Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ομιλία – Παρουσίαση συμπερασμάτων Συμποσίου Σύμης

«Αγαπητές φίλες και φίλοι. Βρισκόμαστε σε έναν ιδιαίτερα όμορφο χώρο στο Ρέθυμνο, ένα χώρο που έχει σχέση και με αυτά που συζητήσαμε, θέματα της εποχής για τα οποία συζητήσαμε, θέματα δημοκρατίας, θρησκείας, πολιτισμού.

Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι, αυτός ο χώρος ήταν κάποια στιγμή βενετσιάνικη εκκλησία, αργότερα έγινε τζαμί και σήμερα είναι ωδείο. Νομίζω ότι, μπορούμε να τραγουδήσουμε υπέρ του πολυπολιτισμού.

Το εύρος όλης αυτής της προσπάθειας, το εύρος της σκέψης, της ελευθερίας, της έκφρασης, της αναζήτησης, αλλά, θα έλεγα, ακόμα περισσότερο και την εμπιστοσύνη που εμείς μεταξύ μας έχουμε δημιουργήσει. Εμπιστοσύνη που είναι πάρα πολύ σημαντική, για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε, να αναπτύξουμε την κριτική και αδούλωτη σκέψη μας.

Είναι μέσα στο πνεύμα αυτής της συνάντησής μας, που τονίσαμε ότι, η έννοια της δημοκρατίας, δεν είναι μονοπώλιο κανενός. Η δημοκρατική σκέψη, οι δημοκρατικές αρχές, η δημοκρατική κουλτούρα, η πίστη σε αρχές, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία στην κοινωνία, ο δημοκρατικός έλεγχος της εξουσίας. η ελευθερία έκφρασης, όλες αυτές οι έννοιες , δεν αποτελούν προνόμιο ή μονοπώλιο καμιάς θρησκείας, καμιάς εθνικότητας, κανενός πολιτισμού.

Αν και οι ρίζες των σημερινών θεσμών της δημοκρατίας βρίσκονται εδώ, σε αυτή τη χώρα, στη χώρα μας, στην Ελλάδα, αποτελεί, πια, αυτή η παράδοση κοινό κτήμα της ανθρωπότητας.

Αλλά δυστυχώς η καταπάτηση της δημοκρατίας, η καταπίεση, η στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ανισότητα, η αδιαφάνεια, όλα αυτά δεν έχουν ρίζες ούτε γεωγραφικές, ούτε θρησκευτικές, ούτε εθνοτικές.

Παράδειγμα απτό είναι ότι, δυστυχώς, και ο χριστιανισμός και ο ιουδαϊσμός και ο μουσουλμανισμός, και άλλες θρησκείες επί της γης, έχουν κατά καιρούς γίνει εργαλεία στα χέρια πολιτικών, ή ομάδων, ή φανατικών, ή θρησκευτικών ηγεσιών, με στόχο να υποτάξουν συνειδήσεις, να δημιουργήσουν φοβίες, να κηρύξουν πολέμους ή και σταυροφορίες, και να στερήσουν την ελεύθερη σκέψη και βούληση από πολίτες ή ακόμα και από ολόκληρους λαούς.

Άρα, δε μας φταίνε οι θρησκείες καθαυτές, φταίνε εκείνοι που θέλουν να τις καπηλευτούν, να τις εκμεταλλευτούν για ίδιο όφελος. Φταίνε εκείνοι που δε σέβονται την ιερότητα του κάθε ανθρώπου, αλλά και την ιερότητα της σχέσης του κάθε ανθρώπου με το Θεό, μια σχέση που θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να καπηλευθούν και να γίνουν διαμεσολαβητές. Διαμεσολαβητές στις συνειδήσεις των πολιτών, ώστε να έχουν την εξουσία να ευλογούν ή και να αφορίζουν, είτε λαούς, είτε πολιτικές ιδέες, είτε ακόμα και πολίτες κατά το δοκούν, με αυθαίρετο τρόπο.

Προ ολίγων ημερών, σοκαριστήκαμε από το αποτρόπαιο γεγονός του Λονδίνου, αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα. Καταδικάσαμε με τον πιο έντονο τρόπο την βίαιη αυτή πράξη, αυτή την πράξη που σκότωσε αθώους ανθρώπους, μέσα στο κέντρο αυτής της πόλης.

