Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Κρίσιμη πτυχή της κρίσης ο αγροτικός τομέας

Ομιλία στη Βουλή κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης σχετικά με την πολιτική της κυβέρνησης στον αγροτικό τομέα

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας την ανταλλαγή απόψεων προηγουμένως, γύρω από το μεγάλο γεγονός των εγκαινίων του Μουσείου του Παρθενώνα, θα ήθελα απλώς να καταθέσω μια προσωπική εμπειρία. Ξεκίνησα την πρώτη μου θητεία το ’85, σε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχοντας την τιμή να δουλεύω στο Υπουργείο Πολιτισμού, δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη.
Αργότερα, ως υπουργός Εξωτερικών, συνεργάστηκα στενά με τον Ζυλ Ντασέν για τη διεκδίκηση της επιστροφής των Μαρμάρων. Και οι δύο είχαν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους για την υπόθεση του Παρθενώνα, του Μουσείου του Παρθενώνα και, βεβαίως, της επιστροφής των Μαρμάρων στη χώρα μας.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα περιστατικό, όταν διεκδικώντας την επιστροφή των Μαρμάρων, είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας στο Λονδίνο, στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου υπήρξε ακρόαση από Ειδική Επιτροπή που δημιουργήθηκε, με θέμα την επιστροφή αρχαιοτήτων, και ειδικώς για το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων στην Ελλάδα. Όταν, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ένας Άγγλος βουλευτής είπε τον Ζυλ Ντασέν, μα στο Λονδίνο βλέπουν τα Μάρμαρα πολλοί περισσότεροι απ’ ό,τι θα έβλεπαν τα Μάρμαρα στην Αθήνα, γιατί έχουμε έναν πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό και μεγαλύτερο τουρισμό, η απάντησή του ήταν αποστομωτική. Είπε, τότε κύριοι, να πάμε τα Μάρμαρα στο Πεκίνο.

Είναι απλώς ένα δείγμα του προσωπικού αγώνα που έκανε αυτός ο άνθρωπος για την επιστροφή των Μαρμάρων στην Αθήνα. Και πέθανε μ’ αυτή την αγωνία, και μ’ αυτό το όνειρο. Σήμερα, θα ήταν μεγάλη χαρά, και οι δύο αυτοί να μπορούσαν να δούνε τα εγκαίνια του Μουσείου αύριο στη χώρα μας, στην Αθήνα. Και βεβαίως, να δούνε να αναβιώνει και πάλι αυτή η ελπίδα για την επιστροφή των Μαρμάρων.

Θέλω όμως να τονίσω κι εγώ, ότι αυτός ο οικουμενικός συμβολισμός της δύναμης του Ελληνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, της δύναμης του πολιτισμού μας, θα έπρεπε να αποτυπώνεται αυτές τις μέρες σε μια εθνική ομοψυχία γύρω από την υπόθεση των Μαρμάρων, και στη μεγάλη χαρά που σίγουρα έχει όλος ο Ελληνικός λαός για τα εγκαίνια αυτού του Μουσείου.

Ομοψυχία, που όμως δυστυχώς δεν εκδηλώνεται με το σωστό τρόπο από την κυβέρνηση, η οποία συστηματικά αποσιωπά, φοβάται – δεν ξέρω γιατί – να αναδείξει την ιστορία όλων όσοι προσπάθησαν να γίνει αυτό το γεγονός πραγματικότητα.

Και θα ήθελα και εγώ να συμφωνήσω με την πρόταση του κ. Βενιζέλου, να τιμήσουμε όλους, όλων των κυβερνήσεων, και τους επώνυμους, αλλά και τους ανώνυμους πολίτες, που στήριξαν και στηρίζουν αυτή την προσπάθεια. Θα το κάνουμε και στη Βουλή και αλλού. Είναι μια πρωτοβουλία που την έχουμε ανάγκη. Έχουμε ανάγκη να δείξουμε σήμερα αυτή την ευρύτατη ομοψυχία, αλλά και να τιμήσουμε αυτούς τους ανθρώπους που συνέβαλαν ουσιαστικά σ’ αυτή την προσπάθεια.

