Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ομιλία προς τους εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων στο πλαίσιο της 70ης ΔΕΘ

«Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, των παραγωγικών φορέων της Βόρειας Ελλάδας, αλλά και της Αθήνας, Παναγιότατε, αγαπητοί συνάδελφοι, με ιδιαίτερη χαρά, απευθύνομαι απόψε σε σας από το βήμα της 70ης Έκθεσης της Θεσσαλονίκης, ένα βήμα που δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για την οικονομία και το μέλλον της χώρας.

Την περασμένη εβδομάδα από αυτό το βήμα ο πρωθυπουργός, ο κ. Καραμανλής μας είπε, και προσπάθησε να μας πείσει, ότι η πολιτική του είναι μονόδρομος. Ότι δεν υπάρχουν επιλογές.

Υπάρχουν επιλογές. Υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει δρόμος που γεφυρώνει την οικονομική ευρωστία με την κοινωνική ευαισθησία. Αυτό τον άλλο δρόμο διαλέγουμε εμείς.

Θα φέρω μερικά παραδείγματα:

Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή κυβέρνηση σε όλη την Ευρώπη, που να μην κάνει κάτι για να περιορίσει τις επιπτώσεις που έχει για τους καταναλωτές η άνοδος των τιμών του πετρελαίου. Εκτός από μία: την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή.

Ο κ. Καραμανλής επικαλείται την οικονομική στενότητα, επικαλείται δηλαδή τα χάλια στα οποία οδήγησε η ίδια του η κυβέρνηση τα δημόσια οικονομικά.

Όμως, οι αυξημένες τιμές φέρνουν και έσοδα στο κράτος. Αντλεί έσοδα από τη φορολογία των καυσίμων. Προτείνουμε στον κ. Καραμανλή κάτι απλό: ένα μέρος αυτών των εσόδων, χωρίς να τα πάρει από κάποιο άλλο κωδικό του προϋπολογισμού, να τα διαθέσει για να στηρίξει τους φτωχότερους στην ελληνική κοινωνία.

Εμείς με 32 δολάρια το βαρέλι, δεν διστάσαμε να δώσουμε το επίδομα θέρμανσης. Και εμείς είχαμε δυσκολίες. Αλλά την κοινωνική σου ευαισθησία και αλληλεγγύη δεν τη δείχνεις στα εύκολα. Την αποδεικνύεις στις δυσκολίες. Στις δύσκολες στιγμές. Κάθε πολίτης πρέπει να έχει την προστασία του κράτους, όταν την χρειάζεται. Κάνεις αυτό που πρέπει αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες, αλλά βοηθώντας το συνάνθρωπό σου.

Δυστυχώς η Ν.Δ. αποδεικνύει καθημερινά, ότι είναι παράταξη των λίγων και των ισχυρών. Παράταξη που εξαντλεί την αυστηρότητά της στους αδύνατους της κοινωνίας.

Ένα δεύτερο παράδειγμα, είναι τα 12 ευρώ που ίσως πάρουν οι συνταξιούχοι μέσω του ΕΚΑΣ και οι αγρότες. Προεκλογικά ήταν τελείως διαφορετικές οι υποσχέσεις της Ν.Δ. Τότε μας έλεγε ότι, τα 30 ευρώ που εμείς δίναμε επιπλέον στο ΕΚΑΣ ήταν ψίχουλα. Δυστυχώς, αυτός είναι εμπαιγμός για μια κατηγορία ανθρώπων που δεν μπορεί να περιμένει πολλά χρόνια για να δει την υποστήριξη της πολιτείας. Και δεν πιστεύω ότι, το οικονομικό πρόβλημα της χώρας εξαρτάται από την αύξηση με ένα μικρό, έστω, ποσοστό στο ΕΚΑΣ, για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Τρίτο παράδειγμα και επίκαιρο θέμα για την Βόρειο Ελλάδα. Οι μεγάλες οικονομικές αλλαγές που συντελούνται, δημιουργούν κρίση σε πολλά εργοστάσια, κλείνουν επιχειρήσεις σε ολόκληρη την περιοχή.

Εδώ υπάρχει μεγάλη πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης. Όταν αντιμετωπίζονται παρόμοιες κρίσεις σε διεθνές επίπεδο, όταν δημιουργούνται άμεσα κοινωνικά προβλήματα, υπάρχουν μέτρα για να εξοπλίσουν τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις, για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και την απασχόληση των εργαζομένων.

Χρειάζεται όμως να υπάρξουν πρωτοβουλίες, χρειάζεται να υπάρξουν μέτρα. Χρειάζεται συνεργασία μεταξύ των διαφόρων φορέων, επικεντρωμένες δράσεις που θα είναι στοχευμένες, που θα παίρνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, που θα αξιοποιήσουν τα επιμελητήρια, που θα προωθήσουν έναν κοινωνικό διάλογο μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, που θα αξιοποιήσουν τα διάφορα μέτρα του ΚΠΣ. Που θα αξιοποιήσουν τους φορείς, όπως τον ΟΑΕΔ, ή το Ελληνικό Κέντρο Επενδύσεων. Που θα υποστηρίζουν με τεχνογνωσία, και πόρους έναν τέτοιο σχεδιασμό.

Όλα αυτά απαιτούν σχεδιασμό, απαιτούν μια Ελλάδα που δεν γκρινιάζει, δεν αυτομαστιγώνεται και δεν ρίχνει συνεχώς τις ευθύνες στους προηγούμενους, αλλά κοιτάει μπροστά. Όλα αυτά απαιτούν ισχυρή βούληση και όραμα.

Τέταρτο παράδειγμα από τη διεθνή σκηνή. Ένας στους 5 στον πλανήτη μας, περίπου 1,3 δισεκατομμύρια άτομα στον κόσμο, μαστίζονται από την απόλυτη φτώχεια. Η πλειοψηφία εξ αυτών είναι γυναίκες. Είναι αιχμάλωτες της μοίρας τους. Χωρίς τροφή, πόσιμο νερό, προοπτική για τα παιδιά τους. Θύματα επιδημιών, θύματα διακρίσεων, χωρίς φωνή στην κοινωνία τους. Γι’ αυτές το παρόν είναι απόγνωση, το μέλλον ανύπαρκτο.

Αυτή η εξαθλίωση έχει αγγίξει καρδιές δισεκατομμυρίων πολιτών σε όλο τον πλανήτη, και έχουν δημιουργηθεί νέα, δυναμικά, παγκόσμια κινήματα. Μπροστάρης ο Νέλσον Μαντέλα.

Το σύνθημά τους προς τον ΟΗΕ είναι: «Κάντε τη φτώχεια παρελθόν». Οι μελετητές λένε ότι με τις νέες τεχνολογίες, την πρόοδο της επιστήμης, και τον πλούτο που έχουμε στον πλανήτη, μπορούμε μέχρι το 2025 να εξαλείψουμε πλήρως τη φτώχεια.

Εκεί, στον ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια απουσίας μας, η Ελλάδα έχει μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Προϊόν πολυετούς προσπάθειας η εκλογή μας- θα το θυμάται και ο Θόδωρος Πάγκαλος- στον ανώτατο αυτό Οργανισμό παγκόσμιας εμβέλειας.

Εκεί θα περίμενα την Ελλάδα, με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού κ. Καραμανλή, να είναι πρωτεργάτης. Η Ελλάδα να πρωτοστατήσει στην καταπολέμηση της φτώχειας στον κόσμο. Να πρωτοστατήσει την καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Να πρωτοστατήσει για την καταπολέμηση του aids.

Περίμενα να δω τον Έλληνα Πρωθυπουργό στον ΟΗΕ να έχει σημαία, όπως είχαμε εμείς, για την Ολυμπιακή Εκεχειρία, που θα φαίνεται, θα ακούγεται και θα εκτιμάται σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Περίμενα?

Όμως εκεί, πέρα από την εθιμοτυπική ομιλία του πρωθυπουργού, είμαστε βουβοί, σαν να κάνουμε αγγαρεία.

Εξωτερική πολιτική

Και στην εξωτερική πολιτική υπάρχουν πολλές επιλογές.

Εμείς επιλέξαμε η εξωτερική μας πολιτική να είναι της διπλωματικής κινητικότητας και της πρωτοβουλίας. Η Ελλάδα να είναι μια ήρεμη δύναμη στην περιοχή.

Αυτή η εξωτερική πολιτική συνέβαλλε στο να εμπεδώσουμε μια ισότιμη σχέση στην Ευρώπη, καθιέρωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή.

Σήμερα δεν ακούω για την Ελλάδα στα Βαλκάνια, δεν ακούω πρωτοβουλίες. Και παρά τις φιλόδοξες κουβέντες που άκουσα εδώ από τους Προέδρους της ΔΕΘ και της HELLEXPO, και τις οποίες στηρίζω βεβαίως, θέλω να τονίσω ότι, χωρίς δυναμική παρουσία της Ελλάδας στα Βαλκάνια, όλα αυτά θα είναι, δυστυχώς, όνειρα θερινής νυκτός.

Θα ήθελα, όμως, να σταθώ στο μείζον ζήτημα της 3ης Οκτωβρίου για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Είναι μια κρίσιμη απόφαση, διότι θέτει το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, των ευρωτουρκικών σχέσεων και το μέλλον της Κύπρου.

