Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Mε αφορμή την Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης | 30.05.2020

Επαφές για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής | 26.05.2020

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Απάντηση του Πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου σε επίκαιρη ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ

Περίμενα από μια παράταξη, που θέλει να λέγεται αριστερή και προοδευτική, να θέλει να συμμετέχει στη συγγραφή της ιστορίας των μεγάλων αλλαγών.

Εσείς, αντί να συμμετέχετε στη συγγραφή της ιστορίας, γίνατε απλώς σχολιαστές κουτσομπολιών. Και οι ερωτήσεις αυτές, έχουν απαντηθεί πολλές φορές. Είναι η δική σας ώρα κ. Τσίπρα, να απαντήσετε στον Ελληνικό λαό.

Πόσο νομίζετε ότι ήταν το χρέος, πριν αναλάβει το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, από τη Νέα Δημοκρατία; Τι χρέος υπήρχε το 2004; Πόσο αύξησε το χρέος, στο τέλος της θητείας της, η Νέα Δημοκρατία; Μία απλή αριθμητική πράξη, την οποία θα έπρεπε να μπορεί να κάνει η παράταξή σας, θα καταδείκνυε ότι ανέβηκε κατά 150 δισεκατομμύρια ευρώ το χρέος της χώρας, ενώ το ίδιο έγινε και με τα ελλείμματα, που συστηματικά απέκρυψαν.

Σχεδόν διπλασιάστηκε το χρέος της χώρας και, με την αποκάλυψη αυτή, αντέδρασαν οι αγορές, αντέδρασαν αυτοί που μας δανείζουν. Τα επιτόκια για το δανεισμό της χώρας ανέβαιναν σταθερά και απειλητικά και, η Ελλάδα, θεωρήθηκε ρίσκο, αναξιόπιστη, αδιαφανής. Δεν μας δάνειζαν. Και ακόμα δεν μας δανείζουν, τουλάχιστον σε ανοικτό επίπεδο.

Γιατί σήμερα, η Ελλάδα θα δανειζόταν με 11%, ενώ η Γερμανία με 2%. Θα πληρώναμε δηλαδή εμείς, για κάθε δισεκατομμύριο, 90 εκατομμύρια παραπάνω από τους Γερμανούς. Και ποιος θα τα πλήρωνε; Ο Έλληνας πολίτης. Όροι δανεισμού τοκογλυφικοί, βάρος που θα οδηγούσε μαθηματικά στο να μη μας δανείζουν καν.

Ξέρετε τι έλεγαν τότε οι Ευρωπαίοι; «Δεν μας χρειάζεστε, λύστε μόνοι σας το πρόβλημα, κάντε τις αλλαγές στη χώρα σας και οι αγορές θα καλμάρουν». Αυτή ήταν η απάντηση. «Και αν πληρώνετε και κάτι παραπάνω», μας έλεγαν, «καλά να πάθετε, τα θέλατε και τα κάνατε, πάρτε επιτέλους την ευθύνη των δικών σας πράξεων». Αυτά ακούγαμε, κ. Τσίπρα. Και μας ρωτούσαν: «γιατί ζητάτε από εμάς να σας στηρίξουμε, όταν εσείς τα κάνατε χάλια;» Αυτή ήταν η συνήθης αντίδραση.

Βλέποντας αυτή την εξέλιξη, η Ελλάδα είχε δύο επιλογές. Πρώτον, να χρεοκοπήσει, αυτή ήταν η μία επιλογή. Η δεύτερη, ήταν να βρει από αλλού δανεισμό, για όσο χρόνο χρειαζόταν, προκειμένου να βάλει τάξη στα οικονομικά της και να μπορέσει ξανά να δανειστεί κανονικά. Απαντήστε κ. Τσίπρα: τι θα επιλέγατε, ποιο δρόμο θα αποφασίζατε;

Πείτε μας ότι θέλατε να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, δηλαδή να καταρρεύσουν τα Ασφαλιστικά Ταμεία, να πεταχτούν οι δημόσιοι υπάλληλοι στο δρόμο, να μας διώξουν από το ευρώ, να κλείσουν οι τράπεζες, να χάσουν τα λεφτά τους τα ελληνικά νοικοκυριά.

Αυτή θα ήταν η πραγματικότητα. Η δυστυχία, η φτώχεια και η ανισότητα θα ήταν τεράστιες και θα καταδίκαζαν τη χώρα για δεκαετίες, ίσως και μια γενιά ολόκληρη. Αυτή η γενιά, θα ήταν η χαμένη γενιά. Αυτή ήταν μια επιλογή, τότε. Αυτή τη λύση προκρίνετε; Αλλά πρέπει να απαντήσετε σε αυτό, να μην υπεκφεύγετε, διότι στη θεωρία και στη διαμαρτυρία, όλοι καλοί είμαστε!

