Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Επενδύουμε στους Έλληνες

Ομιλία κατά τη συζήτηση για το Σ/Ν του Υπουργείου Οικονομίας για το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλή συζητά το νομοσχέδιο για το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων, εν μέσω μιας μεγάλης κρίσης στην οικονομία, αλλά και γενικότερα στη χώρα μας.

Για την κρίση αυτή, ήδη από το τέλος του 2007, δηλαδή πολύ πριν από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, εμείς είχαμε προειδοποιήσει. Είχαμε προειδοποιήσει την κυβέρνηση για την επερχόμενη οικονομική κατάρρευση που ακολουθούσε η χώρα μας, με την πολιτική της, τον εικονικό και πλαστό για πολλοστή φορά προϋπολογισμό της χώρας, αλλά βεβαίως και την αδήριτη ανάγκη ανατροπής της οικονομικής πολιτικής που ακολουθούσε η κυβέρνηση.

Όπως είχαμε προειδοποιήσει για τα τοξικά ομόλογα, για την απουσία τομών στην παραγωγική διάρθρωση της χώρας, την απουσία αναπτυξιακής περιφερειακής πολιτικής, δημοσίων επενδύσεων, την άδικη φορολογική πολιτική, την απουσία κάθε ελέγχου κερδοσκοπίας, που όλα αυτά μαζί, λύγισαν νοικοκυριά, λύγισαν τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδήματα, έπνιξαν την αγορά.

Η κυβέρνηση απτόητη συνέχισε, δια στόματος πρωθυπουργού, μέχρι και πρότινος, να υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία έχει ισχυρά αναπτυξιακά αποθέματα.

Ουδείς κύριοι συνάδελφοι αμφισβητεί ότι σήμερα υπάρχει και η διεθνής κρίση. Τονίζω το «και». Όμως, είναι μια κρίση πρώτα απ’ όλα με πρόσημο νεοσυντηρητικό, με ευθύνες τεράστιες των πολιτικών δυνάμεων, που προώθησαν τη συγκέντρωση του πλούτου, την αδιαφάνεια στην αγορά, την υποδούλωση κάθε κρατικού ελέγχου στα κελεύσματα ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, την απουσία μιας ευνομούμενης Πολιτείας, που να προστατεύει τον απλό πολίτη, τον ασφαλισμένο, το μικροεπενδυτή, τον εργαζόμενο, το νέο. Και που τελικά, επέτρεψε αυτή η πολιτική την υπονόμευση ακόμη και των δημοκρατικών μας ελέγχων και θεσμών.

Όμως, στην αντιμετώπιση της κρίσης, αυτής της διεθνούς κρίσης, υπάρχουν τουλάχιστον τρεις παράγοντες, που ήταν στο χέρι μας και είναι στο χέρι κάθε χώρας να αξιοποιήσει για την αντιμετώπισή της.

* Ο πρώτος παράγοντας αφορά στο με ποιους όρους μπαίνουμε στην κρίση, ποια είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αντιμετωπίζοντας αυτή την κρίση.

* Ο δεύτερος παράγοντας είναι ποιο είναι το σχέδιό μας για την έξοδο από αυτή την κρίση.

* Ο τρίτος παράγοντας είναι η αξιοπιστία της χώρας μας και, βεβαίως, ιδιαίτερα της εκάστοτε κυβέρνησης, στο εσωτερικό, αλλά και στη διεθνή οικονομία, για να πείσει, να κινητοποιήσει δυνάμεις, να προωθήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Και στα τρία, η κυβέρνηση βαθμολογείται κάτω από το μηδέν.

Μπήκαμε με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας στην κρίση, ως ανοχύρωτη Πολιτεία, ανοχύρωτη οικονομία. Σχέδιο δεν είχε και δεν έχει η κυβέρνηση. Αυτοσχεδιάζει. Και η αξιοπιστία μας, η αξιοπιστία της κυβέρνησης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό είναι στο ναδίρ.

Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, ξεκινώ από το πρώτο: Πού μας έφερε η Νέα Δημοκρατία λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής κρίση.

Τη Δευτέρα, ανακοινώθηκαν οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις οικονομίες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιβεβαιώνουν δυστυχώς αυτά που κι εμείς κατά καιρούς λέγαμε με τον πιο τρανταχτό τρόπο, την αποτυχία της οικονομικής πολιτικής των τελευταίων πέντε ετών στην ανάπτυξη, στην απασχόληση, στα δημοσιονομικά, στην ανταγωνιστικότητα.