Είμαι υποχρεωμένος να προειδοποιήσω την Κυβέρνηση με κάθε σαφήνεια. Θα είναι ιστορικό λάθος με ανυπολόγιστες συνέπειες, αν η Ελλάδα συμφωνήσει, με αυτούς τους όρους, τουλάχιστον αυτούς που διαβάζουμε και ακούμε, στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Θα είναι λάθος για την ίδια την Τουρκία, θα είναι λάθος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα είναι λάθος για την Ελλάδα.

Το ΠΑΣΟΚ, με την απόφαση για έναρξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στο Ελσίνκι το 1999, δημιούργησε ένα σαφή «Οδικό Χάρτη». Μια πορεία ένταξης της Τουρκίας που διασφάλιζε πλήρως τα συμφέροντα της Ελλάδας, τα συμφέροντα της Κύπρου και βοηθούσε ταυτόχρονα και την Τουρκία να κάνει τις μεγάλες, απαραίτητες αλλαγές, για να γίνει χώρα ευρωπαϊκή. Με σεβασμό στις ευρωπαϊκές αξίες και τις αξίες του Διεθνούς Δικαίου.

Η συνέχιση της κατοχής στην Κύπρο, οι αμφισβητήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο δεν μπορούν να ενσωματωθούν σε μια ευρωπαϊκή «ομαλότητα». Θα είναι μια διαρκής «ωρολογιακή βόμβα». Θα έχουμε συνεχείς κρίσεις και με τους εταίρους μας και με την Τουρκία. Η 3η Οκτωβρίου είναι η τελευταία μας ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα νέο Ελσίνκι, ένα νέο «Οδικό Χάρτη» για την Τουρκία, που θα βάζει σαφείς όρους, διαδικασίες και χρονοδιαγράμματα.

Εμείς είχαμε προβλέψει το αδιέξοδο στο οποίο θα βρισκόταν ο κ. Καραμανλής ήδη από την προηγούμενη χρονιά, τον Δεκέμβριο του 2004. Σε μια κρίσιμη στιγμή διαπραγματεύσεων οι δικές μας φωνές αγνοήθηκαν. Η κυβέρνηση Καραμανλή επέλεξε για άλλη μια φορά την υποχώρηση και τη σιωπή.

Σήμερα είμαι υποχρεωμένος να πω στον κ. πρωθυπουργό, φτάσαμε στο παρά ένα. Δεν δικαιούστε να υποθηκεύετε τη διαπραγματευτική θέση της χώρας. Σας καλώ να αναλάβετε άμεσα τις ευθύνες σας, και ως κυβέρνηση να υπερασπιστείτε τα συμφέροντα της χώρας.

Η Ελλάδα των αξιών

Μια χώρα σαν την Ελλάδα με το μέγεθός της έχει παρουσία, έχει δύναμη, όταν ταυτιστεί με αξίες. Έχουμε δικαίωμα αλλά και υποχρέωση στην παγκόσμια κοινότητα να μιλήσουμε για ανώτερες αξίες. Η Ελλάδα δεν θα έχει φωνή ούτε για τα δικά της θέματα, εάν δεν φωνάξει για τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τον κόσμο. Η δική μας δύναμη, η δύναμη των ιδεών μας, η δύναμη της δημιουργίας και του πολιτισμού μας, η δύναμη του μυαλού, της έξυπνης Ελλάδας, η δύναμη της ποιότητάς μας, αυτή είναι η δύναμη του μέλλοντός μας. Αυτό σημαίνει να ταυτιστεί η λέξη Ελλάδα με τη λέξη αξία.

Αξία σε όλα. Στο προϊόν που βγάζει ο αγρότης, στη μόρφωση που παίρνει ο νέος, στην περίθαλψη που δέχεται ο ασθενής, στις υπηρεσίες που καταναλώνει ο επισκέπτης που κάνει τουρισμό στη χώρα μας. Αξία στην προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Αξία και περηφάνια στην εργασία μας, στην οικογένειά μας, στην ανθρωπιά μας, στον εθελοντισμό. Στο σεβασμό του πολίτη από τη δημόσια διοίκηση, στην δημοκρατική διακυβέρνηση. Αξία στο σεβασμό του διαφορετικού, του μετανάστη, της μειονότητας, της μειοψηφούσας άποψης. Ένα κράτος, ένα έθνος, ένας πολιτισμός αξιών. Αυτή πρέπει να είναι η νέα ταυτότητα της χώρας μας, να δημιουργούμε αξία στο σημερινό ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον.

Και προτείνω αυτό το δρόμο, όχι σαν μια ρομαντική ιδέα, αλλά ως μια άλλη ρεαλιστική επιλογή, ένα άλλο δρόμο. Επιλογή οραματική, αλλά συνάμα και αποτελεσματική για τη χώρα μας.

Στην Ευρώπη υπάρχουν διαφορετικά μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης, ακόμη και ανάμεσα στις σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις και κόμματα.

Το Γαλλογερμανικό είναι ένα παράδειγμα του ισχυρού κράτους και παράδοσης κρατισμού. Με λίγη ευελιξία, μικρή εμπιστοσύνη στις αγορές, καθολικές κοινωνικές υπηρεσίες, ισχυρό ρόλο συνδικάτων.

Των Βρετανών Εργατικών με λιγότερο κράτος, χαμηλότερους φόρους, μεγαλύτερη ευελιξία και εμπιστοσύνη στις αγορές, μη καθολικότητα υπηρεσιών, αλλά και κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας.

Ή το Σκανδιναβικό, βασισμένο στην κοινωνική συναίνεση, με υψηλούς φόρους εισοδήματος, με μεγάλη ευελιξία στην αγορά εργασίας, αλλά και ασφάλεια για τον εργαζόμενο και ποιότητα στις κοινωνικές υπηρεσίες. Άκουσα, μάλιστα, πρόσφατα, και τον πρωθυπουργό να ανακαλύπτει τη Δανία και τη Φινλανδία.

Εμείς πρέπει να αξιοποιήσουμε όλες αυτές τις εμπειρίες. Να φτιάξουμε ένα νέο ελληνικό αναπτυξιακό μοντέλο, συνθέτοντας τα καλύτερα στοιχεία και τις εμπειρίες αυτών των χωρών. Βασικός μας στόχος πρέπει να είναι να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές μας δυνάμεις και να το συνδυάσουμε αυτό με την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη.

Ναι, μπορούμε να διασφαλίσουμε σε μια ανταγωνιστική οικονομία ισχυρό κοινωνικό κράτος και τη δύναμη του ανταγωνιστικού μας πλεονεκτήματος στα προϊόντα και στις υπηρεσίες μας.

Η βιώσιμη ανάπτυξη και η επένδυση στον άνθρωπο είναι η κοινή συνισταμένη όλων των προτάσεών μας για μια ισχυρή οικονομία, ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με ένα σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα. Επενδύουμε στην αξία που λέγεται άνθρωπος. Έτσι θα παράξουμε όχι μόνο προϊόντα με αξία, αλλά και μια κοινωνία αξιών.

Οι θέσεις μας

Σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα – Δημόσια Διοίκηση

Θέλω να παρουσιάσω απόψε τις στρατηγικές και τις θέσεις που πιστεύω, ότι πρέπει να ακολουθήσει η χώρα για να βγει από τη σημερινή καθοδική πορεία. Θέσεις που αποτελούν το πλαίσιο της δικής μας πολιτικής πρότασης.

Πρώτα απ’ όλα για την δημόσια διοίκηση. Το μεγάλο εμπόδιο στη νέα αναπτυξιακή μας πορεία είναι η δομή, ο ρόλος και η αντίληψη που καλλιεργεί το ελληνικό κράτος.

Παρά τις μεγάλες προσπάθειες, παραμένει συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό, πελατειακό και αντιαναπτυξιακό. Βεβαίως, η «επανίδρυση» για την οποία μιλάει ο κ. Καραμανλής, όπως την έχουμε δει, δεν μας πάει μπροστά, μας πάει πίσω στο κομματικό, πελατειακό και αντιαναπτυξιακό κράτος.

Δεν αρκεί να λες μεταρρύθμιση. Πρέπει να λες και προς ποια κατεύθυνση. Εμείς λέμε όχι στο κράτος υποχείριο και δέσμιο των κομματικών σκοπιμοτήτων. Λέμε τέρμα στη λογική των πελατειακών σχέσεων που αιχμαλωτίζουν τον πολίτη, ακυρώνουν την εκπαίδευση του νέου, ακυρώνουν και ευτελίζουν τα δικαιώματα των πολιτών, ενισχύουν κάθε τι το παρασιτικό, απομυζούν και πνίγουν ό,τι το παραγωγικό.

Λέμε τέρμα στη λογική της χωρίς όρια εξάπλωσης των κρατικών υπηρεσιών, που εξυπηρετούν πελατειακές ανάγκες διαφόρων παραγόντων αλλά όχι των πολιτών.

Λέμε τέρμα στο πολυδαίδαλο, πολυεπίπεδο των αρμοδιοτήτων που μπλοκάρει κάθε σωστό συντονισμό στο επίπεδο των αναγκών του πολίτη και γίνεται πηγή διαφθοράς. Λέμε τέρμα στο κράτος που υπακούει στο νόμο της δύναμης και των διασυνδέσεων, και όχι στη δύναμη του νόμου και της διαφάνειας.

