Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Απαράδεκτοι οι μικροκομματικοί υπολογισμοί για την ιθάγενεια των παιδών μεταναστών

Ζούμε σήμερα σε μια Ελλάδα όπου οι μετανάστες αποτελούν οργανικό στοιχείο της κοινωνίας μας, συμβάλουν στην ανάπτυξη και στην πρόοδο της χώρας μας. Το μέλλον της κοινωνίας μας, το μέλλον της πόλης, του χωριού, της γειτονιάς, είναι συνυφασμένο με το πώς θα αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο μετανάστευση. Η αυριανή κοινωνία που δημιουργούμε θα είναι διαφορετική, ανάλογα με το πώς θα εντάξουμε ή όχι το μετανάστη στην ίδια μας την κοινωνία.. Οπωσδήποτε, αυτή η νέα πραγματικότητα, έχει δημιουργήσει και ένα φόβο και μια ανασφάλεια στην ελληνική κοινωνία, στους Έλληνες πολίτες. Αλλά το πώς αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα, έχει τεράστια σημασία για το αν πραγματικά θα απαντήσουμε στην ανασφάλεια αυτή με αποτελεσματικό τρόπο, ή θα την εντείνουμε δημιουργώντας περισσότερα προβλήματα για την ελληνική κοινωνία και για τον ίδιο το μετανάστη. Και πρωτίστως αν οι απαντήσεις στις προκλήσεις έχουν μικροπολιτικό θεατρινίστικο χαρακτήρα εστιάζοντας στους ακροδεξιούς χώρους… Το ζήτημα είναι ουσιώδους σημασίας και δεν επιδέχεται κινήσεις αμφιλεγόμενης αξίας προς τέρψη ψηφοφόρων που εν δυνάμει θα ψηφίσουν και δεξιότερα της ΝΔ.

Ο νόμος 3838/2010 της κυβέρνησης Παπανδρέου (γνωστός ως Νόμος Ραγκούση), έβαλε επιτέλους κανόνες στην απονομή της ελληνικής ιθαγένειας για τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μια πρωτοβουλία που έδωσε ελπίδα στους ανθρώπους που στέριωσαν στη χώρα μας και κυρίως στα παιδιά τους, εδραιώνοντας έτσι την προοπτική για κοινή προκοπή και, για τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες, πάνω απ” όλα, κοινωνική συνοχή και ασφάλεια. Ένα βήμα για τη σφυρηλάτηση μίας σύγχρονης, ασφαλούς πολιτικής κοινότητας, που θεμελιώνεται στο κοινό πεπρωμένο όλων των ανθρώπων που έχουν στεριώσει στη χώρα μας.

Φιλοσοφία δική μας, είναι ότι, δεν μπορεί η όποια πολιτική να αντιμετωπίσει το μετανάστη ως πολίτη δεύτερης κατηγορίας. Οι μετανάστες αποτελούν, πια, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παραγωγικής Ελλάδος. Και όσο τους θεωρούμε δεύτερης κατηγορίας, τόσο εθελοτυφλούμε στο πρόβλημα που μπορεί να έρθει. Όσο δεν τους εντάσσουμε αρμονικά στην κοινωνία μας, τόσο μπορεί να βαθαίνει η ανασφάλεια, να δημιουργούνται ρήγματα στη συνοχή της κοινωνίας μας, και να πιέσουμε, να ωθήσουμε τις νέες γενιές των μεταναστών σε μια περιθωριοποίηση που θα έχει αρνητικές επιπτώσεις, όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για την ίδια την κοινωνία μας.

Είναι θλιβερό να βλέπεις να επανεμφανίζονται οι φοβικές ιδεοληψίες περί δήθεν κινδύνων για την εθνική μας καθαρότητα, να προωθούν την άποψη ότι τα παιδιά που γεννιούνται εδώ δεν πρέπει πριν τα 18 τους χρόνια να αποκτούν την ελληνική Ιθαγένεια.Πόσο εθνικά υπεύθυνο είναι άραγε να στερείς την ελπίδα για το αύριο από χιλιάδες παιδιά που γεννήθηκαν εδώ και, μέσα από μύριες δυσκολίες, μεγάλωσαν μέσα στα σχολεία μας, συχνότατα αριστεύοντας, χωρίς να γνωρίσουν άλλη πατρίδα;

