Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ας επιλέξουν οι πολίτες τον σοσιαλιστή υποψήφιο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής | Άρθρο | 17.10.2017

«Να ηττηθούν οι ιδέες και οι πρακτικές της συντήρησης» | Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα 03.09.2018

Τοποθέτηση στην Επιτροπή της Βουλής για την ιατρική κάνναβη | 01.03.2018

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

 

Ομιλία κατά την επιμνημόσυνη τελετή για την Άννα Λιντ

«Αγαπητή Άννα,

Υπάρχουν τόσα που δεν πρόλαβα ή πρόφτασα να σου πω.

Θυμάσαι την προγούμενη βδομάδα; Πήγαμε μαζί στο Νόρσεπινγκ. Μιλήσαμε παρέα με τους μαθητες στο γυμνάσιο του Κούνγκσγκορντ για το κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι.. Πήγαμε μετά στην ελληνικη κοινότητα και φάγαμε παρέα μαζί. Μου διηγήθηκες για τα παιδιά σου που είδαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Σουηδίας και Ελλάδς.

Θυμάσαι την προηγούμενη βδομάδα όταν αποχαιρετιστήκαμε στην πλατεία Μεντμποριαρπλάτσεν (Στοκχολμη);

Σε θυμάμαι τότε. Θυμάμαι όλες αυτες τις στιγμές που μοιραστήκαμε τα τελευταία 20 χρόνια. Θυμάμαι τον τρόπο που εβλεπες τον κόσμο. Θυμάμαι τον τρόπο να συναναστρεφεσαι τον κόσμο. Με αγάπη με σεβασμό.

Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν πρόφτασα να σου πω.
Όταν αποχαιρετιστηθήκαμε τελευταια φορά…

Χαμογελούσες σαν ένας ήλιος. Αυτό το χαμόγελο Το ζωντανό σου χαμόγελο. Γεμάτο από θέληση και πάθος για αγώνες.

Είναι τόσα αυτά που θα επιθυμούσα να σου πω Άννα. Αλλά ξέρεις εμεις οι πολιτικοί δεν χρησιμοποιουμε καθολου απο τον χρονο μας για να ονομασουμε τα συναισθηματα μας. Αλλά εσυ ήσουν μια εξαίρεση. Ο τρόπος σου αντανακλούσε θέρμη. Άγγιζες τις καρδιές μας, τις ψυχές μας. Τολμούσες . Τολμούσες να ήσουν διαφορετική. Τολμούσες να ήσουν πάντα πιστή στα δικά σου πιστεύω. Μαχόσουν για διαφάνεια, και επιζητούσες επαφή με τον πολίτη σε ότι και αν έκανες Οτι έκανες το έκανες με πάθος

Συμβόλιζες την Σουηδία. Αυτήν την Σουηδία που θαυμάζουμε. Αυτήν την Σουηδία που έμαθα να γνωρίζω και για αυτήν μιλούσαμε μαζί. Γνωρίζεις , τότε ήμουν ενα νέο παιδί στην εξορία, ένας πρόσφυγας. Όταν η οικογένεια μου αναζήτησε μια όαση για να μπορέσει να αναπνεύσει ελεύθερα. Τη Σουηδία της Δημοκρατικής παράδοσης και ανοχή, τη Σουηδία της Ειρηνης, τη Σουηδία της Αλληλεγγύης και Σουηδία της συμπόνοιας και ανθρωπιάς. Μια Σουηδία που έχει συνεισφέρει τόσα πολλά στην νεα Δημοκρατική Ευρώπη . Από την Βαλτική μέχρι τα Βαλκάνια.

Δεν είναι τυχαίο που είμαστε όλοι μαζεμένοι εδω σήμερα. Από όλες τις γωνιές του πλανήτη Από όλη την Ευρώπη. Την Ευρώπη γιατην οποία πολέμησες. Και έχουμε τόσα πολλά να σου πούμε τα οποία ίσως δεν ε’ίχαμε ποτέ την τύχη να το κάνουμε.

Μέσω εσού Άννα σήμερα τιμούμε τη Σουηδία που τόσο άξια αντιπροσώπευες. Και είμαστε όλοι εδώ.

Είμαστε εδώ για σένα. Και για σένα θρηνούμε. Είναι η χαμογελαστή Αννα που θα μας λείψει, είναι το μαχητικό σου πνεύμα που θα θυμόμαστε, τη δέσμευση σου στις αξίες της Δημοκρατίας και της ειρήνης που θα μας εμπνέουν.