Λέμε τέρμα στον κρατισμό, που θέλει δέσμιο τον Ελληνα πολίτη, που εξυπηρετεί την παρασιτική οικονομία, και όχι την παραγωγική. Λέμε τέρμα στις θολές σχέσεις μεταξύ εξουσιών, δικαστικής, εκτελεστικής, νομοθετικής αλλά και θα προσέθετα και κομματικής, εκκλησιαστικής και των Μέσων Ενημέρωσης. Είναι οι διακριτές σχέσεις και η διαφάνεια που θα εμπεδώσουν την λογοδοσία και τον έλεγχο από τον πολίτη.

Για μας, ένα σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα είναι ταυτόσημο με τις έννοιες της ισονομίας, αξιοκρατίας, διαφάνειας, τη διάκριση των εξουσιών, την αποκέντρωση, τη συμμετοχή, τον κοινωνικό έλεγχο και την κοινωνική λογοδοσία.

Για μας, ένα σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα είναι ταυτόσημο με την ίδια τη δημοκρατία.

Προτείνουμε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης. Ενα μοντέλο ριζικής αποκέντρωσης των εξουσιών, με επανακαθορισμό στις κρατικές, περιφερειακές και αυτοδιοικητικές αρμοδιότητες.
Θεμέλιο της πρότασής μας για μια νέα δημοκρατική διακυβέρνηση είναι η περιφερειακή συγκρότηση και η τοπική αυτοδιοίκηση. Με τα περιφερειακά αναπτυξιακά προγράμματα, τις αναπτυξιακές πολιτικές, τη διαμόρφωση και παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Προτείνουμε νέα κατανομή πόρων ανάμεσα στην κρατική διοίκηση και την αυτοδιοίκηση, για να διαθέτει, μέσα από ένα άλλο φορολογικό σύστημα, η αυτοδιοίκηση τους αναγκαίους αναπτυξιακούς πόρους.

Ανοίγουμε ένα μεγάλο διάλογο για την περιφερειακή συγκρότηση της χώρας, για την πορεία και την ολοκλήρωση των αυτοδιοικητικών θεσμών 1ου και 2ου βαθμού. Για τη μορφή που θα πάρει η Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση στους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης.

Προτείνουμε μετά από το διάλογο που θα κάνουμε με την ΚΕΔΚΕ και τις ΤΕΔΚ ένα νέο πρόγραμμα συνένωσης πρωτοβάθμιων ΟΤΑ, για την αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων σε τοπικό επίπεδο. Ενα, αν θέλετε, νέο Καποδίστρια.

Εδώ και χρόνια από αυτό το βήμα μιλάμε για την ανάγκη μιας νέας αναπτυξιακής ταυτότητας για την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και για την ευρύτερη περιοχή. Δεν μιλάμε βέβαια μόνο για τα αναγκαία έργα. Αυτά είναι απαραίτητο να γίνουν το γρηγορότερο.

Δυστυχώς, οι 18 μήνες που πέρασαν δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε, και είναι αποκαλυπτικό ότι, οι περσινές δεσμεύσεις του κ. Καραμανλή, από αυτό το βήμα, για την ολοκλήρωσή τους το 2008, φέτος απλά εξαφανίστηκαν.

Πέρα όμως, από τις αναγκαίες υποδομές, η κοινωνία και η οικονομία της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας αξιώνουν επιτέλους μια συνολική αναπτυξιακή στρατηγική. Μια στρατηγική, για την ανάδειξη της Θεσσαλονίκης σε μια πόλη για την έρευνα, την καινοτομία, τις νέες υπηρεσίες.

Όπως είχα πει και πέρσι τον Νοέμβριο στη Θεσσαλονίκη, για να αξιοποιηθεί το δυναμικό της περιοχής με καινοτομίες και κίνητρα, χρειάζεται συνολικός αυτοδιοικητικός και περιφερειακός ανασχεδιασμός.

Πρέπει πρώτα απ’ όλα να συγκροτήσουμε ισχυρότερους δήμους. Να υπάρξουν πολλαπλά δίκτυα μετακινήσεων, επικοινωνιών, υπηρεσιών, και συμμετοχή αυτής της περιοχής στην κοινωνία της πληροφορίας και της γνώσης. Πρέπει να ξεπεραστούν οι στενές λογικές των διοικητικών διαιρέσεων των Νομαρχιών. Πρέπει να δώσουμε τέλος στην πολυδιάσπαση.

Αν θέλουμε η Θεσσαλονίκη, η Βόρεια Ελλάδα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός βαλκανικού σχεδιασμού που θα μετατρέπει αυτό το οργανικό, λειτουργικό, παραγωγικό πλεονέκτημα που έχει, σε πραγματικό πολιτικό βάρος, τότε πρέπει να δημιουργήσουμε μια άλλη ενότητα αναπτυξιακή. Έτσι ώστε, η Θεσσαλονίκη να μπορεί να συντονίσει τις δράσεις, να γίνει θεσμικός πόλος παραγωγής πολιτικών, αποκέντρωσης και υποστήριξης περιφερειακών κέντρων, να αρθρώνει ένα πλέγμα εταιρικών σχέσεων με τις αστικές περιφέρειες, να είναι κέντρο παραγωγής διαβαλκανικής συνεργασίας, πόλος συντονισμού ευρωπαϊκών πολιτικών και συνεργασίας στη νοτιοανατολική Ευρώπη και τη ζώνη της Παρευξείνιας Συνεργασίας.

Η Θεσσαλονίκη, η Βόρεια Ελλάδα, δεν πρόκειται, και δεν θα μπορέσει να κάνει μεγάλα βήματα, εάν δεν αποφασίσουμε όλοι μαζί να προχωρήσουμε στα μεγάλα βήματα της περιφερειακής αποκέντρωσης, στα οποία αναφέρθηκα.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι, θα πρέπει να υπάρξει ένας άλλος προγραμματισμός. Αυτό το λέω διότι πολλές φορές, νομίζω, θα αισθανόσαστε ότι παρακολουθείτε μια παρέλαση υποσχέσεων. Βεβαίως για τα μεγάλα έργα χρειάζεται το κεντρικό κράτος. Να σχεδιάσει, να επενδύσει, να υποσχεθεί αλλά εάν επιτέλους φτιάξουμε την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, την ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση, το 90% των θεμάτων δεν θα είναι ρουσφετολογικές υποσχέσεις στους Θεσσαλονικείς ή σε οποιονδήποτε άλλον. Θα είναι υπόθεση δική σας.

Αυτά που είπε ο Πρόεδρος της ΔΕΘ και ο Πρόεδρος της HELEXPO για τη συνεργασία των φορέων, όπως Επιμελητήρια, Πανεπιστήμια, τεχνολογικά πάρκα, είναι θέματα που δεν θα έπρεπε να απασχολούν την κεντρική Διοίκηση, η οποία το πολύ – πολύ να μπλοκάρει ή να αργοπορεί αποφάσεις για κονδύλια. Κονδύλια που θα έπρεπε εσείς να χειριζόσαστε για γρήγορη, άμεση ανάπτυξη της περιφέρειας. Αυτή είναι η μεγάλη τομή την οποία πρέπει να κάνουμε.

Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε σε ό,τι αφορά την αποκέντρωση, ήδη από πέρσι τον Νοέμβριο, συγκεκριμένο σχέδιο για την περιφερειακή αναδιάρθρωση της χώρας σε νέες αναπτυξιακές ενότητες. Τονίσαμε τον επείγοντα χαρακτήρα των αναγκαίων πρωτοβουλιών, ενόψει μάλιστα και των νέων διαπραγματεύσεων για το Δ΄ ΚΠΣ, που βεβαίως πρέπει να έχουν βάση τις νέες αυτές ενότητες της περιφέρειας.

Δυστυχώς, ο πρωθυπουργός έχασε έναν ολόκληρο χρόνο ασχολούμενος με άλλα θέματα, όπως τις προσλήψεις, ενώ μόλις πριν από μια βδομάδα, αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό το θέμα. Υιοθέτησε τις δικές μας προτάσεις αλλά δεν μας λέει τίποτα αυτό. Μεταρρυθμίσεις τέτοιου βεληνεκούς, χρειάζονται σοβαρή προετοιμασία, δημόσιο διάλογο και κυρίως πίστη στην αρχή της αποκέντρωσης. Και δεν έπεισε ο πρωθυπουργός, ότι διαθέτει αυτή την πίστη. Όπως και στο παρελθόν για το θέμα του Καποδίστρια, τέτοιες πραγματικές μεταρρυθμίσεις γίνονται μόνο επί κυβερνήσεων του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Κράτος αλληλεγγύης, ποιότητας και δυνατοτήτων

Δεύτερη μεγάλη πρόκληση έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος. Εδώ πάλι το κράτος, παραδοσιακά, αν και κάναμε μεγάλες τομές και προσπάθειες επί των κυβερνήσεών μας, λειτουργούσε ως εργοδότης με πελατειακή λογική για την ανεργία, ή ως φορέας που έδινε επιδόματα.

Αποτέλεσμα, η διόγκωσή του, προσφορά υποβαθμισμένων υπηρεσιών στον πολίτη, μη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Αιχμαλωτίζαμε αντί να απελευθερώνουμε το δημιουργικό της κοινωνίας υπέρ του δημόσιου συμφέροντος.

Εμείς θέλουμε να απεγκλωβίσουμε το δυναμικό της χώρας. Στόχος μας να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας. Να διευκολύνουμε τον πολίτη στις ανάγκες του. Στόχος μας να είμαστε όλοι ενεργοί πολίτες, από το νέο μέχρι το συνταξιούχο.

