Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ομιλία στη συζήτηση του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας | 10.06.2020

Απότοκα Καραντίνας – Νέα πραγματικότητα: οπισθοδρόμηση ή αλλαγή | 04.06.2020

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ζητώ ψήφο αυτοδυναμίας

«Σύντροφοι και συντρόφισσες, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το πάθος σας. Την αστείρευτη πηγή δύναμης για μένα, για τους συνεργάτες μου, για όλο το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη μεγαλειώδη παρουσία σας απόψε εδώ, 3 του Σεπτέμβρη.

Μέρα για μας σημαδιακή, γιατί σήμερα, μαζί τιμούμε τις διαχρονικές δημοκρατικές μας αξίες. Και σήμερα, που γιορτάζουμε τα γενέθλια των 35 χρόνων του ΠΑΣΟΚ, ξεκινάμε μαζί ένα νέο αγώνα. Είναι ο αγώνας για τη νίκη των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων.

Ήρθε η ώρα του λαού. Ώρα για μια νέα αρχή, για μια νέα πορεία εθνικής ανάτασης. Είναι η ώρα της Ελλάδας. Της Ελλάδας που αγωνίζεται. Της Ελλάδας που ελπίζει. Της Ελλάδας που πρωταγωνιστεί. Και μπροστά μας, φίλες και φίλοι, το ξέρετε, το ξέρουμε, ορθώνονται μεγάλες προκλήσεις και προβλήματα. αλλά θα δουλέψουμε αδιάκοπα, με όλη μας την ψυχή, με όλη μας την καρδιά. Ας σηκώσουμε τα μανίκια, αποφασισμένοι να συγκρουστούμε με κάθε αντίληψη και κάθε κατεστημένο που κρατά τον τόπο μας πίσω. Κριτής μας – και μόνος μας κριτής – ήταν, είναι και θα είναι ο Ελληνικός λαός. Σε αυτόν λογοδοτούμε, σε κανέναν άλλο.

Γερά για μια νέα αρχή, μαζί. Και έχουμε πάθος. Ναι, έχουμε το πάθος, όχι για την εξουσία, όχι για τις καρέκλες, έχουμε πάθος για την Ελλάδα, γιατί πιστεύουμε βαθιά στις δυνάμεις αυτού του τόπου. Γιατί έχουμε αποδείξει τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, οι Έλληνες, όταν υπάρχει ηγεσία που εργάζεται για όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Όταν υπάρχει σχέδιο, όραμα, όταν ενώνουμε και αναδεικνύουμε τις δυνάμεις του τόπου, την αξία, το ταλέντο, την προσφορά, την ατομική πρωτοβουλία μέσα στην συλλογική προσπάθεια.

Και η πίστη μας στην Ελλάδα, στην Ελλάδα που δημιουργεί, αυτή η πίστη γέννησε το Κίνημά μας το 1974, στις 3 του Σεπτέμβρη. Λέγαμε τότε ότι όταν ένας λαός πιστέψει στον εαυτό του, δεν μπορεί να τον σταματήσει κανείς. Αυτό λέγαμε ακόμα και στα δύσκολα, μαύρα χρόνια της αντίστασης απέναντι στη χούντα. Και ήρθαν, φίλες και φίλοι, έτσι τα πράγματα, ώστε σήμερα, τη συμβολική αυτή μέρα για όλους μας, να σημάνουμε ξανά εγερτήριο.

Εγερτήριο όλων των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου, που διψάνε να ξαναδούν αυτή τη χώρα να προοδεύει και να πρωταγωνιστεί. Εγερτήριο όλων των Ελλήνων και των Ελληνίδων, που κοπιάζουν για ένα καλύτερο αύριο, που απαιτούν να ανταμείβονται δίκαια για τους κόπους τους.

Εγερτήριο όλων εκείνων, που δεν ανέχονται να βλέπουν τον πλούτο της χώρας να ιδιοποιείται από τους λίγους, τους ισχυρούς και τους «ημέτερους». Σε αυτή τη μεγάλη, δημιουργική πλειοψηφία της κοινωνίας μας απευθύνομαι σήμερα. Στέλνω μήνυμα ξεκάθαρο. Μήνυμα αφύπνισης. Τώρα είναι η ώρα της μάχης. Τώρα είναι η ώρα να χαράξουμε μια πορεία δημιουργίας, προσφοράς.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει. Δεν έχει ούτε μία μέρα για χάσιμο. Στις 4 του Οκτώβρη, θα ανατείλει ξανά ο ήλιος της ελπίδας. Πάνω από κάθε γωνιά της ελληνικής γης, χωρίς διακρίσεις.

Γιατί μαζί θα δημιουργήσουμε την Ελλάδα που ονειρευόμαστε.

Γιατί μαζί μπορούμε.