Τα χρόνια περνάνε και τα παιδιά που αποτελούν τη δεύτερη γενιά μεταναστών/τριών είναι πια αναπόσπαστο τμήμα των ανθρώπων που κατοικούν σ’ αυτόν τον τόπο. Πολλά γεννήθηκαν στην Ελλάδα, άλλα ήρθαν πολύ μικρά. Όλα φοιτούν στα ελληνικά σχολεία και μιλούν τα ελληνικά ως πρώτη τους γλώσσα. Είναι αδιανόητο το ελληνικό κράτος να αρνείται, εκ νέου, πεισματικά να αναγνωρίσει αυτή την πραγματικότητα. Σε όσα παιδιά γεννιούνται εδώ, να αρνείται ακόμα και το πιο στοιχειώδες, το απλό πιστοποιητικό γέννησης! Οι συνέπειες είναι δραματικές: Αφού δεν θα εγγράφονται στα δημοτολόγια, δεν μπορούν να αποκτήσουν πιστοποιητικό ότι γεννήθηκαν σ’ αυτή τη χώρα. Δηλαδή, καταδικασμένα στην καθημερινή ανασφάλεια και στον κοινωνικό αποκλεισμό!

• Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ξεκίνησε ενημερωτική διαδικτυακή καμπάνια για την υπεράσπιση της άποψης που προβλέπει τα παιδιά των μεταναστών, που ζουν νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια με τη γέννησή τους. Έξω από κομματικές στοιχίσεις αλλά με αταλάντευτη επιμονή, είναι ο παλαιότερος στη χώρα μας κοινωνικός φορέας που μάχεται για την προώθηση και προστασία των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ζουν στην Ελλάδα. Όλων των ανθρώπων, Ελλήνων και μεταναστών.
Ithageneia-2
«Τι ιθαγένεια θέλουμε για τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται ή ανατρέφονται στην Ελλάδα;»

Το βασικό ερώτημα που απασχόλησε τη δημόσια συζήτηση την οποία προκάλεσε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, με αφορμή τη δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του ν. 3838/2010 που αφορούν στη δυνατότητα κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας από τα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν ή ανατρέφονται στην Ελλάδα.

Κύριο πυλώνα της εκδήλωσης αποτέλεσε το γεγονός ότι η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του ν. 3838/2010 έρχεται σε πλήρη ρήξη με την πραγματικότητα που βιώνει η χώρα, ειδικά από τις απαρχές της κρίσης. Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά, στην ιστορία της ως κράτος, η Ελλάδα βρίσκεται στις αρχές του 21ου αιώνα με ένα τόσο σημαντικό αριθμό ανθρώπων που δε φέρουν την ελληνική ιθαγένεια. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα γεννιούνται περισσότερα από 10.000 παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής, ενώ ήδη το 2012 έχει συσσωρευτεί ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός που αγγίζει τις 200.000 άτομα από ηλικίες 0 ως 18 ετών. Έχουν διαψευσθεί μάλιστα οι προβλέψεις που ήθελαν η κρίση που βιώνει η χώρα να αποτελεί λόγο ή αφορμή προκειμένου ο συγκεκριμένος αριθμός οικογενειών να μπει σε διαδικασία αποδημίας. Οι περισσότεροι έχουν πια, με αποφασιστικότητα που πιστοποιείται σε επίπεδο καθημερινότητας, μεταφέρει στην Ελλάδα το βιοτικό τους status, ενώ τα παιδιά τους θεωρούν τον εαυτό τους αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, καθώς έχουν ζήσει σε αυτή όλη τη ζωή τους ή το μεγαλύτερο μέρος της.

Συνοψίζοντας, ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος (αντιπρόεδρος της ΕΕΔΑ) υπογράμμισε πώς το ερώτημα που προκύπτει χρήζει άμεσης απάντησης, πόσο μάλλον όταν διαπιστώνεται πως η Ελληνική Πολιτεία φαίνεται να οπισθοχωρεί από μία απόφαση που η ίδια έλαβε, στήριξε και θεσμοθέτησε. Για μία ακόμη φορά, λοιπόν, καλούμαστε να απαντήσουμε αν η διαφορετική καταγωγή είναι επαρκής λόγος για να αποκλειστούν παιδιά από ένα δικαίωμα, αυτό της ελληνικής εθνικής ταυτότητας, όταν σε κοινωνικό επίπεδο το έχουν ήδη κατακτήσει. Στην αντανάκλαση αυτής της απάντησης ελλοχεύει το ερώτημα που για μία ακόμη φορά καλούμαστε να απαντήσουμε: Πώς αντιλαμβανόμαστε την έννοια του έθνους; Το βλέπουμε ως φυλή ή ως κοινότητα αλληλεγγύης των ανθρώπων που ζούνε μαζί επειδή ακριβώς ζούνε μαζί; Tο έθνος είναι μια κοινότητα ανθρώπων που βλέπουν μαζί το μέλλον τους, ανεξάρτητα από την καταγωγή τους. Τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποκλειστούν από την τελική πιστοποίηση της πλήρους ένταξης τους στην ελληνική κοινωνία. Ο δε φυλετισμός δεν είναι μόνο δόλωμα αποπροσανατολισμού από την κρίση που διάγει η χώρα, αλλά και εύφλεκτο υλικό σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται.

