Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

Επιστολή της Διεθνούς Επιτροπής για τα Ναρκωτικά προς τον πρόεδρο Ομπάμα | 19.01.2019

Σχετικά με την αίτηση της Ένωσης Κεντρώων στη ΣΔ | Γραφείο Γιώργου Α. Παπανδρέου 18.01.2017

«Μία επιτυχία στην υπόθεση της Κύπρου, θα βοηθούσε την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή» | 19.04.2016

 

Δι@υγεια στις δαπάνες της Δημόσιας Διοίκησης

Ομιλία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου, επί του Σ/Ν του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: «Ενίσχυση της διαφάνειας με την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων των Κυβερνητικών, Διοικητικών και Αυτοδιοικητικών Οργάνων στο Διαδίκτυο «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και άλλες διατάξεις»

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ, στις πρόσφατες εκλογές, δεσμεύτηκε απέναντι στους πολίτες, να προχωρήσει σε εκείνες τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος. Αλλαγές, που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητες. Αλλαγές, που θα έπρεπε να έχουν γίνει πράξεις εδώ και πολύ καιρό.

Και αυτό κάναμε από την πρώτη μέρα, έχοντας ως κοινό παρονομαστή, πάντα και σε ό,τι κάνουμε, το δημόσιο συμφέρον, την οικοδόμηση ενός κράτους, αλλά και ενός πολιτικού συστήματος στην υπηρεσία του πολίτη. Ενός πολιτικού συστήματος αυτόνομου, το οποίο με κάθε του πράξη θα εμπεδώνει, θα ενδυναμώνει τη Δημοκρατία.

Μάλιστα, στις συνθήκες όπου βρεθήκαμε, με τη χώρα ακυβέρνητο καράβι να οδεύει προς το χείλος του γκρεμού, αναγκαζόμαστε πλέον να τα κάνουμε όλα σε ρυθμούς πρωτόγνωρους για το πολιτικό σύστημα της χώρας. Γι’ αυτό και δεσμευτήκαμε ότι το 2010 θα είναι η χρονιά των ριζοσπαστικών τομών και αλλαγών, για την εκ θεμελίων αλλαγή του πελατειακού κράτους, το οποίο όλοι είδαμε να καταρρέει και να απειλεί να παρασύρει τη χώρα στον γκρεμό.

Είχαμε δεσμευτεί για βαθιές αλλαγές μόνιμου χαρακτήρα, αλλαγές όχι για τα μάτια του κόσμου, αλλά που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα στη ρίζα τους, που κάνουν τη χώρα μας να γυρίσει σελίδα, που ανοίγουν μια τελείως διαφορετική, νέα εποχή.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που βιώνουμε σήμερα, δεν είναι τίποτα άλλο από την υπερπροσπάθεια μιας χώρας, μιας κοινωνίας ολόκληρης, να βγει από τη μεγαλύτερη κρίση που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες.

Το πρώτο στάδιο ήταν να αποφύγουμε την προδιαγεγραμμένη, τη βέβαιη πορεία μας προς τη χρεοκοπία, στην οποία οδηγούταν η χώρα από τις επιλογές της προηγούμενης κυβέρνησης.

Αυτό που με βεβαιότητα χρεοκόπησε, όμως, είναι το φαύλο πελατειακό πολιτικό σύστημα, που διέλυσε το κράτος, τη Διοίκηση, απαξιώνοντας και το σύνολο του δημόσιου βίου. Φτάσαμε στο χείλος της καταστροφής και, πλέον, οτιδήποτε δεν αλλάζει οριστικά τα πράγματα, είναι ατελέσφορο, είναι ανεύθυνο.

Δεν έχει νόημα οτιδήποτε δεν εξασφαλίζει, ότι τα προβλήματά μας, τα λύνουμε μια και καλή. Όλες μας οι επιλογές έχουν ένα και μοναδικό στόχο, να αλλάξουμε οριστικά την Ελλάδα. Να δημιουργήσουμε την Ελλάδα που πατάει γερά στα πόδια της, με τις δικές της δυνάμεις, όχι με δάνειες δυνάμεις που φέρνουν εξάρτηση. Να κάνουμε τους Έλληνες περήφανους για την πατρίδα και την Πολιτεία τους.

