Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ας επιλέξουν οι πολίτες τον σοσιαλιστή υποψήφιο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής | Άρθρο | 17.10.2017

«Να ηττηθούν οι ιδέες και οι πρακτικές της συντήρησης» | Άρθρο στην εφημερίδα Τα Νέα 03.09.2018

Τοποθέτηση στην Επιτροπή της Βουλής για την ιατρική κάνναβη | 01.03.2018

Για το θάνατο του Τζαλάλ Ταλαμπανί | 03.10.2017

Γκουτέρες, Σάντσεθ και Παπανδρέου στη ΣΔ, στην έδρα του ΟΗΕ | Γραφείο Τύπου 14.07.2017

Επανεκλογή Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς | 03.03.2017

Για το θάνατο του Γιάννη Κουνέλλη | 18.02.2017

 

Ας είναι προσεκτικοί όσοι μιλούν ή σχολιάζουν δημοσίως, εντός ή εκτός συνόρων. Εκτίθενται.

Προ καιρού, «μάθαμε» με αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, στην πρώτη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συμμετείχε ως Πρωθυπουργός, προκάλεσε αμηχανία στους Ευρωπαίους ηγέτες, γιατί λέει, μίλησε με ευθύτητα για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.

Ποιο ήταν το συμπέρασμα των εγχώριων σχολιαστών; Ο Παπανδρέου άνοιξε την πόρτα για να οδηγηθούμε στο μνημόνιο!

Σήμερα, «μαθαίνουμε» ότι, παραπλανήσαμε τους εταίρους μας δίνοντας τους στοιχεία για την ελληνική οικονομία που παρουσίαζαν την κατάσταση καλύτερη από ό,τι ήταν, με αποτέλεσμα να γίνουν λάθη στο πρώτο μνημόνιο.

Ποιο είναι το συμπέρασμα των εγχώριων σχολιαστών; Ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του ευθύνονται που οδηγηθήκαμε στο μνημόνιο!

Όμως, οι κυβερνώντες μέχρι το 2009, όπως και μέρος των ΜΜΕ, προκειμένου να πλήξουν τον Γιώργο Παπανδρέου, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνησή του «πείραξε» τα στοιχεία για να εμφανίσει μεγαλύτερο το έλλειμμα.

Ας «σταθεροποιηθούν» κάπου. Και το ένα και το άλλο μαζί, και καλύτερη και χειρότερη εικόνα της οικονομίας ταυτόχρονα, δεν γίνεται.

Θα μπορούσαμε ίσως, να ζητήσουμε από όλους εκείνους που είτε προβαίνουν σε δηλώσεις είτε σχολιάζουν δηλώσεις, να προσδιορίσουν επιτέλους την «ευθύνη» της κυβέρνησης Παπανδρέου. Πως τη θέλουν, έτσι ή αλλιώς; Να καταλήξουν και να μας ενημερώσουν.

Αλλά είναι βέβαιο ότι, το μόνο που θα καταφέρουν να κάνουν είναι να διαφωνήσουν. Ο λόγος είναι απλός. Καθένας τους μιλά έχοντας τη ματιά του στραμμένη στη δική του βολική εκδοχή. Αποφεύγουν απλές αλήθειες. Απλά στατιστικά στοιχεία.

Και τελικά, όλοι μαζί, επιχειρούν να αποκρύψουν ό,τι δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους ή ό,τι τους βαραίνει.

Οι μεν, οι μέχρι το 2009 κυβερνώντες, την ανεύθυνη και τελικά εγκληματική πολιτική τους.

Οι δε, οι εταίροι μας, την σιωπή που τους χαρακτήριζε μέχρι τότε και την στάση που επέδειξαν στην συνέχεια. Ατολμία και αναποφασιστικότητα. Η συντηρητική ηγεμονία στην ΕΕ ξόρκιζε το κακό. Μόνο όταν οι αγορές δια της ελληνικής οικονομίας έβαλαν κατά του ευρώ άρχισαν να κατανοούν ότι, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά το σύνολο της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Και οι άλλοι, οι σχολιαστές, τον εθισμό τους στην γνωστή επωδό, για όλα ευθύνεται ο Παπανδρέου.

Τώρα, που κάποιος ανέλαβε τη ευθύνη και έπεσε πάνω στη φωτιά που άλλοι άναψαν, μπορούν να λένε ό,τι νομίζουν.

Ποια όμως είναι η αλήθεια;

Ο Γιώργος Παπανδρέου, μίλησε από την πρώτη στιγμή όπως είχε χρέος έναντι της χώρας και του Ελληνικού λαού, για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, τονίζοντας ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα δεν είναι παρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου -τότε δεν γνωρίζαμε καν το πραγματικό ύψος του ελλείμματος, παρά μόνον ότι δεν ήταν 6% αλλά τουλάχιστον διπλάσιο.

Μάλιστα, ακριβώς επειδή πίστευε ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα μιας γενικότερης κρίσης, ζήτησε από τους εταίρους μας πολιτική στήριξη και χρόνο, προκειμένου παράλληλα με την αναγκαία δημοσιονομική υπευθυνότητα που έπρεπε να ακολουθήσει η χώρα, να κάνει αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που θα αντιμετωπίζουν τις αιτίες του προβλήματος. Έτσι, και τη βίαιη λιτότητα θα είχαμε αποφύγει και το μνημόνιο και προσθέτως, θα υπήρχε το κατάλληλο περιβάλλον για να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις.

Όλοι μαζί, και εμείς και οι εταίροι μας, μάθαμε τα πραγματικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας στα τέλη του 2010. Τότε αποκαλύφθηκε ότι, τελικώς, το έλλειμμα ούτε 6% ήταν, ούτε 12,5% ήταν, αλλά 15,6%. Τότε διαμορφώθηκε και το τελικό ύψους του χρέους, όπως και μια σειρά μεγεθών της ελληνικής οικονομίας. Τότε για πρώτη φορά, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας. Αυτά που τώρα αποδέχονται όλοι, ακόμη και η ΝΔ, με την ψήφο των βουλευτών της για τον προϋπολογισμό.

Βήμα – βήμα διαμορφώθηκε το παζλ της πολιτικής ασυνειδησίας που επέδειξαν οι κυβερνώντες μέχρι το 2009.

Όλοι γνωρίζαμε όμως, και εμείς και οι εταίροι μας, ότι παρά το θηριώδες έλλειμμα, η ανάπτυξη βρισκόταν στα τάρταρα.

Μόνο που όλα αυτά είναι γνωστά από την πρώτη στιγμή. Δεν είναι νέα στοιχεία. Ούτε αποτελούν αποκάλυψη.

Ας είναι προσεκτικοί, λοιπόν, όσοι μιλούν ή σχολιάζουν δημοσίως, μηδενός εξαιρουμένου εντός ή εκτός των συνόρων.

Εκτίθενται.

Διαβάστε επίσης