Κλείνω αυτή την παρένθεση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να έρθω στην πραγματικότητα που ζει ο Έλληνας πολίτης και ιδιαίτερα ο Έλληνας αγρότης.

Η Ελλάδα διέρχεται μια κρίση πολυδιάστατη. Οι επιλογές που γίνονται και θα γίνουν για την έξοδο απ’ αυτή την κρίση θα επηρεάσουν το μέλλον της χώρας μας, των πολιτών μας, της νέας γενιάς. Αυτοί που προκάλεσαν την κρίση με τις πολιτικές τους δεν μπορούν να δώσουν αξιόπιστες λύσεις. Και αυτό επιβεβαιώνεται παντού και κάθε μέρα.

Η αναβίωση του τρομοκρατικού φαινομένου, η πανικόβλητη, αποσπασματική και σπασμωδική διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος, τα ψεύδη για την δήθεν ετοιμότητα αντιμετώπισης των πυρκαγιών, όλα αυτά, δυστυχώς, αποτυπώνουν την εικόνα της χώρας μας, ως μιας ακυβέρνητης πολιτείας.

Το μόνο που εξακολουθεί με συνέπεια να κάνει αυτή η κυβέρνηση είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Τώρα, πουλάει ένα επιπλέον 5% του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom. Πριν ένα χρόνο, σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα, ο κ. Καραμανλής μάς βεβαίωνε ότι δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να προχωρήσει σε περαιτέρω μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στον ΟΤΕ. Αυτά έλεγε προ ενός έτους.

Μας έλεγε, ότι η οποιαδήποτε πώληση μεριδίων των μετοχών του ΟΤΕ δεν έχει να κάνει με ταμειακές ανάγκες και την εκτέλεση του προϋπολογισμού. Όλα ήταν προσχεδιασμένα. Είχαν από την πρώτη στιγμή στο μυαλό τους να παραδώσουν τον ΟΤΕ στους Γερμανούς. Τώρα, επισπεύδετε το ξεπούλημα, για να καλύψετε μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού, ενός προϋπολογισμού που για πέμπτη πια χρονιά έχει πέσει έξω.

Μαύρες τρύπες που άνοιξαν οι δικές σας πολιτικές, η πρωτοφανής αδιαφάνεια. Πρωτοφανής αδιαφάνεια, με την οποία η κυβέρνηση διαχειρίζεται τα δημόσια οικονομικά, τα χρήματα του Ελληνικού λαού, τους πόρους, την περιουσία του. Όλα αυτά αποτελούν την άλλη πλευρά του νομίσματος της κρίσης.

Προϋπολογισμός δεν υφίσταται. Ήδη από το πρώτο τρίμηνο του 2009 το έλλειμμα έχει εκτροχιαστεί. Γιατί; Πού πάνε τα λεφτά του Ελληνικού λαού; Πού πήγαν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον χρέος που μας φόρτωσε αυτή η κυβέρνηση τα τελευταία πέντε χρόνια;

Γνωρίζουν οι πολίτες, ότι δεν πήγαν ούτε στην παιδεία, ούτε στην υγεία, ούτε στην περιφερειακή ανάπτυξη. Χάθηκαν στη μαύρη τρύπα της διαφθοράς και της πελατειακής διαχείρισης από την κυβέρνησή σας.

Μια άλλη, κρίσιμη πτυχή της κρίσης είναι η ελληνική Περιφέρεια, είναι ο αγροτικός τομέας της οικονομίας μας. Η Περιφέρεια βρίσκεται αντιμέτωπη με τη συνεχή συρρίκνωση των πόρων για την ανάπτυξή της. Η κακοδιαχείριση του Γ’ ΚΠΣ στέρησε τεράστιους πόρους και, βεβαίως, και έργα από την Περιφέρεια.