Και με σειρά πρωτοβουλιών μας, κάνουμε ακριβώς αυτό. Αλλάζουμε την Ελλάδα κάθε μέρα που περνάει, με σκοπό να τη βγάλουμε από την κρίση, αλλά και να την οδηγήσουμε στην ασφάλεια, στο δίκαιο, στην προοπτική.

Με τον «Καλλικράτη», με το νόμο για την αξιοκρατία στις προσλήψεις στο Δημόσιο, με τη δημόσια διαβούλευση για κάθε νομοσχέδιο, και στη Βουλή και στο διαδίκτυο, ακόμα και με τις Εξεταστικές Επιτροπές, που μπορεί να είναι επίπονες, έχουν ως στόχο, όμως, να πέσει φως σε σκοτεινές υποθέσεις, που ταλανίζουν το πολιτικό σύστημα.

Με τις ανοιχτές πια συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Με τον φορολογικό νόμο, που αποκαθιστά την οικονομική δικαιοσύνη και καταπολεμά τη φοροδιαφυγή.

Με το νόμο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τη διαφάνεια, με τον οποίο βάζουμε τέλος στις γκρίζες ζώνες της ανομίας στο δημόσιο τομέα, με αυστηρότατες ποινές για υπαλλήλους που εμπλέκονται σε πράξεις διαφθοράς.

Με την ουσιαστική δουλειά των Επιτροπών της Βουλής, όπως της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, με την ανάδειξη του Συνηγόρου του Πολίτη, ως βασικού συνομιλητή με την Κυβέρνηση.

Όλα αυτά, αποτελούν αλλαγές, άλλες μεγάλες, άλλες μικρότερες, που έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός κράτους, το οποίο λειτουργεί υπέρ του πολίτη, προασπίζεται τα δικαιώματά του και δεν είναι απέναντί του.

Αυτά – και όχι μόνον – έπρεπε εδώ και καιρό να γίνουν. Δεν έγιναν. Και η χώρα μας διολίσθησε στην οικονομική κρίση και στη διεθνή ανυποληψία. Δεν θα ξεχάσω τους τελευταίους μήνες, τον αγώνα που δώσαμε σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, για να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία μας, την προσπάθειά μας, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, να βάλουμε τάξη στο χάος της ανομίας, της διαφθοράς, της σπατάλης και να πείσουμε τους πολίτες και τους εταίρους μας.

Τις προσπάθειες που κάναμε, για να εξασφαλίσουμε τη δημιουργία – και αργότερα τη χρήση – του μηχανισμού στήριξης, να προστατεύσουμε τους πολίτες μας, τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους, από τον κίνδυνο της πτώχευσης, που θα έφερνε στη χώρα άνευ προηγουμένου δυστυχία, μαρασμό, αλλά και ανυποληψία της πατρίδας μας, για πολλά χρόνια ακόμα.

Για να εξασφαλίσουμε τη μοναδική στα παγκόσμια χρονικά, για οποιαδήποτε χώρα, οικονομική στήριξη ύψους 110 δις ευρώ και να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας, για να αναστηλώσουμε τη χώρα μας και να δημιουργήσουμε μια νέα Ελλάδα.

Είναι αλήθεια ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας. Όμως, σας εγγυώμαι ότι δεν θα επιστρέψουμε ποτέ πια στην Ελλάδα της οικονομικής παρακμής, των αλλοιωμένων στοιχείων, της πολιτικής κατάπτωσης, της εξάρτησης ή και εξαγοράς της πολιτικής από άνομα συμφέροντα, της σπατάλης, των προνομίων των λίγων και της αδικίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να αναρωτηθούμε όλοι, πόσες φορές στο παρελθόν κυβερνήσεις, Υπουργοί, βουλευτές, είπαν τη φράση «να χυθεί άπλετο φως». Πόσοι είπαν τη φράση «διαφάνεια παντού».

