Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ομιλία στη συζήτηση του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας | 10.06.2020

Απότοκα Καραντίνας – Νέα πραγματικότητα: οπισθοδρόμηση ή αλλαγή | 04.06.2020

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί

Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην Συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος

«Αγαπητέ Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Χρήστο Παπουτσή, κύριε Πρόεδρε της Βουλής Φίλιππε Πετσάλνικε, κύριε Πρόεδρε και αγαπητέ

Απόστολε Κακλαμάνη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα, ξεκινά στο Κοινοβούλιό μας η συζήτηση για τον πρώτο προϋπολογισμό της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Την ίδια στιγμή, κλείνει η αυλαία της μεγαλύτερης συλλογικής προσπάθειας που δοκίμασε ποτέ η ανθρωπότητα, της από κοινού προσπάθειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η κλιματική αλλαγή, απειλεί να αφανίσει τον πολιτισμό μας όπως σήμερα τον γνωρίζουμε, αλλά και το ζωτικό περιβάλλον μας.

Είναι μια τιτάνια προσπάθεια, που αναδεικνύει όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη διεθνούς συμφωνίας. Και η Κοπεγχάγη ήταν μια άσκηση διεθνούς συνεργασίας.

Ανέδειξε όλες τις δυσκολίες αλλά και τις αντιφάσεις που ζούμε σήμερα στον πλανήτη μας.

Όσο και αν οι πολίτες του κόσμου μπορούν εν δυνάμει να ενώσουν τις προσπάθειές τους ενάντια στην αδικία και στις μεγάλες απειλές της εποχής, τόσο διαφαίνονται οι μεγάλες αδυναμίες του σημερινού παγκόσμιου συστήματος.

Πρώτα από όλα, η αδυναμία αξιοπιστίας των θεσμών της παγκόσμιας διακυβέρνησης στα μάτια πολλών, θεσμών που μπορούν να διαχειριστούν παγκόσμιες απειλές, δεν είναι νομιμοποιημένη.

Εκατόν σαράντα ηγέτες και 40.000 συμμετέχοντες βρεθήκαμε μαζί στην Κοπεγχάγη. Με έναν ΟΗΕ που εμείς στηρίζουμε, αλλά που είναι ακόμα αδύναμος μετά τον πόλεμο του Ιράκ, όταν για πολλά χρόνια δεν μπόρεσε να συμβάλει ουσιαστικά στη λύση συγκρούσεων, όπως αυτών στην Παλαιστίνη.

Με έναν ΟΗΕ, αδύναμο να εκφράσει αντιπροσωπευτικά και δημοκρατικά τους λαούς. Με μια έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ φτωχών και πλουσίων, αναπτυσσόμενων και αναπτυγμένων χωρών, μεταξύ των στενών εθνικών σκοπιμοτήτων και του γενικού συμφέροντος της ανθρωπότητας.

Χωρών, που φαινομενικά λειτουργούν με συνοχή, όπως των G77, των φτωχότερων δηλαδή, αλλά που κρύβουν τεράστιες ανισότητες μέσα τους, έχοντας στους κόλπους τους από τη μια την Κίνα και από την άλλη τις φτωχότερες χώρες του Ειρηνικού.

Χωρών, που παραδοσιακά είναι ένοχες για τους ρύπους στον πλανήτη μας, όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η αναπτυγμένη Ευρώπη, αλλά και άλλων με δυναμικές νέες οικονομίες, όπως της Βραζιλίας, της Ινδίας και της Κίνας, που θεωρούν αδικία να περιοριστούν λόγω των αμαρτημάτων άλλων.

Διαφορές μεταξύ χωρών με δημοκρατία και συνειδητοποιημένη κοινή γνώμη για τα θέματα των κλιματικών αλλαγών και άλλων χωρών όπου ο πολίτης δεν έχει τη γνώση, δεν έχει καν τον λόγο.

Χωρών και νησιών, που ξέρουν ότι σε λίγα χρόνια θα βρεθούν κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού αν δεν αλλάξουν ριζικά τα πράγματα και μάλιστα σύντομα, και άλλων χωρών που ακόμα αμφισβητούν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Και ταυτόχρονα, υπάρχει η ένταση της αδικίας και της ανισότητας που δημιουργεί το σημερινό οικονομικό σύστημα, κάτι που ήταν έκδηλο στην Κοπεγχάγη.

