Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

Επιστολή της Διεθνούς Επιτροπής για τα Ναρκωτικά προς τον πρόεδρο Ομπάμα | 19.01.2019

Σχετικά με την αίτηση της Ένωσης Κεντρώων στη ΣΔ | Γραφείο Γιώργου Α. Παπανδρέου 18.01.2017

«Μία επιτυχία στην υπόθεση της Κύπρου, θα βοηθούσε την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή» | 19.04.2016

 

Μια κίνηση υποδειγματική για τη μαριχουάνα

Κανείς δεν μπορεί παρά να επικροτήσει το θάρρος, τους συμβολισμούς και τη θέληση της κυβέρνησης της Ουρουγουάης να δώσει πρωτοπόρα λύση στο θέμα της μαριχουάνας απεγκλωβίζοντας τους χρήστες από τα κυκλώματα και τα καρτέλ ναρκωτικών που μαστίζουν την Νότιο Αμερική. Αναγνωρίζοντας ότι η διαρρύμιση της χρήσης είναι πιο σημαντική από την όποια καταστολή η Ουρουγουάη έδωσε το σαφές αναγκαίο παράδειγμα, προς όλες τις χώρες της υφηλίου, για μια υποδειγματική και πρωτίστως ανθρώπινη αντιμετώπιση για την κάνναβι.

Στη πράξη πλέον πρωτοπόρος στην αντιμετώπιση των θεμάτων χρήσης ναρκωτικών αποδεικνύεται η Ουρουγουάη θεσπίζοντας ένα νόμο σύμβολο για την ορθολογική αντιμετώπιση του ζητήματος. Πρόκειται για νέο νόμο που ρυθμίζει την παραγωγή και την πώληση της κάνναβης στην Ουρουγουάη, υπό την εποπτεία του κράτους, ο οποίος εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο της χώρας την Τρίτη, σε μια ενέργεια παγκόσμιας εμβέλειας από τον αριστερό πρόεδρο Χοσέ Μουχίκα. Μια ενέργεια που πρέπει να μελετηθεί σε βάθος από όλες τις χώρες και πρωτίστως εκείνες που αξιολογούν τη χρήση της μαριχουάνας ως «βαθύ κοινωνικό πρόβλημα».

Ο νόμος  σε γενικές γραμμές επιτρέπει σε άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω να αγοράζουν έως και 40 γραμμάρια μαριχουάνα ανά μήνα από φαρμακεία ή να παράγουν μέχρι και έξι φυτά κάνναβης εφόσον εγγραφούν σε μια βάση δεδομένων για χρήστες.  Ο νόμος προβλέπει για τους ενήλικες να αγοράζουντα 40 γραμμάρια μαριχουάνα σε μηνιαία βάση από φαρμακεία, ή οι ίφιοι να παράγουν μέχρι και έξι φυτά κάνναβης σε έναν χρόνο, αν εγγραφούν σε μια βάση δεδομένων για χρήστες. Θα λειτουργγούν επίσης κλαμπ μαριχουάνας θα αποτελούνται από 15 έως 45 μέλη, και θα μπορούν να αναπτύσσουν έως 99 φυτά κάνναβης ανά ομάδα. Η χρήση μαριχουάνας από ανηλίκους και ξένους απαγορεύεται. Εναπομένει πλέον να εκδοθούν τα εκτελεστικά διατάγματα για την πλήρη απελευθέρωση, βάσει των παραπάνω κανόνων της χρήσης κάνναβις.

Επί της ουσίας θα δημιουργηθεί ένας οργανισμός-το Ινστιτούτο ρύθμισης και ελέγχου της κάνναβης (IRCCA)- το οποίο θα διαχειριστεί την παραγωγή και διανομή και επίσης θα επιβλέπει την εφαρμογή του νόμου. Έτσι ενήλικοι καταναλωτές, κάτοικοι της Ουρουγουάης, οι οποίοι θα είναι εγγεγραμμένοι σε ένα μητρώο χρηστών, θα μπορούν να αγοράζουν ως και 40 γραμμάρια το μήνα από φαρμακεία.

Είναι γεγονός, και αυτό πέτυχε η κυβέρνηση της Ουρουγουάης, ότι Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει στην αναζήτηση αποτελεσματικών μεθόδων και πολιτικών για ένα πολύπλοκο κοινωνικό ζήτημα και αυτό είναι το ζήτημα των ναρκωτικών. Να ανοίξουμε διάλογο ώστε να φωτίσουμε αυτή την πολύ ουσιαστική δημόσια συζήτηση στις κοινωνίες μας, να διαπαιδαγωγήσουμε, τόσο τους πολιτικούς όσο και τους πολίτες, αλλά κυρίως τη νεολαία και έτσι να μπορέσουμε πιο αποτελεσματικά να πάρουμε αποφάσεις.

Οι απόψεις ποικίλουν και είναι όλες σεβαστές, απαιτείται όμως να διαπαιδαγωγηθούμε, να βγούμε από τις φοβίες και τις προκαταλήψεις και να αντιμετωπίσουμε τους χρήστες με ανθρωπιά, έχουμε υποχρέωση να βοηθήσουμε το συνάνθρωπό μας. Και πάνω από όλα να διδαχθούμε από το παράδειγμα της Ουρουγουάης και να αντλήσουμε συμπεράσματα από τη πρακτικής της. Το ζητούμενο είναι ότι δεν μπορούμε να παραμείνουμε άπρακτοι και με κλειστά τα μάτια, το θέμα μας αφορά όλους, ως πολίτες, ως γονείς, ως κοινωνία. Ήδη στην Ελλάδα αποποινικοποιήθηκε μερικώς η χρήση και εναπομένει να αντιμετωπίσουμε την όλη θεματική με θάρρος και σοφία παραδειγματιζόμενοι και από τα όσα συμβαίνουν στην Ουρουγουάη, μια χώρα που δεν είναι τόσο μακρυά, αλλά τουναντίον πολύ κοντά.

Βασικά ερωτήματα, που πρέπει να τεθούν σε διάλογο είναι η μείωση της ζήτησης, πρώτα από όλα, πώς μπορούμε να περιορίσουμε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, κυρίως στη νεολαία. Δεύτερον είναι ο περιορισμός της βλάβης – αν δεν γίνεται απόλυτος περιορισμός της χρήσης, τουλάχιστον να περιορίσουμε τη βλάβη στην υγεία, να αποφύγουμε την περιθωριοποίηση του ανθρώπου, που έκανε ή κάνει χρήση ναρκωτικών ή ακόμα, αν βρίσκεται σε κατάσταση εξάρτησης. Και τρίτο βεβαίως τη μείωση της προσφοράς, της διακίνησης και εμπορίας παράνομων ουσιών κατά τέτοιο τρόπο που να πλήξουν πραγματικά το οργανωμένο έγκλημα και τους εγκληματικούς κύκλους, το παράνομο κέρδος, την τεράστια οικονομική δύναμη που δημιουργείται, τη σύνδεση του οργανωμένου εγκλήματος στη διακίνηση των ναρκωτικών και με άλλες μορφές οργανωμένου εγκλήματος, όπως είναι η διακίνηση ανθρώπων και όπλων, όπως είναι και η τρομοκρατία.

Διαβάστε επίσης