- Γιώργος Α. Παπανδρέου - http://papandreou.gr -

Δευτερολογία του Πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου στη συζήτηση για τις Προγραμματικές Δηλώσεις της Κυβέρνησης στη Βουλή

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τόσο οι συνάδελφοι βουλευτές όσο και οι πολίτες είχαν επί τρεις ημέρες την ευκαιρία ν’ ακούσουν τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, των υπουργών, καθώς βεβαίως και όλων των κομμάτων του Κοινοβουλίου.

Θα ήθελα να ευχηθώ καλή και γόνιμη θητεία σε όλους τους νέους βουλευτές, απ’ όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου και με την ευκαιρία αυτή να συγχαρώ όλους τους υπουργούς, αλλά κυρίως τους νέους υπουργούς για την επιτυχή πρώτη τους παρουσία στη Βουλή.

Δέχομαι τους θετικούς λόγους που ακούστηκαν για συναίνεση και στήριξη σε μεγάλα και κρίσιμα θέματα από τη Νέα Δημοκρατία. Και θέλω να τους δεχθώ ως ειλικρινείς. Θέλω να θυμίσω τη δική μας στήριξη και συμμετοχή τόσο στα εθνικά θέματα, στο διάλογο για την παιδεία, αλλά και τον αγώνα μας για τη διαφάνεια, έστω και αν δεν έγιναν οι προτάσεις μας ποτέ αποδεκτές από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορούσε το θέμα της διαφάνειας.

Χαίρομαι πάντως για το ότι δέχτηκαν στην πράξη μια μεγάλη δημοκρατική τομή στην πολιτική μας ζωή, που έφερε το ΠΑΣΟΚ, που είναι η εκλογή του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας από την ευρεία βάση των ψηφοφόρων σας.

Επισημαίνω την τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ για άσκηση προγραμματικής αντιπολίτευσης και υπενθυμίζω την πάγια θέση μας για προγραμματικές συγκλίσεις.

Αξιοπερίεργη είναι η στάση του ΚΚΕ που με το «καλημέρα» εξήγγειλε τόσες κινητοποιήσεις όσες δεν έκανε τα τελευταία πέντε χρόνια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Μακάρι το πρόβλημα της χώρας μας να ήταν μόνο η διεθνής οικονομική συγκυρία. Τότε δεν θα είχαμε παρά να πάρουμε, όπως οι περισσότερες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες χώρες, μέτρα κενσυανά, μέτρα προοδευτικά, με παρέμβαση του κράτους, με δημόσιες επενδύσεις δηλαδή, μέτρα για την τόνωση της πραγματικής μας οικονομίας.

Αυτό μεγαλώνει μεν το έλλειμμα και το χρέος της χώρας, αλλά παράλληλα συγκρατεί την ύφεση σε ανεκτά επίπεδα. Αυτό και έκαναν, όπως σας είπα, οι περισσότερες χώρες, γι’ αυτό και τα ελλείμματά τους έχουν αυξηθεί. Από τις ΗΠΑ μέχρι τη Γερμανία, από την Κίνα μέχρι τη Γαλλία, από την Ισπανία μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το έκαναν είτε δανειζόμενοι, είτε αξιοποιώντας το απόθεμά τους όπως έκανε η Κίνα. Όταν συναντήθηκα στο Πεκίνο με τον Πρόεδρο Χου Ζιντάο, μου μιλούσε για τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις που θα αύξαναν το ρυθμό ανάπτυξης από το 4% – 5% σε 9% φέτος, με έμφαση μάλιστα στην πράσινη τεχνολογία και ενέργεια.

Αλλά ακόμα και οι κυβερνήσεις που ασπάζονται νεοφιλελεύθερες θεωρίες, αναγκάστηκαν να καταπιούν τη γλώσσα τους και ν’ ασπαστούν την ανάγκη μιας κρατικής παρέμβασης για την αποτροπή της ύφεσης. Εμείς εδώ τι κάναμε: Πρώτον, δεν υπήρξε πρόγραμμα τόνωσης της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας. Αντιθέτως, στη χώρα μας μειώθηκαν οι δημόσιες επενδύσεις.

Παίρνω παράδειγμα το πώς βοηθήθηκαν οι Τράπεζες. Τακτοποίησαν αυτοί τους λογαριασμούς τους και τους Ισολογισμούς τους, αλλά δεν στηρίχτηκαν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Μάλιστα πολλές Τράπεζες βρήκαν την ευκαιρία με την κρίση στην αγορά να επιβάλουν δυσμενέστερους όρους στις δανειακές υποχρεώσεις πολλών, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τη μικρή και μεσαία επιχείρηση στη χώρα μας.