Γι’ αυτό το λόγο, μια συμφωνία, έστω και χαμηλότερων απαιτήσεων, αποτελεί ένα μεγάλο επίτευγμα εφόσον βέβαια κρατηθεί η δυναμική για μια δεσμευτική στο άμεσο μέλλον συμφωνία και μια ελπίδα για μια νέα δυναμική στον πλανήτη μας. Μια νέα δυναμική που εμείς, οι προοδευτικές και σοσιαλιστικές δυνάμεις του πλανήτη, χρειάζεται να αξιοποιήσουμε.

Διότι αν ο κάθε ένας, οι μεγαλύτερες δυνάμεις, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, την Ευρώπη, αλλά και τα μπλοκ των φτωχότερων, πάρουμε διαφορετικούς και ανταγωνιστικούς δρόμους μπροστά στα μεγάλα αυτά προβλήματα, τότε εμείς, αλλά ακόμα περισσότερο τα παιδιά μας θα ζήσουν απίστευτη βαρβαρότητα σε αυτόν τον πλανήτη.

Η επιταγή να δημιουργήσουμε έναν πλανήτη με κοινές αξίες ισότητας, δημοκρατίας, παιδείας, γνώσης, ανάπτυξης και καταπολέμησης των αδικιών, είναι αδήριτη ανάγκη για την ειρήνη αλλά και την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Και σε αυτή την προσπάθεια πρωτοστατούμε εμείς, το ΠΑΣΟΚ, ως Κίνημα και μέσα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή, με έντονη την παρουσία μας στην Κοπεγχάγη, όπως βεβαίως και με έντονη την παρουσία μας ως χώρα. Μια χώρα, η Ελλάδα, που ανέκτησε τη φωνή της και ακούγεται στα διεθνή φόρα παρά τα προβλήματά της. Η Ελλάδα ήταν και είναι παρούσα με τη φωνή της, με τις τεκμηριωμένες προτάσεις της, με προωθημένες θέσεις και λύσεις για τις απαιτήσεις των καιρών.

Σε αυτή την εποχή των αλλαγών, εξελίξεις και αλλαγές που είναι μεγάλες, είτε αφορούν στο κλίμα, είτε στην οικονομία, είναι αλλαγές και σε πολιτικούς προβληματισμούς. Δεν μπορεί η Ελλάδα να έχει την πολυτέλεια της απουσίας, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια.

Στις πιθανές ανέλεγκτες δυνάμεις κρατών αλλά και αγορών, η συμβολή μας για έναν πλανήτη με κανόνες, με αξίες, με ρυθμίσεις, είναι και ηθική μας υποχρέωση. Είναι όμως και το ζωτικό μας συμφέρον, ως χώρα που έχει πληγεί δυστυχώς από την αντίληψη της ανομίας και του δικαίου των ισχυρών.

Η παρουσία μας, όχι μόνο προωθεί τα συμφέροντά μας, αλλά και μας προστατεύει από την εύκολη εκμετάλλευση της αναξιοπιστίας, που δυστυχώς κληρονομήσαμε. Μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε νέες συμμαχίες και δυνατότητες για την προστασία της οικονομίας μας και των εθνικών μας συμφερόντων.

Μας δίνει τη δυνατότητα να παίξουμε ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στη γειτονιά μας, στα μεγάλα επίκαιρα θέματα, όπως της κλιματικής αλλαγής, της οικονομικής κρίσης, της εγκληματικότητας, της φτώχειας και της μετανάστευσης.

Όπως δήλωσα και στην Κοπεγχάγη, η Ελλάδα θα πάρει πρωτοβουλίες, μαζί με την Ισπανική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το επόμενο εξάμηνο, για το ζήτημα των κλιματικών αλλαγών στην περιοχή μας, στην Ανατολική Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και στη Μαύρη Θάλασσα.

Παράλληλα, η Κοπεγχάγη ανέδειξε, όσο ποτέ στο παρελθόν, τη θέση του ΠΑΣΟΚ για την αλλαγή, την αναγκαία αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης. Έρχεται και έρχεται με γρήγορους ρυθμούς.

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει. Η πράσινη ανάπτυξη αποτελεί στοίχημα, αλλά και ευκαιρία. Αποτελεί και μοντέλο που αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα της χώρας μας.

Αποτελεί και μοντέλο, που όχι μόνο διασφαλίζει την ποιότητα ζωής, αλλά εξουσιοδοτεί τον ίδιο τον πολίτη ως παραγωγό της ενέργειας, ανοίγει νέους ορίζοντες μιας συμμετοχικής και αποκεντρωμένης δημοκρατίας, ανοίγει προοπτικές για το Αιγαίο, για άλλες νησιωτικές περιοχές, που μπορεί και πρέπει να γίνουν πρότυπο ανάπτυξης όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη.

