Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

Ελλάδα – Κίνα: Δύο πολιτισμοί συνομιλούν για το χθες, το σήμερα, το αύριο | ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 08.11.2019

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

Δήλωση Γιώργου Α. Παπανδρέου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα του Δασκάλου | 05.10.2019

Ο Γ. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη για το κλίμα | 23.09.2019

«Η καθημερινή ασφάλεια και ευημερία των πολιτών περνάει και από το περιβάλλον» | Δήλωση 14.07.2019

«Ο αγώνας που δίνουμε, είναι αγώνας για την ανασυγκρότηση της χώρας» | Δήλωση 27.06.2019

Παπανδρέου από το ΕΑΠ: «η δημιουργικότητα, η εξωστρέφεια και η καινοτομία, θα πρέπει να είναι ο οδηγός μας» | Δήλωση | 26.06.2019

 

Απάντηση του Πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου σε επίκαιρη ερώτηση του ΚΚΕ για τα ελληνοτουρκικά

Κυρίες και κύριοι, κυρία Παπαρήγα, δεν με εκπλήσσετε καθόλου, ούτε σήμερα που, για μία ακόμη φορά, έρχεστε να με ρωτήσετε στη Βουλή, όχι με βάση πραγματικά περιστατικά, ούτε με κίνητρο ουσιαστικής συζήτησης, αλλά αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία σας, με βάση τις θεωρίες συνομωσίας.

Πολύ σας αρέσουν, παντού, σε κάθε εξέλιξη, σε κάθε κίνηση, παντού βλέπετε μια μεγάλη συνομωσία. Στην περίπτωσή μας, είναι οι συνομωσίες κάποιων δυνάμεων, ξένων, Νατοϊκών, που καθορίζουν την τύχη της χώρας μας, σαν να είμαστε αδύναμοι και άβουλοι μπροστά στις εξελίξεις. Αυτή είναι μία ψυχολογία, που εσείς καλλιεργείτε συστηματικά, βαθιάς ηττοπάθειας, η οποία υπονομεύει την αυτοπεποίθηση του Ελληνικού λαού. Είναι μια φιλοσοφική διαφορά στο DNA μας.

Η δική μας ιδρυτική διακήρυξη βασίστηκε στην πεποίθηση ότι η Ελλάδα μπορεί. «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», ήταν μια φράση που εκφράζει και σήμερα την πίστη μας στις δυνατότητες που έχει ο λαός μας. Εκφράζει όμως και την υποχρέωση όλων μας, να αναλαμβάνουμε τις δικές μας ευθύνες και να μην ψάχνουμε για άλλοθι.

Εκφράζει την πίστη μας ότι, με δικές μας πρωτοβουλίες, κινήσεις, δημιουργικότητα και δυναμικότητα, μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Και αυτό κάνει αυτή η Κυβέρνηση. Δείχνει και έδειξε ότι μπορεί, παρά τις πιο δυσοίωνες συνθήκες από το 1974, και αξιοπιστία να εδραιώσει, και φωνή να έχει, και να τη χρησιμοποιεί όπου χρειάζεται και όπου βρισκόμαστε, και τα συμφέροντα της χώρας να υπερασπίζεται.

Εσείς δεν το δέχεστε αυτό, γιατί δεν σας εξυπηρετεί, όταν θέλετε να ισοπεδώνετε κάθε προσπάθεια ή επιτυχία της Κυβέρνησης. Θέλετε να δημιουργείτε εντυπώσεις, διότι βέβαια δεν κολλάει στις δικές σας θεωρίες συνομωσίας, ότι δεν έχουμε λόγο για τη μοίρα μας.

Αυτή είναι μια αντίληψη, που καλλιεργήθηκε συστηματικά και από τη Δεξιά, και από τη λεγόμενη «παραδοσιακή» Αριστερά. Και πού οδήγησε; Αντί να μιλάμε για τις δικές μας αποφάσεις, να αναζητούμε ευθύνες στους καλούς ή κακούς προστάτες. Είναι, λοιπόν, στο DNA σας να βλέπετε τις εξελίξεις, ως μια απόμακρη διαδικασία μεγάλων παικτών και, άρα, συνομωσίας.