Άρα, όχι μόνο τόνωση δεν είχαμε, αλλά και επιβάρυνση για πολλούς κλάδους της οικονομίας. Επιβάρυνση, που βαθαίνει την ύφεση αλλά και οξύνει προβλήματα, όπως τις εργασιακές σχέσεις, την ανεργία, τις ακάλυπτες επιταγές, το κλείσιμο επιχειρήσεων, τη φτώχεια, την ανασφάλεια του εργαζόμενου, το εισόδημα της μεσαίας τάξης.

Η δε έλλειψη τόνωσης της πραγματικής οικονομίας στέγνωσε την αγορά και έφερε έναν φαύλο κύκλο έλλειψης εσόδων στον κρατικό κορβανά. Αυτό με τη σειρά του διόγκωσε ακόμα περισσότερο το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Δυστυχώς, αυτά που περιγράφω δεν είναι παρά στοιχειώδεις οικονομικές αλήθειες που βγήκαν από την εμπειρία του μεγάλου κραχ του ’29 και υιοθετήθηκαν έστω και δειλά σήμερα από τη νεοσυντήρηση σε όλο τον κόσμο.

Αυτή είναι όμως μόνο η μία όψη του νομίσματος. Γιατί όχι μόνο δεν είχαμε ένα πρόγραμμα προσωρινής τόνωσης της οικονομίας μας, αλλά παράλληλα δανειζόμασταν και χρεώναμε το κράτος με ιλιγγιώδη ποσά.

Παραλάβατε χρέος του κράτους στα 160 δις ευρώ το 2004 και παραδίδετε, και θα φτάσει ως το τέλος του 2009, πιθανόν πάνω από 300 δις ευρώ. Με άλλα λόγια, διπλασιάσατε το ιστορικό χρέος της χώρας μόλις σε έξι χρόνια.

Άρα, λεφτά υπήρχαν. Λεφτά από δανεισμό. Λεφτά από το ΕΣΠΑ, ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, κερδοφόρες επιχειρήσεις του Δημοσίου όπως ο ΟΤΕ. Το ερώτημα λοιπόν δεν ήταν και δεν είναι εάν υπήρχαν λεφτά, αλλά πού πήγαν τα λεφτά.

Γιατί ακούω συνέχεια ότι πρέπει να μην είμαστε ευχάριστοι, αλλά να γίνουμε δυσάρεστοι και άρα υπεύθυνοι. Να πάρουμε, ακούω, σκληρά μέτρα. Σκληρά μέτρα για ποιους; Να παγώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων; Θα λύσουν το πρόβλημά μας τα 500 εκατομμύρια ευρώ που θα εξοικονομήσουμε από τους μισθωτούς και συνταξιούχους;

Θα τονώσει την οικονομία μας η αφαίρεση κι άλλου εισοδήματος από τα πιο αδύναμα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας; Ζητάτε να πληρώσουν τα πιο ευάλωτα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας τη διεθνή ύφεση, αλλά και την ευνοιοκρατία των τελευταίων ετών;

Το λέω αυτό, διότι το ερώτημα δεν είναι αν θα είμαστε δυσάρεστοι ή ευχάριστοι, αλλά δυσάρεστοι για ποιους και ευχάριστοι για ποιους. Γιατί αυτό που κάνατε εσείς, ήταν να είστε πολύ ευχάριστοι στους εκλεκτούς σας, «ημέτερους» και φίλους, και πολύ δυσάρεστοι στον άνθρωπο του μόχθου και της παραγωγής.

Μερικά απλά παραδείγματα: Δημιουργήθηκαν 700 νέες δημόσιες Υπηρεσίες επί των ημερών σας, καθώς και 470 νέες αμειβόμενες Επιτροπές αμφίβολης χρησιμότητας. Ετήσια επιβάρυνση του προϋπολογισμού: 230 εκ. ευρώ.

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΗ έφτασε να έχει ετήσιες αμοιβές 300.000 ευρώ και επιπλέον 100.000 bonus, με μηνιαίες αποδοχές πάνω από 33.000 ευρώ. Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ έχει ετήσιες αμοιβές 347.000 ευρώ, πάνω από 28.000 ευρώ το μήνα.