Δημιουργεί προϋποθέσεις μεγαλύτερης ανεξαρτησίας και αυτονομίας της χώρας μας απέναντι στους ανέμους της αγοράς, ή της ενεργειακής ακόμα και της διατροφικής εξάρτησής μας. Και παλεύουμε σήμερα ως χώρα απέναντι σε εξαρτήσεις και δουλείες που κληρονομήσαμε από τις εγκληματικές πολιτικές των προηγούμενων ετών.

Ο σημερινός προϋπολογισμός, ο πρώτος της σημερινής Κυβέρνησης, αποτελεί καθοριστικό βήμα για την ανάταξη της οικονομίας μας, την ανάταξη της αξιοπιστίας μας και των δυνατοτήτων μας, για την αναπτυξιακή μας στροφή, για το οξυγόνο στην αγορά, για δουλειές, για σιγουριά. Είναι το πρώτο βήμα σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας μας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, το ξέρει ο Ελληνικός λαός, φυγομάχησε απέναντι στα προβλήματα του τόπου. Αποτέλεσε μέρος του προβλήματος, διότι έγινε μέρος των φαινομένων αδιαφάνειας, σπατάλης, ιδιοποίησης, κομματικής λεηλασίας και απαξίωσης του πλούτου του Ελληνικού λαού.

Κι όταν πια το πλοίο πήγαινε στα βράχια και ο Ελληνικός λαός απαιτούσε νέα πορεία, ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί του παρέδωσαν το πηδάλιο, λίγο πριν τη σύγκρουση, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, τότε που η υποβάθμιση της οικονομίας μας είχε ήδη συντελεστεί, απλά δεν είχε αποκαλυφθεί στην ολότητά της.

Τώρα δίνουμε όλοι μας μία μάχη ανηφορική. Τώρα πια, όλοι κατάλαβαν πόσο δίκιο είχαμε όταν λέγαμε, ότι όσο πιο γρήγορα αποχωρήσουν, τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

Και θέλω στο σημείο αυτό να είμαι ξεκάθαρος. Στην πρωτόγνωρη κρίση που γνωρίζει η χώρα μας, αυτές τις κρίσιμες στιγμές θέλουμε, ζητούμε, ζητώ εθνική συστράτευση από όλους, κόμματα, κοινωνικούς εταίρους, υγιείς δυνάμεις της επιχειρηματικότητας, εργαζόμενους, όλους τους πολίτες.

Όμως αυτή η συστράτευση δεν σημαίνει ούτε αμνησία, ούτε άφεση αμαρτιών από τις εγκληματικές πολιτικές, από τις εθνικά επιζήμιες και ανυπόστατες απογραφές, μέχρι τις απαράδεκτες παραγραφές, τις υποθέσεις διαφθοράς και κατασπατάλησης του πλούτου του Ελληνικού λαού. Αυτές τις πολιτικές, που αδίκησαν τον Ελληνικό λαό, που διέσυραν την Ελλάδα, που στέρησαν κονδύλια για την ανάπτυξη, για τα νοσοκομεία, για τα σχολεία, για την πρόνοια.

Τώρα, θέλουν οι ίδιοι μέτρα. Μέτρα, που θα φορτώνουν τις δικές τους αμαρτίες στον εργαζόμενο και στον συνταξιούχο, ενώ αν είχαν εδώ και χρόνια απλά περιορίσει τις δικές τους ορέξεις, τα δώρα σε ισχυρούς και κολλητούς, σήμερα δεν θα ήμασταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και διεθνούς διασυρμού.

Αυτές οι πολιτικές μάς οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού.

Θα περιμέναμε να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Εμείς σήμερα έχουμε αναλάβει τις δικές μας ευθύνες απέναντι στον Ελληνικό λαό και απέναντι στο μέλλον αυτού του έθνους, αποφασισμένοι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του τόπου, αποφασισμένοι να χτυπηθούμε με αντιλήψεις και πρακτικές που μας κράτησαν χρόνια πίσω.

Ρωτούν πολλοί και στο εξωτερικό: «πώς θα αλλάξετε, πώς θα τα καταφέρετε; Μα εσείς οι Έλληνες μας έχετε αποδείξει ότι δεν μπορούμε να σας εμπιστευόμαστε».

Απαντούμε: Όταν θέλει ο Ελληνικός λαός και έχει Κυβέρνηση με πολιτική βούληση, αποδεικνύουμε ότι μπορούμε. Όπως αλλάξαμε το 1981, όπως τα καταφέραμε το 1993 σε παρόμοιο εκτροχιασμό του χρέους, όπως τα καταφέραμε το 2000 που μπήκαμε με το σπαθί μας στην ΟΝΕ, όπως τα καταφέραμε με τους Ολυμπιακούς το 2004.

