Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου (16 Ιουνίου 1952) είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, πολιτικός, βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (8 Φεβρουαρίου 2004 – 18 Μαρτίου 2012), ενώ διετέλεσε και 11ος πρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011), μετά τη νίκη του κόμματος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Γιώργος Α. Παπανδρέου

“Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την παγκόσμια αλληλεξάρτηση και την ανάγκη συνεργασίας” | συνέντευξη Xinhua 21.05.2020

Σχετικά με τη Γαλλογερμανική πρόταση για κοινή ευρωπαϊκή ανάληψη χρέους | 18.05.2020

Για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας και Τρανσφοβίας | 17.05.2020

Το μέλλον της εργασίας – Πρωτομαγιά 2020 | 01.05.2020

Για την ορκωμοσία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας | 13.03.2020

Ο Γ. Παπανδρέου από το Web Summit | 07.11.2019

 

Ένα βραβείο για τον Ελληνικό λαό

Ομιλία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου κατά την τελετή βράβευσής του με το βραβείο Quadriga «The power of veracity» στο Βερολίνο 

«Εκλεκτοί καλεσμένοι, αγαπητά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Quadriga, Δρ. Άκερμαν, αγαπητέ Tζο, είμαι πολύ συγκινημένος που είμαι σήμερα μαζί σας στο Βερολίνο. Σας ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την τιμή.

Αν εμείς, στην Ελλάδα, μπορέσαμε να επιτύχουμε αυτούς τους τελευταίους μήνες, είναι επειδή είχαμε, όπως είπατε Δρ. Άκερμαν, συλλογικά το θάρρος να πούμε την αλήθεια, να είμαστε ειλικρινείς για το τι πιστεύουμε ότι είναι σωστό, αλλά επίσης και για το τι κάναμε λάθος.

Αντιμετωπίζοντας αυτές τις αλήθειες, επιδείξαμε την αποφασιστικότητά μας, αλλά και την πολιτική μας βούληση, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να πούμε ότι θέλουμε πραγματικά να κάνουμε βαθιές αλλαγές στη χώρα μας.

Κυρίες και κύριοι, αυτή η τιμή στο πρόσωπό μου, ως Πρωθυπουργού της Ελλάδας, μπορεί να είναι μόνον η αναγνώριση των επιτυχημένων προσπαθειών ενός ολόκληρου έθνους, των συμπολιτών μου.

Γι’ αυτό, σήμερα, αποδέχομαι με ιδιαίτερη υπερηφάνεια αυτό το βραβείο, εκ μέρους του Ελληνικού λαού.

Αυτό το βραβείο έχει μεγάλη συμβολική αξία. Η ουσία του βραβείου Quadriga είναι να τιμήσει τη δέσμευσή μας, να σπάσουμε ταμπού του παρελθόντος που μας κρατούσαν πίσω και να ανοίξουμε νέους δρόμους, ώστε ο κόσμος να μπορέσει να προχωρήσει και να γίνει καλύτερος και πιο ασφαλής.

Πριν από 20 χρόνια, τολμηροί ηγέτες στην Γερμανία μπόρεσαν να σπάσουν ταμπού: το διαχωρισμό της Ευρώπης, τους διαχωρισμούς του Ψυχρού Πολέμου, που έμοιαζαν αξεπέραστοι, μόνιμοι, μια μοίρα που είχε γίνει αποδεχτή. Και όμως, τη συνέτριψαν, όπως έγινε και με το Τείχος του Βερολίνου.

Τα ταμπού ξεπεράστηκαν, καθώς η νέα ευρωπαϊκή ενότητα, την οποία συμβολίζει η επανένωση της Γερμανίας, ξαφνικά, φάνηκε αυτονόητη. Καμιά φορά, πρέπει να είμαστε επαναστάτες, για να υλοποιήσουμε το αυτονόητο.