Λόγια που φθάρθηκαν, όμως, σε σημείο που οι πολίτες να μην τα πιστεύουν πια. Γιατί κανείς δεν είχε τολμήσει να προχωρήσει στην πράξη. Με αποκορύφωμα την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία, με την υποκρισία και την ακατάσχετη ηθικολογία της, με τα μεγάλα λόγια περί «επανίδρυσης», πνίγηκε τελικά στις χειρότερες πρακτικές και αντιλήψεις διακυβέρνησης και κόντεψε να παρασύρει μαζί της ολόκληρη τη χώρα.

Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στο χάσμα λόγων και πράξεων. Εμείς, το φως, τη διαφάνεια, τη διαύγεια, τα κάνουμε πράξη. Όχι επειδή είναι αυτοσκοπός, αλλά επειδή είναι αναγκαία προϋπόθεση για να αλλάξει η πατρίδα μας, να βγει το γρηγορότερο από την κρίση και να βγει πιο δυνατή.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται όλο και περισσότερο, ότι η δραματική κατάσταση στην οποία βρέθηκε η χώρα μας έχει βαθύτερα αίτια. Τα είχαμε πει και προεκλογικά. Αυτά τα αίτια καταπολεμάμε, γιατί θέλουμε στο μέλλον να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές ως έθνος.

Η λειτουργία του κράτους, είπαμε πολλές φορές, πως είναι η ρίζα του προβλήματος, ο μεγάλος ασθενής. Όχι δεν είναι το κράτος πρόνοιας. Και δυστυχώς, δεν είχαμε και δεν έχουμε ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας. Αυτό πρέπει να το φτιάξουμε. Γιατί και αυτό, το όποιο κράτος πρόνοιας, ουσιαστικά, αφομοιώθηκε μέσα σε ένα πολυδαίδαλο, γραφειοκρατικό, χαλαρό, άδικο και πελατειακό κράτος. Είναι αυτό το πελατειακό κράτος, που βιώνουμε σήμερα. Και σήμερα, κάνουμε άλλη μια μεγάλη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το κράτος, με το πρόγραμμα «Διαύγεια», με το οποίο αλλάζουμε οριστικά το πώς ασκείται η εξουσία και η διοίκηση στη χώρα μας.

Πρόκειται για μια επανάσταση, τα αποτελέσματα της οποίας θα φανούν στο πολύ άμεσο μέλλον. Και δεν είναι απλά μια επανάσταση για την Ελλάδα. Επιχειρούμε και υιοθετούμε ένα σύστημα διαφάνειας, που αμφιβάλλω αν υπάρχει αλλού στον κόσμο. Η χώρα μας, από χαρακτηρισμένη ως η πιο αδιαφανής, κρύβοντας στοιχεία, κρύβοντας την αλήθεια, τώρα θα πρωτοστατεί ως η πιο διαφανής, η πιο ανοικτή Δημοκρατία στον κόσμο.

Και το κάνουμε, ακριβώς λόγω της πίστης μας στους δημοκρατικούς θεσμούς και τις δημοκρατικές αρχές. Γιατί δημιουργούμε ένα κράτος, που υπηρετεί αποκλειστικά – και δεν το φοβόμαστε – τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Βάζει τον πολίτη στο επίκεντρο, στη συμμετοχή. Αυτή είναι η φιλοσοφία μας, γιατί εμείς αυτόν και μόνο υπηρετούμε.