Θα τα καταφέρουμε και σήμερα, παρά τη μεγαλύτερη και βαθύτερη κρίση. Θα κάνουμε την κρίση ευκαιρία όλοι μαζί. Με μία προϋπόθεση: οι λύσεις πρέπει να απαντούν στη φύση του προβλήματος. Δεν υπάρχουν λύσεις «πασπαρτού». Το ελληνικό πρόβλημα, όσο κι αν έχει συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά άλλων χωρών, οι δικές μας χρόνιες ασθένειες έχουν τις δικές τους αιτίες.

Αλήθεια, πώς φτάσαμε εδώ; Ποια είναι τα αίτια; Πώς από το 5% ανάπτυξης, με πόρους ένα ολόκληρο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, με μία νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, με μια παγκόσμια δυναμική που μας έδωσε η καλή διοργάνωση των Αγώνων του 2004, με ένα κύρος πρωτόγνωρο στην περιοχή μας και στην Ευρώπη, σήμερα, φτάσαμε να μας αποκαλούν «φτωχούς συγγενείς», να μας βλέπουν ως επαίτες και να μας αντιμετωπίζουν ως ανειλικρινείς και κουτοπόνηρους; Αυτό το απόθεμα της Ελλάδας τι απέγινε;

Μήπως φταίνε οι εργαζόμενοι; Μήπως φταίνε οι συνταξιούχοι; Μήπως φταίνε οι ασθενείς για τα νοσοκομεία μας; Μήπως φταίνε οι μαθητές για τα σχολεία μας; Μήπως φταίνε τα δέντρα για τις φωτιές στα δάση μας; Ναι, όλοι μας θα κληθούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα και μαζί να αλλάξουμε και εμείς, αλλά τα αίτια είναι άλλα.

Είναι ένα πολιτικό σύστημα, είναι ένα Δημόσιο που μας έμαθε στη σπατάλη, στην πελατειακή ευκολία και στο βόλεμα, που μας έμαθε ότι η διαφθορά είναι δήθεν στη φύση μας και ότι η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή είναι ακόμα και μαγκιά. Ένα σύστημα, που μας έμαθε ότι ανάπτυξη σημαίνει το εύκολο ξεπούλημα των νησιών, των δασών και των ακτών μας. Ότι αναπτυξιακή δραστηριότητα είναι να αποκτήσεις μέσο στο κράτος, αντί να αποκτήσεις τα μέσα και την ικανότητα για ανταγωνιστική παραγωγή.

Ότι η ιδιωτική επένδυση, αλλά ότι ακόμα και το ΕΣΠΑ είναι για να μοιραστεί πριν δώσει καν καρπούς. Να μοιραστεί από τη γραφειοκρατία, τους μεσάζοντες, τους παρασιτικούς και όχι τους παραγωγικούς. Και πάλι ο πολίτης έχει ελάχιστο μερίδιο ευθύνης, όταν αυτές οι αντιλήψεις εμπεδώθηκαν από την πολιτική ηγεσία του τόπου, όταν εμείς δίνουμε το αρνητικό παράδειγμα και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια επί Νέας Δημοκρατίας.

Είναι αναγκαίο να χτυπήσουμε αυτές τις αντιλήψεις και πρακτικές. Και χαίρομαι γιατί στη συνάντηση των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας υπήρξε εποικοδομητική στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, για να χτυπήσουμε τη διαφθορά και την ανομία.

Γι’ αυτό το λόγο, προχωρούμε σε μεγάλες αλλαγές που εγγυώνται τη διαφάνεια. Για τον ίδιο λόγο θέλουμε να χυθεί άπλετο φως σε όλα, σε όλες τις υποθέσεις διαφθοράς, που έτρωσαν την εμπιστοσύνη του Ελληνικού λαού στους δημοκρατικούς θεσμούς και την Δικαιοσύνη. Κι ήταν ομόθυμη η απαίτηση των κομμάτων να προχωρήσουμε σε καθαρές σχέσεις με τα Μέσα Ενημέρωσης.