Επιβεβαιώνουν ότι το αναπτυξιακό απόθεμα που άφησε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα στη χώρα, σπαταλήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία υπέρ ισχυρών συμφερόντων και «ημετέρων». Επιβεβαιώνουν αυτά τα κακά μαντάτα ότι, όλα όσα υποστήριζε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια για ισχυρή οικονομία, δημοσιονομική εξυγίανση, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά κούφια λόγια για εσωτερική κατανάλωση, όπως είναι σήμερα και ο ανασχηματισμός, όπως είναι σήμερα και όλες αυτές οι προσπάθειες περί δήθεν φιλολαϊκής στροφής.

Επιβεβαιώνουν αυτές οι αναλύσεις ότι, ο προϋπολογισμός που ψήφισε η Βουλή μόλις πριν ένα μήνα, ήταν -όπως λέγαμε κι εμείς τότε- εκτός τόπου και χρόνου. Σας τα λέγαμε. Αλλά επιβεβαιώνουν και την αδυναμία της κυβέρνησης να προβλέψει, να σχεδιάσει και να δράσει έγκαιρα και αποτελεσματικά, εγκλωβισμένη βεβαίως στις ιδεοληψίες της και στα συμφέροντα τα οποία υπηρετεί.

Επιβεβαιώνουν την αδυναμία της, την έλλειψη πολιτικής βούλησης να φροντίσει, ώστε να ενισχυθεί η πραγματική οικονομία, κάτι επίσης το οποίο τονίσαμε επανειλημμένως τους τελευταίους μήνες. Η πραγματική οικονομία έναντι, αντί δηλαδή, των ισολογισμών των τραπεζών. Γιατί αυτό είναι το μόνο στο οποίο εσείς έχετε καταφέρει να βοηθήσετε. Βεβαίως, με πολύ κοντόφθαλμη πολιτική, διότι οι ισολογισμοί των τραπεζών θα καταρρεύσουν, αν καταρρεύσει η πραγματική οικονομία.

Με δικές σας πολιτικές που πραγματικά θα έπρεπε να ενισχύουν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά δεν το κάνουν, και όχι με τη λειτουργία ενός Ταμείου, όπως το ΤΕΜΠΜΕ, όπου γίνονται δεκτές μόλις το 1% με 2% των αιτήσεων. Αυτή είναι η αποτελεσματικότητα και η πολιτική σας.

Πώς φτάσαμε έως εδώ;

Το 2004, η Νέα Δημοκρατία παρέλαβε μια οικονομία που έτρεχε με τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρώπη, 5,6%. Όταν η υπόλοιπη Ευρωζώνη αναπτυσσόταν με 0,8%. Σας το θυμίζω.

Παρέλαβε μια οικονομία, η οποία με μεγάλες θυσίες είχε γίνει δεκτή στη ζώνη του ευρώ και, μάλιστα, με πολύ μεγάλη αξιοπιστία και θετικά σχόλια. Ενώ σήμερα, γράφεται ότι μπορεί να είμαστε ο Δούρειος Ίππος της κατάρρευσης της Ευρωζώνης.

Παρέλαβε μια χώρα με αισιόδοξους πολίτες. Ήταν αισιόδοξοι οι Έλληνες, διότι πίστευαν ότι τα επόμενα χρόνια -ναι, πίστεψαν σε εσάς- θα μπορούσαν να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το βιοτικό τους επίπεδο, να διορθωθούν όσα θα έπρεπε να διορθωθούν, πατώντας όμως σε στέρεες πια βάσεις, που είχαν ήδη δημιουργηθεί.

Τι έκανε η κυβέρνηση το 2004;

Ξεκίνησε, καταρρακώνοντας τη διεθνή αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας, με το έγκλημα της δημοσιονομικής απογραφής, λέγοντας ουσιαστικά στη διεθνή αγορά ότι ήταν απάτη αυτό το οποίο είχε κάνει η Ελλάδα και το οποίο ακόμα πληρώνουμε σήμερα.

Συνέχισε, διαλύοντας όλους τους μηχανισμούς πάταξης της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής και, αντί να προστατέψει τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, επέλεξε να ενισχύσει τα υψηλά εισοδήματα, τους λίγους και ισχυρούς, λυγίζοντας τη μέση ελληνική τάξη.