Το ΠΑΣΟΚ ζητά από τον Ελληνικό λαό την ψήφο εμπιστοσύνης, την ψήφο αυτοδυναμίας, για να κάνουμε δυναμική, νέα αρχή.

Φίλες και φίλοι, θυμόσαστε πριν από 5 χρόνια, ακριβώς σε αυτούς τους χώρους, σε αυτές τις γειτονιές, περπατούσαμε περήφανοι για την Ελλάδα μας. Συζητούσαμε τότε για τους ωραιότερους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ξέραμε ότι όταν θέλουμε μπορούμε. Μιλούσαμε για το αύριο της χώρας με αισιοδοξία, με σιγουριά, με όνειρα. Αυτήν την Ελλάδα κληροδοτήσαμε, παραδώσαμε.

Και πολλοί, απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, ήλπιζαν ότι η τότε νέα κυβέρνηση θα έχτιζε πάνω στις κατακτήσεις. Θα διόρθωνε πιθανές αδυναμίες.

Γιατί εμείς, κάθε φορά που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, χτίσαμε πάνω σε αυτά που παραλάβαμε. Αφήσαμε έργο χειροπιαστό για εκατομμύρια Ελλήνων και Ελληνίδων. Και όποτε κάναμε λάθη, τα αναγνωρίσαμε, τα διορθώσαμε.

Η σημερινή κυβέρνηση δεν το έκανε, δεν το θέλησε, δεν το μπόρεσε. Γι’ αυτό, σε αυτές τις εκλογές, δεν συγκρούονται απλά δύο κόμματα.

Συγκρούονται δύο τελείως διαφορετικές πολιτικές επιλογές για το μέλλον της πατρίδας. Συγκρούονται δύο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις για την Ελλάδα.

Εκείνοι εκπροσωπούν την πελατειακή και αδιαφανή διαχείριση του πλούτου. Αυτό που βρίσκεται στην ρίζα της διεθνούς κρίσης. Αυτό που εκπροσωπεί η διεθνής συντήρηση. Αυτό που οδήγησε την Ελλάδα να βιώνει την βαθύτερή της κρίση από την εποχή της μεταπολίτευσης.

Εμείς από την άλλη εκπροσωπούμε την πρόοδο, μια πορεία δημιουργίας για τη χώρα, βασισμένη σε αξίες, σε αρχές Δικαίου. Με σεβασμό στον πολίτη, με σεβασμό στα δικαιώματά του.

Εκείνοι πιστεύουν ότι τον πλούτο και την εξουσία έχουν δικαίωμα, να τα εκμεταλλεύονται οι λίγοι, οι ισχυροί, οι «ημέτεροι».

Εμείς πιστεύουμε βαθιά ότι ο πλούτος δημιουργείται απ’ όλους, οφείλει να κατανέμεται δίκαια σε όλους και είναι βάση μιας κοινωνικής συνοχής, ανθρωπιάς και ανάπτυξης για την Ελλάδα.

Εκείνοι βλέπουν την εξουσία ως λάφυρο. Την νέμονται με τους λίγους.

Για μας, η εξουσία είναι ευκαιρία για προσφορά. Προσφορά στον τόπο. Σε όλους τους Έλληνες.

Εκείνοι θεωρούν ότι η νίκη στις εκλογές τούς δίνει δικαιώματα. Εμείς ξέρουμε ότι η νίκη στις εκλογές μάς γεμίζει ευθύνες. Και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, δεν έχει θέση στη δική μου κυβέρνηση αύριο, μετά τις εκλογές.

Εκείνοι, κάθε φορά που τους τίμησε ο λαός με την εμπιστοσύνη του, υποβάθμισαν, εγκατέλειψαν, γκρέμισαν ό,τι παρέλαβαν.

Εμείς ξέρουμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα αστείρευτων δυνατοτήτων, ικανή να πρωταγωνιστεί, να παίρνει τη μοίρα της στα χέρια της.

Εκείνοι στα δύσκολα ρίχνουν τις ευθύνες σε όλους εκτός από τον εαυτό τους και φυγομαχούν. Το κάνουν και σήμερα. Και σήμερα φυγομαχούν από τα προβλήματα, που οι ίδιοι δημιούργησαν. Καταρρέουν κάτω από το βάρος των αδιεξόδων, που δημιούργησαν οι ίδιες, οι δικές τους πολιτικές.

Εμείς πάντα στα δύσκολα μετρηθήκαμε. Πάντοτε παλέψαμε και πάντοτε τα καταφέραμε. Πετύχαμε, όταν πορευτήκαμε όλοι μαζί. Γι’ αυτό προχωράμε μαζί. Στις 4 του Οκτώβρη, όλοι μαζί, για μια νέα αρχή.