Το παράδειγμα της ΛΑΡΚΟ, που οδηγήθηκε σε απαξίωση και μεγαλύτερα ελλείμματα: στην εταιρεία αυτή το 2004 τα διευθυντικά στελέχη ήταν 14. Μετά από το 2004 υπερτριπλασιάστηκαν και έφτασαν τον αριθμό 52, με αμοιβές που κυμαίνονται από 6.000 μέχρι 10.000 ευρώ το μήνα.

Και ένα ακόμη παράδειγμα: ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΠΑΠ είχε ετήσιες αμοιβές 500.000 ευρώ, περίπου 1.400 ευρώ την ημέρα!

Τι θα πούμε στο νέο επιστήμονα που δουλεύει ανασφάλιστος με Stage για 500 ευρώ το μήνα, ή στον ιδιωτικό υπάλληλο των 700 ευρώ και των απλήρωτων υπερωριών;

Αυτή είναι η υπευθυνότητα; Αυτή είναι η υπευθυνότητα απέναντι στον Έλληνα πολίτη, στο νέο άνθρωπο, στον άνεργο; Δεν θα μας αμφισβητήσουν; Δεν θα μας απορρίψουν; Δεν θα τους απογοητεύσουμε;

Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα, μιας πολιτικής που μετέφερε τεράστιο πλούτο από τα φτωχότερα και μεσαία στρώματα της χώρας μας, σε λίγους και «ημέτερους».

Διότι σε αυτά χρειάζεται να προσθέσει κανείς τις χαριστικές φορολογικές ρυθμίσεις σε μεγαλομετόχους, τα δώρα σε Τράπεζες όπου χαρίστηκαν οι υποχρεώσεις τους στα ασφαλιστικά Ταμεία, τα δώρα στη φαρμακοβιομηχανία με τα υπερκέρδη που φορτώνουν ελλείμματα στα νοσοκομεία, την επιπλέον φορολόγηση του πολίτη με τους έμμεσους φόρους, τις συνεχείς πελατειακές πολιτικές από τις προσλήψεις, μέχρι τα δημόσια έργα και τις προμήθειες, την κακοδιαχείριση του ΕΣΠΑ, αλλά και την εκτεταμένη διαφθορά και ατιμωρησία που πήγαζε από ψηλά στην κυβέρνηση.

Οι δικοί μας στόχοι, η φιλοσοφία μας και το πρόγραμμά μας γυρίζουν σελίδα στον τόπο, στη διαχείριση της χώρας, του κράτους, της οικονομίας. Θέλουμε να είμαστε και θα είμαστε αποτελεσματικοί και δίκαιοι.

Πρώτον, να τονώσουμε άμεσα την αγορά με τα μέτρα τα οποία έχουμε περιγράψει.

Δεύτερον, το νοικοκύρεμα του κράτους, με αποφασιστικά μέτρα καταπολέμησης της σπατάλης, της πελατειακής αντίληψης, της διαφθοράς. Με σωστή και χρηστή αξιοποίηση του πλούτου και της περιουσίας του Ελληνικού λαού. Με σημαντικές θεσμικές αλλαγές υπέρ του πολίτη και της διαφάνειας, για την κατάργηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, που εμποδίζουν και την ιδιωτική και την ξένη επένδυση στη χώρα μας.

Τρίτον, με επένδυση στην ανάπτυξη και μάλιστα σε εκείνη που σπάει την εξάρτησή μας από το τσιμέντο και τα καταναλωτικά δάνεια και μας πάει σε μια νέα κατεύθυνση της πράσινης ανάπτυξης. Σε ένα νέο πρότυπο προϊόντων, από το χωράφι μέχρι τον τουρισμό, που εγγυάται την ελληνική ταυτότητα, την εργασία για τους νέους, την επένδυση σε παιδεία, σιγουριά και πρόνοια για τον πολίτη, με καινοτομία και ελληνικό πολιτισμό. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν υπεραξία στα προϊόντα μας, ανταγωνιστικότητα στην οικονομία μας και ποιότητα στη ζωή και στο χωριό και στην πόλη.