Θα κάνουμε, όμως, ένα μεγάλο λάθος αν θεωρήσουμε ότι, το πρόβλημα της τρομοκρατίας είναι συνυφασμένο με το Ισλάμ. Ακριβώς, στη λογική που είπα προηγουμένως, μπορεί η θρησκεία να γίνεται εργαλείο από κάποιους, για άλλους σκοπούς.

Μάλιστα, αν προσπαθούσαμε να συνδέσουμε το Ισλάμ με την τρομοκρατία, θα παραδίδαμε εμείς οικειοθελώς, εμείς θα παραδίδαμε, ολόκληρους λαούς, ολόκληρες παραδόσεις, ιστορία, θα τα παραδίδαμε όλα αυτά, σε μερικούς υστερικούς ηγέτες που καπηλεύονται την θρησκεία. Έτσι, λοιπόν, η στέρηση ελευθεριών από τους συμπολίτες μας, η στέρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων από τους συμπολίτες μας, ή ακόμα ο εύκολος αφορισμός του Ισλαμισμού, δεν θα λύσουν το πρόβλημα, θα επιτείνουν το πρόβλημα αντί να το λύσουν.

Σε περιοχές της γης όπου υπάρχει φτώχεια, όπου υπάρχει καταπίεση, όπου υπάρχει ανισότητα, όπου υπάρχουν πόλεμοι, κατοχές, ανέχεια, όπου υπάρχει αγανάκτηση ή απόγνωση, σε αυτές τις περιοχές η καπηλεία της θρησκείας γίνεται ευκολότερη. Άρα, λοιπόν, προς αυτά τα προβλήματα πρέπει να προσανατολιστούμε, προς αυτά τα προβλήματα πρέπει να δώσουμε απαντήσεις.

Πρέπει να απαντήσουμε στα θέματα της φτώχειας, της καταπίεσης, της ανισότητας, των πολέμων, των κατοχών, της ανέχειας, της απόγνωσης. Μόνο έτσι θα χτυπήσουμε και θα απομονώσουμε τη βία, μόνο έτσι θα απομονώσουμε την τρομοκρατία ή έστω την εκμετάλλευση της θρησκείας ως ένα εργαλείο επιβολής ανελεύθερων πολιτικών.

Και γι αυτό νομίζω ότι, πρέπει να πούμε κάτι απλό, που είναι ένα συμπέρασμα από το συμπόσιο. Εμείς οι δημοκράτες όλης της γης, πρέπει να ενωθούμε. Να ενωθούν οι δημοκράτες όλης της γης, είτε είμαστε Χριστιανοί, είτε είμαστε Μουσουλμάνοι, είτε Εβραίοι, είτε Βουδιστές, είτε Ινδουιστές είτε οποιασδήποτε άλλης θρησκεία ή και αθεϊστές, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας εμείς οι δημοκράτες, και να αντισταθούμε.

Να αντισταθούμε σε εκείνους που θέλουν να αιχμαλωτίσουν την θρησκεία, να αιχμαλωτίσουν την εκκλησία, να αιχμαλωτίσουν την πίστη του καθενός προς ίδιον όφελος, και προς αλλότριους σκοπούς.

Και χθες έκανα μια δήλωση για μια μελέτη που διακινούσε η Αρχιεπισκοπή. Αυτό, όμως, που με έχει ανησυχήσει εδώ και πολύν καιρό, είναι η υπόγεια προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας, να καπηλευθεί, να αιχμαλωτίσει, αν θέλετε, την ίδια την εκκλησία και την ίδια την Ορθοδοξία.

Από τη στάση της στο δημοψήφισμα για τις ταυτότητες, μέχρι και την πρόσφατη απουσία της στην κρίση της Εκκλησίας, υπάρχουν, πια, όχι μόνο ενδείξεις, αλλά πειστήρια για την προσπάθειά της να εκμεταλλευθεί, να αιχμαλωτίσει την Εκκλησία.

Την προειδοποιούμε. Η Ορθοδοξία δεν ανήκει σε κανέναν. Αποτελεί κοινή παράδοση του λαού μας, και δεν θα αφήσουμε να γίνει υποχείριο κανενός κόμματος. Καλώ τον πρωθυπουργό να βάλει τέλος στην υπονόμευση ενός θεσμού, που δεν του ανήκει. Εμείς οι δημοκράτες θα προασπίσουμε την ελευθερία των πολιτών, την ελευθερία και της Ορθοδοξίας.