Φίλες και φίλοι, έχω όραμα για την Ελλάδα. Έχουμε όραμα για την πατρίδα. Όραμα εφικτό, όραμα επιβεβλημένο, όραμα αυτονόητο, διότι μαζί μπορούμε να πάμε τη χώρα μπροστά, σε ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης. Στην πράσινη ανάπτυξη. Γιατί είναι αυτονόητο ότι το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης δεν πάει άλλο. Είναι επιβεβλημένο, γιατί δεν μπορεί να επικρατεί η αντίληψη ότι, κάθε τι που δεν γίνεται τσιμέντο, γίνεται στάχτη. Τέλος σε αυτή την αντίληψη.

Είναι επιβεβλημένο να γίνει η οικονομία μας ανταγωνιστική. Να αξιοποιεί τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Το περιβάλλον, τον πολιτισμό μας, την παράδοσή μας, τους ανθρώπους μας. Με την πράσινη ανάπτυξη μπορούμε να εγγυηθούμε χιλιάδες νέες δουλειές, με σημαντικά νέα έσοδα και για τον κρατικό κορβανά.

Μαζί, φίλες και φίλοι, μπορούμε να χτίσουμε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Ναι, οραματίζομαι το αυτονόητο, διότι είναι επιβεβλημένο να πάμε σε μια νέα αναδιανομή, όπου όλοι μας, όλοι μας θα πληρώνουμε δίκαια το μερίδιο που μας αναλογεί, αλλά και θα ξέρουμε την ίδια ώρα, ότι οι φόροι μας έχουν αντίκρισμα, ότι οι φόροι που πληρώνουμε πιάνουν τόπο, δεν χάνονται, δεν σπαταλώνται.

Για μας, είναι αυτονόητο, τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου να έχουν αντίκρισμα σε σωστές υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας, αντιμετώπισης της ανεργίας, σε δημόσιες επενδύσεις που πάνε τη χώρα μπροστά, την οικονομία μπροστά, την Ελλάδα μπροστά. Είναι για μας επιβεβλημένο ότι ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει πια να πάει χαμένο.

Ξέρουμε, φίλες και φίλοι, το ξέρουμε, μαζί μπορούμε. Μαζί μπορούμε να προχωρήσουμε στη δημοκρατική αναδόμηση και στην αποκέντρωση του κράτους, για να λειτουργεί υπέρ των πολιτών και κανενός άλλου. Ένα κράτος Δικαίου. Κράτος Δικαίου!

Μαζί μπορούμε να εγγυηθούμε την εφαρμογή των νόμων. Το αυτονόητο σε μια Δημοκρατία, της προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη. Να δώσουμε τέλος στο καθεστώς της αυθαιρεσίας, της ανομίας, της αδιαφάνειας, της διαφθοράς, της συγκάλυψης, για να πάμε σε ένα ευνομούμενο κράτος, υπέρ του πολίτη.

Να καταργήσουμε τη σχέση εξάρτησης ανάμεσα στη Δικαιοσύνη και στις κυβερνήσεις. Οραματίζομαι το αυτονόητο, ότι ναι, μαζί μπορούμε να σπάσουμε την κομματικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας. Είναι επιβεβλημένο να φέρουμε πάλι τη σιγουριά και την ασφάλεια στη ζωή του πολίτη και στις γειτονιές μας.

Μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε μια δημόσια, δωρεάν, ποιοτική παιδεία για όλους. Παιδεία που επιτέλους θα ετοιμάζει τα παιδιά μας για μια ανταγωνιστική παγκόσμια οικονομία του 21ου αιώνα. Ναι, και εδώ οραματιζόμαστε το αυτονόητο. Ένα εξεταστικό σύστημα, που δεν θα φυλακίζει τους νέους στα σχολεία. Δεν θα τους φυλακίζει στην παπαγαλία και στα εξοντωτικά φροντιστήρια. Όπου θα κάνουμε το σχολείο ανοιχτό, καινοτόμο, τεχνολογικά σύγχρονο.

Μαζί μπορούμε, μπορούμε να φτιάξουμε ένα κοινωνικό κράτος που διασφαλίζει δικαιώματα. Υποχρέωσή μας ένα σύγχρονο, ανθρώπινο Εθνικό Σύστημα Υγείας, που θα φροντίζει, θα σέβεται τον άρρωστο. Που δεν θα λείπουν γιατροί, νοσηλευτές, που δεν θα υπάρχουν Εντατικές που να μην λειτουργούν και να αραχνιάζουν κλειστές. Το αυτονόητο για μας, να προσλαμβάνουμε γιατρούς, νοσηλευτές, πυροσβέστες, αντί για κομματικές προσλήψεις αγροφυλάκων.

Ξέρω πολύ καλά και ξέρουμε ότι μπορούμε. Μπορούμε να εγγυηθούμε μια δυναμική εξωτερική πολιτική, που θα ξαναδώσει φωνή στην Ελλάδα, που θα την κάνει ξανά σεβαστή, με κύρος και δύναμη στο διεθνές πεδίο.

