιήσει τον πολίτη, και θα τον περιθωριοποιήσει δημιουργώντας του διλήμματα, φόβο, μη δίνοντάς του το λόγο, δημιουργώντας συγκρούσεις μέσα στην κοινωνία, έτσι ώστε να μην μπορεί ο πολίτης να ελέγξει, να πάρει την τύχη στα χέρια του, και να συμμετέχει ουσιαστικά.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, βεβαίως, θα επιβιώσουν οι πελατειακές σχέσεις, τα μεγάλα συμφέροντα, τα ειδικότερα συμφέροντα, τα κομματικά της Νέας Δημοκρατίας σ’ αυτήν την περίπτωση ή κάποιου άλλου συντηρητικού κόμματος, διότι δεν θα έχει δύναμη η κοινωνία, δεν θα έχει δύναμη ο πολίτης να αντιδράσει.

Η διαφορά μας είναι, ότι εμείς, δίνοντας δύναμη στον πολίτη μέσα από τη συμμετοχή, του δίνουμε το δικαίωμα να διεκδικήσει, να αλλάξει, να προστατεύσει, να διαμορφώσει, να δημιουργήσει τις καλύτερες συνθήκες ζωής. Και μέσα σ’ αυτά, βεβαίως, είναι και ένα νέο όραμα, πολλοί από σας το τονίσατε, μια όχι τόσο καταναλωτική κοινωνία.

Θα μπορούσε να πει κανείς «βιώσιμη ανάπτυξη», για την οποία μιλήσαμε και στο Συνέδριό μας. Η βιώσιμη ανάπτυξη που είναι ανθρώπινη ανάπτυξη, που είναι κοντά στο περιβάλλον, που είναι κοντά στην ποιότητα, που είναι μακριά από τον υπερβολικό καταναλωτισμό, αλλά πολύ κοντά στις ανάγκες τις πραγματικές. Ένα σωστό τουρισμό, μια δημόσια υγεία σωστή, μία οικονομική ανάπτυξη που δεν μας κάνει εξαρτημένους, μία οικονομική ανάπτυξη που μας δίνει μια νέα κοινότητα μεταξύ μας, ανθρωπιάς. Αυτή είναι η βιώσιμη ανάπτυξη.

Και η μεταφορά αυτής της εξουσίας, νομίζω, είναι κάτι που πάντα έλεγε το ΠΑΣΟΚ. Από το ’74 και μετά, το ΠΑΣΟΚ μίλαγε για τον λαό στην εξουσία, μίλαγε για τη συμμετοχική δημοκρατία, μίλαγε για τη λαϊκή κυριαρχία, μίλαγε για την έννοια της δημοκρατίας. Βεβαίως, τότε, ήταν άλλος ο αγώνας απέναντι σε μια δικτατορία ή αμέσως μετά, σε ένα κομματικό και αυταρχικό κράτος. Σήμερα, βεβαίως, η έννοια της δημοκρατίας, του αγώνα, είναι απέναντι όχι μόνο σε μια Νέα Δημοκρατία της Δεξιάς, που θέλει ξανά να συγκεντρώσει την εξουσία, αλλά και μέσα σε ένα παγκόσμιο γίγνεσθαι, όπου ο Έλληνας, ο κάθε πολίτης του κόσμου, πρέπει να έχει περισσότερο λόγο.

Τελειώνω λέγοντας ότι, για να αποκτήσουμε εμείς οι πολιτικοί την εμπιστοσύνη του πολίτη, πρέπει πρώτα απ’ όλα εμείς οι ίδιοι να δείξουμε εμπιστοσύνη στον πολίτη. Να εμπιστευθούμε εμείς τον πολίτη, και νομίζω ότι αυτή είναι η δουλειά μας ως πολιτικοί, κι όταν λεω «ως πολιτικοί» δεν εννοώ μόνο το πάνελ εδώ, αλλά όλοι όσοι συμμετέχουν εδώ. Έχουμε όλοι κοινή πολιτική ευθύνη.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμμετοχή σας και καλή μας συνέχεια.»

Διαβάστε επίσης