Εμείς απορρίψαμε αυτή τη λογική. Παλεύουμε, όχι για να βρούμε τους καλούς ή κακούς πάτρωνες, αλλά για να απελευθερώσουμε τον Ελληνικό λαό από αυτή την πελατειακή αντίληψη εξάρτησης, και στο εσωτερικό, και στην εξωτερική μας πολιτική. Και παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις για τη χώρα, ακριβώς για να εδραιώσουμε την αυτόνομη και ανεξάρτητη πορεία της Ελληνικής Δημοκρατίας, κάτι το οποίο υπονομεύτηκε από τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας.

Θέλω, πριν προχωρήσω στην ουσία της πολιτικής μας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και για άλλα θέματα που περιέχει η ερώτησή σας, να σχολιάσω ορισμένα από αυτά τα άλματα λογικής – για να μην πω σενάρια επιστημονικής φαντασίας – τα οποία αναφέρετε στην ερώτησή σας.

Μας μιλάτε για «μυστική διπλωματία» και «μυστικές συμφωνίες» περί συνεκμετάλλευσης, για δήθεν μόνιμη αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων εξ αιτίας του ΝΑΤΟ και, μάλιστα, αμφισβήτηση που εμείς αποδεχόμαστε!

Παρά τις διαψεύσεις μας, παρότι τα όσα λέτε είναι μόνο εικασίες, που ποτέ δεν εδραιώνονται στην πραγματικότητα, εσείς έχετε ένα μόνιμο τροπάριο. Δεν θα σας διαψεύσω απλώς – το να διαψεύσω τέτοιους ισχυρισμούς, το θεωρώ αυτονόητο – θα σας κατηγορήσω για κοινή συκοφάντηση και για υπονόμευση της ειλικρινούς προσπάθειας που κάνει η Ελλάδα να χτίσει μια νέα σχέση με τη γείτονα χώρα.

Μπορεί να συμφωνείτε με τους χειρισμούς μας ή να διαφωνείτε, σεβαστό. Όμως, αυτή η ανεύθυνη εικοτολογία δημιουργεί αβάσιμες εντυπώσεις και καλλιεργεί αδικαιολόγητες φοβίες και ηττοπάθεια, σε μια κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, μια στιγμή που απαιτεί σοβαρότητα, εγρήγορση και κοινή προσπάθεια.

Μιλήσατε για «τολμηρά λόγια», αλλά δεν είναι απλώς τολμηρά λόγια, είναι οι τολμηρές αποφάσεις και πράξεις μας και στην εξωτερική πολιτική, κυρία Παπαρήγα.

Και τώρα, επί της ουσίας. Όπως γνωρίζετε καλά, την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στην Τουρκία, όπου μίλησα εκτενώς για την προοπτική των σχέσεων των χωρών μας. Και όπως είπα και στους Τούρκους παριστάμενους, Πρέσβεις και ηγεσία της χώρας, δεν θα πήγαινα, αν δεν πίστευα ειλικρινά ότι, Ελλάδα και Τουρκία, μπορούν όχι μόνο να συνυπάρξουν ειρηνικά, αλλά και να συνεργαστούν, και να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο για την ανάπτυξη, την ασφάλεια και την ευημερία των λαών της ευρύτερης περιοχής, Βαλκανίων και Ανατολικής Μεσογείου.

Ελλάδα και Τουρκία, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο μαζί και, η συνεργασία μας, να γίνει παράδειγμα για την περιοχή, ενίσχυσης ειρηνικών θεσμών περιφερειακής συνεργασίας και διακυβέρνησης και ενός διαφορετικού τρόπου αντιμετώπισης των προκλήσεων, σε έναν πολυπολικό κόσμο, από τα θέματα των συρράξεων και το περιβάλλον, μέχρι και τα θέματα της φτώχειας.