Όλοι μαζί μπορούμε. Μαζί με τα νιάτα, που έχουν δυναμική παρουσία απόψε εδώ, στο Θησείο. Η Ελλάδα μπορεί. Και στις 4 του Οκτώβρη δίνουμε μάχη, μεγάλη και κρίσιμη. Και απόψε, η μεγαλειώδης παρουσία σας δείχνει ότι είμαστε εδώ, ενωμένοι σε μια νέα πορεία για την Ελλάδα, μια νέα πορεία για τον Ελληνισμό.

Εμείς αυτά πρεσβεύουμε και ξέρουμε ότι θα τα πετύχουμε. Ξέρουμε ότι θα τα πετύχουμε, γιατί πριν από 35 χρόνια μια χούφτα ανθρώπων έμελλε ν’ αλλάξει το ρου της πολιτικής μας ιστορίας. Έδωσαν τότε, στις 3 του Σεπτέμβρη του ΄74, μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση, ότι δεν θα συμβιβαστούν με κατεστημένες λογικές, ότι θα πορευτούν τον δύσκολο δρόμο, τον δρόμο της ανατροπής, ότι θα βάλουν απέναντί τους μία ολόκληρη πολιτική αντίληψη, που ήθελε την Ελλάδα για δεκαετίες εξαρτημένη και κατακερματισμένη. Χωρισμένη σε τιμάρια. Εξαρτημένη από ξένους πάτρωνες.

Και σήμερα, τιμούμε αυτούς τους ανθρώπους. Τον Γιώργο Γεννηματά, τον Γιάννη Αλευρά, τη Μελίνα μας, τον Αντρέα. Εμπνεόμαστε, παίρνουμε δύναμη. Παίρνουμε δύναμη για τις ευθύνες που αναλαμβάνουμε τις μέρες που έρχονται, τις μάχες που έχουμε να δώσουμε μέσα από τις ρίζες μας, τις αξίες μας, τις αρχές μας, την ιστορία μας.

Αυτοί διεκδίκησαν την εξουσία, όχι για να εξουσιάσουν, αλλά για να προσφέρουν. Και στα χρόνια εκείνα της μάχης για τη μεγάλη Αλλαγή, που έβαλε την Ελλάδα στη σύγχρονη εποχή, θεμέλιο για τη δράση μας ήταν η Εθνική Λαϊκή Ενότητα.

Η πολιτική που ένωσε τότε όλες τις υγιείς, δημιουργικές δυνάμεις, που ασφυκτιούσαν στο τότε κατεστημένο της εξουσίας. Όλες τις πατριωτικές δυνάμεις, που ήθελαν να βάλουν τέλος στο καθεστώς της ξένης εξάρτησης, της κοινωνικής αδικίας.

Το ήθελαν, το πάλεψαν και το πέτυχαν. Η Δημοκρατία εδραιώθηκε. Το πολιτικό φρόνημα έπαψε να διώκεται. Η χώρα έζησε τη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου σε όφελος των φτωχών, των μη προνομιούχων και της μεσαίας τάξης.

Στη δεκαετία του ’90, συνεχίσαμε το έργο μας. Χτίζοντας, πάνω σε εκείνες τις βάσεις μια νέα αναπτυξιακή πορεία: με τα μεγάλα έργα που άλλαξαν την όψη της χώρας, με ένα καινούργιο σταθερό νόμισμα, με τη συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Αποδεικνύοντας ξανά ότι, το ΠΑΣΟΚ, όποτε ανέλαβε την τύχη της χώρας, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, προσέφερε έργο στον τόπο.

Σήμερα, μετά από τις μάχες αυτές, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Πάνω σε αυτό το έργο χτίζουμε. Όμως, στα χρόνια που πέρασαν, θέριεψε, φίλες και φίλοι, ένα άλλο είδος εξάρτησης. Ένα είδος εξάρτησης, που δυναμιτίζει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Που υπονομεύει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας.

Η σύγχρονη «ρίζα της συμφοράς» είναι η συγκέντρωση της εξουσίας στους λίγους. Δεν αποτελεί μόνο ελληνικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα της νεοσυντηρητικής πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Το βλέπω πηγαίνοντας παντού, ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Αλλά η κάθε χώρα, φίλες και φίλοι, η κάθε Δημοκρατία, αντιδρά ανάλογα. Ανάλογα με τις αντιστάσεις της, την δύναμη των θεσμών της, τις πολιτικές της κυβέρνησής της. Και στην Ελλάδα, αυτή η υπερσυγκέντρωση εξουσίας κατέληξε στην εξάρτηση της πολιτικής από κάθε είδους μικρό ή μεγάλο ανεξέλεγκτο συμφέρον: επιχειρηματικό, ιδιωτικό, κομματικό, μιντιακό ή όποιο άλλο.