Για το λόγο αυτό, ζητώ από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, να προχωρήσει στις απαραίτητες ακροάσεις, που θα αναδείξουν τα προβλήματα αδιαφάνειας και αλληλοεξάρτησης των Μέσων Ενημέρωσης με το κράτος, τις διαφημιστικές εταιρείες, τις κρατικές διαφημίσεις, καθώς και να μας φέρει η

Επιτροπή προτάσεις που αποκαθιστούν μια ξεκάθαρη και υγιή σχέση των Μέσων Ενημέρωσης με την πολιτική, ώστε να εγγυηθούμε την αυτονομία και ανεξαρτησία και των δύο πυλώνων της Δημοκρατίας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Είναι αδήριτη ανάγκη να πάμε σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, αλλά πρώτα πρέπει να βάλουμε τάξη στο σπίτι μας. Χωρίς να νοικοκυρέψουμε το σπίτι μας, κανείς δεν θα έρθει να επενδύσει, παρά μόνο ευκαιριακά για να κερδοσκοπήσει. Τα δάνεια μας θα είναι ακριβά και τα νοικοκυριά φτωχά, οι φόροι άδικοι και το κοινωνικό κράτος ανύπαρκτο.

Εμείς έχουμε ήδη ξεκινήσει με τομές, τηρούμε τις δεσμεύσεις μας με συνέπεια και επιτυγχάνουμε τους στόχους μας. Δεσμευθήκαμε ότι οι πρώτες εκατό μέρες διακυβέρνησής μας θα είναι εκείνες που θα αναδείξουν συγκεκριμένες κινήσεις, για να ανατάξουμε τη χώρα μας, την ίδια την αγορά, για την προστασία του εισοδήματος, αλλά και τομές στη λειτουργία του κράτους.

Και αυτό κάναμε και εξακολουθούμε να κάνουμε. Αλλάξαμε το κυβερνητικό σχήμα, κάνοντάς το ευέλικτο για να ανταποκρίνεται στις μεγάλες τομές που προωθούμε στη Διοίκηση, με την περιφερειακή συγκρότηση του ελληνικού κράτους, ενός επιτελικού κεντρικού κράτους που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής.

Προχωρήσαμε στην ίδρυση αυτόνομου Υπουργείου Περιβάλλοντος, μια κίνηση που κανείς μέχρι σήμερα δεν τόλμησε παρά τα πολλά λόγια, γιατί η προστασία του περιβάλλοντος, η αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, είναι υπέρτατο καθήκον απέναντι στην πατρίδα μας.

Γιατί μόνο ένα αυτόνομο Υπουργείο Περιβάλλοντος δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να πετύχουμε μια πράσινη και βιώσιμη αναπτυξιακή στροφή στη χώρα.

Μια ανάπτυξη, που δημιουργεί νέο πλούτο, ο οποίος μοιράζεται δίκαια σε όλους.

Ξεκινήσαμε μια πρωτόγνωρη, όσο και δύσκολη αλλά και γόνιμη διαδικασία επιλογής στελεχών για τη Διοίκηση, για να δώσουμε το μήνυμα παντού ότι όλοι μας αξιολογούμαστε, ξεκινώντας από την κορυφή, και ότι το κράτος είναι για να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και όχι το συμφέρον των γνωριμιών μας.

Επιλέξαμε συμπολίτες μας με γνώση, εμπειρία, διάθεση για προσφορά, που πιστεύουν βέβαια στους στόχους μας, οι οποίοι όμως δεν θα είχαν στο παρελθόν αυτή τη δυνατότητα.

Θεσπίσαμε τη δημόσια διαβούλευση για κάθε νομοσχέδιο που έρχεται στη Βουλή, για να γνωρίζει και να συνδιαμορφώνει κάθε πολίτης, αλλά και η ίδια η

Βουλή, τις αποφάσεις που αφορούν στη χώρα. Ξεκινήσαμε άμεσα τη μείωση της σπατάλης, με τις αποφάσεις μας για τον περιορισμό στη χρήση των κρατικών αυτοκινήτων, για την κατάργηση όλων των αχρείαστων και συνήθως κομματικών Επιτροπών στα Υπουργεία.

Δώσαμε άμεσο παράδειγμα, και δείξαμε τις προθέσεις μας να σταματήσουμε την οικονομική αιμορραγία στο Δημόσιο, κυρίως όμως να τελειώσουμε με την αντίληψη που λέει ότι το κράτος είναι λάφυρο στα χέρια εκείνου που κάθε φορά το καταλαμβάνει.

Το δημόσιο χρήμα είναι χρήμα που προέρχεται από τους Έλληνες πολίτες, τους Έλληνες φορολογούμενους. Εμείς, η Κυβέρνησή μας, το σεβόμαστε μέχρι και το τελευταίο ευρώ.

Καταργήσαμε τα Stage και τις πελατειακές προσλήψεις στο Δημόσιο και επιβάλαμε την υπαγωγή όλων των προσλήψεων στο ΑΣΕΠ. Κάναμε την αξιοκρατία πράξη.