Βεβαίως, για να είμαστε ξεκάθαροι, εμείς παίρνουμε πρωτοβουλίες εξωστρέφειας, με στόχο την ενίσχυση της θέσης της χώρας μας και διεθνώς, την ενίσχυση της αξιοπιστίας της Ελλάδας και του ρόλου της, με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών δυνατοτήτων της ελληνικής επικράτειας. Και σε αυτό το πλαίσιο και με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και τον σεβασμό των προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου, προχωρούμε και όσον αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Μιλήσατε για την Αφρική, σε ό,τι αφορά τα πετρέλαια. Υπάρχουν όμως και άλλα παραδείγματα, υπάρχει η Νορβηγία, που επίσης βγάζει πετρέλαιο. Η διαφορά μεταξύ Αφρικανικών χωρών και Νορβηγίας είναι η ύπαρξη δημοκρατικών, ισχυρών και διαφανών θεσμών. Και αυτό ήταν το πρόβλημα και εδώ, στη χώρα μας. Ο πλούτος που υπάρχει στη χώρα μας -και δεν μιλάω για το πετρέλαιο, αλλά για τον όποιο πλούτο υπάρχει – είναι πώς τον διαχειριζόμαστε.

Άρα, λοιπόν, το ζήτημα είναι, πράγματι, ένα κράτος που διαχειρίζεται σωστά τον πλούτο του Ελληνικού λαού. Αυτό είναι που εδραιώνει το ΠΑΣΟΚ καθημερινά: ένα κράτος που σέβεται τα χρήματα και τον πλούτο του Ελληνικού λαού. Εκεί είναι το πρόβλημα και όχι αν έχουμε πετρέλαιο ή δεν έχουμε πετρέλαιο.

Οι θέσεις μας είναι σαφείς και σταθερές. Δεν είναι όλα εύκολα, προφανώς όχι. Χρειάζεται προσπάθεια και, φυσικά, η Τουρκία έχει ευθύνη για τη στάση της. Ήμουν απολύτως ξεκάθαρος για τα θέματά μας στο Ερζερούμ, για να μην υπάρχουν περιθώρια παρερμηνειών και για να είναι σαφές σε όλους, ότι χρειάζονται δυναμικές και απτές κινήσεις, στο πλαίσιο της αρχής των σχέσεων καλής γειτονίας.

Δεν πρόκειται για κανένα λεονταρισμό, αλλά για την απλή διατύπωση της αλήθειας και μιας απόλυτα ειλικρινούς, εκ μέρους της Ελλάδας, τοποθέτησης, ακριβώς γιατί θέλουμε να προχωρήσει η συνεργασία. Μιλάμε ειλικρινά, γιατί πιστεύουμε ότι αυτό αποτελεί επένδυση σε μια σταθερή σχέση. Κυπριακό, υφαλοκρηπίδα, υπερπτήσεις, σεβασμός στη θρησκευτική ελευθερία και στις μειονότητες, προβλήματα υπαρκτά και σημαντικά, για τα οποία μίλησα με ευθύτητα.

Όμως, εσείς, έρχεστε σήμερα εδώ και μας θέτετε και μία άλλη διάσταση. Μας λέτε εν ολίγοις ότι, η προοπτική του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, αποτελεί παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, από μόνη της.

Και σας ρωτώ κυρία Παπαρήγα. Θεωρώ δεδομένο πρώτα απ’ όλα ότι θέλετε, πρωταρχικός και σταθερός μας στόχος, να είναι – όπως και είναι – η ειρηνική επίλυση της διαφοράς για την υφαλοκρηπίδα, βάσει των προβλέψεων του Δικαίου της Θάλασσας.