Τώρα, το πρόβλημα μεταφέρεται στο Δ’ ΚΠΣ, το λεγόμενο ΕΣΠΑ, διότι όσα έργα δεν ολοκληρώθηκαν από το Γ’ ΚΠΣ, λόγω των καθυστερήσεων των δικών σας, των αδυναμιών των δικών σας, να απορροφήσετε αυτούς τους πόρους, τώρα, θα επιβαρύνουν τους πόρους του επόμενου Προγράμματος.

Θα επιβαρύνουν το Πρόγραμμα, στερώντας τη δυνατότητα να επενδυθούν αυτά τα χρήματα σε νέες υποδομές. Σημαντικά ποσά χάθηκαν για σημαντικές εθνικές και περιφερειακές υποδομές. Και αυτό, ισοδυναμεί με την υποθήκευση του μέλλοντος της χώρας μας.

Στον αγροτικό τομέα, η επίπτωση είναι καταλυτική. Έργα που θα βελτίωναν τις συνθήκες, το κόστος παραγωγής, καθυστερούν ή σιωπηρά καταργούνται. Οι αγρότες από την άλλη είναι καταχρεωμένοι, το εισόδημά τους συρρικνώνεται συνεχώς, τα προϊόντα τους μένουν απούλητα, οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής, ένας τομέας που θα μπορούσε να είναι άκρως ανταγωνιστικός, καθώς η κυβέρνηση δεν ενέταξε στο πακέτο ενίσχυσης τους κτηνοτρόφους του αγροτικού τομέα.

Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, που ξεκίνησε επί ημερών της Νέας Δημοκρατίας, το θυμίζω αυτό, επί δικών σας ημερών ξεκίνησε η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έδινε τη δυνατότητα να αναπροσανατολίσουμε τον αγροτικό μας τομέα, τον κτηνοτροφικό μας τομέα, σε πιο βιώσιμα ποιοτικά και ανταγωνιστικά προϊόντα. Αυτό όμως απαιτούσε σχέδιο, απαιτούσε σοβαρό πρόγραμμα κατάρτισης, επιμόρφωσης, στήριξης των αγροτών και των συλλογικών μορφών οργάνωσής τους.

Απαιτούσε όραμα, μια διαφορετική παραγωγική ταυτότητα για τη χώρα μας, για την Περιφέρειά μας. Απαιτούσε τη βούληση, από την πλευρά της κυβέρνησης, να συγκρουστεί με πελατειακές αντιλήψεις, με μεσάζοντες και με αναχρονιστικές πρακτικές.

Αντί μιας σοβαρά σχεδιασμένης πολιτικής, ούτε τη σωστή διαχείριση των δικαιωμάτων των αγροτών δεν καταφέρατε. Δεν καταφέρατε να το πετύχετε, ούτε με τις αλλεπάλληλες αλλαγές υπουργών που πέρασαν από το Υπουργείο Γεωργίας. Και εδώ, πάλι επικράτησαν πολύ απλά οι πελατειακές αντιλήψεις στη διαχείριση αυτών των δικαιωμάτων.

Οι αγρότες είναι εξοργισμένοι, και δικαίως, για το κυβερνητικό χαράτσι που τους επιβλήθηκε, για τη διαχείριση των ίδιων των δικαιωμάτων τους. Μάλιστα, πολλοί αγρότες φέτος καλούνται να πληρώσουν ακόμη πιο πολλά για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων τους..

Εμείς, εξ αρχής ξεκαθαρίσαμε ότι το κόστος της όλης οργάνωσης και βεβαίως της απόδοσης των δικαιωμάτων πρέπει να το αναλάβει το κράτος. Δεν μπορεί ο αγρότης – είναι απαράδεκτο – να πληρώνει για να πάρει αυτά που δικαιούται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το χειρότερο όμως από όλα όσα υφίστανται οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι είναι η απογοήτευση, είναι η βαθιά αίσθηση αβεβαιότητας. Γιατί οι αγρότες ξέρουν τρία πράγματα σήμερα: πρώτον, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τους ενέπαιξε συστηματικά, τους κορόιδεψε. Δεύτερον, ότι η κυβέρνηση δεν έχει ούτε όραμα, ούτε σχέδιο.