Αυτή η σύγχρονη «ρίζα της συμφοράς» είναι η πολιτική επιλογή κάποιων που λένε: «Η Ελλάδα δεν ανήκει στους Έλληνες. Η Ελλάδα ανήκει μόνο σε κάποιους Έλληνες.» Και οι σημερινές εξαρτήσεις στέλνουν σε όλη την κοινωνία τα χειρότερα μηνύματα.

Διότι σήμερα, βαφτίζουν την παρανομία, «μαγκιά». Καθιστούν την «λαμογιά», προνόμιο. Θεοποιούν το «κονέ», ως κλειδί επιτυχίας. Λέξεις, δυστυχώς, που έγιναν μέρος στο πολιτικό μας λεξιλόγιο.

Αυτές οι πρακτικές δεν είναι θεμέλιο δημιουργίας. Είναι εργαλεία «βολέματος» του ενός που ξεβολεύει τον διπλανό του. Που κατακερματίζει έτσι την συλλογική μας προσπάθεια. Που σπαταλά δυνάμεις μας. Που αναδεικνύει τους αρεστούς, και όχι τους άριστους. Που ενθαρρύνει το δίκιο του ισχυρού, και όχι την ισχύ του Δικαίου.

Με αυτή την αντίληψη, η χώρα έφτασε σήμερα στο πλήρες αδιέξοδο. Και δεν είναι μόνο η οικονομική κατάρρευση, η διαφθορά, η γενικευμένη ανομία, η διάλυση του κράτους, η καταστροφή του φυσικού μας πλούτου και περιβάλλοντος. Δεν είναι μόνο η αδιαφορία για την καθημερινότητα των πολιτών.

Είναι πάνω απ’ όλα αυτή η αποκαρδιωτική κατάπτωση που ζούμε. Η συνθηκολόγηση με την παραίτηση από κάθε προσπάθεια, αφού τίποτα, μου λένε πολλές φορές, πολλοί με τους οποίους μιλώ στο δρόμο, δεν μπορεί να αλλάξει σ’ αυτό τον τόπο.

Μία νοοτροπία διακυβέρνησης, που καταπνίγει τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση του Ελληνισμού. Που στραγγαλίζει την πρωτοβουλία. Που αποκαρδιώνει τον νέο. Που γονατίζει τον ηλικιωμένο. Που πνίγει την επιχειρηματικότητα, κάθε ατομική και ομαδική προσπάθεια. Που δεν επιτρέπει σε κανέναν να σχεδιάσει για την επόμενη χρονιά, τον επόμενο μήνα ή την επόμενη μέρα.

Διότι η αυθαιρεσία, η έλλειψη κανόνων, αρχών, τα ανατρέπει όλα. Και αγανακτούμε με την έλλειψη αρχών, αξιών και θεσμών. Εξοργιζόμαστε με το κενό σεβασμού στον άνθρωπο και ανθρωπιάς. Που δεν αποτελεί μόνο ζήτημα ηθικό, αλλά και βαθιά λειτουργικό για μια Δημοκρατία .

Το μεγαλύτερο μέρος, φίλες και φίλοι, αυτής της βαριάς ευθύνης για τη σημερινή κρίση πέφτει σε εκείνους τους πολιτικούς, που με τη στάση τους έδωσαν το σήμα της ηθικής και θεσμικής αποσύνθεσης σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Η ευθύνη πέφτει σε αυτούς.

Σε αυτούς που βάφτισαν το νόμιμο, ηθικό. Εκείνους που, απλά και κυνικά, δεν σεβάστηκαν τίποτα. Ούτε τις θυσίες μας, ούτε τα χρήματά μας, ούτε τα δικαιώματά μας, ούτε την εντολή που τους έδωσε ο Ελληνικός λαός. Αυτοί οι ίδιοι σήμερα δεν σέβονται ούτε τη νοημοσύνη μας.

Μας λένε πάλι ότι θα κάνουν αυτά που υποσχέθηκαν το 2004, αλλά δεν έκαναν για 6 χρόνια. Ε, λοιπόν, τέρμα τα ψέματα, φίλες και φίλοι !

Σήμερα, χρειαζόμαστε ξανά την ευρύτερη δυνατή ενότητα όλων των δυνάμεων. Των δυνάμεων της δημιουργίας και της παραγωγής, της εργασίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας. Χρειαζόμαστε τις δυνάμεις όλων εκείνων, που πονάνε αυτόν τον τόπο και βλέπουν, και βλέπουμε, ότι η ευτυχία τού «εγώ» μπορεί να έρθει μόνο μέσα από την επιτυχία του «εμείς». Η ευτυχία τού «εγώ» θα έρθει μέσα από την επιτυχία τού «εμείς».

Με αυτή την Ελλάδα θα δώσουμε και θα κερδίσουμε τη μάχη με τα προβλήματα, ενάντια στα κατεστημένα που κρατούν την πατρίδα καθηλωμένη.