Και έρχομαι στη δεύτερη ερώτηση. Για ποιο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μιλάτε; Έχετε καταλάβει ότι, αυτό που καταφέραμε, πέρα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ήταν πρωτοφανές στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ότι μας δάνεισαν οι λαοί, οι λαοί της Ευρωζώνης; Το έχετε καταλάβει αυτό; Έχετε συνειδητοποιήσει ότι, δάνειο παρόμοιου μεγέθους, 110 δις, δεν έχει υπάρξει ποτέ πριν για μια χώρα;

Όταν επισκέπτομαι μια χώρα της Ευρωζώνης, όπως την Γερμανία και την Φιλανδία πρόσφατα, αλλά και άλλες, ξέρετε ότι τα δικά τους Κοινοβούλια ψήφισαν για το δάνειο, ότι πληρώνουν οι λαοί της Ευρωζώνης, πέραν της Σλοβακίας, το μερίδιο του λέοντος των 110 δις;

Κανείς δεν είναι υπερήφανος γι΄ αυτή την κατάσταση. Κανείς δεν είναι ευχαριστημένος γι΄ αυτή τη σχέση εξάρτησης με τους άλλους, στην οποία μας έριξε η προηγούμενη κυβέρνηση. Αλλά μιλήστε με τους συμπολίτες αυτών των χωρών, έστω και με τους δικούς σας συντρόφους. Αυτοί σήμερα πληρώνουν. Οι φορολογούμενοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι αυτών των χωρών πληρώνουν για την Ελλάδα, κατανοήστε το! Άλλοι με αίσθημα πραγματικής αλληλεγγύης, άλλοι όμως με πολύ αρνητικά συναισθήματα.

Και ξέρετε τι λένε; «Γιατί εμείς να πληρώνουμε τις δικές σας αμαρτίες; Γιατί εμείς να δίνουμε, όταν κόβουμε στη χώρα μας;» Ελπίζω να τα ακούτε αυτά κ. Τσίπρα, διότι αυτές δεν είναι οι φωνές του ΔΝΤ, αυτές είναι οι φωνές των απλών πολιτών και εργαζομένων στις χώρες αυτές και, σε αυτή τους την αλληλεγγύη, θεωρώ ότι πρέπει και μπορούμε να ανταποκριθούμε.

Ξέρετε τι με ρώταγαν στη Φιλανδία; «Θα επιστρέψετε εσείς, οι Έλληνες, τα λεφτά που σας δανείσαμε; Θα τα ξαναδεί ο Φιλανδός φορολογούμενος ή θα τα χάσουμε;» Κι εγώ είπα: «εμείς θα τα επιστρέψουμε, διότι οι Έλληνες τηρούμε το λόγο μας, σεβόμαστε τη φιλία σας και τιμούμε την προσφορά σας. Είναι και για εμάς ένα δείγμα μιας νέας αξιοπιστίας της χώρας μας, που είχε χαθεί».

Πείτε μου κ. Τσίπρα, εδώ, δημόσια, να σας ακούσουν οι συμπολίτες μας: εσείς, τι θα απαντούσατε; Να επαναστατήσουν ενάντια στον καπιταλισμό και το διεθνές κεφάλαιο, ενάντια στο ΔΝΤ; Θα τους πείθατε, ή απλά θα επιβεβαίωναν ότι ψάχνουμε και πάλι για δικαιολογίες, προκειμένου να αποφύγουμε τις υποχρεώσεις μας; Ή μήπως, αν φύγει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ως δια μαγείας θα αλλάξουν όλα; Περιμένω να ακούσω.