Ανησυχώ, όμως, γιατί η στάση της Νέας Δημοκρατίας στο θέμα της Εκκλησίας, δεν αποτελεί μια εξαίρεση, αλλά είναι ο κανόνας του τρόπου του σκέπτεσθαι, για την πολιτική ζωή της χώρας μας. Η προσπάθεια να ελέγξει το Δημόσιο, να κομματικοποιήσει τη Δημόσια Διοίκηση, να πανικοβάλλει τα Μέσα Ενημέρωσης για να τα χειραγωγήσει, να εξυπηρετήσει συμφέροντα, αποκαλύπτουν το πραγματικό της πρόσωπο.

Και στο Συμπόσιο αυτό, μιλήσαμε αυτές τις μέρες, για το σημερινό πρόσωπο του συντηρητισμού στον κόσμο. Ο νεοσυντηρητισμός, νομίζω ότι καταλήξαμε σ’ αυτό, είναι κι ένας νεοαυταρχισμός. Βλέπουμε να μιλά -και δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες- ο νεοσυντηρητισμός, να χρησιμοποιεί λέξεις, να λογοκλέπτει λέξεις, αν θέλετε, από τις προοδευτικές παρατάξεις. Όπως η λέξη «μεταρρύθμιση».

Αλλά πίσω από τη λέξη αυτή, έχουμε μέτρα χωρίς αποτέλεσμα, ή μάλλον με αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά εκείνο που θα προωθήσει την Ελλάδα, την οικονομία της, την ανταγωνιστικότητά της, αλλά και την συνοχή της κοινωνίας. Μέτρα χωρίς την κοινωνία, με την απουσία της κοινωνίας, μέτρα χωρίς διαβούλευση και διάλογο, μέτρα που εξυπηρετούν τους λίγους, μέτρα αυταρχικά, μια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, που κάθε άλλο παρά μπορεί να συνδυαστεί με την δημοκρατία.

Θέλω εδώ να τονίσω ότι, μου κάνει εντύπωση ότι ο ΣΕΒ, που πρόσφατα, σε ένα συνέδριό τους, άκουσα πολλαπλές αναφορές στη λέξη «συναίνεση», στην ανάγκη να υπάρξει συναίνεση μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων για τις οποιεσδήποτε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, μου κάνει εντύπωση, ότι αυτό φαίνεται να το εγκαταλείπει, έχοντας στο πλάι του την υποστήριξη της σημερινής κυβέρνησης.

Θέλω, όμως, να τονίσω ότι, μέτρα τα οποία παίρνονται χωρίς τη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων, αλλά γενικότερα και της κοινωνίας, είναι μέτρα καταδικασμένα, μέτρα που δεν θα έχουν ζωή. Και εδώ θέλω να τονίσω ότι, το ΠΑΣΟΚ θα καταργήσει τα προϊόντα του αυταρχισμού της Δεξιάς, και θα προωθήσει λύσεις που θα συνιστούν πραγματικές τομές και θα υποστηρίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους.

Υπάρχει άλλη πολιτική, μια πολιτική που δίνει ελπίδα, και όχι ανασφάλεια στον ελληνικό λαό. Και ο αυταρχισμός του πρωθυπουργού, του κ. Καραμανλή, δεν είναι μονόδρομος, είναι αδιέξοδο.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι, το να γίνουμε ανταγωνιστικοί, ήταν από τα θέματα που συζητήσαμε αυτές τις μέρες. Δεν μπορούμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί στην Ελλάδα με την συμπίεση του εργατικού κόστους, με την συμπίεση των μισθών, με την συμπίεση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δεν θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί με αυτό τον τρόπο, διότι πολύ απλά, πάντα θα υπάρχει φθηνότερος εργάτης κάπου στη γη.

Θα γίνουμε ανταγωνιστικοί με επενδύσεις στον άνθρωπο, με επενδύσεις στην παιδεία, με επενδύσεις στην υγεία, με επενδύσεις στο κοινωνικό σύστημα, που θα ανεβάσει το επίπεδο της κοινωνίας. Που θα κάνει πιο αποδοτικό, πιο ανταγωνιστικό, που θα δώσει μεγαλύτερη αξία στο προϊόν μας, θα φτιάξει την ποιότητα της, θα κάνει άριστο το προϊόν μας σε διεθνές επίπεδο.