Όλοι είναι πολύτιμοι, όλοι είναι ισότιμοι, όλοι έχουν και δικαιώματα και υποχρεώσεις. Θέλουμε ενεργό τον πολίτη. Να μπορεί να αλλάζει, διότι η εποχή ζητάει αλλαγές, αλλά με σιγουριά. Να έχει ο πολίτης τη σιγουριά ώστε να μπορεί να αλλάζει.

Θέλουμε να απελευθερώσουμε τη γυναίκα, να μπορεί να ενταχθεί στην αγορά εργασίας, με κοινωνικές υποδομές, που θα την στηρίζουν. Μιλάμε πολλές φορές για το θέμα των πολυτέκνων, μα τελικά δε θα είναι τα επιδόματα που θα λύσουν το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρα μας.

Μόνο όταν φτιάξουμε τις απαραίτητες κοινωνικές υποδομές, ώστε η γυναίκα και η οικογένεια να ξέρει ότι δεν θα πληρώσει για το νηπιαγωγείο, για το φροντιστήριο, ότι θα έχει βασικές υπηρεσίες, τότε θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού.

Θέλουμε, όμως, και τους μετανάστες ενταγμένους στην κοινωνία. Όχι μόνο για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μας συστήματος, αλλά και για τη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής Ελλάδας.

Κι εδώ θέλω, επειδή είμαι στην πόλη της Θεσσαλονίκης, να αναφερθώ στις απόψεις του Δημάρχου και του κ. Νομάρχη, με τις οποίες διαφωνώ. Διαφωνώ, διότι, για μια σύγχρονη πόλη -και αφορά αυτό ιδιαίτερα τη Θεσσαλονίκη που θέλει να είναι μια πόλη πολιπολιτισμική- οι μελέτες που έχουν γίνει σε διεθνές επίπεδο, λένε ότι, οι πόλεις οι πολυπολιτισμικές φέρνουν δημιουργικότητα, φέρνουν νέες ιδέες, φέρνουν δυναμισμό, φέρνουν καινοτομίες. Και η Θεσσαλονίκη, αν θέλει να παίξει το ρόλο αυτό στα Βαλκάνια, πρέπει να είναι και αυτή ανοιχτή, πολυπολιτισμική, και πρέπει να είμαστε περήφανοι όταν το μικρό παιδί, το Αλβανάκι, ή ο Ρώσος ή η Ρωσίδα ή αυτός που έχει έρθει από την Ουκρανία, θέλουν να σηκώσουν την ελληνική σημαία. Εγώ είμαι περήφανος ως Έλληνας, όταν αυτό το παιδί θέλει να σηκώσει την ελληνική σημαία.

Πολλές αλλαγές συμβαίνουν στην κοινωνία μας αυτή την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Γι’ αυτό χρειάζεται να δώσουμε βάρος στις γέφυρες μεταξύ μιας φάσης ζωής, και μιας άλλης φάσης ζωής. Να μην πέσει ο πολίτης στο κενό.

Αυτές είναι οι «γέφυρες ζωής». Γέφυρες για τη συμμετοχή του Έλληνα πολίτη στην κοινωνία. Γέφυρες που περνά κανείς όπως π.χ. από το σχολείο στο πανεπιστήμιο. Από την ανεργία στην εργασία. Από την ασθένεια στη θεραπεία. Από την εργασία στη σύνταξη. Από την εργασία στην εκπαίδευση, στην επανακατάρτιση.

Από την εξάρτηση στα ναρκωτικά στην απεξάρτηση. Από την εγκληματικότητα και τη φυλακή στην επανένταξη και την κανονική ζωή. Από το απομακρυσμένο νησί στην πόλη. Από το εγκλωβισμένο άτομο με αναπηρία στη δυνατότητα συμμετοχής. Από αλλοδαπός, σε Έλληνας πολίτης. Από παράνομος μετανάστης, στη νομιμότητα.

Στόχος μας, με αυτή την πολιτική, είναι η ενεργός συμμετοχή. Είμαστε κατά της διαχωριστικής γραμμής που δημιουργεί η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και οικονομία. Κανείς δεν πρέπει να μείνει πίσω, ούτε οι συνταξιούχοι, ούτε οι μακροχρόνια άνεργοι, ούτε οι αγρότες, ούτε οι μικροεπιχειρηματίες.

Κύρια θέση μας είναι ότι, δεν μπορεί να υπάρχουν προνόμια για τους λίγους, αλλά δικαιώματα για όλους.

Εργασία για όλους και βασική προστασία γι’ αυτούς που δεν μπορούν. Η μείωση της ανεργίας και η αύξηση της απασχόλησης και των εισοδημάτων, αποτελούν για μας θεμελιώδη ζητήματα. Η μείωση της διαρθρωτικής ανεργίας θα γίνει με νέα εργαλεία, που διασφαλίζουν την ευελιξία, αλλά συγχρόνως και την ασφάλεια, τόσο στη δουλειά όσο και στο εισόδημα.

Παράδειγμα, πράγματι, είναι η Σκανδιναβία, που έχει πετύχει πολλά σε αυτόν τον τομέα. Ταυτόχρονα, μιλώντας στους παραγωγικούς φορείς πρέπει να πω ότι, έχουν σημαντικότατη ευθύνη γι’ αυτό το θέμα και οι ίδιοι. Πρέπει να αναλάβουν οι επιχειρήσεις τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους, σε σχέση με το πρόβλημα της ανεργίας.

Γι’ αυτό θεωρούμε ότι, οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη στους μηχανισμούς κατάρτισης, τους μηχανισμούς εξεύρεσης εργασίας, τη στήριξη στον άνεργο. Θα προτείνουμε ο ΟΑΕΔ να φύγει από την κρατική διαχείριση και να περάσει πλήρως στα χέρια των κοινωνικών εταίρων.

Πρέπει να περάσουμε από την πολιτική της παθητικής βοήθειας, στην πολιτική υποστήριξης και συμμετοχής. Από την εξάρτηση, στο επίδομα, στο επίδομα για τη δημιουργική απελευθέρωση.

Θα δώσουμε βάρος στις ομάδες που έχουν ιδιαίτερη ανάγκη, με στοχευμένες πολιτικές. Έμφαση στην ανάγκη διαφύλαξης και στήριξης των κατώτερων συντάξεων με ταυτόχρονα δίκαιο επιμερισμό του κόστους των υψηλότερων συντάξεων, χωρίς αυτό να μετακυλίεται σε όλη την κοινωνία.

Καρδιά του σύγχρονου κοινωνικού κράτους είναι ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που κατοχυρώνει την αλληλεγγύη ανάμεσα στις γενιές, αλλά που είναι και οικονομικά βιώσιμο διαχρονικά.

Η μελλοντική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει συνολική πρόταση σε κοινωνικό διάλογο. Θα δώσουμε έμφαση στις πολιτικές αύξησης της απασχόλησης, γιατί αυτή είναι η λυδία λίθος για την επίλυση του ασφαλιστικού, και όχι η μείωση των παροχών. Αλλά και στην άρση των αδυναμιών του σημερινού συστήματος, όπως η πρόωρη συνταξιοδότηση.

Υποστηρίζουμε μια σύγχρονη μορφή οικογένειας με νέες δυνατότητες, που θα συμβάλλει στη συμμετοχή του νέου, του πολίτη, σχεδιάζοντας για βασικές του ανάγκες.

Αναμορφώνουμε τις πόλεις μας, και υποστηρίζουμε τη γειτονιά ως νέα μονάδα ανθρώπινης συμβίωσης. Το σύστημα πρόνοιας και υγείας θα διαρθρωθεί γύρω από τη γειτονιά.

Οι υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης, τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών, από την πρόληψη ασθενειών μέχρι τα πιστοποιητικά, οι βιβλιοθήκες, οι υπηρεσίες Βοήθειας στο Σπίτι, πρέπει να έχουν επίκεντρο τη γειτονιά, με στόχο την εξυπηρέτηση του πολίτη, τη γρήγορη προσαρμοστικότητά του στις αλλαγές. Η γειτονιά πρέπει να αναβιώσει. Να γίνει πυρήνας δημιουργίας και πρωτοβουλίας, ανθρωπιάς, αλληλεγγύης στην κοινωνία μας.

Οι όποιες αλλαγές στην οικονομία θα πρέπει να γίνουν με αίσθημα ασφάλειας για τον πολίτη. Αυτή για μας είναι απαραίτητη προϋπόθεση, ως σοσιαλιστές.

Μια ισχυρή οικονομία

Για την οικονομία που είναι σημαντική προτεραιότητα. Η οικονομική σταθερότητα, είναι θεμέλιο της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πέρυσι μίλησα για την καταστροφική πορεία στην οποία μας πήγαινε η Νέα Δημοκρατία με τη δήθεν απογραφή. Δυστυχώς, και λίγα είπα τότε.

Σήμερα μπορώ να σας πω πώς θα χειριζόμασταν εμείς το ζήτημα. Η μείωση του υψηλού χρέους και η διατήρηση χαμηλών ελλειμμάτων, απαιτεί συγκεκριμένους στόχους και επιλογές. Είμαστε ξεκάθαροι, ότι η μελλοντική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα αποτυπώσει σε ένα πολυετή προϋπολογισμό τις πολιτικές μας προτεραιότητες. Για την εκπαίδευση, την έρευνα, την καινοτομία, την προώθηση της απασχόλησης, καθώς και για την εξοικονόμιση σημαντικών ποσών από την άμυνα, τις δημόσιες δαπάνες, τις επιδοτήσεις χωρίς κοινωνικό αποτέλεσμα.