Φτάνουμε σε μια ιστορική καμπή για την αντίληψη της εξουσίας. Αλλάζουμε ριζικά τη νοοτροπία με την οποία ασκείται κάθε είδους δημόσια εξουσία, που μέχρι σήμερα υπήρξε ομιχλώδης, αδιαφανής, που έγινε εργαλείο στα χέρια επίορκων συμφεροντολόγων, δυνάμεων που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να εξυπηρετήσουν τους εαυτούς τους ή τρίτους, με αδρά αμοιβή, άμεσα ή έμμεσα υλικά ή άλλα οφέλη, με φέουδα στο Δημόσιο, που επέτρεπαν την ιδιοτέλεια, αλλά και την ιδιοποίηση του δημόσιου πλούτου.

Σκεφτείτε, το είπε και προηγουμένως ο Πέτρος Ευθυμίου, μία προς μία, όλες τις υποθέσεις που μας ταλανίζουν, που μας οδηγούν σε αποφάσεις σαν την προχθεσινή, για την υπόθεση του Βατοπεδίου.

Σκεφτείτε όλα τα δεινά, που παλεύουμε να αντιμετωπίσουμε στα Ταμεία, στα δημόσια οικονομικά, παντού. Γεννήθηκαν και γιγαντώθηκαν μέσα στο σκοτάδι της αδιαφάνειας και, πίσω από το σκοτάδι της αδιαφάνειας, στην αυθαιρεσία της εξουσίας.

Υπάρχει κάτι που συνδέει όλα τα σκάνδαλα, κάτι που γιγάντωσε τη διαφθορά στη χώρα, ένας μίτος που οδηγούσε συνεχώς στο λαβύρινθο της διαφθοράς, αλλά και στην προκλητική κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος. Ο μίτος της βεβαιότητας όλων όσοι εμπλέκονται σε αυτά, ότι κανείς ποτέ δεν θα μάθαινε τι συνέβη.

Και οι αποφάσεις που παίρνουμε σήμερα, δεν είναι μόνο βαθιά δημοκρατικές, επειδή φέρνουν το δημοκρατικό έλεγχο εκεί όπου υπήρχε σκοτεινή άσκηση εξουσίας, αλλά και κάτι ακόμα, κάτι που πολλές φορές ξεχνούμε. Ήταν και στο επίκεντρο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, ναι, ένα αδιαφανές, αλλά και πανίσχυρο χρηματοπιστωτικό σύστημα, εκτός δημοκρατικού ελέγχου, εκτός κανόνων διαφάνειας.

Για την Ελλάδα, σκεφτείτε, για παράδειγμα: θα είχαν επιδείξει ποτέ αυτό τον πρωτοφανή συντονισμό οι διοικητές των μεγαλύτερων Ασφαλιστικών Ταμείων της χώρας, στην περίπτωση των δομημένων ομολόγων – που μέσα σε τρεις μέρες, αποφάσισαν όλοι να επενδύσουν στα ίδια τοξικά προϊόντα – αν ήταν αυτοί υποχρεωμένοι να δημοσιοποιήσουν κάθε μία από τις αποφάσεις τους;

Εάν προκειμένου να είναι εκτελεστέες οι αποφάσεις τους, έπρεπε πρώτα να τις αναρτήσουν στο διαδίκτυο; Αποφάσεις, συμβάσεις και πράξεις, που ψάχναμε απεγνωσμένα, και η προηγούμενη κυβέρνηση έκρυβε με κάθε τρόπο, προκειμένου να μη μαθευτεί ποτέ η αλήθεια.

Σκεφτείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν σήμερα τα πράγματα, αν όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την κυβέρνηση ήταν ανοικτές, προσβάσιμες στους πολίτες. Αν ίσχυε αυτό, θα συζητούσαμε χθες για την Προανακριτική για το Βατοπέδι; Θα είχαν υπογραφεί καν οι αμαρτωλές συμβάσεις και αποφάσεις για το Βατοπέδι; Θα είχαμε την κακοδιαχείριση, που οδήγησε στο άδειασμα των Ταμείων; Θα μπορούσαν οι διοικήσεις των νοσοκομείων να προχωρήσουν σε απευθείας αναθέσεις για την αγορά υπερκοστολογημένων προμηθειών;