Μήπως θα πείτε στους λαούς των άλλων χωρών, ότι «ξέρετε, εμείς εδώ, στην Ελλάδα, είμαστε τσαμπατζήδες;» Αυτό θα τους πούμε; Ότι έχουμε κάνει και κίνημα, το «δεν πληρώνω»; Αυτό είναι το μοτίβο μας; Έτσι θα ξαναφέρουμε αξιοπιστία στη χώρα μας; Αυτό θεωρείτε ότι δημιουργεί αξιοπιστία στην οικονομία και τη Δημοκρατία;

Προσχωρήστε σε άλλο κίνημα, κ. Τσίπρα: δεν πληρώνω φακελάκι στο γιατρό, δεν πληρώνω «γρηγορόσημο» στην Πολεοδομία, δεν πληρώνω μίζα για το δίπλωμα οδήγησης, δεν πληρώνω τον Εφοριακό, που ζητάει χρήματα κάτω από το τραπέζι. Γιατί δεν υιοθετείτε ένα τέτοιο κίνημα, κ. Τσίπρα; Γιατί δεν υιοθετείτε ένα τέτοιο κίνημα και λέτε να μην πληρώνουν για την κατασκευή δρόμων, που έχουν ανάγκη οι πολίτες, ή και για άλλα;

Θλίβομαι πολλές φορές για το γεγονός ότι μένουν πολλοί ατιμώρητοι γι΄ αυτά που έγιναν, αλλά πρέπει να βάλουμε κανόνες από εδώ και πέρα, για να μην ξαναγίνουν. Να σεβόμαστε τους νόμους, να δημιουργήσουμε μια χώρα ευνομίας και να στηρίξουμε τέτοια κινήματα των πολιτών.

Τέλος, απαντήστε: για την κατάσταση αυτή, που επικρατεί σήμερα, κ. Τσίπρα, έχει ευθύνη η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ; Η παράταξη αυτή, που κυβερνά σήμερα, έφερε την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας; Και μη μου μιλήσετε για τις διαχρονικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών. Ποια ήταν η κυβέρνηση, που σχεδόν διπλασίασε το χρέος του Ελληνικού λαού, μέσα σε 5,5 χρόνια; Το αγνοείτε;

Ναι, 150 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν σας αρέσει που τα ακούτε. Δυστυχώς, είναι αριθμοί τους οποίους δεν μπορείτε να αρνείστε. Και το 2009, ήταν η χρονιά κατά την οποία βρεθήκαμε για δεύτερη φορά σε επιτήρηση. Είναι τα έργα και οι ημέρες των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Από την άλλη μεριά, όμως, εσείς κ. Τσίπρα, δίνετε συγχωροχάρτι στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η προοδευτική σας προσέγγιση; Αδυνατείτε να κρίνετε και να αξιολογείτε; Σας βολεύει η ισοπέδωση; Να ψαρεύετε στα θολά νερά, για να μην γίνει καμία αλλαγή ποτέ;

Εμείς ήρθαμε για να γίνουν αλλαγές, επιτέλους, βαθιές τομές, ώστε να δημιουργήσουν εμπιστοσύνη, ευνομία και αίσθηση δικαίου. Και όταν μιλώ για αλλαγή, δεν εννοώ βέβαια το κόψιμο μισθών ή συντάξεων, ή την αύξηση του ΦΠΑ, ούτε ζητώ να τα στηρίξετε αυτά, αλλά ζητώ, κάποια στιγμή, να κατανοήσετε το προφανές: ότι αυτές ήταν αναγκαίες αποφάσεις για να σταθεί η Ελλάδα όρθια, για να μην γκρεμοτσακιστεί η χώρα.

Αυτές οι αποφάσεις, ωστόσο, δεν αποτελούν αλλαγές. Τότε, όμως, ήταν η μόνη μας ελπίδα, για να ξεφύγουμε από τον κίνδυνο. Αλλά σήμερα, προχωρούμε σ’ αυτές τις μεγάλες αλλαγές και θα τις καταφέρουμε, για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας, παρά τις δυσκολίες. Και είμαστε υπερήφανοι ότι, μέχρι τώρα, τα καταφέραμε, και θα τα καταφέρουμε, όχι η παράταξή μας, όχι η Κυβέρνησή μας, ο Ελληνικός λαός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρα, χάνει μια ιστορική ευκαιρία, να συμβάλει ουσιαστικά και δημιουργικά στις πρωτόγνωρες αλλαγές που γίνονται στη χώρα. Σήμερα, απλώς κραυγάζει και αρνείται τα πάντα, ενώ δεν έχει να καταθέσει τίποτα το δημιουργικό, πέρα από το να συνεχίζει να καλλιεργεί την ψευδαίσθηση σε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ότι μπορεί να παραμείνει στο παρελθόν.

Εσείς θα παραμείνετε στο παρελθόν, κ. Τσίπρα.»