Δεν είναι τυχαίο, όμως, ότι η Νέα Δημοκρατία για να περάσει αυτά τα μέτρα, δημιουργεί και ένα κλίμα φόβου, ανασφάλειας. Και διαπιστώσαμε, επίσης, εδώ στο Συμπόσιο, ότι διεθνώς η νεοσυντήρηση χρησιμοποιεί την έννοια του φόβου για να περάσει μέτρα. Κάνει λογοκλοπή, αλλά δείχνει και τη λαιμαργία της, την απληστία της να ελέγξει τα πάντα, την εξουσία, να ελέγξει την κοινωνία.

Φίλες και φίλοι, ήταν νομίζω πολύ χρήσιμη αυτή η συνάντηση, διότι σε αυτή τη συνάντηση, μπορέσαμε να συζητήσουμε τα θέματα της δημοκρατίας, που θεωρώ ότι, είναι στο επίκεντρο των προβληματισμών της σημερινής εποχής.

Το να είσαι σήμερα προοδευτικός, σημαίνει να είσαι βαθιά δημοκράτης. Δημοκράτης, παλεύοντας για τη δημοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο, ώστε οι λαοί, οι πολίτες όλων των περιοχών της γης να έχουν φωνή, να συμμετέχουν.

Άρα, για την παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση είμαστε εμείς οι προοδευτικοί αγωνιστές, και θα πρέπει να αντισταθούμε στον αυταρχισμό. Να παλέψουμε για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη. Μετά από τα δημοψηφίσματα, βλέπουμε να υπάρχει μια αποξένωση του πολίτη σε σχέση με την πολιτική και τα κρατούντα στην Ευρώπη. Άρα, η ανάγκη να ξαναεφεύρουμε, να ξαναδώσουμε ζωή στη δημοκρατία, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αποτελεί μια δεύτερη πρόκληση.

Να παλέψουμε για τη δημοκρατία όχι μόνο στο διεθνές αλλά και στο εθνικό επίπεδο, παντού όπου υπάρχουν δυνάμεις οικονομικές στα Μέσα Ενημέρωσης, που θέλουν να αιχμαλωτίσουν δημοκρατικούς θεσμούς. Να καπηλευτούν, αλλά ουσιαστικά να αιχμαλωτίσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς, και να μείνει στην απάθεια ο πολίτης. Για τη Δημοκρατία μέσα στα κόμματά μας, μέσα στα Κινήματά μας, μέσα στις τοπικές μας κοινωνίες, ώστε πραγματικά να δώσουμε δύναμη στον πολίτη, δύναμη στον πολίτη να μπορεί να ελπίζει, να έχει το αίσθημα ότι, μπορεί ξανά να είναι κυρίαρχος της τύχης του, να μπορεί να χαράξει το μέλλον του.

Είναι αυτό που κάνουμε εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, με σημαντικότατες τομές, τις οποίες και εδώ συζητήσαμε. Στο συμπόσιο, ανταλλάσσοντας απόψεις και για άλλα κόμματα, και για άλλες προσπάθειες, αξιοποιώντας από νέες τεχνολογίες, μέχρι νέες πρακτικές.

Και με αυτή τη λογική, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους φιλοξενούμε εδώ, από πάρα πολλές χώρες, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Αφρική, από την Ασία μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, διότι σας θεωρώ όλους, και νομίζω ότι, θεωρούμε όλοι τους εαυτούς μας μεταξύ μας, συνεργάτες. Είμαστε φίλοι αλλά και συνεργάτες, και προσβλέπω στο γεγονός ότι ακριβώς, αυτές τις μέρες ανταλλάξαμε απόψεις για το που πρέπει να πάει η ανθρωπότητα, που πρέπει να πάνε τα κόμματά μας, που πρέπει να πάνε οι χώρες μας.

Εμείς, σήμερα ως αντιπολίτευση και αύριο ως κυβέρνηση,επιθυμούμε να είστε και τώρα και τότε στενοί συνεργάτες. Στενοί συνεργάτες και για το αυριανό πρόγραμμα του Κινήματος, το οποίο εκπροσωπώ, στενοί συνεργάτες και σύμβουλοι για τη νέα κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, στενοί συνεργάτες και μια πηγή ανεξάντλητη νέων πρακτικών, των καλύτερων πρακτικών, νέων ιδεών και προτάσεων προς όφελος της Ελλάδας, αλλά είμαι σίγουρος και προς όφελος και της ανθρωπότητας, μιας και σήμερα ζούμε σε αυτό το παγκόσμιο χωριό.