Γιατί η αδιαφάνεια δεν δημιούργησε μόνο περιπτώσεις ανομίας, οδήγησε, και αυτό είναι εξίσου σημαντικό, σε ανυπολόγιστες σπατάλες που, τις περισσότερες φορές μάλιστα, ήταν και τυπικά σύννομες. Ήταν όμως την ίδια στιγμή ανορθολογικές και απαράδεκτες, γιατί και σε αυτή την περίπτωση, όσοι λάμβαναν τις αποφάσεις, ήταν βέβαιοι ότι κανένας δεν θα τους ελέγξει ούτε για τη σκοπιμότητα, ούτε για τη χρησιμότητα των αποφάσεών τους.

Θα τολμούσε ποτέ κάποιος Υπουργός να προβεί σε πολυέξοδες ανακαινίσεις των γραφείων του, εάν έπρεπε πρώτα να αναρτήσει αυτή την απόφαση στο διαδίκτυο;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτά τα νοσηρά φαινόμενα καταφέρνουμε αποφασιστικό χτύπημα, με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Αυτό που τελειώνει σήμερα είναι όλα αυτά τα σκάνδαλα, οι γκρίζες ιστορίες που απαξίωσαν την πολιτική, που οδήγησαν στην σπατάλη, στις χαριστικές ρυθμίσεις, σε υπέρογκες αμοιβές, σε αδιανόητα επιβλαβείς για το Δημόσιο συμβάσεις, σε αθρόες προσλήψεις από πόρτες και παράθυρα στο Δημόσιο, που άδειασαν τα δημόσια Ταμεία, οδηγώντας την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Γιατί όλοι οι υπαίτιοι των πρακτικών αυτών, αυτοί που καταχράστηκαν εξουσία και σπατάλησαν δημόσιο χρήμα, δεν ήταν απλώς βέβαιοι ότι δεν θα τους ελέγξει κανείς. Ήταν απολύτως βέβαιοι ότι κανείς δεν τους βλέπει καν.

Από σήμερα, αυτά τελειώνουν. Όλοι αυτοί που, σε άλλες εποχές θα έμπαιναν στον πειρασμό, πρέπει να γνωρίζουν εφεξής ένα πράγμα: θα τους βλέπει πια όλη η κοινωνία. Η απληστία, η ιδιοτέλειά τους, θα είναι στη δημόσια θέα. Και αυτό από μόνο του, είναι βέβαιο ότι θα μας γλιτώσει και από σκάνδαλα, θα μας απαλλάξει και από πολλές σπατάλες, θα φέρει και εξοικονόμηση δαπανών, και καλύτερη διαχείριση των φόρων των πολιτών.

Αυτή τη δημόσια λογοδοσία επιτρέπει η σημερινή τεχνολογία και είναι το στοίχημα για κάθε δημοκρατική κοινωνία, ώστε να συμμετέχει ο πολίτης στην κοινή προσπάθεια για το κτίσιμο μιας ευνομούμενης Πολιτείας. Μιας κοινωνίας αλληλοσεβασμού, ενεργών πολιτών, που ελέγχουν, αλλά και εμπιστεύονται μια εξουσία, που τους εμπιστεύεται.

Γι’ αυτό, η τομή που συζητάμε σήμερα υπερβαίνει τις ανάγκες άσκησης ελέγχου της εξουσίας από τα Μέσα Ενημέρωσης, ή την ανάγκη του νομικού κόσμου να έχει πρόσβαση στις αποφάσεις της Διοίκησης, ή από την επιθυμία του ιστορικού να καταγράψει και να ερμηνεύσει τις κυβερνητικές πράξεις.

Η τομή αυτή αφορά στην καρδιά του ίδιου του δημοκρατικού πολιτεύματος. Δημοκρατική κοινωνία, σημαίνει ο πολίτης να έχει κατοχυρωμένο το θεμελιώδες δικαίωμα της πληροφόρησης, της ενημέρωσης για κάθε κυβερνητική και δημόσια δραστηριότητα. Να ξέρει τι κάνει η Διοίκηση και γιατί. Είναι ζητούμενο για την ουσιαστική συμμετοχή του.