Θα προτείνουμε την ενεργοποίηση νέων αναβαθμισμένων μηχανισμών δημοσιονομικού προγραμματισμού και ελέγχων, αλλά και ανεξάρτητη στατιστική υπηρεσία. Να μην λέει το ένα κόμμα έτσι και το άλλο κόμμα αλλιώς. Σήμερα η κυβέρνηση μιλάει για απογραφή. Όταν ζητούσαμε εμείς μια διακομματική επιτροπή για να κάνουμε αυτή την απογραφή δεν το δέχτηκε, και έτσι μπορεί σήμερα να παίζει με τα νούμερα και να κρύβεται πίσω από ανειλικρινείς υπολογισμούς.

Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός προϋπολογισμού αποκεντρωμένου στις περιφέρειες, με ταυτόχρονη μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων, καθώς και αρμοδιοτήτων τοπικής φορολογίας. Πιστεύουμε σε μια φορολογική πολιτική που στοχεύει στη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.

Στη χώρα μας υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στο επίπεδο διαβίωσης του πιο ευνοημένου τμήματος της κοινωνίας μας και της συνεισφοράς του μέσω της άμεσης φορολογίας. Πιστεύει πραγματικά κανείς σε αυτή την αίθουσα, ότι μόνο 15.000 συμπολίτες μας έχουν ετήσια εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ, όπως προκύπτει από τις φορολογικές δηλώσεις του 2004;

Η σχέση μεταξύ άμεσων και έμμεσων φόρων πρέπει να αλλάξει βαθμιαία, με μείωση της συμμετοχής των φόρων κατανάλωσης στα συνολικά έσοδα που εντείνουν τις ανισότητες. Στους φόρους εισοδήματος, το βάρος που φέρουν τα εισοδήματα που προέρχονται από εργασία πρέπει να μειωθεί, σε σχέση με τα εισοδήματα που προέρχονται από το κεφάλαιο.

Θα προτείνουμε δραστική μείωση της φορολόγησης των μη διανεμομένων κερδών των επιχειρήσεων για επενδύσεις. Αλλά και φορολόγηση των διανεμόμενων κερδών, ως εισόδημα μαζί με τους συντελεστές φορολογίας φυσικών προσώπων.

Θα διευρύνουμε τη φορολογική βάση, και θα μειώσουμε τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή, ώστε να μπορούν να μειωθούν οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων, έτσι ώστε να μην ωθούνται οι εργαζόμενοι στην παραοικονομία.

Είμαστε διαμετρικά αντίθετοι με την πολιτική της Ν.Δ. που προωθεί την αύξηση των έμμεσων φόρων, την κατακόρυφη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη, και την ισοπέδωση του φόρου εισοδήματος, δήθεν στο όνομα της ισότητας, και στην πραγματικότητα υπέρ των μεγάλων εισοδημάτων.

Ο λεγόμενος ενιαίος συντελεστής για το φόρο εισοδήματος που προωθεί η κυβέρνηση, αφαιρεί το βασικότερο εργαλείο αναδιανεμητικής πολιτικής που διαθέτει το φορολογικό σύστημα.

Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αφήσουμε ανεξέλεγκτες τις εισοδηματικές ανισότητες που προκαλεί η οικονομία της αγοράς. Θα προτείνουμε ριζικές αλλαγές στο φορολογικό σύστημα, για απλοποίηση και διαφάνεια. Την κατάργηση των μικροφόρων, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, την ενοποίηση όλων των φορολογικών επιβαρύνσεων στα ακίνητα, την πλήρη ηλεκτρονική διαχείριση των φορολογικών εργασιών.

Για μας, όλοι οι πολίτες θα θεωρούνται φορολογικά ειλικρινείς. Θα ελέγχονται στατιστικά δείγματα όπως στον υπόλοιπο σύγχρονο κόσμο. Αν αυτό δεν γίνει, τότε οι σχέσεις κράτους – πολίτη δεν πρόκειται να βελτιωθούν, και δεν θα επιτευχθεί ποτέ αξιοπιστία στη φορολογική πολιτική.

Τέλος, η νέα αντίληψη και πρόταση για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, πρέπει να δίνει έμφαση στην απομάκρυνση από τη λογική των επιδοτήσεων. Να δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον, ώστε να απλοποιούνται οι διαδικασίες, να μειώνεται το γραφειοκρατικό βάρος, δημιουργώντας αξιόπιστες δομές και μηχανισμούς στήριξης για τις επιχειρήσεις.

Με σύγχρονα χρηματοοικονομικά εργαλεία που ενθαρρύνουν τη δημιουργία δυναμικών επιχειρήσεων σε αναδυόμενους τομείς και προωθούν την τοπική ανάπτυξη. Και με στροφή σε ένα νέο φορολογικό σύστημα και σε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία του τραπεζικού συστήματος.
Στην καρδιά της νέας πρότασης για την επιχειρηματικότητα είναι η εξωστρέφεια της οικονομίας και η προσέλκυση ξένων επενδύσεων, και ταυτόχρονα, η ανάδειξη της Ελλάδος σε περιφερειακό διεθνές χρηματοοικονομικό κέντρο.

Με ρωτάνε, πολλές φορές, ποια είναι η σχέση του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ένα κράτος πρέπει να εγγυάται τις βασικές υπηρεσίες, την ισότιμη πρόσβαση σε αυτές από όλους τους πολίτες, την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών και την ανταγωνιστικότητά τους στην παγκόσμια οικονομία.

Ένα κράτος που εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό σπάζοντας ολιγοπωλιακές και μονοπωλιακές καταστάσεις. Ο ρόλος του δημοσίου δεν μεταφράζεται απαραίτητα στην παραγωγή υπηρεσιών από το κράτος, αλλά στον έλεγχο των υπηρεσιών από την αγορά υπέρ του πολίτη.

Οι απελευθερώσεις αγορών, οι μετοχοποιήσεις και οι ιδιωτικοποιήσεις των τελευταίων ετών έχουν αλλάξει την ισορροπία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα αλλά και ευρύτερα το ρόλο του κράτους στην οικονομία.

Ο εποπτικός ρόλος του κράτους πρέπει να ενισχυθεί. Και ο ρόλος των ανεξάρτητων αρχών επίσης πρέπει να είναι ισχυρός, ώστε να διασφαλίζει την παροχή ποιοτικών δημοσίων αγαθών και καθολικών υπηρεσιών και την ενθάρρυνση του υγιούς ανταγωνισμού στις αγορές.

Θα προχωρήσουμε άμεσα σε συντονισμένη εποπτεία, και μετά από διαβούλευση και μελέτη των φορέων σε ενιαία εποπτεία των τραπεζικών, χρηματιστηριακών, επενδυτικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, διότι τώρα διαπιστώνεται κενό εποπτείας, σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου απαιτείται συνεργασία των δύο εποπτικών αρχών.

Κριτήριο σε κάθε περίπτωση για όλα αυτά τα θέματα είναι το δημόσιο συμφέρον.

Συντήρηση, σήμερα, είναι τόσο οι απόψεις που δαιμονοποιούν το κράτος, όσο και απόψεις που δαιμονοποιούν την αγορά.

Προοδευτική πολιτική, είναι να συνθέτουμε το κράτος και την αγορά, υπέρ της κοινωνίας των πολιτών, υπέρ του πολίτη, χωρίς δογματισμούς.

Και ακόμα περισσότερο, προοδευτική πολιτική είναι να ενισχύσουμε ένα τρίτο τομέα. Την κοινωνία των πολιτών. Δεν είναι τυχαίο ότι, ο Κόφι Αννάν στην προχθεσινή του εισήγηση είπε ότι, «οι λύσεις στον κόσμο όλο και περισσότερο θα έρχονται από τα κάτω, από τις κοινωνίες, από τους πολίτες». Η έννοια της διαβούλευσης και της συμμετοχής είναι έννοιες της σύγχρονης δημοκρατίας.

Και, εδώ θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ και στo ζήτημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Η κυβέρνηση ήταν τους τελευταίους 18 μήνες προκλητικά απούσα. Παρέλαβε μια νέα εταιρεία απαλλαγμένη από βάρη, ακύρωσε τον διαγωνισμό πώλησης, δεν διαπραγματεύθηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και άφησε την εταιρία να απαξιωθεί και να φτάσει στο σημερινό αδιέξοδο.

Εμείς τις δικές μας ευθύνες δεν τις αρνούμαστε. Παρότι η ΝΔ δημιούργησε τα πρώτα ελλείμματα, αυτά διογκώθηκαν στη συνέχεια επί ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Έχουμε όλοι ευθύνη για το πρόβλημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Σήμερα, όμως, το πρωτεύον είναι η εξεύρεση λύσης.

Τι θέλουμε εμείς; Καταρχάς να συνεχιστεί η απρόσκοπτη και ασφαλής λειτουργία της εταιρείας για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές.

Γι΄ αυτό πρέπει η κυβέρνηση να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και παράλληλα, να συγκροτήσει σοβαρό σχέδιο ενεργειών, σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί η όποια διαδικασία ιδιωτικοποίησης, έστω και αν υπάρξει και συμμετοχή του δημοσίου για ένα μικτό σχήμα, ως μια άλλη πιθανή εναλλακτική λύση.