Στόχος μας επίσης, είναι να υπάρξει επιτέλους ένα σύγχρονο σύστημα κατάρτισης και μετεκπαίδευσης των εργαζομένων και ιδιαίτερα των ανέργων. Ένα σύστημα που θα αξιοποιεί το σύνολο του εκπαιδευτικού μας συστήματος για τη δια βίου εκπαίδευση, την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, συνδέοντας αυτές τις διαδικασίες με την περιφερειακή ανάπτυξη.

Δώσαμε έμπρακτο παράδειγμα της πολιτικής μας για αναδιανομή των εισοδημάτων, με την ψήφιση νόμου για την παροχή επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης, το ποσό για το οποίο προέρχεται από τα κέρδη των μεγαλύτερων επιχειρήσεων της χώρας.

Δίνουμε ανάσα στις αγορές και στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με τη ρύθμιση των οφειλών τους προς τις Τράπεζες. Το ίδιο κάνουμε με το νομοσχέδιο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, με τις αλλαγές στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ και συνεχίζουμε με το νομοσχέδιο για τη ρευστότητα στην αγορά, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο στάδιο της διαβούλευσης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σε λιγότερο από δύο μήνες, μετά την ψήφο εμπιστοσύνης, το Υπουργικό Συμβούλιο έχει εγκρίνει 8 νομοσχέδια. Ο πρώτος νόμος της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι ήδη γεγονός. Και είναι ο νόμος για την ενίσχυση αλληλεγγύης, ένας νόμος που ουσιαστικά και συμβολικά δίνει το στίγμα της πολιτικής μας. Αυτός ο νόμος ήδη εφαρμόζεται.

Όχι, δεν καθυστερούμε. Μέσα σε δύο μήνες, η Κυβέρνηση αυτή έχει κάνει περισσότερο έργο, απ’ όσο έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση μέσα σε έξι χρόνια.

«Τρέχουμε» μια Δημόσια Διοίκηση με καινοτομίες, αλλά και με ρυθμούς που ποτέ δεν γνώρισε τα τελευταία χρόνια. Ένα Δημόσιο αργόσυρτο, κάτω από το βάρος της γραφειοκρατίας, της πλαδαρότητας, του συγκεντρωτισμού, της απαξίωσης, της πολυνομίας και της ευθυνοφοβίας.

Γι’ αυτό και δεν μας αρκεί η διαχείριση της καθημερινής κρίσης. Προχωράμε το 2010 στις μεγάλες αλλαγές και τομές, ιδιαίτερα στο ελληνικό κράτος.

Εμείς ήρθαμε για να εργαστούμε σκληρά, αλλά η διαφορά μας από την προηγούμενη κυβέρνηση δεν είναι μόνο ποσοτική. Δεν αφορά μόνο την ένταση παραγωγής έργου για τη χώρα. Είναι κυρίως διαφορά στην αντίληψη, στη νοοτροπία με την οποία εργαζόμαστε και αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα.

Είναι η εποχή της καινοτομίας. Καινοτομία για τον πλανήτη μας, καινοτομία για την Ελλάδα. Όσα και να είναι τα εμπόδια, το μεγαλύτερο λάθος μας θα ήταν να αδρανήσουμε, να αποφύγουμε τον πόνο των αλλαγών, να κρυφτούμε, όπως έκανε βεβαίως η προηγούμενη κυβέρνηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Με αυτόν τον προϋπολογισμό, παρά τα πρωτοφανή προβλήματα, τιμούμε την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν οι πολίτες. Εξαντλούμε κάθε περιθώριο για να
δώσουμε μια δίκαιη διέξοδο στα προβλήματα της χώρας. Τηρούμε βασικές δεσμεύσεις για την αναθέρμανση της οικονομίας, τη στήριξη των αδύναμων και της μεσαίας τάξης, το σεβασμό των χρημάτων του Έλληνα φορολογούμενου.

Στηρίζουμε τους πιο αδύναμους με την ενίσχυση αλληλεγγύης, με το επίδομα ανεργίας, με την αύξηση των αγροτικών συντάξεων. Δίνουμε τη δυνατότητα στους νέους να βρουν δουλειά με την παροχή κινήτρων, με τη χρηματοδότηση προγραμμάτων επιδότησης ασφαλιστικών εισφορών.

Αυξάνουμε τις δημόσιες επενδύσεις στο 4,2% του ΑΕΠ, για την αναθέρμανση της οικονομίας και την περιφερειακή ανάπτυξη. Στηρίζουμε τον αγροτικό πληθυσμό, με την επιστροφή ΦΠΑ στους αγρότες από το 7% στο 11%. Επενδύουμε ένα δις επιπλέον πόρους στην παιδεία. Στηρίζουμε την υγεία με τις απαραίτητες πιστώσεις για την πρόσληψη νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού στα νοσοκομεία.