Εξαπέλυσε φοροεπιδρομές, αύξησε τον ΦΠΑ, αύξησε άλλους έμμεσους φόρους, κατάργησε το αφορολόγητο στους ελεύθερους επιχειρηματίες και αναζητά 7,5 δις στο φετινό προϋπολογισμό επιπλέον έσοδα από φορολογία προς το κράτος.

Ο δεύτερος σημαντικός παράγοντας της δικής μας δυνατότητας παρέμβασης, θα ήταν ένα σοβαρό και αξιόπιστο σχέδιο εξόδου από την κρίση. Και άλλες χώρες στην Ευρωζώνη έχουν ελλείμματα, αλλά τουλάχιστον αυτές κάνουν κινήσεις, έχουν σχέδιο για να βοηθήσουν την οικονομία, την πραγματική οικονομία, για να βγουν από την κρίση.

Στη χώρα μας, τα δανεικά της ελληνικής κυβέρνησης πού ακριβώς πάνε; Σίγουρα δεν πάνε ούτε για να ενισχύσουν τους χαμηλόμισθους, ούτε για να αυξήσουν τις δημόσιες επενδύσεις, ούτε για να βοηθήσουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την πραγματική οικονομία, ούτε για να επενδύσουν στον άνθρωπο, στην παιδεία, ούτε βεβαίως και στο κοινωνικό κράτος, στη σιγουριά που χρειάζεται ο Έλληνας πολίτης, ιδιαίτερα τώρα, στην κρίση. Διότι υπάρχει και αυτός ο μύθος, ότι εφόσον μπαίνουμε στην κρίση, πρέπει να σταματήσουμε κάθε σκέψη για να βοηθήσουμε το κοινωνικό κράτος, την παιδεία. Το αντίθετο, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τώρα είναι η ώρα που πρέπει να ενισχύσουμε, και το κοινωνικό κράτος, και τη σιγουριά, και την παιδεία, για να δώσουμε τη σιγουριά στον Έλληνα πολίτη.

Πριν από ένα μήνα, ψηφίστηκε στην Ελληνική Βουλή ένας προϋπολογισμός, τον οποίο το σύνολο της κυβέρνησης και ο ίδιος ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκαν σθεναρά. Σε λιγότερο από ένα μήνα, διαψεύστηκαν παντού, στην ανάπτυξη, στο έλλειμμα, στο χρέος, στην ανεργία. Μα, είναι δυνατόν να πέσετε τόσο έξω, να πέσει τόσο έξω μια κυβέρνηση;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπροστά σ’ αυτά τα προβλήματα η κυβέρνηση επιλέγει τον δρόμο της ανευθυνότητας. Αντί να ασχοληθεί με τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας, κάτι για το οποίο όλοι μας θα θέλαμε να βοηθήσουμε, ασχολείται με την εκλογική επιβίωση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές.

Εμάς, δεν μας ενδιαφέρει αυτό βεβαίως. Μας ενδιαφέρει η ελληνική οικονομία, διότι θα είμαστε εμείς που θα διαχειριστούμε την ελληνική οικονομία μετά τις επόμενες εκλογές.

Αντί να εκπονήσει ένα αξιόπιστο σχέδιο εξόδου από την κρίση, αναλίσκεται σε επικοινωνιακές διαρροές, όπως πάντα, περί δήθεν ανατροπής της οικονομικής πολιτικής, δήθεν φιλολαϊκής στροφής, όλα αυτά, τα οποία ποτέ δεν θα χρειαστεί να τα αποδείξει, διότι πολύ γρήγορα θα βρίσκεται εκτός κυβέρνησης.

Και περνάει το χρόνο της, κάνοντας αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ, για τις δικές μας προτάσεις και πρωτοβουλίες. Έχει παραδώσει τα όπλα, έχει συνθηκολογήσει, με μηδενικές προσδοκίες για τους πολίτες και τη χώρα. Και βέβαια, μετά τις επόμενες εκλογές, η Νέα Δημοκρατία θα έχει παραδώσει μια οικονομία που πορεύεται χωρίς σχέδιο, χωρίς πυξίδα για το μέλλον.