Αν αυτή η διαδικασία δεν έχει αποτέλεσμα, έστω ότι η Τουρκία δεν ανταποκρίνεται στις διερευνητικές επαφές που έχουμε εντατικοποιήσει, με σκοπό την εξεύρεση κοινής προσέγγισης, προκειμένου να προχωρήσουμε στη διαδικασία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας σε όλη τη θαλάσσια περιοχή, – το τονίζω αυτό, απαντώντας σε εσάς – μεταξύ των δύο χωρών, από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο, έστω ότι κάποια στιγμή φτάνουμε σε αδιέξοδο, τότε τι λέτε;

Εμείς λέμε πολύ απλά ότι, σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατό να υπάρξει σύμπτωση απόψεων για το ζήτημα, δεν θα πρέπει να διαιωνίζεται αυτή η εκκρεμότητα, δηλητηριάζοντας τις σχέσεις των δύο χωρών και θέτοντας προσκόμματα στη συνεργασία μας. Και εμείς λέμε, συμφωνία για από κοινού προσφυγή στη Χάγη, όπως έχει κάνει πληθώρα χωρών, με αντίστοιχα ζητήματα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.

Εχέγγυο αποτελεί η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και αυτό θεωρούμε εμείς ως βάση, για την οριστική επίλυση της διαφοράς. Η διευθέτηση του ζητήματος θα έχει και θα είχε οφέλη, πολύ σημαντικότερα από την οικονομική και μόνον ανάπτυξη, χωρίς βεβαίως να παραβλέπουμε και αυτή την αξία. Θα έφερνε σταθερότητα, θα σφράγιζε την ειρήνη μεταξύ μας και θα οδηγούσε σε ευημερία της ευρύτερης περιοχής, χωρίς απαράδεκτα «casus belli» και έωλες ρεβιζιονιστικές διεκδικήσεις.

Με αυτό το σκεπτικό εργαζόμαστε, για την οριοθέτηση όλων των θαλασσίων ζωνών, με το σύνολο των γειτονικών μας χωρών. Και έχουμε ξεκινήσει, πέραν των συμφωνιών με Ιταλία και Αλβανία, διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη και την Αίγυπτο. Και φυσικά με την Κύπρο, η σχέση που μας συνδέει, υπαγορεύει ότι, μόλις το κρίνουμε σκόπιμο, θα προχωρήσουμε με ταχύτητα στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μας.

Ασκούμε πολιτική με σύνεση, με υπευθυνότητα και με πρωταρχικό γνώμονα πάντα τα ελληνικά συμφέροντα, τα δικαιώματα και τον σεβασμό της εθνικής μας κυριαρχίας.

Εσείς τι λέτε ακριβώς; Προσπαθώ να καταλάβω την πρότασή σας. Ποια θα έπρεπε να είναι η λύση στο πρόβλημα; Στρουθοκαμηλισμός; Η στασιμότητα; Η σύρραξη; Με συγχωρείτε κυρία Παπαρήγα, αλλά δεν μπορώ να αντιληφθώ ποια είναι η δική σας πρόταση ή αντιπρόταση.

Σας ευχαριστώ.»

Δευτερολογία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου σε Επίκαιρη Ερώτηση της Γενικής Γραμματέως του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα

«Κυρία Παπαρήγα, δεν περίμενα να μας εμπιστεύεστε, αλλά εμπιστευθείτε λίγο τη δική σας κοινή λογική, διότι εσείς οι ίδιοι, με τις δικές σας φράσεις και τα δικά σας λόγια, δείχνετε πόσο παράλογα και, θα έλεγα, πολλές φορές, και με πολλές παρανοήσεις, σκέφτεστε.