Το ΠΑΣΟΚ δεν εγκλωβίζεται σε σχήματα του παρελθόντος, αλλά δεν θέλουμε, επίσης, ένα κρατικό μονοπώλιο να αντικατασταθεί από ένα ιδιωτικό μονοπώλιο. Θέλουμε να λειτουργεί ο ανταγωνισμός, και ο πολίτης να μπορεί να επιλέγει.

Είναι αναγκαίο στο τέλος της όποιας διαδικασίας να έχουμε στη θέση της σημερινής Ολυμπιακής ένα νέο σχήμα με προοπτική και βιωσιμότητα, βασισμένο σε ιδιωτικά κυρίως κεφάλαια, που να διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας.

Η νέα αναπτυξιακή ταυτότητα

Βιώσιμη ανάπτυξη

Βασικό στοιχείο στις προτεραιότητές μας είναι η νέα αναπτυξιακή μας ταυτότητα. Η βιώσιμη ανάπτυξη που είναι η επένδυση στον άνθρωπο.

Η βιώσιμη ανάπτυξη είναι το νέο πρότυπο ανάπτυξης που αξιοποιεί προς όφελος του πολίτη τις δυνάμεις της αγοράς, αλλά ενισχύει ταυτόχρονα την κοινωνική συνοχή και προστατεύει το περιβάλλον.

Το μοντέλο το οποίο ακολουθούσαμε, που ήταν απαραίτητο για τις μεγάλες υποδομές, ολοκληρώνει τον κύκλο του. Το περιβάλλον γίνεται όλο και περισσότερο προστιθέμενη αξία, τόσο στις υπηρεσίες μας όσο και στα προϊόντα που παράγουμε.

Επίσης ο πολιτισμός και ο αθλητισμός της χώρας μας, πρέπει να είναι παραγωγικές δραστηριότητες, όχι μόνο θέαμα. Μπορούν να γίνουν βασική βιομηχανία της ελληνικής οικονομίας.

Στο νέο αυτό αναπτυξιακό πρότυπο νέοι τομείς παίρνουν τη σκυτάλη. Τα παραδοσιακά συγκριτικά πλεονεκτήματα στον τουρισμό, στη ναυτιλία, στα τρόφιμα, συνδυάζονται με τα νέα συγκριτικά πλεονεκτήματα που πρέπει να αναπτύξουμε.

Δίνουμε νέα αξία σε αυτούς τους τομείς. Με την ανάπτυξη της υπαίθρου, με το περιβάλλον, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, τις υπηρεσίες εκπαίδευσης και υγείας, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τις νέες τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας, ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, θα μπορέσουμε να αποσυνδεθούμε σε ένα μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο.

Προϋπόθεση για την αξιοποίησή τους είναι η επένδυση στην έρευνα.

Δεν αποτελεί αναπτυξιακή προοπτική για μας, η επένδυση στη φτηνή εργασία, η επένδυση στη φτώχεια, η επένδυση στην εξαθλίωση του εργαζομένου.

Ξέρω, ότι οι παραγωγικοί φορείς, συμφώνησαν με τα πρόσφατα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά το εργασιακό και το ωράριο, αν και υπήρξαν και πολλοί από τους εργοδοτικούς φορείς που διαφώνησαν για το θέμα του ωραρίου.

Όμως, είμαι σίγουρος, διότι συζητάμε, ότι κατανοούν πώς αυτά τα μέτρα, δεν θα μας κάνουν ανταγωνιστικούς, και σίγουρα δεν είναι μέτρα για μια βιώσιμη, νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Είναι ημίμετρα που τελικά χτυπάνε τον αδύναμο στην κοινωνία μας. Δεν είναι αυτό το πρότυπο ανάπτυξης το οποίο εμείς προτείνουμε.

Αναπτυξιακή προοπτική για μας, είναι αυτή που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, αξιοποιεί τα παραδοσιακά πλεονεκτήματα της χώρας μας και δίνει διέξοδο στην περιφέρεια. Είναι επένδυση στον άνθρωπο. Γι΄ αυτό έχουμε θέσει ως βασική κεντρική προτεραιότητα το θέμα της παιδείας.

Επένδυση στον άνθρωπο – Παιδεία

Η επένδυση στον άνθρωπο, την επιστήμη, την έρευνα, την τεχνολογία και τον πολιτισμό, είναι ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει αυτή η χώρα μπροστά.

Είχα την ευκαιρία πριν από ένα μήνα να μιλήσω με τον υπουργό Παιδείας του Χονγκ Κονγκ. Τον ρώτησα, «ποιος είναι ο προϋπολογισμός που έχεις». Μου λέει, «φέτος θα τον ανεβάσουμε τον προϋπολογισμό, θα φτάσουμε στο 25% του ΑΕΠ».

Νομίζουμε ότι, είναι μακριά το Χονγκ Κονγκ. Δεν είναι μακριά. Στη σημερινή παγκόσμια οικονομία δεν είναι μακριά το Χονγκ Κονγκ. Σκεφτείτε ότι, οι Ελληνες θα πρέπει να μπορούν να ανταγωνιστούν με νέους από την Ασία, στους οποίους η πολιτεία επενδύει πολλά περισσότερα για να τους προετοιμάσει σωστά σε αυτό τον ανταγωνιστικό κόσμο.

Γι΄ αυτό το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει ευθέως την ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό, για άμεσο διπλασιασμό των δαπανών για την παιδεία.

Διαθέτοντας ποσοστό 5% του κρατικού προϋπολογισμού για την παιδεία, αλλά και επενδύοντας το 40% του Δ’ ΚΠΣ στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Μόνο έτσι μπορούμε να μιλάμε για αλλαγές και πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά δεν αρκούν τα χρήματα. Χρειάζονται τομές στο σύστημα.

Εμείς λέμε τέρμα στο συγκεντρωτισμό της Μητροπόλεως.

Λέμε τέρμα στα μονοπώλια στη γνώση. Θέλουμε τον ποιοτικό ανταγωνισμό μέσα στους κόλπους του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.

Θέλουμε την πολυτυπία στα σχολεία, στα Πανεπιστήμιά μας, για να υπάρχουν πολλαπλές επιλογές για τον κάθε νέο. Μόνο έτσι θα σπάσουμε το κύκλωμα το φροντιστηριακό. Όταν υπάρχουν πολλές επιλογές και δεν αισθάνεται αδιέξοδα και μονόδρομους ο νέος μπροστά του.

Θέλουμε να απελευθερώσουμε τις δυνάμεις της κοινωνίας για να παρέχουν μάθηση και γνώση. Τα συνδικάτα, οι δήμοι, οι συνεταιρισμοί, τα επιμελητήρια. Έχουμε και μια νέα πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ στον τομέα της εκπαίδευσης.

Λέμε τέρμα στη σπατάλη του ανθρώπινου δυναμικού, στη μετανάστευση του φοιτητή από τη χώρα μας.

Λέμε ναι στην αποκέντρωση της παραγωγής γνώσης. Θέλουμε τους γονείς με δικαίωμα και ευθύνη συμμετοχής, επιλογής, αξιολόγησης,

Λέμε τέρμα στην παιδεία που δυστυχώς σήμερα, είναι βαθιά ταξική στη χώρα μας.

Σύνθημά μας, παιδεία για όλους. Κεντρικός μας στόχος να άρουμε όλα τα οικονομικά εμπόδια για την οικογένεια που θέλει να σπουδάσει το παιδί της.

Το δημόσιο Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ θα παραμείνει για μας ο βασικός μοχλός για την τριτοβάθμια παιδεία και τη δια βίου εκπαίδευση. Αλλά δεν φοβόμαστε και άλλες μορφές μη κρατικών φορέων. Το δημόσιο θα έχει ρόλο με τον έλεγχο, για να διασφαλίσει το δημόσιο συμφέρον, τη σύνδεση με την παραγωγή, τις ανάγκες της κοινωνίας, τον κοινωνικό χαρακτήρα και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών κάθε εκπαιδευτικής μονάδας.

Λέμε τέρμα στην ανούσια παιδαγωγική της αποστήθισης. Θέλουμε νέους που αγαπούν τη μάθηση, που θέλουν να μαθαίνουν σε όλη τους τη ζωή, με κριτική συνθετική σκέψη.

Θέλουμε ένα Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ με αυτοτέλεια και αυτονομία στη διοίκηση, στην κατανομή και χρήση των πόρων του, στις εκπαιδευτικές μεθόδους. Ανταγωνιστικό στο εγχώριο, ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι. Συνδεδεμένο με την περιφερειακή ανάπτυξη.

Εδώ θέλω να πω κάτι. Καλό το Διεθνές Πανεπιστήμιο, το οποίο εξήγγειλε ο πρωθυπουργός. Το είχαμε προωθήσει πριν από πολλά χρόνια και εμείς στο Υπουργείο Παιδείας. Είναι, όμως, ξεπερασμένο σήμερα. Αυτό το οποίο θα βοηθήσει τη χώρα μας, είναι να ανοίξουν και να γίνουν διεθνή όλα τα Πανεπιστήμιά μας. Δεν θέλουμε ξεχωριστό Διεθνές Πανεπιστήμιο. Δεν χρειάζεται ξεχωριστό Διεθνές Πανεπιστήμιο.