Τέταρτον, μια οικονομία που αναπτύσσεται και αναδιανέμει δίκαια τον πλούτο, όπου η δίκαιη αυτή αναδιανομή θα συμβάλλει και ουσιαστικά στη συνεχή τόνωση και ευρωστία της αγοράς. Διότι ένα βασικό μήνυμα από την πρόσφατη κρίση του καπιταλισμού, ήταν η τεράστια ανισότητα στα εισοδήματα που οδήγησε στον υπερδανεισμό και τελικά στο μεγάλο οικονομικό κραχ τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Η πρότασή μας και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και προς τις διεθνείς αγορές είναι ότι η Ελλάδα χρειάζεται και την άμεση τόνωση της οικονομίας, καθώς και το άμεσο αλλά και μεσοπρόθεσμο και συστηματικό νοικοκύρεμα του κράτους και της πολιτείας, για να μπορέσουμε να επενδύσουμε αναπτυξιακά. Δεσμευόμαστε και για τα δύο. Αυτό θα διαπραγματευτούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τις επόμενες εβδομάδες. Το θεωρούμε και ρεαλιστικό και εφικτό και αυτονόητο.

Και απαντώ και στις αιτιάσεις της άλλης Αριστεράς, που καταγγέλλουν το διεθνές οικονομικό σύστημα. Εγώ όχι μόνο θα συμφωνήσω, αλλά και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, έχω κάνει σκληρή κριτική στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και στο πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης του πλανήτη μας, που επιτρέπει τη συγκέντρωση τόσης εξουσίας, ώστε να αιχμαλωτίζονται οι δημοκρατικοί θεσμοί, παίρνοντας έτσι αποφάσεις με αδιαφάνεια και εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος τόσων λαών.

Όμως αύριο που θα διαπραγματεύομαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Κορυφής, ίσως να τους προβληματίσω με την κριτική μου, ίσως ακόμη και να πείσω μερικούς από αυτούς τους συντηρητικούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι το Μάαστριχτ έχει πολλά προβλήματα, έχει ήδη αυτοακυρωθεί, αφού ο στόχος ήταν να περιορίσει τον πληθωρισμό σε εποχές παχιών αγελάδων, ενώ σήμερα έχουμε ύφεση.

Αλλά μην ξεχνάτε ότι εκεί πηγαίνω πρωτίστως για να προασπίσω τα συμφέροντα του Έλληνα πολίτη, να προασπίσω την αξιοπιστία της Ελλάδας και εκεί περιμένουν πράξεις. Περιμένουν πράξεις και όχι θεωρίες.

Για να το πω απλά, λαϊκά, για να το καταλάβουμε όλοι: Έρχεται ένας πολύ καλός σου φίλος και σου ζητά δανεικά. Του δίνεις μια φορά, του δίνεις δυο φορές, του δίνεις τρεις φορές. Όταν έρθει την τέταρτη φορά με πολλές δικαιολογίες για το πώς δεν τα βγάζει πέρα, ξέρεις τι του λες; «Γιατί να σου δώσω κι άλλα χρήματα; Για να τα ξαναπαίξεις στα χαρτιά; Για να τα ξαναχάσεις στη ρουλέτα; Για να κερνάς τους φίλους σου; Κοίταξε επιτέλους την οικογένειά σου, νοικοκύρεψε τα οικονομικά σου και μετά τα λέμε».

Αυτά θα ακούσουμε, αυτά θα μας πουν, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Και αν ήμασταν εκτεθειμένοι στις παγκόσμιες αγορές που δεν έχουν φίλους, χωρίς το «μαξιλάρι» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιδεικνύει μια στοιχειώδη αλληλεγγύη, καταλαβαίνετε πού θα βρισκόμασταν σήμερα.

Ναι, να αλλάξουμε την Ευρώπη. Σύμφωνοι. Αλλά μόνο μια αξιόπιστη Ελλάδα, μια ισχυρή Ελλάδα μπορεί ξανά να παίξει αυτό το ρόλο.

Αυτή την Ελλάδα θα φτιάξουμε, αυτή την Ελλάδα, με κύρος. Διότι η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Έχουμε χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Αυτό για το οποίο δεσμεύομαι, είναι να αξιοποιήσω ως Πρωθυπουργός της χώρας, της πατρίδας μας, το απόθεμα αξιοπιστίας που δημιουργήσαμε διεθνώς, με τη συμμετοχή στην ΟΝΕ, την παρουσία μας στα Βαλκάνια, την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη νέα πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Για να μπορέσουμε πρωτίστως να αποφύγουμε όχι μόνο τις δυσμενείς για μας κρίσεις, αλλά και αποφάσεις που θα μπορούσαν να πάρουν, δυσμενείς αποφάσεις όπως η επιτήρηση, περιορίζοντας έτσι κυριαρχικά μας δικαιώματα – γιατί αυτό ακριβώς είναι η επιτήρηση – για το πώς εμείς θα αποφασίζουμε για την οικονομία μας.