Εγώ σας είπα για το Καστελόριζο, ότι δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης για την υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου. Εσείς το θέσατε. Εσείς, εδώ, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Κανένας άλλος δεν το έθεσε αυτό, κυρία Παπαρήγα. Δεν καταλαβαίνω. Και πώς, όταν εγώ σας λέω ότι υπάρχει, εσείς το αντιστρέφετε αυτό και λέτε, επειδή εγώ είπα ότι το Καστελόριζο είναι μέσα σε αυτά τα οποία θα πρέπει να οριοθετηθούν, ως έχουσα υφαλοκρηπίδα αυτή η νήσος, εσείς, από αυτά τα λόγια, λέτε ότι άρα αυτή είναι απόδειξη, ότι θα είναι απέξω το Καστελόριζο; Ε, πέστε μου, με ποια λογική μπορεί κανείς να μιλήσει μαζί σας; Ποια εμπιστοσύνη μπορείτε να εμπνέετε εσείς, με αυτά τα λόγια σας;

Σε ό,τι αφορά τις διαψεύσεις, εμείς κάνουμε διάψευση όποτε χρειάζεται και το κάνουμε συστηματικά. Και αυτή η παράταξη, και αυτή η Κυβέρνηση έχει παραδοσιακά διαψεύσει και σηκώσει τη φωνή της όπου χρειάζεται, και στο ΝΑΤΟ, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και απέναντι στην Τουρκία, κυρία Παπαρήγα, και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Αυτή είναι η ξεκάθαρη στάση μας. Και μην «τσιμπάμε» με την κάθε δήλωση κάθε αξιωματούχου, που θέλει να λέει αυτό που θέλει να προτείνει ή να προβάλει από τη δική του πλευρά.

Το αναπτυξιακό μοντέλο. Αναφερθήκατε σε ένα άλλο θέμα. Πρώτα απ’ όλα, εμείς προχωρούμε και στην πράσινη ενέργεια στο Αιγαίο, αλλά σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο, ή οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο υπέδαφος, πρώτο μας μέλημα, κυρία Παπαρήγα – και αυτή είναι κόκκινη γραμμή – είναι να οριοθετήσουμε την υφαλοκρηπίδα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αυτό το απλό λέμε εμείς, και το κάνουμε με μεγάλη συνέπεια και σύνεση.

Από εκεί και πέρα, ας μην δημιουργούμε εντυπώσεις. Πρέπει να γίνουν έρευνες, για το τι υπάρχει στο υπέδαφος. Βεβαίως, το θέμα του περιβάλλοντος θα είναι επίσης πολύ σημαντικό, γιατί το Αιγαίο δεν είναι μόνο πετρέλαιο, είναι και τουρισμός, είναι και πολιτισμός, είναι οι θάλασσες, αλλά είναι και η ενέργεια, η οποία μπορεί να αποτελέσει πηγή ειρήνης και ειρηνικής συνεργασίας, και στα Βαλκάνια, και στη Μεσόγειο, και παντού.

ΑΟΖ, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – επειδή το θέσατε. Νομίζω ότι αυτά τα θέματα θα έπρεπε επίσης να μην τα αντιμετωπίζουμε με μια εύκολη ρητορική, γιατί πολλά από αυτά είναι και βαθιά τεχνικά και νομικά ζητήματα. Τα κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους επί της υφαλοκρηπίδας του, υφίστανται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο εξ υπαρχής, «ab initio», και αυτοδικαίως, «ipso facto», ανεξαρτήτως κατοχής ή ρητής διακήρυξης.

Συνακόλουθα, το δικαίωμα εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των πόρων της υφαλοκρηπίδας, δεν εξαρτάται, ούτε επηρεάζεται από την κήρυξη ή μη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Το ίδιο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε απόφασή του για υπόθεση της υφαλοκρηπίδας Λιβύης – Μάλτας το 1975, επεσήμανε ότι, αν και είναι δυνατό να υπάρχει υφαλοκρηπίδα όπου δεν υπάρχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, δεν είναι δυνατό να υπάρχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη χωρίς αντίστοιχη υφαλοκρηπίδα.

Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι το μέγιστο της έκτασης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, είναι το όριο της υφαλοκρηπίδας. Αυτό που εμείς προσπαθούμε να οριοθετήσουμε, δηλαδή, μέσα από τις διαδικασίες αυτές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκλείει τη θέσπιση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Το ζήτημα της κήρυξης ΑΟΖ από την Ελλάδα, δεν εξετάζεται μεμονωμένα, αλλά στο ευρύτερο πλαίσιο της θέσπισης θαλασσίων ζωνών και της εφαρμογής της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982.