Αυτό απαιτεί το κουράγιο και το πνεύμα ηγετών, όπως ο Χέλμουτ Κολ, ο Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, ο Λοτάρ Ντε Μεζιέρ, ο Βίλι Μπραντ και ο Χέλμουτ Σμιτ, για να μπορέσουμε να φανταστούμε ένα διαφορετικό, καλύτερο και ασφαλέστερο κόσμο, και να πούμε «μπορούμε να αλλάξουμε».

Η Ευρώπη σήμερα, η επανενωμένη Ευρώπη, χρωστά πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους, όπως εμείς στον Γερμανικό λαό.

Αυτές οι πεποιθήσεις, τόσο απλές αλλά και τόσο επαναστατικές, ότι μπορούμε να φανταστούμε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει να παραμείνουν ζωντανές στη σημερινή Ευρώπη. Το βραβείο Quadriga συμβολίζει αυτό το πνεύμα, να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, να πιστεύουμε ότι η αλλαγή είναι εφικτή – αυτό που εγώ ονομάζω «επανάσταση του αυτονόητου».

Αυτό είναι το πνεύμα που χρειαζόμαστε, για να σπάσουμε τα εναπομείναντα τείχη στην Ευρώπη. Μερικά από αυτά είναι πραγματικά τείχη, όπως στην Κύπρο, όπου το βόρειο τμήμα του νησιού εξακολουθεί να είναι υπό κατοχή. Άλλα είναι οικονομικά τείχη, όπου βλέπουμε να δημιουργείται στις κοινωνίες μας μεγαλύτερη ανισότητα, ανεργία και φτώχεια. Άλλα είναι τείχη μεταξύ των γενεών. Άλλα είναι ιστορικές συγκρούσεις, που συχνά αναζωπυρώνονται. Και άλλα, βασίζονται σε θρησκευτικά, εθνοτικά, φυλετικά ή πολιτιστικά στερεότυπα.

Τους τελευταίους μήνες, όλοι είδαμε τι σημαίνει αυτό, μέσα από κάποια ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Αν τα πιστεύετε, τότε οι Έλληνες θα ήταν οι πιο τεμπέληδες εργαζόμενοι στον κόσμο. Εγώ προσωπικά συμβουλεύτηκα στοιχεία του ΟΟΣΑ, για να διαπιστώσω ότι, στην πραγματικότητα, οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες. Ναι, είναι πρώτοι στην Ευρώπη. Παρόλα αυτά, έχουμε ακόμη χρόνο να φιλοσοφούμε για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε, αλλά η τεμπελιά σίγουρα δεν είναι ένα από αυτά.

Ως Βερολινέζος – σε ευχαριστώ Τζο Άκερμαν, για το προνόμιο να ονομάζω τον εαυτό μου Βερολινέζο – καλώ τους ηγέτες και τους λαούς της Ευρώπης: μαζί, ελάτε να σπάσουμε αυτά τα τείχη, είτε είναι από τούβλα, είτε είναι μέσα στο μυαλό μας. Ελάτε να τα γκρεμίσουμε.

Γιατί είναι αυτονόητο ότι, από μόνοι μας, δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα οικουμενικά μας προβλήματα, ή τις οικονομικές κρίσεις. Πρέπει να συνεργαστούμε. Πρέπει να πολεμήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη μαζί, να προστατέψουμε τους αδύναμους, εκείνους οι οποίοι ζουν στο περιθώριο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, να εργαστούμε μαζί για να εμβαθύνουμε και να ενισχύσουμε τις δημοκρατίες μας, την ισχύ του δικαίου, καταπολεμώντας το οργανωμένο έγκλημα. Και όλα αυτά, να τα κάνουμε μαζί.