Και αυτό το λέω, διότι δεν θα επιτρέψω να αδικηθεί από την κρίση που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα, μια κρίση πολύ βαθύτερη από την οικονομική, μια κρίση αξιών, θεσμών και διακυβέρνησης, ο μέσος Έλληνας, η ελληνική οικογένεια, ο αδύναμος, αλλά και ο νέος και δημιουργικός άνθρωπος.

Γι’ αυτό θα προστατέψουμε το εισόδημα και τα δικαιώματα των πολιτών μας, αλλά και παράλληλα θα χρειαστεί να βάλουμε και τάξη, να νοικοκυρέψουμε τη χώρα μας, να την κάνουμε ευνομούμενη πολιτεία, όπως μας αξίζει. Να συγκρουστούμε με αντιλήψεις, με πρακτικές πολλών ετών, αν όχι και γενεών.

Μπαίνω μπροστά. Αλλά δεν θα τα καταφέρω μόνος μου, ούτε θα τα καταφέρουν μόνοι τους οι 15 υπουργοί, ούτε και μόνοι τους οι 160 βουλευτές της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Θα τα καταφέρουμε μόνο όταν αναλάβουμε όλοι μαζί τις ευθύνες μας.

Δεν ζητώ την ανοχή, ζητώ τη συμμετοχή και την ευθύνη όλων μας.

Αύριο θα καλέσω όλους τους Έλληνες να είμαστε συνεπείς με τις φορολογικές μας δηλώσεις, διαφορετικά, η πατρίδα μας θα χρεοκοπήσει.

Εσείς διαλύσατε το ΣΔΟΕ.

Αλλά για να είναι ο Έλληνας συνεπής και μάλιστα περήφανος που πληρώνει φόρο, πρέπει να αισθάνεται ότι το φορολογικό σύστημα είναι δίκαιο, ότι ο πλούτος αναδιανέμεται δίκαια. Να ξέρει επίσης, ότι κάθε ευρώ το οποίο πληρώνει πιάνει τόπο, ότι πάει σε καλύτερη παιδεία, υγεία, περιβάλλον, στην περιφερειακή ανάπτυξη. Να ξέρει ότι θα τον σέβεται το κράτος, θα τον σέβεται ο δημόσιος υπάλληλος, ότι αν είναι συνεπής με τις δικές του υποχρεώσεις, δεν θα έχει μπλεξίματα με την Εφορία, ή συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.

Για να ζητήσουμε – το ξέρω καλά – από κάθε Έλληνα και Ελληνίδα τη συμμετοχή και την ευθύνη, πρέπει πρώτα απ’ όλα να το δείξουμε εμείς, η ηγεσία του τόπου. Δεν μπορεί να πληρώνει ο πολίτης τους φόρους του και να βλέπει υπουργούς, να φτιάχνουν offshore για να αποφύγουν τους δικούς τους φόρους προς το ελληνικό κράτος.

Δεν μπορεί να βλέπει την ακίνητη περιουσία του κράτους ή τα λεφτά των ασφαλιστικών Ταμείων να γίνονται αντικείμενο πλουτισμού πολιτικών, ή να παραμένουν ανεξιχνίαστες και ατιμώρητες υποθέσεις διαφθοράς.

Τέλος στο κράτος – λάφυρο του κόμματος που κερδίζει τις εκλογές. Γι’ αυτό το λόγο πήραμε και από την πρώτη στιγμή μέτρα. Μέτρα για τη διαφάνεια, μέτρα για την αξιοκρατία, μέτρα για την περικοπή της σπατάλης.

Και θα συνεχίσουμε, για να βάλουμε επιτέλους τάξη σ’ αυτό το κράτος, διασφαλίζοντας το αίσθημα δικαίου του πολίτη.

Θα έχουμε δυσκολίες, δεν το αμφισβητώ. Αλλά είμαι αισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος, γιατί ξέρω τις τεράστιες δυνατότητες που κρύβει μέσα του κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα.