Η δημοκρατική διαδικασία απαιτεί ενημερωμένους πολίτες, αλλιώς δεν μπορούμε να την ονομάζουμε «Δημοκρατία». Τουλάχιστον, όχι σύγχρονη, όχι ποιοτική, όχι πλήρη Δημοκρατία, όχι Δημοκρατία που αξίζει στους Έλληνες και στις Ελληνίδες, τον 21ο αιώνα.

Και έχουμε πια τα τεχνολογικά μέσα για να το κάνουμε, όπως τα είχαμε βεβαίως και πριν από 5 ή και 10 χρόνια. Απλώς, η απόφαση χρειαζόταν, η βούληση χρειαζόταν, να αφήσουμε πίσω μας ένα σάπιο και διάτρητο σύστημα διακυβέρνησης και να ανοίξουμε μια νέα σελίδα.

Δεν το τόλμησε κανείς. Σήμερα, το κάνουμε εμείς. Για πρώτη φορά, η Κυβέρνηση προβαίνει σε μια τόσο ριζική και μαζική πράξη αυτοπεριορισμού – στην πραγματικότητα, περιορισμού του δικαιώματός της να αυθαιρετεί. Γι’ αυτό λέμε και το επαναλαμβάνουμε, ότι είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία. Και αυτό το κάνει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, γιατί αυτές είναι οι αρχές μας, είναι οι δεσμεύσεις μας, αυτό υποσχεθήκαμε, όταν είπαμε να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο για τη χώρα.

Για εμάς, αυτή η αντίληψη για τους κανόνες που πρέπει να διέπουν την Πολιτεία δεν είναι κάτι καινούργιο. Ζητούσαμε ακριβώς αυτό από την προηγούμενη κυβέρνηση – όπως ειπώθηκε, από το Νοέμβριο του 2005 – όπως και σε κάθε άλλη πρότασή μας, αλλά δεν εισακουστήκαμε από τη Νέα Δημοκρατία, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Γι’ αυτό και ψηφίσαμε τους νόμους της αξιοκρατίας, του «Καλλικράτη», καθώς και όλες τις άλλες μεγάλες θεσμικές αλλαγές, καλώντας βέβαια όλες τις πολιτικές δυνάμεις να συνεισφέρουν δημιουργικά. Πεισματικά η Αξιωματική Αντιπολίτευση αρνείται έως τώρα ακόμη και τις πιο αυτονόητες επιλογές, που βρίσκουν και καθολική υποστήριξη στην κοινωνία, αποδεικνύοντας πως δεν διδάχτηκε τίποτα από τα λάθη της, πως δεν έχει μετανοήσει καθόλου για τα δεινά που έφερε στη χώρα το πλιάτσικο – δυστυχώς – των προηγούμενων ετών.

Στο κυβερνητικό σας παρελθόν, προσθέτετε πλέον και ένα ίδιο και απαράδεκτο, μελανό αντιπολιτευτικό παρόν. Κανένας βερμπαλισμός περί «νέας σελίδας» δεν έχει την παραμικρή αξία και αξιοπιστία, όσο εξακολουθείτε να καλύπτετε το παρελθόν, όσο είστε δέσμιοι της ίδιας παλαιοκομματικής και πελατειακής αντίληψης, που καταδίκασε τη χώρα στη διάλυση και καταδικάστηκε από τον Ελληνικό λαό.

Θέσατε μάλιστα ως πρόταγμά σας, την απαλλαγή της χώρας από το μνημόνιο. Στην πραγματικότητα, όμως, εννοείτε ότι απλά θέλετε να σβήσετε από τη μνήμη μας, όχι το μνημόνιο, αλλά τις δικές σας ευθύνες, των πράξεών σας και των πολιτικών σας, που μας έφεραν στο σημερινό αδιέξοδο.