Γιατί το Αριστοτέλειο, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας να μην είναι Διεθνή Πανεπιστήμια; Αλλά χρειάζονται τομές. Αλλιώς θα φτιάξουμε ένα μικρό Πανεπιστήμιο, ελίτ, για τους λίγους, καλό θα είναι, δεν θα είναι όμως αυτό που μπορεί να είναι η Ελλάδα. Το κέντρο υπηρεσιών εκπαίδευσης για όλα τα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο, για πάρα πολλές άλλες περιοχές του κόσμου.
Τέλος, λέμε ναι στη φτηνή πρόσβαση στο διαδίκτυο, στα κίνητρα και στη χρήση της νέας τεχνολογίας παντού. Θέλουμε μια επαγγελματική εκπαίδευση συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Κριτική προς τη Νέα Δημοκρατία

Φίλες και φίλοι, τελειώνοντας θα ήθελα να πω δυο λόγια, αξιολογώντας την πορεία της κυβέρνησης. Είναι ο ρόλος μας, είναι η συνταγματική μας υποχρέωση, είναι η φωνή ελέγχου του Έλληνα πολίτη, όταν ζητάμε λογοδοσία από την εξουσία.

Γι’ αυτό δώσαμε μια αναλυτική Βίβλο Αναξιοπιστίας, όπως την έχω ονομάσει, όπου εκεί σελίδα – σελίδα, σημείο – σημείο, καταγράψαμε το τι έλεγαν και τι κάνει σήμερα αυτή η κυβέρνηση, το «είπαν – ξείπαν».

Δείτε τι έκαναν τελικά χτες με το θέμα των οικογενειών με τρία παιδιά. Υποσχέθηκαν εξομοίωση με τους πολύτεκνους, και αντί γι’ αυτό ανακοίνωσαν τελικά, χτες, ένα επίδομα, για όσους αποκτήσουν από εδώ και πέρα τρίτο παιδί, και σταδιακή μείωση των τελών κυκλοφορίας σε 3 χρόνια, αν αγοράσουν αυτοκίνητο,

Μίλησαν για μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα, τη μείωση του κράτους. «Το μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα θέλει μελέτη ακόμα», λέει ο κ. πρωθυπουργός. Και όσο για τη μείωση του κράτους, ακούστε για την επανίδρυση και μείωση του κράτους.

Ως κυβέρνηση, σε 18 μήνες, ίδρυσαν 220 νέες υπηρεσίες. Συγκρότησαν 400 νέες αμειβόμενες επιτροπές και ομάδες εργασίας, και σύστησαν 5.500 νέες θέσεις προσωπικού.

Η «επανίδρυση του κράτους» που υποσχέθηκαν, δεν ήταν τίποτα άλλο, δυστυχώς, παρά η συγκρότηση ενός κομματικού κράτους. Οι δημόσιες υπηρεσίες γεμίζουν με νέους υπαλλήλους – μια νέα γενιά συμβασιούχων – για τα λεγόμενα «γαλάζια παιδιά». Βέβαια, εγώ δεν δέχομαι αυτόν τον όρο, δε θεωρώ κανέναν «γαλάζιο», «πράσινο» ή «κόκκινο», θεωρώ όλα τα παιδιά, παιδιά του ελληνικού λαού.

Σε μια περίοδο μεγάλων δημοσιονομικών ελλειμμάτων καταγράφονται, και δεν μας το έχει διαψεύσει η κυβέρνηση, τον πρώτο χρόνο της «νέας διακυβέρνησης», 475 προσλήψεις την ημέρα από το δημόσιο.

Οι αναγκαίες, όμως, προσλήψεις στο χώρο της υγείας, εγκρίνονται με το σταγονόμετρο, ενώ παράλληλα ανακοινώνεται η πρόσληψη 9.000 αγροφυλάκων, από τους οποίους 1.200 προσλαμβάνονται με βάση τα αποτελέσματα ενός διαβλητού διαγωνισμού του 1993. Αυτή είναι η νέα ηθική και ο νέος πολιτισμός στην πολιτική; Αυτή είναι η καταπολέμηση της σπατάλης του δημόσιου χρήματος; Έλεος, χρειαζόμαστε αγροφύλακες στη χώρα μας, αυτή την εποχή;

25.000 στελέχη της δημόσιας διοίκησης απομακρύνθηκαν με συνοπτικές και διαβλητές διαδικασίες. Πτυχιούχοι, απόφοιτοι της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών, αντικαταστάθηκαν από υπαλλήλους με απολυτήριο Λυκείου.

Ζητάει η ΑΔΕΔΥ, και δικαίως, να επανακριθούν όλοι με ένα σύστημα αξιοκρατικό και μη διαβλητό. Και εμείς αυτό υποστηρίζουμε, και αυτό θα εφαρμόσουμε, με ένα σύστημα μη διαβλητό και αξιοκρατικό για να αξιολογούμε τους δημόσιους υπαλλήλους, τους διευθυντές στη χώρα μας. Έτσι μόνο θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε.

Υπάρχει και μια νέα κατηγορία που διώκεται, που δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Είναι όπως παλιά, που υπήρχε ο κομμουνιστής, υπήρχε και ο συνοδοιπόρος που δεν ήταν κομμουνιστής, αλλά ακολουθούσε. Να σας πω ποιοι είναι οι συνοδοιπόροι σήμερα; Είναι οι διευθυντές που ήταν Νέα Δημοκρατία και οι οποίοι συνεργάστηκαν με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αυτοί είναι οι συνοδοιπόροι, οι οποίοι, και αυτοί, κυνηγιώνται σήμερα από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Έχουμε ασφυκτική κηδεμονία του χώρου της Δικαιοσύνης. Η μάχη για τη διαφάνεια, η περίφημη μάχη κατά της «διαπλοκής», κατέληξε στο φιάσκο του βασικού μετόχου, και σε πεδίο συμβιβασμών και διευθέτησης συμφερόντων.

Ο διορισμένος από την κυβέρνηση Πρόεδρος της Ολυμπιακής, κάνει πρωτοφανείς καταγγελίες, και ουδείς από τους πολιτικούς προϊσταμένους, την κυβέρνηση ή τη δικαιοσύνη, συγκινείται, ούτε και ο ίδιος, βεβαίως, ο πρωθυπουργός.

Συνδικαλιστές και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, υπαινίσσονται διαφθορά, και η αντίδραση ποια είναι; Διαγράφεται ο ένας, για να εξασφαλιστεί η σιωπή των άλλων.

Σήμερα, βρισκόμαστε οικονομικά σε έναν πρωτοφανή δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Έχουμε την κατάρρευση των δημοσίων εσόδων. 3,7% αντί για 11,4% που έλεγε ο προϋπολογισμός. Υστέρηση που αντιστοιχεί σε 2 δις. ευρώ.

Με τεχνητή συγκράτηση των δημοσίων δαπανών, μια ιδιότυπη «στάση πληρωμών» σε έργα στο χώρο της παιδείας, στο χώρο της υγείας, που χτυπά βεβαίως, τον μέσο Έλληνα, έχουμε δαπάνες τουλάχιστον 600 εκ. ευρώ που σήμερα συγκρατούνται τεχνητά, που θα εκταμιευτούν εκ των πραγμάτων κατά τη διάρκεια του έτους.

Έχουμε αύξηση του δημόσιου χρέους. Το δημόσιο χρέος, όπως και ο δανεισμός, ξεπέρασαν ήδη, στα μέσα της χρονιάς, το φετινό ετήσιο στόχο. Και μιλάω για έναν προϋπολογισμό τον οποίο χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός, «τον πρώτο στην ιστορία αξιόπιστο προϋπολογισμό της χώρας». Αυτός ο προϋπολογισμός έχει ήδη, στα μέσα της χρονιάς, εκτροχιαστεί.

Με βασικό θύμα τις δημόσιες επενδύσεις, την ανάπτυξη της χώρας και ιδιαίτερα, την ανάπτυξη στην περιφέρεια, έχουμε τη μείωση των δημοσίων επενδύσεων κατά 40%. Έχουμε ιδιωτικές επενδύσεις που μειώθηκαν το 2004 για πρώτη φορά ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οι συνολικές επενδύσεις είναι σήμερα 1 δις. ευρώ χαμηλότερες από ότι στην αρχή του 2004.

Στο Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, μια σταθερή και σημαντική παράμετρο μέχρι τώρα της ανάπτυξης της χώρας, κατάφερε η σημερινή κυβέρνηση να επιβραδύνει την απορρόφηση.

Ενώ, τα προηγούμενα έτη η αύξηση της απορρόφησης ετησίως, ήταν 36% και 40%, όχι μόνο δεν υπήρξε επιτάχυνση, αλλά υπήρξε μείωση των δαπανών κατά 4%. Και αυτή η πορεία συνεχίζεται το 2005, με αποτέλεσμα, δυστυχώς, να χαθούν πολλά χρήματα από το Γ΄ ΚΠΣ.

Η ανεργία παραμένει πρώτο πρόβλημα. Έχουμε χάσει περίπου 100.000 θέσεις τον τελευταίο χρόνο. Τα πραγματικά εισοδήματα είναι στάσιμα ή υποχωρούν. Η ακρίβεια πλήττει ολοένα και περισσότερο κάθε ελληνικό νοικοκυριό.