Σήμερα, εδώ, 3 του Σεπτέμβρη, τραβάμε κόκκινη γραμμή. Το τέλος της σημερινής κυβέρνησης σηματοδοτεί το τέλος της Ελλάδας της απαξίωσης των αρχών μας, του χαμηλού πήχη, της ανοχής σε φαινόμενα που μας προσβάλλουν όλους.

Γνωρίζω, φίλες και φίλοι, ότι κατεστημένες αντιλήψεις δεκαετιών δεν αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη. Υπάρχει όμως μόνο ένας τρόπος για να γίνει η αρχή. Το πρώτο βήμα πρέπει να γίνει από την πολιτική ηγεσία του τόπου, γιατί από εκεί ξεκινούν όλα.

Γι’ αυτό, η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα μια νέα, μια εντελώς διαφορετική πολιτική ηγεσία. Μια νέα πολιτική ηγεσία σε κάθε βαθμίδα της διοίκησης και λειτουργίας της Πολιτείας μας. Ηγεσία, που δίνει η ίδια, πρώτη το καλό παράδειγμα στους πολίτες, αποδεικνύοντας σε κάθε της πράξη ότι σέβεται θεμελιώδεις αξίες, που τόσο αναζητάμε όλοι.

Σέβεται την αξία της Δημοκρατίας, ενθαρρύνει τη συμμετοχή όλων των πολιτών. Συμμετοχή στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου, γιατί μαζί μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα.

Σέβεται την αξία της Δικαιοσύνης και κάνει πράξη την ισότητα, την ισοπολιτεία, την ισονομία απέναντι στο νόμο. Σέβεται την αξία της αλληλεγγύης και κάθε της ενέργεια, στοχεύει στο να μην αφήσει κανέναν πολίτη στο περιθώριο.

Σέβεται την αξία της γνώσης, γιατί η γνώση είναι δύναμη και ανήκει σε κάθε Ελληνόπουλο. Σέβεται τις αξίες της αξιολόγησης και της λογοδοσίας, διότι αποδέχεται το λαό και μόνο το λαό, ως τον τελικό κριτή των πράξεών της.

Μόνο μία τέτοια ηγεσία έχει τα χέρια της λυμένα από εξαρτήσεις.

Μόνο μία τέτοια ηγεσία δεν λησμονεί ποτέ ότι, η εξουσία δίνεται από το λαό, χαράσσεται με το λαό και ασκείται για τον ίδιο το λαό και για κανέναν άλλον. Για κανέναν άλλον!

Ξέρετε, μιλώντας με πολύ κόσμο στο δρόμο, σε δουλειές, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις γειτονιές, στα χωριά, με ρωτούν, έχουμε τη δύναμη; Έχουμε τη δύναμη, ο κάθε ένας από εμάς να κάνει τη δική του προσωπική επανάσταση, αφήνοντας πίσω την ιδιοτέλεια και το στενό, ατομικό του συμφέρον; Πολλοί λένε όχι, ότι αυτά τα πράγματα δεν αλλάζουν.

Αλλά εγώ λέω ναι. Εσείς απόψε λέτε ναι, ότι όχι μόνο αλλάζουν, αλλά ότι θα αλλάξουν στις 4 του Οκτώβρη, με τη νέα αρχή για την Ελλάδα.

Και θέλω να ξέρετε, εγώ μπαίνω μπροστά σε αυτή τη μάχη. Δεσμεύομαι για μία ηγεσία, που θα ξεκινήσει με ανατροπές από την ίδια την εξουσία.

Εμείς, ναι, η κυβέρνηση η ίδια, θα κάνει το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής. Θα απελευθερώσουμε έτσι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Θα πιστέψουμε ξανά ότι το μέλλον είναι στα χέρια μας και ότι κανένας δεν θα μας πει πώς εμείς, οι Έλληνες, θα ζήσουμε.

Φίλες και φίλοι, το ξέρουμε, εμείς, το ΠΑΣΟΚ, το ξέρουμε. Διαθέτουμε όλο τον πλούτο που χρειαζόμαστε, για να βάλουμε ξανά τη μηχανή της Ελλάδας μπροστά. Έχουμε αστείρευτο ανθρώπινο δυναμικό. Δεν ανεχόμαστε να το αφήνουμε αυτό το δυναμικό στο περιθώριο, κοιτάζοντας τους «κολλητούς» να πηγαίνουν μπροστά.

Έχουμε νέους με πτυχία, με 2 πτυχία, με 3 πτυχία, που σήμερα δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Έχουμε τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες, που σήμερα βουλιάζουν και περιμένουν μία κυβέρνηση με σχέδιο, που θα τους ανοίξει νέους δρόμους ανάπτυξης.

Έχουμε τους εργαζόμενους, που ενώ δίνουν κάθε μέρα τον καλύτερό τους εαυτό, φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους, έχουν ανασφάλεια, σε μια οικονομία που συνεχώς συρρικνώνεται.