Θέτουμε επίσης ένα φιλόδοξο, απαραίτητο δημοσιονομικό στόχο: Το έλλειμμα να μειωθεί σχεδόν 4 μονάδες του ΑΕΠ το 2010. Αυτό σημαίνει μείωση του ελλείμματος πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ, 4 δις από εξοικονόμηση σπατάλης με τη μείωση δαπανών, και 4 δις από αύξηση εσόδων, χρησιμοποιώντας επί το πλείστον μόνιμα μέτρα, χωρίς να αυξήσουμε το φορολογικό βάρος στα χαμηλά και μεσαία στρώματα.

Αγαπητές συναδέλφισσες, αγαπητοί συνάδελφοι,

Πιστεύουμε βαθιά ότι οι δυνατότητες της χώρας μας είναι απέραντες. Σήμερα όμως, προέχει η μάχη που δίνουμε για να ξαναχτίσουμε την αξιοπιστία που έχουμε χάσει.

Η προσπάθειά μας πρέπει να επικεντρωθεί σ’ αυτό το μεγάλο εγχείρημα. Και έχουμε καταφέρει ήδη, τους πρώτους αυτούς δύο μήνες, να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας βέβαια τη στήριξη του Ελληνικού λαού, που εδώ και χρόνια ήταν δύσπιστος και καχύποπτος – δικαίως – απέναντι στην πολιτική και τους θεσμούς της χώρας μας.

Αυτή η εμπιστοσύνη είναι προϋπόθεση για να προχωρήσουμε μαζί σε μία διαφορετική κοινωνία, σε μία καλύτερη κοινωνία, σε μία κοινωνία αξιών, ισονομίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, διαφάνειας και συμμετοχής, σεβασμού του πολίτη και ανάπτυξης.

Θέλουμε δίπλα μας τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, για να συγκρουστούμε με κάθε είδους καρτέλ, οικονομικά ή πολιτικά, με προνομιούχες μειοψηφίες που λειτουργούν σήμερα εις βάρος της ίδιας της χώρας. Γι’ αυτό και ζήτησα από όλη την ελληνική κοινωνία να συστρατευθεί μαζί μας σε μία μεγάλη εθνική προσπάθεια.

Με την ομιλία μου στο Ζάππειο τη Δευτέρα, περιέγραψα τα πραγματικά, τα δύσκολα προβλήματα της χώρας. Αυτά που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς – πραγματικά καταστροφικούς – που μελετούν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας, στα γραφεία τους, οι διεθνείς αναλυτές και οι πιστωτές μας.

Εμείς γνωρίζουμε τη ρίζα αυτών των προβλημάτων. Ξέρουμε τη λύση τους. Είναι δικά μας προβλήματα, διαχρονικά, αλλά που εντάθηκαν σε πρωτοφανή βαθμό την τελευταία πενταετία.

Όχι, η Ελλάδα του 2004 δεν ήταν έτσι. Η ζημιά που προκλήθηκε στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια είναι ανυπολόγιστη. Κάθε μέρα, μας πληγώνουν εκτιμήσεις, σχόλια, αναφορές απαξιωτικές για τη χώρα μας.

Μας πληγώνουν, διότι δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε λαός περήφανος και εργατικός. Μας πληγώνουν, διότι κάθε υποβάθμιση κοστίζει πολλά εκατομμύρια ευρώ για το λαό μας.

Η πορεία μας είναι ξεκάθαρη. Δεν έχουμε όμως καμιά πολυτέλεια χρόνου να αναβάλουμε την αντιμετώπιση των βαθιών διαρθρωτικών προβλημάτων που μας καθηλώνουν, που κάνουν την οικονομία μας αντιπαραγωγική, το κράτος σπάταλο και αναποτελεσματικό, την κοινωνία μας άδικη και άνιση, το κράτος δικαίου και τους θεσμούς μας αναξιόπιστους.

Θα δράσουμε και θα δράσουμε τώρα και αποφασιστικά. Το 2010 είναι το έτος των μεγάλων αλλαγών και ανατροπών παντού.

Ήρθε η ώρα της μεγάλης στροφής, της μεγάλης αλλαγής. Θα την κάνουμε πράξη με τη στήριξη και τη συμμετοχή όλων, με εσάς μπροστάρηδες, με όλα μας τα στελέχη και μέλη στην πρώτη γραμμή, με συμμάχους τους πολίτες, τον κάθε πολίτη.