Για σενα ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ενας προσωπικός αγώνας . Τολμούσες να μάχεσαι για τα ιδεώδη σου καθημερινά . Τολμούσες να ήσουν αληθινή. Είχες ενα τρόπο να πετυχαινεις αυτο που ηθελες και να μας κανεις να ακολουθούμε τον τρόπο σου.

Άννα αν μπορούσες να περπατήσεις αυτήν την ώρα στην Στοκχολμη και να μιλούσες με τους συμπολιτες σου, όπως παντα εκανες με σεβασμό και ζεστό τρόπο , θα έβρισκες πόνο και οδύνη αλλά και πολλή αγάπη και εκτίμηση με τα λουλούδια που φέρνουν, θα βρεις πολλή αναστάτωση και απορίες και ρωτούν ενα πράγμα…γιατί; Γιατί; Γιατί ξανά;

Είναι στην φύση του ανθρωπου να αναζητά απαντήσεις και να προσπαθεί να κατανοήσει πως μπορεί η ζωή μας να αλλάζει τόσο δραματικά από την μια στιγμή στην άλλη. Να προσπαθήσει να κατανοήσει το ακατανόητο.

Εάν μιλούσες στους συναθρώπους σου πολλοί θα σε ρωτούσαν: είμαστε αφελείς; Είναι η δημοκρατία μας τόσο εύθραυστη; Δύσκολα ερωτέματα σε ενα κόσμο γεμάτο βία και αδικία.

Στον Επιτάφιο, ενός απο τους ευρωπαίους προγόνους μας, ο Περικλής, προσπάθησε να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα. Η δημοκρατία μας σύμφωνα με αυτόν είναι διαφορετική και ισχυρότερη από άλλες ολοκληρωτικές κοινωνίες γιατί:

– Οι κανόνες πλειοψηφίας
– Είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου, είτε πλούσιοι είτε φτωχοί,
– Δεν χρειάζεται να σχεδιάσουμε πολιτικές μυστικό εφόσον η δύναμη μας βρίσκεται στις αξίες μας
– Ο διάλογος δεν μας αποδυναμώνει, αλλά φωτίζει τις αποφάσεις μας
– Δεν χρειάζεται να επιβάλουμε τις απόψεις μας με τη δύναμη, χρειάζεται να πείσουμε με το παράδειγμά μας, – η δημοκρατία μας είναι μια διαδικασία εκπαίδευσης
– Η δημοκρατία μας δεν προβλέπει μόνο για την ελευθερία στη δημόσια ζωή μας, αλλά και μας απελευθερώνει από τις υποψίες μας προς συμπολίτης μας.
– Κάνουμε φίλους, όταν δεν περιμένουμε χάρες, αλλά όταν προσφέρουμε βοήθεια.

Θα μπορούσε ο Περικλής να μιλάει για δημοκρατική σήμερα στη Σουηδία, για το μέλλον της Ευρώπης και τις προκλήσεις μας στο παγκόσμιο χωριό μας; Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η φίλη μου, η αγαπημένη φίλη μας Anna Lindh, δεν απομακρύνθηκε από αυτές τις αξίες. Τις στήριξε. Οι κυνικοί μπορεί να πουν ότι ήταν αρκετά αφελής στη στήριξη των πεποιθήσεων της, ήταν εύπιστη στην εμπιστοσύνη της. Λέω ότι ήταν επαρκώς θαρραλέαα για να πιστεύει. Αυτό το απέδειξε με το παράδειγμα της, μέχρι τη τελευταία στιγμή της ζωής της.

Όσος και να είναι ο μεγάλος ο πόνος που νιώθουμε σήμερα, θα τιμήσουμε πραγματικά τη μνήμη της με το να μην υπονομεύσουμε ποτέ τις αξίες των ανοικτών κοινωνιών που δημιουργήσαμε.

Αγαπημένη Άννα, ο σύζυγος σου ο Βosse (Μπούσε) και τα αγόρια σου ο David και ο Filip. έχασαν μια υπέροχη μητέρα και σύζυγο. Θέλουμε να γνωρίζετε ότι στεκόμαστε δίπλα σας Θέλουμε να γνωίζετε ότι είμαστε μια μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια που σας αγκαλιάζει. Θα συνεχίσετε νε είσαστε μέλη αυτές της οικογένειας μας. Της Ευρώπης.

Άννα αυτή την φορά δεν πήρα μαζί μου για να σου φέρω το αγαπημένο σου ελαιόλαδο από την πατρίδα μου αλλά πηρα ενα κλαδάκι ελιας. Γιατί αυτό συμβολίζει όλα αυτά που ήσουν και όλα αυτά για τα οποία μαχόσουν στη ζωή σου.

Μας λείπεις! Γειά σου Άννα μου!»

Διαβάστε επίσης