Δευτερολογία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Επίκαιρη Ερώτηση του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα

«Νομίζω ότι αυτά τα οποία λέτε, με ιδιαίτερο πάθος κ. Τσίπρα, ενάντια στην Κυβέρνηση, είναι μάλλον ευσεβείς σας πόθοι, ότι θα θέλατε να δείτε την καταστροφή αυτής της Κυβέρνησης, που βεβαίως θα σήμαινε ταυτόχρονα και την καταστροφή μιας πορείας ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας και της χώρας.

Εμείς, όμως, δεν πρόκειται να αφήσουμε αυτή τη χώρα να καταστραφεί, μέσα από τους λαϊκισμούς και τις δικές σας φωνές, απέναντι στις διαπραγματεύσεις τις οποίες κάνουμε. Και ξέρουμε από διαπραγματεύσεις κ. Τσίπρα, και ξέρουμε και πώς θα προωθήσουμε τα συμφέροντά μας, και ξέρουμε και τις δυσκολίες.

Θέλω όμως να συνεχίσω, λέγοντας ότι αντί να συμμετέχετε – και το επαναλαμβάνω – στη συγγραφή της ιστορίας, παραμένετε σχολιαστές κουτσομπολιών. Και θα σας απαντήσω. Αλλά πριν απαντήσω σ’ αυτά που είπατε για τον Στρος Καν, θα σας πω ότι εμείς προχωράμε και θα συνεχίσουμε τις ευεργετικές και προοδευτικές αλλαγές στον τόπο.

Πραγματικές αλλαγές γίνονται τώρα. Και αναρωτιέμαι: σήμερα, με ποιους είστε; Με τη συντήρηση ή με την αλλαγή; Δεν θέλετε να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και να μπορεί ο κάθε νέος να ακολουθήσει το επάγγελμα που επιθυμεί, επειδή αυτό είναι προστατευόμενο; Εμείς τα ανοίξαμε.

Διαφωνείτε με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, που ελαφραίνει από τα βάρη τους μη έχοντες και ζητάει μεγαλύτερη συνδρομή από τους κατέχοντες; Διαφωνείτε με την αλλαγή στη δημόσια υγεία, ώστε να πιάνουν τόπο τα χρήματα των φορολογουμένων, για να μη χάνονται στη διαφθορά, για να σπάσουμε τη διαφθορά;

Εμείς, κ. Τσίπρα, σπάμε τη διαφθορά. Εμείς χτυπάμε τη μίζα. Αυτή η Κυβέρνηση φέρνει τη διαφάνεια. Αυτή η Κυβέρνηση έκανε την επανάστασή της, ακόμα και την αυτοκριτική της, που ποτέ δεν μπορέσατε να κάνετε εσείς, στο δικό σας χώρο. Ποτέ δεν μπορέσατε να κάνετε αυτοκριτική στο δικό σας χώρο.

Διαφωνείτε ότι επιδοτήσαμε και επιδοτούμε τις ασφαλιστικές εισφορές εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας; Γιατί βεβαίως, λόγω αυτής της κρίσης, υπάρχει η απειλή της ανεργίας.

Διαφωνείτε ότι στηρίζουμε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ και με τον επενδυτικό νόμο; Διαφωνείτε ότι ενισχύουμε την καινοτομία, τη δημιουργική πράσινη επιχειρηματικότητα; Διαφωνείτε ότι επιδιώκουμε και φέρνουμε τη διαφάνεια παντού; Ότι αλλάζουμε τα Πανεπιστήμια, ότι δίνουμε νέες προοπτικές στους νέους;

Θα ήθελα, απλώς για την ιστορία, να διαβάσω ορισμένα αποσπάσματα, από όσα είχα πει το 2009. Διότι εγώ κ. Τσίπρα, δεν έχω τίποτα να κρύψω. Ανοιχτά παλεύω γι’ αυτή τη χώρα. Και θα έχω επαφές με τον οποιονδήποτε, για οποιοδήποτε λόγο, εφόσον αυτό εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Ιδού η μεγάλη σας «αποκάλυψη», κ. Τσίπρα. Αυτό το μεγάλο γεγονός, στο οποίο στηρίξατε όλη σας την επιχειρηματολογία σήμερα, η μεγάλη σας «αποκάλυψη». Μπράβο σας, μπράβο σας!

Στις 11 Δεκεμβρίου του 2009, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσα, είπα και το εξής: «εγώ έχω επαφές και με τον Στρος Καν» – αυτό λέω, «επαφές» – «για να συζητήσω τη γενικότερη οικονομική κατάσταση και να αξιοποιήσουμε τη δική τους τεχνογνωσία. Δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε ή διαφωνούμε με όλα όσα κάνουν. Αλλά είμαι βεβαίως σε επαφή και με άλλους εταίρους, με την Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση κ.λπ., για να αναδείξουμε το δικό μας Πρόγραμμα».