Θέλετε απλά να σβήσετε από τη μνήμη σας – και όλων μας – τις μνημειώδεις πράξεις, αλλά και την απραξία σας αυτά τα 5,5 χρόνια, που φόρτωσαν την Ελλάδα με δουλείες, χρέη, ελλείμματα, αναξιοπιστία και δύο επιτηρήσεις, για να μπορείτε μετά να εναγκαλίζεστε και να χαριεντίζεστε με το κυβερνητικό σας παρελθόν.

Τη βούληση να αλλάξουμε σελίδα, τη βούληση και τη δύναμη να φύγουμε από την επιτήρηση, με επώδυνες – πράγματι, επώδυνες – αποφάσεις, αλλά με τις δικές μας δυνάμεις, που θα μας οδηγήσουν στο να ορίζουμε ξανά τη δική μας τύχη, εμείς, οι Έλληνες, αυτή τη βούληση και δύναμη, δεν την δείξατε ποτέ. Φοβηθήκατε, εκεί όπου εμείς αναλαμβάνουμε και το κόστος, και τις πολιτικές ευθύνες, να βγάλουμε τη χώρα από αυτή την τραγική κατάσταση και να πάμε σε μια διαφορετική Ελλάδα.

Όσο κι αν κάποιοι επιχειρούν να μην αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα, η απόφασή μας για ρήξη με το παρελθόν είναι οριστική, αμετάκλητη. Είναι όρος επιβίωσης, αλλά και αναγέννησης. Με την ανάρτηση όλων των αποφάσεων της Διοίκησης στο διαδίκτυο, αλλάζουμε πλήρως τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού, ώστε να υπηρετούν πλέον οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών, είτε στην Κυβέρνηση, είτε στη Βουλή, είτε στην Αυτοδιοίκηση, τα συμφέροντα των πολιτών και της χώρας. Αλλά και να αποκτήσει και να θωρακιστεί, αν θέλετε, η Δημόσια Διοίκηση, με την αίσθηση ευθύνης, προστασίας και καθήκοντος απέναντι στην κοινωνία, την οποία υπηρετεί.

Η δυνατότητα του πολίτη να έχει πρόσβαση στις κυβερνητικές αποφάσεις είναι κομβική. Ο νόμος «Διαύγεια», πέρα από τη διαφάνεια που φέρνει, δημιουργεί και τις βάσεις για μια πραγματική επανάσταση στη Δημόσια Διοίκηση. Γιατί θα ακτινογραφήσει το σύνολο της Διοίκησης, θα χαρτογραφήσει τα άδυτα ενός συστήματος, που ούτε εμείς πολλές φορές, βουλευτές και κυβερνήσεις, δεν γνωρίζουμε καλά – καλά.

Θα αποκαλύψει γραφειοκρατικές διαδικασίες, που δεν χρειάζονται. Θα αποκαλύψει πολυδαίδαλα συστήματα, που ταλαιπωρούν καθημερινά τον πολίτη. Θα σκιαγραφήσει τον ιστό της αράχνης, ή αν θέλετε τους πολλούς ιστούς αράχνης, που αφέθηκαν χρόνια να χτιστούν, ως ένα τείχος που μπλοκάρει, που πνίγει κάθε πρωτοβουλία και κάθε καινοτομία, αλλά επιβαρύνει και δεν στηρίζει τον πολίτη.

Μπορεί ακόμη και να αποκαλύψει, όχι μόνο τις χειρότερες πτυχές, αλλά και τις καλύτερες πρακτικές, τους υπαλλήλους και τα παραδείγματα, που πρέπει να γενικευτούν στη Δημόσια Διοίκηση. Η αποτύπωση της γραφειοκρατίας δεν πρέπει όμως να είναι μία απλή ηλεκτρονική χαρτογράφηση. Θα πρέπει ο πολίτης – και αυτή είναι μια πρόσκληση, που απευθύνω από τη Βουλή – να συμμετέχει στην επισήμανση, στην ανακάλυψη, αν θέλετε, όλων των παραλογισμών και των ανορθολογικών πρακτικών. Και θα δούμε πολλά. Θα δούμε πολλά μέσα από αυτή την χαρτογράφηση της Δημόσιας Διοίκησης.