Και σε αυτό, η Ευρώπη έχει και δείχνει το δρόμο. Για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας, δεν χρειάζεται να βρούμε νέους αποδιοπομπαίους τράγους, είτε είναι δικοί μας, είτε ξένοι, είτε απλά «οι άλλοι». Πρέπει να ενισχύσουμε ο ένας τον άλλο, για να επιλύσουμε τα κοινά μας προβλήματα μαζί. Πρέπει να χτίσουμε πάνω στις δυνάμεις μας και να συνεργαστούμε, για να μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε τις αδυναμίες μας. Αν πρέπει ποτέ να υπάρξει μια τέτοια στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας, τότε αυτή είναι η σημερινή, για να δράσουμε από κοινού, καταρρίπτοντας τα τείχη του φόβου, του εθνικισμού και των προκαταλήψεων. Αυτή είναι η κληρονομιά από την επανένωση της Γερμανίας, σήμερα. Είναι μια ευρωπαϊκή κληρονομιά. Είναι η συμβολή μας στον εξανθρωπισμό της παγκοσμιοποίησης.

Και ήταν αυτή η κληρονομιά που επικράτησε, όταν η Ευρώπη, θέλοντας να δώσει μια ψήφο εμπιστοσύνης, δημιούργησε έναν μηχανισμό υποστήριξης για τις πάσχουσες οικονομίες μας. Αυτή η απόφαση, μας έδωσε το χρόνο, για να μπορέσουμε να κάνουμε τη δική μας επανάσταση στην Ελλάδα. Και ναι, τη λέμε «επανάσταση του αυτονόητου».

Αυτό το οποίο κάνουμε είναι κάτι πολύ περισσότερο, από το να βάλουμε απλά σε τάξη τα του οίκου μας. Εφαρμόζουμε σήμερα εκείνες τις διαρθρωτικές αλλαγές, που δεν είχαμε αποτολμήσει να κάνουμε ποτέ στο παρελθόν: θεσμικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, στο κοινωνικό μας σύστημα, στο πολιτικό μας σύστημα, για μια πιο ζωντανή δημοκρατία, για διαφάνεια και πιο δίκαιη κοινωνία, στο φορολογικό μας σύστημα, στην παραγωγική διαδικασία και στους τομείς της παιδείας και της υγείας.

Δημιουργούμε μια νέα Ελλάδα, μια Ελλάδα η οποία είναι αξιόπιστη, συνεκτική και βιώσιμη και, ελπίζουμε, μια Ελλάδα που θα αποτελέσει και ένα πρότυπο πράσινης οικονομίας στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα αλλάζει ραγδαία και δεν θα σταματήσουμε τις προσπάθειες, ούτε θα υπολογίσουμε το κόστος, για να κάνουμε αυτές τις αλλαγές, για να κάνουμε το σωστό και να υλοποιήσουμε τους στόχους μας εγκαίρως.

Πολλοί με ρωτάνε ακόμη: «μα θα επιτύχετε;» Δεν ήταν και δεν είναι εύκολο. Δεν είναι εύκολο για όλους εκείνους που κάνουν θυσίες, για να μπορέσει η πατρίδα μας να ξανασταθεί στα δικά της πόδια, για τόσους πολλούς, που δεν είναι καν υπεύθυνοι για την κατάσταση στην οποία βρεθήκαμε, τους σκληρά εργαζόμενους, υπεύθυνους, δημιουργικούς και περήφανους ανθρώπους.

Ναι, μαζί, αποδεικνύουμε ότι θα τα καταφέρουμε. Ναι, θα πετύχουμε.

Και αυτή, δεν θα είναι απλά μια ελληνική επιτυχία. Θα είναι μια επιτυχία για όλα όσα σημαίνει η Ευρώπη – αλληλεγγύη, συνεργασία, δύναμη, ειρήνη και ενότητα.

Ναι, η Ευρώπη θα πετύχει. Και όπως όλοι εμείς της οφείλουμε αυτό το βραβείο, εγώ, προσωπικά, το οφείλω στον Ελληνικό λαό.

Σας ευχαριστώ ειλικρινά για την υποστήριξή σας και για τη σημερινή τιμή.

Ευχαριστώ πολύ.

Διαβάστε επίσης