Έχουμε από τους καλύτερους γιατρούς στον κόσμο και δεν ανεχόμαστε να υποβαθμίζεται η δημόσια υγεία, με τεράστιο κόστος για την ελληνική οικογένεια.

Έχουμε αξιοζήλευτους επιστήμονες και δεν ανεχόμαστε να βλέπουμε τα σχολεία μας να μαραζώνουν, τα πανεπιστήμια μας να υπολειτουργούν και την έρευνα στον τόπο μας να αφανίζεται.

Έχουμε τις καλύτερες δυνατές κλιματικές συνθήκες για τη γεωργία και δεν ανεχόμαστε τα αγροτικά μας προϊόντα να μην είναι προϊόντα ποιότητας, ανταγωνιστικά, να εγγυώνται ευημερία και σιγουριά για τον αγροτικό πληθυσμό.

Έχουμε άνεμο και ήλιο και δεν ανεχόμαστε να είμαστε εξαρτημένοι από το πετρέλαιο και ό,τι σημαίνει αυτό για την πατρίδα μας.

Καταφέραμε μαζί να διοργανώσουμε τους ομορφότερους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία και δεν δεχόμαστε ότι δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα με τις ουρές στο ΙΚΑ.

Έχουμε μέσα μας σαν λαός το επιχειρηματικό δαιμόνιο, την καινοτόμα σκέψη και δεν ανεχόμαστε να βλέπουμε αυτό το δαιμόνιο και αυτή την επιχειρηματικότητα να συνθλίβονται από ένα κράτος δυνάστη, γραφειοκρατικό, συγκεντρωτικό.

Έχουμε και την πιο όμορφη πατρίδα στον κόσμο. Έχουμε, φίλες και φίλοι, την πιο όμορφη πατρίδα στον κόσμο και δεν ανεχόμαστε πια να είναι έρμαιο καταπατητών, κερδοσκόπων, εμπρηστών.

Όχι, φίλες και φίλοι, δεν μας λείπουν οι άνθρωποι. Είναι γύρω μας, είναι στις γειτονιές μας, είναι στα σχολεία μας, είναι στα εργοστάσιά μας, είναι στα χωράφια μας, είναι σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό να πάμε την Ελλάδα μπροστά. Και θα την πάμε μπροστά.

Όπως δεν μας λείπουν και οι φυσικοί πόροι. Θα σταθούμε δίπλα σε κάθε προσπάθεια, σε κάθε πρωτοβουλία, σε κάθε τι που κάνει τη χώρα μας πιο δυνατή, πιο δημιουργική, πιο πλούσια, πιο δίκαιη.

Η απάντηση στο τι θέλουμε να παράγει η χώρα μας τα επόμενα 5, 10, 20 χρόνια είναι μπροστά μας. Βρίσκεται στο ανεξάντλητο ενεργειακό μας απόθεμα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Βρίσκεται στο απαράμιλλο φυσικό μας περιβάλλον. Βρίσκεται στη μοναδική μας πολιτιστική κληρονομιά. Και θα αξιοποιήσουμε κάθε τι που έχει να προσφέρει για το καλό όλων, και όχι μόνο των λίγων. Θα το κάνουμε με βαθύ σεβασμό στις γενιές των Ελλήνων που θα έρθουν, όταν εμείς θα έχουμε φύγει.

Εδώ είμαστε, ενωμένοι δυνατοί!

Εδώ είμαστε για μια νέα αρχή.

Φίλες και φίλοι, σύντροφοι, συντρόφισσες, μπροστά σε μια κυβέρνηση που δεν τίμησε την εντολή του Ελληνικού λαού, την εντολή που της έδωσε δύο φορές ο Ελληνικός λαός, μπροστά σε ένα σύστημα εξουσίας που δεν σεβάστηκε τίποτα και οδήγησε τη χώρα σε κρίση, πριν τη διεθνή κρίση, μπροστά σε μια κυβέρνηση που φυγομαχεί στα δύσκολα και αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων, εμείς είμαστε έτοιμοι.

Είμαστε αποφασισμένοι. Έχουμε σχέδιο, σχέδιο ανάταξης της οικονομίας. Αναδιανομής του πλούτου. Ανασυγκρότησης του κράτους. Αναθεώρησης του αναπτυξιακού μοντέλου. Αναδόμησης του πολιτικού συστήματος. Σχέδιο Εθνικής Ανάτασης.

Έχουμε τη γνώση. Ξέρουμε τα προβλήματα. Έχουμε προτείνει λύσεις δίκαιες, λύσεις εφικτές, που υπηρετούν τον πολίτη, και όχι μικροκομματικά ή ισχυρά συμφέροντα των λίγων. Έχουμε και την τόλμη, φίλες και φίλοι, έχουμε την τόλμη και την αποφασιστικότητα να σπάσουμε κατεστημένα, νοοτροπίες, αντιλήψεις που κρατάνε την Ελλάδα, τον Ελληνισμό καθηλωμένο.