Ακόμη περιμένουν τις λεγόμενες μελέτες για παραγωγικές επιλογές, που τόσες φορές έχετε εξαγγείλει. Και δυστυχώς, τώρα που ξέσπασε η οικονομική κρίση και διεθνώς, παραμένει ο αγροτικός τομέας χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα και ο αγροτικός πληθυσμός αισθάνεται ότι είναι σε τραγική κατάσταση πια.

Τρίτον, αυτό το οποίο ξέρει πια ο αγρότης, είναι ότι έχει μια κυβέρνηση, που αδυνατεί να διεκδικήσει το οτιδήποτε για οποιοδήποτε θέμα στις Βρυξέλλες. Πόσο μάλλον στον αγροτικό τομέα, όπου υπήρχαν συνεχώς προεκλογικές υποσχέσεις για την παρουσία ακόμη και του πρωθυπουργού εκεί. Το ξέρουν αυτό οι καπνοπαραγωγοί, το ξέρουν οι ελαιοπαραγωγοί, το ξέρουν οι βαμβακοπαραγωγοί. Το ξέρουν οι πάντες.

Και ακόμη χειρότερα: γνωρίζουν οι αγρότες ότι το φθινόπωρο, στη Σύνοδο Κορυφής, θα αρχίσουν συζητήσεις για τις νέες δημοσιονομικές προοπτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2014 – 2020 στις οποίες βεβαίως, περιλαμβάνεται και η χρηματοδότηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

Ποιος θα τους εκπροσωπήσει; Ποιος θα τους υπερασπιστεί; Ποιος θα εγγυηθεί ότι θα υπάρξουν ενισχύσεις γι’ αυτή τη νέα περίοδο; Αυτά ρωτάει ο αγροτικός κόσμος, βλέποντας μια κυβέρνηση παραιτημένη.

Και βεβαίως, αναρωτιούνται: πρέπει να συνεχίσουν να είναι αγρότες, ή πρέπει να εγκαταλείψουν από τώρα την ύπαιθρο; Αυτά είναι που ρωτάει σήμερα ένας αγρότης, αν πάτε να τους ακούσετε.

Η συζήτηση για τη μορφή του καθεστώτος των άμεσων ενισχύσεων, καθώς και για τους όρους και τις προϋποθέσεις καταβολής τους στη μετά το 2013 εποχή, έχει αρχίσει εδώ και μήνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, οι αποφάσεις «Ελέγχου Υγείας» της ΚΑΠ, άνοιξαν μια σειρά νέων ζητημάτων και, ως χώρα, θα έπρεπε να έχουμε διαμορφώσει θέσεις.

Ήδη, το ζήτημα αυτό απασχόλησε την άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έγινε στο Μπρνο της Τσεχίας. Και φάνηκε στη σύσκεψη αυτή ότι, όλο και περισσότερα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούν ότι, το λεγόμενο «ιστορικό μοντέλο», με βάση το οποίο δίνονται οι ενισχύσεις και στην Ελλάδα, είναι άδικο. Προκρίνουν το περιφερειακό μοντέλο.

Πολλοί υπουργοί Γεωργίας των νέων κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι τα κονδύλια της ΚΑΠ πρέπει να μην δίνονται ως άμεσες ενισχύσεις, αλλά να μεταφερθούν στο λεγόμενο «δεύτερο πυλώνα», δηλαδή στα προγράμματα που έχουν ως στόχο να διευκολύνουν τη δημιουργία υποδομών στην αναδιάρθρωση των καλλιεργειών.