Η απορύθμιση της αγοράς εργασίας που προωθήθηκε από την κυβέρνηση σημαίνει εξαντλητικά ωράρια για τις οικογένειες. Η αγορά έχει παγώσει, βρίσκεται στα όρια της ασφυξίας. Οι ακάλυπτες επιταγές παρουσιάζουν αύξηση κατά 110%. 3000 οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, έχουν βάλει λουκέτο.

Η αγροτική οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ δεν αξιοποιείται η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Μίλησα αναλυτικά γι’ αυτό το θέμα, προχθές στη Βουλή. Θα κάνω μόνο μια αναφορά στο πολυδιαφημισμένο «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων» που παρουσίασε μόλις προχθές ο κ. Αλογοσκούφης, όπου δεν υπάρχει καμία αναφορά για τους αγρότες.

Ξέχασαν τους αγρότες στη μεταρρύθμιση. Σε αυτή τη νέα μεγάλη μεταρρύθμιση που λέγεται νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Ξέχασαν τις υποσχέσεις τους. Ξέχασαν το «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά».

Η αδυναμία εκτέλεσης του προϋπολογισμού, ουδόλως μας ευχαριστεί. Οδηγεί στην επιβολή των άδικων φορολογικών μέτρων που πλήττουν κυρίως τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.

Τώρα, αναζητούν διέξοδο σε μια τεράστια κλίμακας τιτλοποίηση φορολογικών οφειλών, ξεχνώντας, άλλη μια φορά, τι έλεγαν ως αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση δανείζεται με υψηλό κόστος για να εμφανίσει μείωση του ελλείμματος. Πρακτικές που αντιβαίνουν και δεν προωθούν το ζητούμενο της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Κυρίες και κύριοι, τελειώνοντας, θα ήθελα απλώς να πω ότι, έχουμε ήδη συμπληρώσει 18 μήνες από την ανάληψη της ευθύνης για τη διακυβέρνηση της χώρας από τον κ. Καραμανλή.

Η κοινωνία, ο κάθε πολίτης, συνειδητοποιεί ότι, το σχέδιο για την κατάκτηση της εξουσίας υπήρχε, αλλά συνοδεύονταν από ένα σχέδιο μόνο για τη διατήρηση της εξουσίας και όχι από ένα σχέδιο για το πού θα πάει η Ελλάδα.

Όταν ανέλαβα την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, έναν μόνο μήνα προ των εκλογών, είχα απόλυτη συναίσθηση των μεγάλων και ιστορικών προκλήσεων που θα αντιμετώπιζε η χώρα μας. Και ήξερα ότι, παρότι ως κυβέρνηση τότε δεν είχαμε ολοκληρώσει τα πάντα, είχαμε όμως δημιουργήσει σημαντικές βάσεις για ένα νέο άλμα, και είμαι περήφανος για το έργο των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη.

Είχαμε να θέσουμε νέους στόχους, τότε, για την χώρα μας. Η κυβέρνηση που θα προέκυπτε από τις εκλογές του 2004 δεν θα είχε μόνο να κάνει διορθωτικές αλλαγές, θα είχε ένα τιτάνιο έργο.

Πρώτον, τη διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

Δεύτερον, την ολοκλήρωση της προετοιμασίας και την αξιοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Τρίτον, τη διαπραγμάτευση ενός νέου Ευρωπαϊκού Συντάγματος.

Τέταρτον, την εντατικοποίηση της αξιοποίησης του Γ’ ΚΠΣ με κύριο στόχο την περιφέρεια.

Πέμπτο, τη νέα διαπραγμάτευση του προϋπολογισμού της Ένωσης μέχρι το 2013. Το Δ’ ΚΠΣ.

Έκτο, τη μετεξέλιξη της νέας ΚΑΠ.

Κάθε ένα από τα παραπάνω ήταν μια μεγάλη πρόκληση, αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα μας. Ευκαιρία να πάμε την Ελλάδα της δημιουργίας μπροστά. Την Ελλάδα των αξιών πολύ μπροστά. Να ξεφύγουμε από τα προβλήματα και τα δεσμά του παρελθόντος μας.

Χρειαζόταν, όμως, πολιτική βούληση, για να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες και να χαραχθούν οι νέοι δρόμοι. Αυτές τις μεγάλες, τις ιστορικές ευκαιρίες, έχει χάσει για την Ελλάδα ο κ. Καραμανλής. Εμείς, κι εγώ προσωπικά, δεν θα τις είχαμε χάσει. Γιατί είχαμε οργανώσει την πορεία μας, γιατί είχαμε διαμορφώσει τους στόχους μας. Αλλά πέρα απ’ αυτό, διότι εμείς είχαμε την πολιτική βούληση να κάνουμε πράξη, να πάρουμε πρωτοβουλίες, να κάνουμε ενέργειες οι οποίες θα μας πήγαιναν πιο κοντά στον επιθυμητό στόχο.

Κυρίες και κύριοι, υπήρχαν άλλοι δρόμοι, υπάρχουν άλλοι δρόμοι, υπάρχει ο άλλος δρόμος για την κοινωνία μας, για την Ελλάδα, για τους Έλληνες. Γι’ αυτό δεν είμαι απλά επικριτικός για τον κ. Καραμανλή. Αισθάνομαι εξοργισμένος ως Έλληνας γιατί προσπάθειες ετών χάνονται. Γιατί το μεγάλο κεφάλαιο κύρους και αξιοπιστίας που συσσωρεύσαμε ως ελληνισμός, χάνεται. Γιατί οι πόροι από τα Κοινοτικά Πλαίσια για την ανάπτυξή μας, χάνονται. Γιατί σπαταλάται και χάνεται για την Ελλάδα το μέλλον για τις γενιές που ακολουθούν.

Πέρα από τις άλλες διαφορές μας, έχουμε μια μεγάλη διαφορά με την ΝΔ. Εμείς γνωρίζουμε ότι, η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες, και βάζουμε ψηλά τον πήχη. Η ΝΔ κατεβάζει τον πήχη για την Ελλάδα.

Εμείς γνωρίζουμε πώς να δημιουργήσουμε νέες επιλογές, πώς να ανοίξουμε νέους δρόμους και δυνατότητες για τον Έλληνα. Η ΝΔ θέλει να μας πείσει ότι, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές. Ότι η ζωή είναι μονόδρομος. Ότι η δική της πολιτική είναι μονόδρομος.

Η ΝΔ και ο κ. Καραμανλής καλλιεργούν με αυτό τον τρόπο την ηττοπάθεια. Εμείς ξέρουμε ότι, μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας. Ότι ο ελληνισμός μπορεί να πάρει την τύχη του στα χέρια του. Εμείς δεν θα είμαστε ποτέ παθητικοί διαχειριστές της μιζέριας. Έχουμε αποδείξει ότι, μπορούμε να είμαστε αρχιτέκτονες νέων οριζόντων.

Η δική μας πολιτική πρόταση διέπεται από αρχές: της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, της συμμετοχής, της κοινωνικής λογοδοσίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνοχής

Επίκεντρο της πολιτικής μας: ο άνθρωπος. Πυρήνας της παράταξης μας: ο πολίτης. Κοινή συνισταμένη η βιώσιμη ανάπτυξη και η επένδυση στον άνθρωπο, για μια ισχυρή οικονομία, για ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, επιτελικό, αποκεντρωμένο και αποτελεσματικό. Βιώσιμη ανάπτυξη με ένα νέο πρότυπο, με στόχους πολιτικής την ισχυρή οικονομία, το σύγχρονο κράτος και το σύγχρονο πολιτικό και διοικητικό σύστημα.

Προϋπόθεση για μας, είναι οι αλλαγές στην οικονομία να γίνουν με κοινωνική ευαισθησία, και με αίσθημα ασφάλειας για τον πολίτη.

Κυρίες και κύριοι, στις επόμενες εκλογές, η ΝΔ θα λογοδοτήσει. Ο λαός θα καταδικάσει την αναλγησία, τον κομματισμό, αλλά και την ανευθυνότητα αυτής της κυβέρνησης.

Με ειλικρίνεια θέλω να πω ότι, δεν χαίρομαι καθόλου για την πορεία που παίρνει η χώρα. Γιατί κάθε μέρα προστίθενται βάρη και αδιέξοδα στους Έλληνες πολίτες. Ξέρω ότι, το δικό μας έργο, όταν αναλάβουμε ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας, θα είναι πιο δύσκολο. Ξέρω, όμως, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και δημιουργούμε σήμερα τις προϋποθέσεις γι’ αυτό, με μια νέα Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για τη χώρα, την οποία διαμορφώνουμε. Με την συμμετοχή και τη συνευθύνη του πολίτη την οποία και θα εγγυηθούμε. Με την κινητοποίηση της νέας γενιάς, και όλων όσων πιστεύουν στο «νέο» για την χώρα μας, στην οποία νέα γενιά εμείς θα βασιστούμε.

Αναλαμβάνω αυτή την ιστορική ευθύνη, να περπατήσουμε μαζί ένα διαφορετικό δρόμο. Τον άλλο δρόμο που έχει ανάγκη η χώρα. Μπορούμε να το κάνουμε και το χρειάζεται η χώρα.

Σας καλώ όλους σε μια νέα πορεία για την χώρα, που ξεκινώ εδώ, από την Θεσσαλονίκη, για να ανοίξουμε νέους ορίζοντες. Απέναντι στην ηττοπάθεια για την χώρα μας, εμείς έχουμε πίστη στις αξίες μας, τις ιδέες μας, στον ελληνικό λαό. Και θα πετύχουμε.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Διαβάστε επίσης