Ελπίζουμε ότι, η Ελλάδα θα γίνει ο χώρος πραγματικά καινοτόμων αλλαγών, και αυτό το ΠΑΣΟΚ μπορεί να το κάνει και με τη δική σας βοήθεια.

Και πάλι σας ευχαριστώ.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλλαν στην επιτυχή διοργάνωση του Συμποσίου της Σύμης, τονίζοντας τα εξής:

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα τοπικά στελέχη, τους συναδέλφους, αλλά και την τοπική κοινωνία, της Τοπική Αυτοδιοίκηση, που μας φιλοξένησαν με τόση ζεστασιά, μας υποδέχθηκαν με τόση ζεστασιά, όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους τους συμμετέχοντες σε αυτό το συμπόσιο.

Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα ότι, η ζεστασιά της Κρήτης θα μείνει αξέχαστη σε όλους τους συμμετέχοντες. Εμείς τη γνωρίζουμε, εδώ στην Ελλάδα, αλλά νομίζω ότι, είναι κάτι το οποίο έζησαν και γεύτηκαν οι συμμετέχοντες του Συμποσίου της Σύμης, και θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων, γι’ αυτή την πραγματικά ανθρώπινη και ζεστή υποδοχή.

Θέλω να ευχαριστήσω επίσης, και τις τοπικές αρχές, τους τοπικούς φορείς γενικότερα, το Λιμεναρχείο και την Αστυνομία, που συνέβαλλαν στη διευκόλυνση τωνεργασιών και την ασφάλεια του Συμποσίου.

Τους συνεργάτες που δούλεψαν για τη διοργάνωση του Συμποσίου, το Γρηγόρη Μανιάτη, τον Αλέξη Ρόντο, τη Χάουαρτ Ρέιτσελ, την Πολίνα Λάμψα, το Δημήτρη Δρούτσα και το Δημήτρη Χαλκιώτη.

Για τα παιδιά που είναι μαζί μας και για τα οποία οργάνωσαν ειδικά προγράμματα, τη Νάνσυ Λες και την Άρτεμη Μπελέρη. Θέλω επίσης, να ευχαριστήσω τους καλλιτέχνες που μας έδειξαν τη μεγάλη ομορφιά της μουσικής της Κρήτης, αλλά και τους συνδυασμούς της κρητικής μουσικής με άλλες μουσικές.

Το Ροζ Ντέιλι και το συγκρότημα Λαβύρινθος. Το λυράρη Μιχάλη Αλεξανδρινό και το συγκρότημά του. Το χορευτικό τμήμα του Λυκείου Ελληνίδων Ρεθύμνου. Το λυράρη Δημήτρη Κεραμιανάκη και τον λαουτιέρη Μανόλη Αλεβιζάκη. Όλοι αυτοί μας έδωσαν αξέχαστες στιγμές, όμορφης μουσικής.

Θέλω, όμως, να ευχαριστήσω και πολλούς εθελοντές που είναι μαζί μας και μας βοήθησαν. Το Θανάση Κοντογιώργη, τον Απόστολο Μαγκιριάδη, τον Κυριάκο Κυριακάκη, τη Νιόβη Αγγελίδη και τον Εζεκίλ Ντομίγκες.

Επίσης, για τη διοργάνωση του Συμποσίου, την Κατερίνα Λαμπρινού, τη Μαρία Πούρη, το Χρήστο Τζουτζουράκη, το Γιώργο Μαρκάκη και την Μπία Σεβαλιέ, το Βασίλη Φίλη για τις φωτογραφίες, αλλά και τον Μιχάλη Καγιαμπάκη, το Νίκο Τίκα και τους τεχνικούς μας για την υποστήριξη.

Τέλος να ευχαριστήσω και τη σύζυγό μου την Άντα, που και αυτή συνέβαλε ουσιαστικά στη φιλοξενία των συζύγων των προσκεκλημένων μας, που ήρθαν αυτές τις μέρες και είναι μαζί μας.»

Διαβάστε επίσης