Και ζητάμε απ’ όλους τους κοινωνικούς εταίρους, από όλους τους πολίτες, να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Είναι μία εθνική προσπάθεια. Το σημαντικότερο: ζητάμε και επιδιώκουμε αλλαγή και νοοτροπίας και πρακτικών από όλους μας, το κράτος, τους πολίτες, τους επιχειρηματίες, τους συνδικαλιστές.

Οφείλουμε να αλλάξουμε πάνω απ΄ όλα εμείς οι πολιτικοί, όλη η πολιτική ηγεσία της χώρας. Δικός μας ρόλος είναι να γίνουμε φορείς του μηνύματος αυτής της αλλαγής. Και η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, με τη στήριξή της, με την παρουσία της, με τη συνεχή της επαγρύπνηση, είναι αιχμή του δόρατος αυτών των προσπαθειών.

Η δουλειά που μπορεί να κάνει το Κοινοβούλιο, ειδικά η δική μας Κοινοβουλευτική Ομάδα, είναι ανυπολόγιστης αξίας σε αυτή την εποχή των μεγάλων ανατροπών που καλούμαστε ιστορικά να κάνουμε. Και στο πεδίο του νομοθετικού έργου, και στο πεδίο της διαβούλευσης, και στο πεδίο της συζήτησης και της μεταφοράς των μηνυμάτων της κοινωνίας, των μηνυμάτων των συμπολιτών μας, που πράγματι αισθάνονται πολλές φορές μόνοι, κουρασμένοι, αποκαρδιωμένοι, που δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες στιγμές της σκληρής καθημερινότητας, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, όπου πολλοί έχουν χάσει ακόμα και την πίστη τους στις δικές τους δυνάμεις.

Γι’ αυτό και χρειάζεται αυτή η αμφίδρομη σχέση, η σφυρηλάτηση αυτής της ανθρώπινης σχέσης και γι’ αυτό ζητώ, και τις επόμενες μέρες, να δώσουμε όλοι μαζί, συντεταγμένα, αυτή τη μάχη για την υπερψήφιση του προϋπολογισμού μας.

Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι δεν πρόκειται απλώς για μία ψηφοφορία. Δεν πρόκειται απλώς για μια μάχη μεταξύ Συμπολίτευσης και Αντιπολίτευσης. Ο προϋπολογισμός θα είναι μια μεγάλη προσπάθεια, για να κάνουμε όλοι μαζί σαφές στους Έλληνες πολίτες το πού πάμε και το πώς πάμε. Για να καταστήσουμε σε όλους σαφές ότι για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, μια κυβέρνηση εννοεί αυτά που λέει. Ότι είναι αποφασισμένη να δώσει με όλες της τις δυνάμεις τη μάχη για να βγούμε από την κρίση, να κατακτήσουμε αξιοπιστία, σεβασμό και ευημερία.

Να αποδείξουμε με συγκεκριμένα στοιχεία, δεσμεύσεις και αποφάσεις ότι αξίζει τον κόπο, αυτή η προσπάθεια να είναι συλλογική.

Ότι αξίζει, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να είναι στο πλευρό μας, συμμέτοχοι, να συμβάλουν και οι ίδιοι στη δύσκολη αυτή πορεία που έχουμε μπροστά μας.

Ότι η δική μας προσπάθεια είναι και δική τους προσπάθεια, είναι κοινοί οι στόχοι μας. Να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί.

Πάμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε μια Κυβέρνηση, που ήρθε για να διαχειριστεί μια υπάρχουσα κατάσταση, αλλά μια Κυβέρνηση μεγάλων ανατροπών, που ήρθε για να οδηγήσει με ασφάλεια τη χώρα μας στο μέλλον, στην έξοδο από τη σημερινή κρίση, στην ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Πολλοί βέβαια είναι εκείνοι που λόγω αδράνειας απαισιοδοξούν, ίσως και λόγω προϊστορίας. Αισθάνονται ότι είναι μάταια τα πράγματα.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, όλοι μας, είμαστε εδώ για να τους διαψεύσουμε. Και θα τους διαψεύσουμε.

Θα δείξουμε ότι η Ελλάδα μπορεί και πάλι να αλλάξει, ώστε όλες οι Ελληνίδες, όλοι οι Έλληνες, και εκείνοι που στις εκλογές μας ψήφισαν και εκείνοι που δεν μας ψήφισαν, να είναι περήφανοι για την Κυβέρνησή τους, για την Κυβέρνηση της πατρίδας τους.

Σας καλώ όλους να στείλουμε τις επόμενες μέρες το μήνυμα της συνέπειας, της αφοσίωσης, αλλά και το μήνυμα της ελπίδας σε όλους τους συμπολίτες μας.

Σας ευχαριστώ, καλή μας επιτυχία.

Διαβάστε επίσης