Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

«Όρος επιβίωσης, η οικοδόμηση μιας νέας, σύγχρονης δημοκρατίας» | Ομιλία 21.07.2019

Για τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Πάτρας | Δήλωση 15.07.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

Ο αποχαιρετισμός του Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Ροβέρτο Σπυρόπουλο | 25.06.2019

«Με τον Γιάννη γιορτάζει μία Ελλάδα ευκαιριών, δημοκρατίας και ελευθερίας» | 25.06.2019

 

Η επικράτηση συντηρητικών θέσεων στην Ευρώπη συνιστά καταδίκη της Ευρώπης.

Για άλλη μια φορά, η συντηρητική Ευρώπη φοβήθηκε να επενδύσει στην ίδια την Ευρώπη και το μέλλον της.

Έτσι όμως, δεν πάμε πουθενά.

Το επισημαίνω ακατάπαυστα εδώ και τρία χρόνια: Την ώρα που πολλές χώρες είναι αναγκασμένες να ακολουθήσουν δύσκολα και απαιτητικά προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής σε εθνικό επίπεδο, επιβάλλεται να υπάρξει ένα γενναίο Πρόγραμμα Επενδύσεων από την ίδια την ΕΕ και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με επενδύσεις στην εκπαίδευση και στην καινοτομία, σε μια σύγχρονη πράσινη οικονομία, σε υποδομές συγκοινωνιών και τηλεπικοινωνιών, σε δίκτυα πράσινης ενέργειας, στο διαδίκτυο. Για μια Ευρώπη ανταγωνιστική και πάνω από όλα ανθρώπινη, με βιώσιμη ανάπτυξη, που θα δημιουργεί δουλειές για όλους και θα προσφέρει πολλές δυνατότητες στους νέους ανθρώπους. Μια Ευρώπη που δεν παρακολουθεί άπραχτη τα εκατομμύρια των νέων ανέργων της, αλλά αναλαμβάνει γενναίες πρωτοβουλίες για να δημιουργηθούν χιλιάδες νέες βιώσιμες θέσεις εργασίας παντού.

Ο φόβος της συντηρητικής Ευρώπης να ασχοληθεί σοβαρά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ και να προχωρήσει σε ένα σοβαρό Πρόγραμμα Επενδύσεων, δεν δίνει απαντήσεις στις αιτίες των προβλημάτων που ταλανίζουν τις ευρωπαϊκές χώρες και δεν αντιμετωπίζει την ύφεση. Απειλεί με κατακερματισμό την ίδια την Ένωση. Απειλεί τη συνοχή των κοινωνιών μας. Ρίχνει λάδι στη φωτιά της εθνικιστικής ρητορικής που απειλεί ό,τι χτίσαμε, όλοι οι Ευρωπαίοι μαζί, τις τελευταίες δεκαετίες.

Την ώρα που χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη, μια δημοκρατική και συμμετοχική Ευρώπη, δεν επιτρέπεται να επικρατήσει ατολμία, σκοπιμότητες και επιστροφή στις εθνικές περιχαρακώσεις.

Και κάτι ακόμη. Όσοι σε ολόκληρη την Ευρώπη, με πράξεις ή με την σιωπή τους, στάθηκαν απέναντι στην προοπτική ενός δημοψηφίσματος που θα λειτουργούσε ευεργετικά για την Ελλάδα, για ολόκληρη την Ευρώπη και θα κινητοποιούσε τους Ευρωπαίους πολίτες προς αυτήν την κατεύθυνση, ας αναλογιστούν σήμερα τι αποτελέσματα μπορεί να έχει η απειλή ενός δημοψηφίσματος, αλλά σχεδιασμένου να οδηγήσει σε λιγότερη Ευρώπη. Στην πρώτη περίπτωση η συντηρητική Ευρώπη αντέδρασε. Στη δεύτερη, υπέκυψε.

Μόνο μια προοδευτική Ευρώπη μπορεί να δώσει προοπτική στους πολίτες της.

Διαβάστε επίσης