Υπενθυμίζω ότι, το 1995, κατά την επικύρωση της Σύμβασης, η Ελλάδα κατέθεσε δήλωση επιφυλασσόμενη πλήρως των σχετικών δικαιωμάτων της, τα οποία και δεν απεμπολούνται. Πάλι για το Καστελόριζο, σας λέω ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Θέλω επίσης να σας θέσω και πάλι το ζήτημα του Διεθνούς Δικαίου, διότι δεν μου απαντήσατε. Γιατί χωρίς την ευνομία, υπάρχουν βεβαίως και άλλες λύσεις. Ακριβώς όταν δεν έχουμε το Δίκαιο, υπάρχουν άλλες λύσεις.

Χωρίς την εφαρμογή του Δικαίου, ξέρετε ποιες είναι αυτές οι εναλλακτικές λύσεις. Είναι η επιβολή, όχι η επιβολή του Δικαίου, αλλά η επιβολή του ισχυρού. Σημαίνει να λύνουμε τα προβλήματά μας στην κοινωνία, ακόμα και με τη βία, την αυτοδικία.

Αυτό είναι που προτείνετε κυρία Παπαρήγα, όταν λέτε να μην υπάρχει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης; Ή μήπως υπάρχει κάποιο επαναστατικό δίκαιο, που θα λύσει τα προβλήματα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας; Γι’ αυτό δημιουργήσαμε τους Διεθνείς Οργανισμούς, τα Διεθνή Δικαστήρια. Αυτό ήταν μια μεγάλη κατάκτηση του προηγούμενου αιώνα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αυτό είναι που λέμε, το αυτονόητο. Και αν δεν βρεθεί λύση, να πάμε από κοινού εκεί.

Θυμάμαι παλαιότερα τους κομμουνιστές, να λένε ότι η αντιπαλότητα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι τεχνητή – εσείς τα λέγατε αυτά – ότι την καλλιεργούν σκόπιμα οι κυβερνήσεις του ΝΑΤΟ και των δύο χωρών, για να προκαλούν ένταση και κούρσα εξοπλισμών. Θυμάμαι να λέτε, ότι οι δύο λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Σας θυμάμαι παλαιότερα, να προασπίζεστε το Διεθνές Δίκαιο και τους θεσμούς ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών.

Λυπάμαι ειλικρινά που, μια πολιτική δύναμη, που θέλει να λέγεται «προοδευτική», μια πολιτική δύναμη, που κάποτε πρέσβευε τον διεθνισμό και τη συνεργασία των λαών, τώρα ξεπέφτει στο επίπεδο να καλλιεργεί, με δημαγωγικό τρόπο, εθνικιστικές φοβίες.

Πάλι τα λέτε! Πραγματικά, πού τα είδατε; Πού τα είδατε, κύριοι του Κομμουνιστικού Κόμματος; Γιατί εσείς τα φτιάχνετε αυτά. Θεωρίες είναι, συνωμοσίες δικές σας.

Λυπάμαι κυρία Παπαρήγα γιατί, με τις συνωμοσίες σας, έχετε καταντήσει ο καλύτερος προπαγανδιστής των ακραίων τουρκικών θέσεων, όταν μιλάτε για το Καστελόριζο. Ούτε στα όνειρα του πιο ακραιφνούς Κεμαλιστή στρατηγού του βαθέως τουρκικού κράτους, δεν συμβαίνουν αυτά που εσείς λέτε εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων.

Λυπάμαι πράγματι, αλλά νομίζω ότι ο δικός μας, όχι μόνο τολμηρός λόγος, αλλά και οι τολμηρές μας πράξεις, είναι η απόδειξη. Και αυτά, τα αναγνωρίζει ο Ελληνικός λαός.

Ευχαριστώ.

Διαβάστε επίσης