Θα πρέπει ο πολίτης, θα πρέπει και οι bloggers, ναι, καλώ και τους bloggers, να βοηθήσουν και να συμβάλουν δημιουργικά, όπως βέβαια και τα συμβατικά Μέσα Ενημέρωσης, να συμμετάσχουν ενεργά στην επισήμανση, στην ανάδειξη των αρνητικών, που θα αποκαλυφθούν και θα αποκαλύπτονται, αλλά και στη δημιουργία προτάσεων, που μπορεί να αποτελέσουν ακόμη και προτάσεις νόμου.

Και βέβαια, ο ρόλος των βουλευτών, του κάθε βουλευτή, θα είναι κρίσιμος και αναβαθμισμένος, έχοντας τη δυνατότητα νέων πρωτοβουλιών, από την απλή ερώτηση, μέχρι και την πρόταση για απλοποίηση και κωδικοποίηση νομοθεσίας και πρακτικών, χτυπώντας σπατάλες, αδιαφάνεια και αναξιοκρατία.

Μην περιμένετε από τους λιγοστούς Υπουργούς να κάνουν αυτό το έργο. Αυτό το έργο, θα είναι έργο λαού. Και είναι βαθιά μου πίστη ότι, η συλλογική σοφία, θα είναι πολύ ανώτερη της ατομικής, έστω και εξειδικευμένης γνώσης. Αυτό εξάλλου αποτελεί και διεθνή τάση στον σημερινό κυβερνοχώρο, όπου κοινωνικά δίκτυα, όπως λέγονται, επεξεργάζονται σύνθετα τεχνολογικά, ιατρικά, ακόμη και πολιτικά προβλήματα, όπως και οργανωτικά προβλήματα, με μεγάλη επιτυχία. Και σε αυτό, η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και να πρωτοπορήσει.

Αυτό το νομοσχέδιο είναι και προπομπός της συνολικής ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, δηλαδή για τη συνολική ηλεκτρονική εξυπηρέτηση του πολίτη, το Ηλεκτρονικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών. Όπως βέβαια και το ηλεκτρονικό βιβλίο, αλλά και το διαδικτυακό σχολείο και Πανεπιστήμιο, που αποτελούν το στοίχημα για μια επανάσταση στην ελληνική παιδεία, που τόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε, για να μπορέσουμε πράγματι να γίνουμε ανταγωνιστικοί, όχι με τη φτήνια, αλλά με την επένδυση στην αξία, στην παιδεία και στον άνθρωπο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο για τη «Διαύγεια», είναι μία ακόμη επιλογή ανάκτησης της αξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος. Μέσα από τη συμμετοχή του πολίτη, γεφυρώνουμε το χάσμα μεταξύ Κυβέρνησης και πολιτών. Ουσιαστικά, αλλάζουμε τον τρόπο άσκησης της εξουσίας, όπως λειτουργούσε εδώ και χρόνια στη χώρα μας.

Πρωτοπορούμε διεθνώς. Στις επόμενες εκλογές, αλλά και σε κάθε επόμενη εκλογή, οι πολίτες θα μπορούν να κρίνουν ακόμη περισσότερο τις κυβερνήσεις, όχι έμμεσα, όχι μέσα από τις καμπάνιες, τα φυλλάδια και τις γενικόλογες υποσχέσεις για το μέλλον, αλλά από το έργο, το πραγματικό, το αντικειμενικό έργο, από τις καθημερινές αποφάσεις που έπαιρναν όσοι κυβερνούσαν. Και η πρώτη κυβέρνηση, που θα κριθεί με αυτό τον τρόπο από τους πολίτες, θα είναι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Διαβάστε επίσης