Μα πάνω από όλα, έχουμε βαθιά πίστη στις δυνάμεις τής κάθε Ελληνίδας, του κάθε Έλληνα. Τις επόμενες εβδομάδες, θα δώσουμε σκληρή μάχη. Θα δώσουμε όλοι μας τον καλύτερό μας εαυτό.

Σας καλώ να μεταφέρουμε μαζί το μήνυμα παντού, σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό. Σας καλώ να συμβάλουμε όλοι μας σε μια μεγάλη εθνική προσπάθεια. Σας καλώ σε μία νέα εθνική ενότητα. Σας καλώ σε μία νέα εθνική ενότητα. Και δεσμεύομαι.

Δεσμεύομαι, εκ μέρους όλων εκείνων που θα στελεχώσουν την επομένη κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Απέναντι σε μια εξουσία που δεν σεβάστηκε τίποτα, δεσμεύομαι για μία ηγεσία αξιών.

Απέναντι, φίλες και φίλοι, σε μία εξουσία εξαρτημένη από μικρά και μεγάλα συμφέροντα, δεσμεύομαι για μία ηγεσία που δεν χρωστάει σε κανέναν. Mόνο στον ίδιο το λαό.

Απέναντι σε μία εξουσία που δεν πίστεψε την Ελλάδα, δεσμεύομαι για μία ηγεσία που θα κινητοποιήσει όλες τις δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου.

Απέναντι σε μία εξουσία που πορεύτηκε με μόνη πυξίδα την επιβίωσή της, τη νομή τής εξουσίας, δεσμεύομαι για μια ηγεσία με Σχέδιο Εθνικής Ανάτασης, που θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε την επόμενη εβδομάδα στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Στις κρίσιμες αυτές στιγμές για τον τόπο, τις πιο κρίσιμες μετά την Μεταπολίτευση, η ιστορία δεν μας χαρίστηκε: μας έριξε στα βαθιά. Όπως το 1981. Όπως το 1993. Έτσι και σήμερα. Δεν μας φοβίζει η πρόκληση. Δεν μας φοβίσει η πρόκληση της διακυβέρνησης. Δεν μας φόβισε ποτέ. Δεν φυγομαχούμε από τα προβλήματα. Σηκώνουμε τα μανίκια και μαζί τα αντιμετωπίζουμε. Και μαζί θα τα λύσουμε.

Θα αγωνιστούμε στο πλευρό κάθε Έλληνα, κάθε Ελληνίδας, απέναντι σ’ αυτή την ηθική κατάπτωση, στον κυνισμό, απέναντι στην απάθεια. Θα βάλουμε και πάλι τα θεμέλια μιας πορείας προσφοράς και δημιουργίας. Αυτή, εδώ απόψε, 3 του Σεπτέμβρη, είναι η δική μας υπόσχεση.

Αυτή την υπόσχεση θα τηρήσουμε. Θα την τηρήσουμε ευλαβικά. Θα την τηρήσουμε γιατί πάμε για νίκη στις 4 του Οκτώβρη και, την επομένη, τα λόγια μας γίνονται πράξη. Αυτή είναι η παράδοσή μας. Αυτή είναι η δέσμευσή μας. Μια νίκη της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, είναι νίκη όλων των Ελλήνων. Νίκη όλων των δυνάμεων της εργασίας, της δημιουργίας, του πνεύματος, του πολιτισμού, των δυνάμεων της Δημοκρατίας, της προόδου και της Αριστεράς. Είναι νίκη της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Μαζί μπορούμε. Μπορούμε. Ελάτε μαζί. Ελάτε μαζί να αλλάξουμε την πορεία αυτού του τόπου. Μαζί θα το πετύχουμε.

Καλό μας αγώνα. Και με τη νίκη!

Απόψε, μαζί ξεκινήσαμε τη νέα πορεία. Τη νέα αρχή. Αυτή η παρουσία σας, η μεγαλειώδης, δείχνει το μέγεθος της ελπίδας στην ψυχή του Έλληνα και της Ελληνίδας για το αύριο, το αύριο της Δημοκρατίας, το αύριο της κοινωνικής Δικαιοσύνης, το αύριο μιας Ελλάδας δυναμικής, με παρουσία, με κύρος, με ελπίδα. Το αύριο μιας πορείας νέας, μιας ευνομίας, μιας ανάπτυξης πράσινης, με κοινωνική συνοχή.

Καλό μας αγώνα. Ραντεβού στις 4 του Οκτώβρη.

Ευχή μας, η γιορτή απόψε του ΠΑΣΟΚ, να γίνει γιορτή για την Ελλάδα. Και θα γίνει γιορτή για την Ελλάδα στις 4 του Οκτώβρη.

Γεια σας.»

Διαβάστε επίσης