Η αυστηροποίηση του μεταναστευτικού νόμου, με την αλλαγή των όρων απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας από αλλοδαπούς που διαμένουν μόνιμα στη χώρα, συνιστά, σύμφωνα με τα λεγόμενα της, προτεραιότητα για την κυβέρνηση και με την αιτιολογία της απόφασης του ΣτΕ. Για παράδειγμα να αρθεί η χορήγηση ιθαγένειας από τη γέννηση (βάσει συγκεριμένων προϋποθέσεων) και να επανέλθουμε δηλαδή σε μια πρότερη λογική που απεικονίζει μια αντίληψη φοβική, συντηρητική και ουσιαστικά ενός παράλογου απανθρωπισμού. Όλη αυτή η εκφορά στιγνών απάνθρωπων αντιλήψεων πρέπει να σταματήσει. Όπως πρέπει να σταματήσει και το θέατρο του παραλόγου με επιλεκτικά σόου για το ποιός είναι κατάλληλος να έχει την ελληνική ιθαγένεια και ποιός όχι…

Η απάντηση σε αυτές τις προφάσεις και επιδιώξεις δόθηκε από τον Γιώργο Α. Παπανδρέου

Δήλωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου (ιθαγένεια):

«Ο νόμος 3838, περί απόδοσης ιθαγένειας, έκανε πράξη μία σαφή προεκλογική μας δέσμευση και αποτέλεσε θεμελιώδη προοδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, παρά την λυσσαλέα αντίδραση των δυνάμεων της οπισθοδρόμησης.

Σύμφωνα με τα δεδομένα αυτού του θεσμικού πλαισίου, ετέθησαν κανόνες δικαίου σε ένα αδιαφανές σύστημα, που χαρακτηριζόταν από πελατειακές αντιλήψεις και συμπεριφορές και καθιστούσε προϊόν εμπορίου την Ελληνική ιθαγένεια.

Το ΣΤΕ, όπως κατέληξε στο περιεχόμενο της απόφασής του, δεν ακυρώνει τα δομικά στοιχεία του νόμου, με βάση τα οποία, μεταξύ άλλων, προστατεύονται και ενισχύονται θεμελιώδη δικαιώματα χιλιάδων παιδιών νομίμων μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή φοιτούν στα σχολεία μας, τα διδάσκουν οι δάσκαλοί μας, παίζουν στις αυλές των σχολείων μας όπως όλα τα παιδιά.

Η ουσία είναι, ότι η απόφαση για το αν θα πάμε μπροστά ή πίσω στο κρίσιμο αυτό θέμα είναι έτσι κι αλλιώς βαθύτατα πολιτική. Είναι απόφαση της κυβέρνησης.

Αυτή οφείλει -και μπορεί- να μην επιτρέψει κανένα πισωγύρισμα και να διασφαλίσει αυτήν την προοδευτική μεταρρύθμιση.

Μεταρρύθμιση που διαμόρφωσε καθεστώς διαφάνειας, ευνομίας και σεβασμού των ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Μεταρρύθμιση με ανθρώπινο πρόσωπο για εκείνους που αγαπούν την Ελλάδα, θέλουν να γίνουν Έλληνες και δικαιούνται να ελπίζουν ότι το όνειρό τους αυτό θα γίνει πραγματικότητα.

Μεταρρύθμιση που ενώνει και δεν δημιουργεί τεχνητά τείχη.

Μεταρρύθμιση που δυναμώνει την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Μεταρρύθμιση που προσδίδει εκτός των άλλων διεθνή αξιοπιστία στη χώρα, ιδιαιτέρως σε μια περίοδο καθοριστική για το μέλλον της.

Προσωπικά, θα στηρίξω μόνο κάθε προσπάθεια που θα διασφαλίζει την προοδευτική κατεύθυνση της χώρας.

Ταλαντεύσεις, οπισθοδρομήσεις, μικροκομματικοί υπολογισμοί, δεν επιτρέπονται.»

 

Διαβάστε επίσης