Με ρωτάει η δημοσιογράφος και απαντώ: «είναι πολύ εύκολο να συζητήσουμε όλα τα σενάρια, αν θέλετε. Και βεβαίως, μια σωστή Κυβέρνηση πρέπει οπωσδήποτε – και εμείς αυτό κάνουμε – να αξιολογεί, να κάνει τις εσωτερικές της αξιολογήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια. Όμως, από την άλλη μεριά, το να συζητάμε δημοσίως για όλα τα πιθανά σενάρια, δημιουργεί ένα πάρα πολύ αρνητικό κλίμα για τον καθένα μας και, βεβαίως, και για την αξιοπιστία της χώρας».

Στις 11 Φεβρουαρίου του 2010, λέω: «πρώτα απ’ όλα, να ξέρετε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση έχει ήδη από καιρό ζητήσει συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε θέματα τεχνικής φύσης. Και έχει συνδράμει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όχι προ μηνός, αλλά προ διμήνου, εγώ προσωπικά ζήτησα από τον Ντομινίκ Στρος Καν, την αρωγή τους και σε τεχνική βοήθεια. Άρα, λοιπόν, η Ελλάδα είναι εκείνη, η οποία έχει ζητήσει αυτή την τεχνική υποστήριξη. Δεν ζητήσαμε την οικονομική στήριξη, δηλαδή την υπαγωγή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

Και βεβαίως, η ιστορία είναι γνωστή διότι, κάποια στιγμή, δεν υπήρχε άλλη διέξοδος, από το να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός. Αν δεν είχε υπάρξει αυτός ο μηχανισμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τώρα θα είχαμε υπαχθεί ολοκληρωτικά, κ. Τσίπρα, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εκεί θα ήμασταν. Και αυτός ο μηχανισμός σήμερα, είναι ένας μεικτός μηχανισμός. Εμείς βέβαια θέλαμε έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό, εμείς θέλαμε τα ευρωομόλογα, και τα λέγαμε αυτά από πέρυσι, αυτό καταφέραμε, όμως, και ήταν προς τη σωτηρία της χώρας.

Βεβαίως, δίνουμε τη μάχη και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη, και για καλύτερους όρους, και για καλύτερη διαχείριση του χρέους της χώρας, και για καλύτερες συνθήκες στην Ευρωζώνη. Αυτή είναι η μάχη, την οποία δίνουμε σήμερα. Και θα περιμέναμε, ένας χώρος που θέλει να λέγεται «αριστερός και προοδευτικός», να είναι αρωγός σε αυτή την προσπάθεια, για να σώσουμε τη χώρα και να βοηθήσουμε τον Ελληνικό λαό.

Αλήθεια, τι εκπροσωπείτε κ. Τσίπρα, όταν μοιράζετε συγχωροχάρτια στην προηγούμενη κυβέρνηση, και θέλετε να μοιράσετε και σε αυτή την Κυβέρνηση πιστοποιητικά – ή να έχετε εσείς το δικαίωμα να μοιράζετε πιστοποιητικά – νομιμοφροσύνης και πατριωτισμού;

Φοράτε προσωπείο αριστερό, ο λόγος σας είναι δήθεν επαναστατικός, στην πράξη, όμως, άκρως συντηρητικός. Αντί να φέρετε ιδέες ανανέωσης στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, καταφέρατε να τριχοτομήσετε τη δική σας παράταξη. Και πραγματικά, θλίβομαι γι’ αυτό, γιατί ξεκινήσατε ως μια ελπίδα στο χώρο σας, για ανανέωση και οξυγόνο. Και δείτε πού είστε σήμερα, πού είναι το κόμμα σας.

Και είναι κρίμα και για το χώρο σας, και για την πρόοδο στην Ελλάδα. Είναι κρίμα κ. Τσίπρα, διότι θα περίμενα, αυτές τις στιγμές, εσείς που θέλετε να εκπροσωπείτε την Αριστερά και την πρόοδο, να αρθείτε στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων και να συμβάλετε στις κοσμογονικές αλλαγές, που θα κάνουμε εμείς, και που κάνουμε εμείς, και που θα συνεχίσουμε να κάνουμε εμείς, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Και είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτές τις αλλαγές που κάνουμε, όχι μόνο για να σώσουμε τη χώρα, αλλά και για να αλλάξουμε τη χώρα.

Διαβάστε επίσης