Με τα πρώτα μέτρα μας, στέλνουμε και ένα ακόμα μήνυμα: το μήνυμα ότι μπορούμε. Δεν μας λείπει τίποτα. Και ξέρω ότι ο Έλληνας, όταν δει μια φιλότιμη προσπάθεια, θα φιλοτιμηθεί και θα συμβάλλει και ουσιαστικά, με μια προϋπόθεση: να ξαναπιστέψουμε στον εαυτό μας. Να ξαναπιστέψουν η Ελληνίδα και ο Έλληνας στον εαυτό τους. Να πιστέψει ο νέος στον εαυτό του. Να πιστέψουμε όλοι μας ξανά στην Ελλάδα. Τότε θα τα καταφέρουμε. Τότε θα ξαναβρούμε την αξιοπρέπειά μας, την περηφάνιά μας, την ενότητα της ψυχής μας.

Αυτό θα γίνει όταν ο πολίτης ξέρει ότι η πολιτεία προστατεύει αρχές, αξίες, αλλά και τα δικά του δικαιώματα: διαφάνεια, αξιοκρατία, λογοδοσία, αξιολόγηση, αλληλεγγύη, συμμετοχή και διαβούλευση. Προστασία δικαιωμάτων, όχι προστασία ισχυρών.

Τότε θα μπορούμε να λύσουμε και τα πιο δύσκολα προβλήματα. Διότι ναι, εμείς οι Έλληνες έχουμε και απόθεμα ψυχής, απόθεμα γνώσης, απόθεμα εμπειρίας, απόθεμα πολιτισμού και γενναιότητας, απόθεμα δύναμης και δημιουργικότητας.

Γι’ αυτό ολοκληρώνω με μια τοποθέτηση απέναντι σε όσους με ευκολία ισοπεδώνουν και τα βάφουν όλα μαύρα. Άκουσα από μία πλευρά τη θεωρία ότι «αυτή η κυβέρνηση όχι μόνο δεν είναι προοδευτική, αλλά είναι και ύποπτη, διότι είναι εξαρτημένη στα μεγάλα συμφέροντα, στις πολυεθνικές, στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα και άρα, ό,τι και να κάνει, όλα αυτά είναι απλώς μια συνομωσία απέναντι στον Ελληνικό λαό».

Άκουσα απ’ την άλλη ότι «αυτή η κυβέρνηση είναι ύποπτη για τη μη πατριωτική της συμπεριφορά, τις εξαρτήσεις της από μεγάλες δυνάμεις που συνωμοτούν και αυτές απέναντι στον Ελληνισμό και την Ελλάδα».

Και οι δύο αυτές θεωρίες οδηγούν μαθηματικά στην απάθεια, στον αρνητισμό, στην απαισιοδοξία, στο διχασμό και τον εξτρεμισμό.

Ευνουχίζουν τις πραγματικές δυνατότητες που έχει η χώρα μας και ο Ελληνισμός.

Εγώ, με τόλμη και παρρησία, απέναντι σ’ αυτές τις θεωρίες, λέω απλά:

Η Κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, η Κυβέρνηση αυτή δεν χρωστάει σε κανέναν. Και αυτό το διαπιστώνει ο Ελληνικός λαός από την προσωπική μου πορεία . Δεν χρωστάω σε κανέναν.

Χρωστάμε μόνο στον Ελληνικό λαό και θα απελευθερώσουμε τις δυνατότητες του Ελληνικού λαού, διότι για μας δεν είναι θεός ούτε η αγορά, ούτε καμία πολυεθνική, ούτε κανένα συγκεντρωτικό πελατειακό κράτος, ούτε καμία μεγάλη δύναμη.

Εμείς λέμε πολύ απλά: Πρώτα ο πολίτης. Αυτό σημαίνει ότι και την αγορά θα αξιοποιήσουμε, και το κράτος θα αξιοποιήσουμε και στρατηγικές συμμαχίες θα δημιουργήσουμε με Ρωσία, με Κίνα, με ΗΠΑ, με Ευρωπαίους, με Άραβες, αλλά και κάθε μας πράξη και κάθε μας διαπραγμάτευση, κάθε μας επαναδιαπραγμάτευση, θα γίνεται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρουν του Ελληνικού λαού και κανενός άλλου.

Και θα δώσουμε ο καθένας μας τα τέσσερα αυτά χρόνια τον καλύτερό μας εαυτό. Μαζί θα κινητοποιήσουμε ό,τι καλύτερο έχει μέσα του ο Έλληνας και η Ελληνίδα. Όσα συγκριτικά πλεονεκτήματα έχει η πατρίδα μας, η Ελλάδα. Αυτή είναι η υπόσχεσή μας. Αυτή την εντολή μας έδωσε ο Ελληνικός λαός.

Αυτή την εμπιστοσύνη ζητώ από εσάς απόψε, εδώ, από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Σας ευχαριστώ.