Άρα, λοιπόν, οι παραδοσιακές συμμαχίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υφίστανται. Η Ευρώπη των 27 είναι ένα νέο σκηνικό, προδικάζει ότι οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον της ΚΑΠ θα είναι σκληρές, καθώς οι παραδοσιακές συμμαχίες ανάμεσα σε υπέρμαχους και πολέμιους των αγροτικών επιδοτήσεων, έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά.

Σε αυτό το τοπίο, σε αυτό το νέο και δύσκολο τοπίο, η διαπραγματευτική θέση της χώρας μας επιβαρύνεται από τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή από την κακοδιαχείριση στο θέμα των ενισχύσεων σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα των αγροτών.

Γι’ αυτό και καλούμε άμεσα την κυβέρνηση να συμμορφωθεί. Να εφαρμόσει την κοινοτική νομοθεσία, να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει σχετικά με την ολοκλήρωση του ΟΣΔΕ, δηλαδή να εξασφαλίσει πολύ απλά το αυτονόητο: την απρόσκοπτη καταβολή των κοινοτικών επιδοτήσεων. Και έτσι, να ενισχυθεί και η διαπραγματευτική θέση της χώρας μας, ενόψει της συζήτησης για τη χρηματοδότηση της γεωργίας μετά το 2013.

Σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ, οι δικές μας δεσμεύσεις είναι ξεκάθαρες. Με βάση μια νέα εθνική στρατηγική για την ύπαιθρο, δεσμευόμαστε να δώσουμε μάχες, και ξέρουμε να δίνουμε μάχες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να συνεχιστεί η στήριξη των αγροτών και μετά το 2013, και να προχωρήσουμε παράλληλα σε αλλαγές σε όλο το σύστημα καταβολής των ενισχύσεων, για να αποκαταστήσουμε αδικίες και να εγγυηθούμε τη διαφάνεια.

Εμείς, κυρίες και κύριοι, δεν εγκαταλείπουμε τον αγρότη στο έλεος της μοίρας του.

Πιστεύουμε στον Έλληνα αγρότη, πιστεύουμε στην Ελληνίδα αγρότισσα, πιστεύουμε στο μέλλον και τις σημαντικές δυνατότητες του αγροτικού τομέα. Προτείνουμε μια αποφασιστική στροφή σε αυτό που λέμε «πράσινη ανάπτυξη», η οποία διασφαλίζει την ποιότητα, την ελληνική ταυτότητα, την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας, τη βιωσιμότητα των προϊόντων μας. Αυτό όμως απαιτεί σοβαρό εθνικό σχέδιο, επενδύοντας στον ανθρώπινο παράγοντα, στην τεχνογνωσία, στην οργάνωση, σε νέες ενεργειακές δομές.

Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε πριν από μερικούς μήνες μια Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες, με μέτρα και πολιτικές στρατηγικού χαρακτήρα από τη μια πλευρά, αλλά και μέτρα άμεσης στήριξης, για να αντιμετωπίσουν τη σημερινή κρίση που βιώνουν.

Σε αυτή τη Συμφωνία έχουμε δεσμευθεί, έχω δεσμευθεί και εγώ προσωπικά, όσο και το ΠΑΣΟΚ. Τις δεσμεύσεις μας, εμείς τις τηρούμε. Και με ειλικρίνεια και σε συνεργασία με τον αγροτικό και κτηνοτροφικό κόσμο, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε πορεία και σ’ αυτόν τον τομέα.

Να αλλάξουμε πορεία, ώστε να μπορεί να ελπίζει ο αγρότης, η αγρότισσα, ο κτηνοτρόφος, να ελπίζουν για το μέλλον, την προοπτική τους, την οικογένειά τους, για την Περιφέρεια, την επαρχία, για την ανάπτυξη του τόπου, και για να γίνει πρωτοπόρος τομέας της οικονομίας μας, όπως πρέπει να είναι, ο αγροτικός τομέας.

Σας ευχαριστώ.»

Διαβάστε επίσης