Τι θα παραδώσει αυτή η κυβέρνηση το 2009; Θα παραδώσει μια οικονομία, που έχει κάνει τους Έλληνες τον πιο απαισιόδοξο λαό στην Ευρώπη. Με τα εισοδήματα και τις προσδοκίες για το μέλλον, κάθε χρόνο, και πιο κάτω.

Θα παραδώσει μια οικονομία, που θα τρέχει με μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, έχοντας χάσει όλο το αναπτυξιακό απόθεμα που είχε δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια.

Θα παραδώσει ελλείμματα, που ξεπερνούν για τρίτη συνεχή χρονιά το όριο του 3%, παρά τις μεγαλόστομες, δικές σας πολιτικές διακηρύξεις, ότι θα βάλετε τάξη στις σπατάλες, παρά το θέμα της απογραφής, και βεβαίως, χωρίς να υπολογιστούν και πιθανά κρυφά ελλείμματα.

Θα παραδώσει μια οικονομία, τόσο αναξιόπιστη, που σήμερα δανείζεται με τους πιο ακριβούς όρους δυστυχώς απ’ όλη την Ευρωζώνη, πολύ υψηλότερα από άλλες χώρες, με ίδιο χρέος με εμάς, όπως είναι η Ιταλία. Και αυτή είναι απόδειξη της αναξιοπιστίας της ελληνικής κυβέρνησης.

Και αυτό με φέρνει στον τρίτο και κρίσιμο παράγοντα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Είναι το θέμα της αξιοπιστίας. Της αξιοπιστίας μιας κυβέρνησης για το τι λέει και πώς αυτά ερμηνεύονται.

Πρώτα απ’ όλα, πώς περιμένετε οι Έλληνες πολίτες να σας εμπιστευτούν; Πώς να σας εμπιστευτούν για ένα τριετές σχέδιο για την οικονομία, στο νέο λεγόμενο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που θα καταθέσετε σε λίγο, όταν δεν μπορείτε να σκεφτείτε ούτε ένα μήνα μπροστά. Αυτοσχεδιάζετε.

Πώς οι διεθνείς αγορές, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, να αντιμετωπίσουν μια κυβέρνηση, που πέντε χρόνια δεν μπόρεσε να καταρτίσει έναν προϋπολογισμό σωστό; Πού χάνει ευρωπαϊκά αναπτυξιακά κονδύλια συνεχώς; Που απειλείται με περικοπή επιδοτήσεων στον αγροτικό τομέα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω αναξιοπιστίας των συστημάτων που εσείς υιοθετήσατε; Που βρίθουμε από δυνατότητες κομματικών παρεμβάσεων και παρατυπιών;

Αυτή ήταν και είναι η αγροτική σας πολιτική και γι’ αυτό ξεσηκώνονται σήμερα οι αγρότες.

Μια κυβέρνηση, που αδυνατεί να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη διαφθορά στους ίδιους της τους κόλπους, από το Βατοπέδι μέχρι την SIEMENS, και που σπαταλά ακόμα και σήμερα δυσεύρετους πόρους του Ελληνικού λαού σε προεκλογικές και ρουσφετολογικές προσλήψεις, σε διευθετήσεις. Και βεβαίως, που αδυνατεί ακόμα και να εισπράξει οφειλόμενα έσοδα από μεγάλα εισοδήματα.

Αυτή η έλλειψη αξιοπιστίας, μόνο με αλλαγή κυβέρνησης μπορεί να θεραπευτεί, μόνο με αλλαγή κυβέρνησης μπορεί να αντιμετωπιστεί. Βεβαίως, αλλαγή κυβέρνησης, για μια άλλη, διαφορετική πολιτική.

Γι’ αυτό, το ΠΑΣΟΚ λέει πολύ συγκεκριμένα: Πρώτα απ’ όλα, τον λογαριασμό της αποτυχίας της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορεί και δεν πρέπει να τον πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες, δεν πρέπει να τον πληρώσουν οι πιο αδύναμοι, η μέση ελληνική οικογένεια. Το ΠΑΣΟΚ, αυτό δεν θα το επιτρέψει.

Εμείς πιστεύουμε στις δυνάμεις της ελληνικής οικονομίας. Πιστεύουμε ότι, απ’ την κρίση, ναι, απ’ την κρίση, μπορούν να γεννηθούν και νέες ευκαιρίες για σοβαρές τομές στη δημόσια διοίκηση, στον τρόπο διακυβέρνησης, στην οικονομία, στην ανταγωνιστικότητα, στον αγροτικό τομέα, στον τουριστικό τομέα, στην εκπαίδευση, στο κοινωνικό μας σύστημα.

Αλλά όλα αυτά με συγκεκριμένους στόχους. Την εξυπηρέτηση, όχι των συμφερόντων και των «ημετέρων», αλλά την εξυπηρέτηση του Ελληνικού λαού, της πραγματικής οικονομίας, της μικρομεσαίας επιχείρησης, του νέου ανθρώπου, της οικογένειας, της μεσαίας και της χαμηλότερης εισοδηματικά τάξης.

Αρκεί να είμαστε έτοιμοι. Και εμείς, είμαστε έτοιμοι για τις μεγάλες τομές που χρειάζεται η χώρα, στο παραγωγικό σύστημα, στις εκπαιδευτικές δομές, στον τρόπο διακυβέρνησης.

Δεν επενδύουμε στην απαισιοδοξία. Δεν επενδύουμε στην απάθεια. Δεν επενδύουμε στο φόβο. Επενδύουμε στην ελπίδα, στη συμμετοχή, στη δημιουργία, στη διαβούλευση. Επενδύουμε στους Έλληνες και στις Ελληνίδες, στο ταλέντο μας, στη δημιουργικότητά μας, στην πρωτοβουλία μας. Στη δυνατότητα, που έχουμε ως λαός, να βγαίνουμε πολλές φορές πιο δυνατοί από δοκιμασίες και κρίσεις.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πλέον επείγον, μια νέα κυβέρνηση, με καθαρή λαϊκή εντολή, να αναλάβει να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Να προστατέψει το εισόδημα των ασθενέστερων και της μεσαίας τάξης, που βλέπει σήμερα το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια της.

Να ανοικοδομήσει ένα κοινωνικό κράτος που υποβαθμίστηκε, υπονομεύτηκε, διαλύθηκε. Τα σχολεία, τα Πανεπιστήμιά μας, το σύστημα υγείας, τις δομές πρόνοιας. Να ανοίξει νέους δρόμους ανάπτυξης. Ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης. Ναι στην «Πράσινη Ανάπτυξη», που σέβεται και αξιοποιεί το περιβάλλον και τις νέες τεχνολογίες, με επίκεντρο τον άνθρωπο, με σεβασμό στο περιβάλλον.

Να εμπεδώσει ένα κράτος Δικαίου. Επιτέλους, ένα κράτος Δικαίου που δεν κοστίζει, αλλά προστατεύει τα δικαιώματα κάθε πολίτη ισότιμα. Δίπλα στον πολίτη.

Η αλήθεια είναι ότι, στην Ελλάδα του 2009, ζητείται κυβέρνηση, προοδευτική κυβέρνηση. Και οι Έλληνες πολίτες ζητούν κυβέρνηση, υπεύθυνη και δίκαιη στο εσωτερικό. Κυβέρνηση, που να μπορεί αξιόπιστα να διαπραγματεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη διεθνή οικονομία.

Μια κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, που έχει αποδείξει ότι μπορεί να διαπραγματευτεί ισχυρά τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού.

Μια κυβέρνηση που ξέρει τι της γίνεται, ξέρει τι θέλει και πώς θα φτάσει εκεί.

Η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί. Το έχει αποδείξει. Και ο πολίτης γνωρίζει πως, δεν θα τον βγάλουν από την κρίση, αυτοί που τον έβαλαν στην κρίση, με τις ίδιες πολιτικές, όσο και αν αλλάζουν κάποια πρόσωπα.

Εμείς μπορούμε. Με σχέδιο για τη χώρα, με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Δεν φοβόμαστε την πρόκληση, δεν λυγίζουμε μπροστά στα προβλήματα. Δεν κρυβόμαστε μπροστά στις ευθύνες, τις οποίες θα αναλάβουμε, όσο δύσκολες και αν είναι.

Η πρόκληση είναι για μας εθνική επιταγή και εθνική ευθύνη. Και αυτή την ευθύνη θα την αναλάβουμε. Και θα τα βγάλουμε πέρα, προς όφελος του Ελληνικού λαού, προς όφελος της Ελλάδας.

Σας ευχαριστώ.»

Διαβάστε επίσης